Γιορτές και πανηγύρια από μία «δημοκρατία» για τα πανηγύρια.
Του Χρήστου Μπίσδα
24-7-2026
Σήμερα είναι η 52η επέτειος της «αποκατάστασης της δημοκρατίας» και οι ειδησεογραφικές ιστοσελίδες έχουν εκτενή ρεπορτάζ για την δεξίωση που θα γίνει στο Προεδρικό Μέγαρο[1], για το ποιοι προσκλήθηκαν και ποιοι δεν θα παραστούν[2]. Από τα ανωτέρω ρεπορτάζ είναι εμφανές το μείγμα ξενομανίας, μιζέριας και αριστεροφροσύνης που κυριαρχεί στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα της εκδήλωσης οι καλεσμένοι θα κατευθυνθούν στην αίθουσα που παλαιότερα λειτουργούσε ως αίθουσα ακροάσεων του Βασιλιά και στην οποία ορκίζονται κυβερνήσεις, υπουργοί και επιδίδονται τα διαπιστευτήρια των πρέσβεων. Μαθαίνουμε από τις ιστοσελίδες ότι η συγκεκριμένη αίθουσα είναι ακριβής μικρογραφία της επίσημης αίθουσας του παλατιού του Μπάκιγχαμ, άλλη μία ένδειξη ξενομανίας, μιμητισμού και της διαχρονικής υποτέλειας του ελληνικού κράτους στην Αγγλία.
Ακολούθως, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα εκφωνήσει ομιλία έχοντας δεξιά του τους πολιτικούς αρχηγούς και αριστερά του «509 αντιστασιακούς κατά της χούντας των συνταγματαρχών», οι οποίοι σε κάποιες ιστοσελίδες αναφέρονται ως «περισσότεροι από 500 αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης»[3]. Όσον αφορά τους πολιτικούς αρχηγούς, με δεδομένο ότι ο Βελόπουλος και ο Νατσιός θα απέχουν από την εκδήλωση, το σωστό θα ήταν να τοποθετηθούν και αυτοί αριστερά του Προέδρου της Δημοκρατίας, ώστε ο συμβολισμός να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Για τους «509 αντιστασιακούς κατά της χούντας των συνταγματαρχών» θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε ποιες πράξεις αντίστασης έκαναν και αν τις έκαναν εντός Ελλάδος ή ως αυτοεξόριστοι (δηλ. κάνοντας διακοπές) στο εξωτερικό. Ταυτόχρονα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να εξηγήσει στον ελληνικό λαό γιατί δεν κάλεσε τους Έλληνες αξιωματικούς και στρατιώτες που πολέμησαν στην Κύπρο ακολουθώντας τις διαταγές που είχαν λάβει και τιμώντας τον στρατιωτικό όρκο τους. Μήπως γιατί αν κέρδιζαν τον πόλεμο δεν θα γινόταν η σημερινή γιορτούλα; Μήπως στους «509 αντιστασιακούς» περιλαμβάνονται οι τότε Αρχηγοί των Επιτελείων που διέταξαν υποβρύχια και αεροπλάνα να μην επιτεθούν στην τουρκική αποβατική δύναμη και κάποιοι στρατιωτικοί που, ενώ βρίσκονταν στην Κύπρο, δεν πολέμησαν τους Τούρκους καταπατώντας τον όρκο τους;
Το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι μετά από την ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας, αυτός με τον Πρόεδρο της Βουλής, τους παριστάμενους πολιτικούς αρχηγούς και τις συζύγους τους (ή πολιτικώς ορθώς «τους/τις/τα συζύγ@ τους», επειδή δεν ξέρουμε ακριβώς πώς αυτοπροσδιορίζονται) θα αποσυρθούν στον επάνω όροφο, όπου θα συζητήσουν για λίγη ώρα ενώ άνδρας της μπάντας του Στρατού θα παίζει μουσική σε πιάνο που ανήκε στη βασίλισσα Φρειδερίκη. Ως προς το πιάνο και τη μουσική δύο σχόλια μπορεί να γίνουν:
α) Η βασίλισσα Φρειδερίκη ήταν μισητή για την λεγόμενη Αριστερά, δηλαδή για το σύνολο του σύγχρονου «συνταγματικού τόξου», σε αντίθεση με το πιάνο της που, όπως είναι αναμενόμενο, θα χρησιμοποιηθεί για να παιχτούν δημοκρατικές μελωδίες.
β) Τα τελευταία χρόνια έχουμε συνηθίσει η μπάντα του Στρατού να παίζει εμβατήρια των συμμοριτών κομμουνιστών της περιόδου του συμμοριτοπολέμου[4]. Οι δημοσιογράφοι που δημοσιεύουν λεπτομέρειες της σημερινής γιορτούλας αποφεύγουν να μας ενημερώσουν τί μουσική θα παίξει σήμερα ο πιανίστας στρατιωτικός. Πιθανολογώ ότι θα παίξει αντιδικτατορικά τραγούδια για να συνεχιστεί η προσφάτως δημιουργηθείσα παράδοση του Ε.Σ., που μετατρέπεται σε Δ.Σ.Ε.
Πολλά μπορούν να λεχθούν για το πανηγυράκι που στήνεται κάθε χρόνο στο Προεδρικό Μέγαρο για την «αποκατάσταση της δημοκρατίας». Η ουσία της υπόθεσης είναι ότι η δημοκρατία αποκαταστάθηκε την ώρα που Έλληνες στρατιωτικοί, μόνιμοι και στρατεύσιμοι, πολεμούσαν τους Τούρκους εισβολείς στην Κύπρο. Πολλοί έχασαν τη ζωή τους, τραυματίστηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν για να παραμείνει η Κύπρος ελεύθερη και ελληνική. Όλοι αυτοί αγνοήθηκαν επιδεικτικά από την αποκατεστημένη δημοκρατία, τόσο κατά τη διάρκεια του πολέμου όσο και μετέπειτα. Η ιστορία του πολέμου του 1974 στην Κύπρο έχει καταγραφεί σε βιβλία από αρκετούς πολεμιστές, όπως είναι ο Ελευθέριος Σταμάτης[5] και ο Νικόλαος Αργυρόπουλος[6]. Ο αγώνας των πολεμιστών του 1974 και γενικότερα ο Κυπριακός Αγώνας για ανεξαρτησία από την Αγγλία και ένωση με την Ελλάδα προδόθηκε από την αποκατεστημένη δημοκρατία, που πλέον προτείνει επίσημα ως λύση στο κυπριακό ζήτημα την δημιουργία διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας, αντί της αποχώρησης των Τούρκων από τα Κατεχόμενα.
Αντί για δεξιώσεις με συνοδεία πιάνου για την «αποκατάσταση της δημοκρατίας» σήμερα θα έπρεπε να είναι ημέρα μνήμης της κυπριακής τραγωδίας και τιμής για τους πολεμιστές της Κύπρου (ζωντανούς, νεκρούς, τραυματίες και αιχμαλώτους). Για τον λόγο αυτόν θα έπρεπε να ακούγονται εμβατήρια του Ελληνικού Στρατού και της Εθνικής Φρουράς και κυπριακά μοιρολόγια.
Παραπομπές
[4] https://www.youtube.com/watch?v=OprIdRnFlJo&list=RDOprIdRnFlJo&start_radio=1
[5] Σταμάτης Ελευθέριος, Κύριοι, πάτε για ύπνο, εκδόσεις Δούρειος Ίππος, 2007.
[6] Αργυρόπουλος Νικόλαος, Οι ένοχοι, εκδόσεις Ενδοχώρα, 2023.
Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.
