Ιωάννης Συκουτρής

Γράφει ο Γιώργος Σαγιάς
 
Ο Ιωάννης Συκουτρής γεννήθηκε στην Σμύρνη της Μικράς Ασίας το 1901 και τερμάτισε την ζωή του το 1937. Στον βραχύ βίο του, σπούδασε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην Γερμανία και στην Γαλλία. Ομιλούσε γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά και τουρκικά. Ήταν επιμελητής τής Ακαδημίας Αθηνών, καθηγητής στο Παρθεναγωγείο Αρσακείου και υφηγητής της αρχαίας φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στις παραδόσεις μαθημάτων, οι αίθουσες πλημμύριζαν από φοιτητές οι οποίοι γίνονταν κοινωνοί τής αγάπης του για την ελληνική νεολαία και τής πατριδολατρείας του. Δέχθηκε τα θετικά σχόλια του Αχιλλέα Τζαρτζάνου, του Γρηγορίου Ξενοπούλου και άλλων επιφανών της εποχής, όμως πολεμήθηκε με σφοδρότητα για τα προλεγόμενα του έργου «Συμπόσιο Πλάτωνος» όπου πρότεινε ψύχραιμη αντιμετώπιση του θέματος “έρως” (θέμα “δύσπεπτο” για τα τότε δεδομένα, το οποίο χρήζει περαιτέρω μελέτης).
 
Ο Ιωάννης Συκουτρής ήταν ιδεαλιστής, υπέρμαχος μιας πνευματικής αριστοκρατίας, ρομαντικός εθνικιστής και εισηγητής του ηρωικού τρόπου ζωής. Επιπλέον, παρουσίαζε το φιλοσοφείν επί της ζωής για το νόημα της ζωής, όχι με θεωρητικό τρόπο αλλά με συγκεκριμένες υλοποιήσιμες μορφές.
 
Μεταξύ άλλων πολλών, αξίζει να προσεχθούν ιδιαιτέρως τα κάτωθι διότι δεν τους έχει δοθεί η πρέπουσα σημασία (πιθανώς λόγω της ιδεολογίας του Ιωάννη Συκουτρή ή και λόγω αμελείας). Επιλέγεται λοιπόν να αναδειχθούν και τονισθούν συγκεκριμένα σημεία για να γίνει σαφέστερο και κατανοητότερο ότι ο εθνικισμός συμπυκνώνει μέσα του τόσο την παράδοση όσο και την πρόοδο σε αδιάσπαστη συνέχεια και ότι μπορεί να δίνει τις δέουσες κατευθύνσεις στο σήμερα και να δρομολογεί το αύριο.
 
Εζήτησε να οργανωθεί η κοινωνική πρόνοια ως μέρος της κρατικής δράσεως σύμφωνα με την αρχή της ορθολογιστικής συστηματοποιήσεως. Προέτρεπε να καταρτιστούν ακριβείς και λεπτομερείς στατιστικές των διαφόρων εκδηλώσεων της δυστυχίας για να αντιμετωπισθεί εξειδικευμένα. Αυτό δηλαδή που ακόμη δεν έχουν πετύχει έως σήμερα οι Κυβερνήσεις, οι Περιφερειακές Αυτοδιοικήσεις, οι Τοπικές Αυτοδιοικήσεις!
 
Επεξέτεινε τη σκέψη του, αναδεικνύοντας την ανάγκη για εξατομίκευση της κοινωνικής πρόνοιας. Με άλλες λέξεις, αυτό που λέγει σήμερα η σύγχρονη ιατρική και παιδαγωγική, ότι δηλαδή ο κάθε ασθενής ή ο κάθε μαθητής χρειάζεται εξατομικευμένη φροντίδα ή διδασκαλία, αυτό πρότεινε τότε ο Συκουτρής. Σημείωνε μάλιστα πως δεν υπάρχει δυστυχία γενική αλλά δυστυχείς άνθρωποι. Θεωρούσε την δυστυχία φαινόμενο ψυχικό και όχι υλικό.
 
Διεύρυνε έτι περαιτέρω τον προβληματισμό του, αναφέροντας ότι οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί στατιστικής ούτε ποσά. Θεωρούσε τους ανθρώπους αυθύπαρκτες ατομικότητες και πίστευε πως υπάρχει προσωπικό και ιδιαίτερο φύσημα του Δημιουργού για κάθε άνθρωπο. Καλό θα ήταν οι συνδικαλιστές και οι πολιτικοί τού σήμερα, που αρέσκονται να χρησιμοποιούν συνθήματα και φράσεις που ομοιάζουν με τα ανωτέρω (ή και τα αντιγράφουν), να έχουν το σθένος να αναφέρουν τις πηγές και το θάρρος να μετακινηθούν πολιτικώς επί το πατριωτικότερον.
 
Σημείωσε πως ο κοινωνικός λειτουργός, δεν πρέπει να είναι απλώς δημόσιος υπάλληλος αλλά να είναι άνθρωπος. Δηλαδή ο κοινωνικός λειτουργός να μην είναι ένας απρόσωπος εργαζόμενος γραφειοκράτης διεκπεραιωτής αλλά ένας λειτουργός (με όλη τη σημασία της λέξεως) ο οποίος θα στηρίζει τον συνάνθρωπο και συνεπώς αυτή καθαυτή την κοινωνία. Σήμερα, παρά τις ατομικές προσπάθειες εξαιρετικών λειτουργών, η γάγγραινα της γραφειοκρατικής αδιαφορίας υφίσταται δυστυχώς κραταιά.
 
Τόνισε ότι η κοινωνική πρόνοια δεν είναι μόνο πράξη δικαιοσύνης, δηλαδή νομική, αλλά είναι και πράξη ελεύθερης προαίρεσης, δηλαδή ηθική. Η κοινωνική πρόνοια δηλαδή είναι επαφή ψυχών. Στην εποχή μας λοιπόν, πέρα από νόμους και κανόνες, οι οποίοι πρέπει και οφείλουν να υπάρχουν επ’ ωφελεία του έθνους και των πολιτών του, πρέπει να υπάρχει πραγματική αγάπη και υπερβατικές συμπεριφορές φιλαλληλίας στους δοκιμαζόμενους πτωχούς και νεόπτωχους, αστέγους και βαλλόμενους καθοιονδήποτε τρόπο συνέλληνες στην Ελλάδα της κρίσης.
 
Ανέδειξε την πείνα για δικαιοσύνη, φέρνοντας στο προσκήνιο την συναίσθηση ότι πολλοί υποφέρουν χωρίς να το αξίζουν και έφερε στην επιφάνεια την αγανάκτηση για την ηθική ταπείνωση. Σήμερα, εποχή σήψης και παρακμής, εποχή που κυβερνούν (ή απολαμβάνουν τα κέρδη που αποκόμισαν από την εξουσία) οι ποικιλόχρωμοι οπαδοί του “μαζί τα φάγαμε”, σήμερα, που πολλοί επικεφαλής των μετωπικών οργανώσεων των κάθε λογής “Αγανακτισμένων” βολεύονται με κυβερνητικές πλάτες, και αυτό το αίτημα παραμένει επίκαιρο.
 
Υποστήριξε ότι πρέπει να εντοπίζονται και να θεραπεύονται τα αίτια της ανθρώπινης δυστυχίας πέρα από τα όποια μέτρα που ορθώς λαμβάνονται για ανακούφιση και παρηγοριά των ανθρώπων που δυστυχούν. Διότι τι λόγο έχει η φιλοσοφία της ζωής στις καθημερινές ανάγκες σήμερα (π.χ. εάν μετρηθεί ο αριθμός των μερίδων φαγητού των ασθενών ή οι νοσοκόμες που τους αναλογούν στα νοσοκομεία ή ο αριθμός των ανέργων νέων ή γυναικών) εάν πρωτίστως δεν συλληφθούν και δεν δρομολογηθεί η αντιμετώπιση των γενεσιουργών αιτίων που δημιουργούν τα προβλήματα; Με τον τρόπο των “μετρήσιμων μεγεθών” δεν συλλαμβάνεται η δυστυχία με ότι βαθύτερο παρουσιάζει, διότι παρουσιάζονται μεν χρήσιμα εξωτερικά αποτελέσματα που οδηγούν σε πρόσκαιρα ημίμετρα αλλά δεν προσεγγίζονται οι αιτίες της δυστυχίας.
 
Εν κατακλείδι: Μέσα από το έργο του που αφορά στην φιλοσοφία της ζωής, ο Ιωάννης Συκουτρής οδηγεί από την θεωρία στην πράξη. Τα ζητήματα του τότε είναι και αιτήματα του σήμερα. Εξαιρετικές θέσεις προκύπτουν μέσα από τα εκλεκτά δημιουργήματά του, τις οποίες όμως λυμαίνονται ή τις παραφράζουν και τις στρεβλώνουν και τις παρερμηνεύουν διάφοροι, ηθελημένα ή αθέλητα. Αυτό πρέπει όμως να σημαίνει και την εγρήγορση των εθνικιστών. Πρέπει να δοθεί ένα τέλος σε αυτό που κάποιοι ονομάζουν “κυριαρχία των άλλων”. Οι θέσεις του Συκουτρή είναι προοδευτικές γιατί είναι εθνικιστικές και είναι εθνικιστικές γιατί είναι προοδευτικές. Θέσεις – συμπυκνωμένες σε συνθήματα υπό του γράφοντος – όπως: Οργάνωση της κοινωνικής πρόνοιας – Κατάρτιση στατιστικών των εκδηλώσεων της δυστυχίας και αντιμετώπισή της – Εξατομίκευση της κοινωνικής πρόνοιας – Οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί ούτε ποσά – Ο κοινωνικός λειτουργός πρώτα να είναι άνθρωπος – Η κοινωνική πρόνοια είναι πράξη ελεύθερης προαίρεσης – Αγανάκτηση για την ηθική ταπείνωση – Πείνα για δικαιοσύνη – (και κυρίως): Πρέπει να εντοπίζονται, να προσεγγίζονται και να θεραπεύονται τα αίτια της ανθρώπινης δυστυχίας, είναι θέσεις εθνικές, προοδευτικές, κοινωνικές, ειλικρινείς, υλοποιήσιμες, είναι θέσεις εθνικιστικές και οδηγούν στον δρόμο της σωτηρίας του Γένους. Οι δυνάμεις του Γένους βρίσκονται εντός του. Οι δυνάμεις του Γένους είμαστε όλοι εμείς. Αξίζει και οφείλουμε να αυξήσουμε τις προσπάθειες μας, σε πνεύμα βελτιοδοξίας, ασπαζόμενοι έναν αγωνιστικό και ηρωικό τρόπο ζωής.
 
Ναι, πρώτη ή Ελλάδα. Ναι, πρώτοι οι Έλληνες. Πρέπει όμως να παλέψουμε γι αυτό!
 
Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Καμία ανοχή και καμία χάρη σε κανέναν για τα δάνεια των κομμάτων!

Του Χάρη Βασιλόπουλου
 
Οικ. Έτος 2018
ΠΑΣΟΚ €254.073.886,35
ΝΔ €278.951.569,84
ΣΥΡΙΖΑ €3.960.075,45
 
Δεν πρόκειται για επιδοτήσεις που τάζουν προς τον λαό. Δεν πρόκειται για συντάξεις. Δεν πρόκειται για κάποιο ΕΦΑΠΑΞ.
Είναι τα κόκκινα δάνεια των κομμάτων προς τις τράπεζες!!
Τα κόμματα οδηγήθηκαν σε δανεισμούς γιατί οι δαπάνες τους ξεπερνούσαν τα έσοδα τους. Τα επιτόκια και οι τόκοι υπερημερίας ξεπερνούν το 10%-15%. Έτσι, κάνοντας τις πράξεις, σε 6-7 χρόνια το χρέος θα έχει διπλασιαστεί. Επίσης, από τα 100-120 δις των κόκκινων δανείων, πάνω από το 0,5 δις είναι από τα δύο «μεγάλα κόμματα» της Ελλάδος.
 
Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει κανένα πάγιο περιουσιακό στοιχείο, έχει ένα ταμείο 86 χιλιάδων ευρώ και ταυτόχρονα χρωστάει στις τράπεζες το ποσό των 225,91 εκ ευρώ το 2017 έναντι 202,9 εκ ευρώ το 2016. Ενώ το 2018 τα δάνεια ανήλθαν στα €254.073.886,35, χωρίς ακίνητη περιουσία και με ταμείο €90.408,61.
Τα δάνεια της ΝΔ το 2017 ήταν στα 250.634.064,96€, ενώ το 2016 ανήλθαν στα 225.258.115,11€, ενώ το ταμείο της το 2016 ήταν στα 168.000, το 2017 εκτοξεύτηκε στα 441.000 και το 2018 υπερδιπλασιάστηκε στα 924.000€ και τα δάνεια κοντά στα 290εκ ευρώ.
Άρα μιλάμε για δάνεια που δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν και προσαυξάνονται οι ετήσιοι τόκοι και για τα δύο κόμματα.
 
Συνολικά ΠΑΣΟΚ (το τωρινό ΚΙΝΑΛ) και ΝΔ έχουν δανεισμό με βάση τους ισολογισμούς τους που ανέρχεται στο νούμερο €533.025.456,19. Όλα αυτά για το οικονομικό έτος 2018. Μόλις βγουν οι ισολογισμοί του 2019, το ποσό αυτό θα ξεπεράσει τα 550-570 εκ. € αν δεν έχουν ξεκινήσει τις αποπληρωμές. Δάνεια 533 εκ ευρώ είναι αδύνατον να εξυπηρετηθούν με τη τρέχουσα κατάσταση.
 
Επειδή είναι μικρό το χρέος προς τράπεζες, δεν σημαίνει ότι δεν θα ασχοληθούμε με το ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι το μοναδικό κόμμα που αύξησε κατακόρυφα τη δύναμη του από 4% στο 36% δηλαδή 9 φορές πάνω. Αύξησε έτσι και 9 φορές δηλαδή κατά 900% το μερίδιο του στην πίτα της κρατικής χρηματοδότησης. Κατάφερε μήπως να αποπληρώσει τα δάνεια των 10 εκ; Όχι!
Γι’ αυτό στο τέλος του 2017, ζήτησε και πέτυχε ιδιαίτερα ευνοϊκή ρύθμιση με την Εθνική Τράπεζα: επιτόκιο 4%, όταν στον απλό Έλληνα φορτώνουν τόκους, επιτόκια ,τόκους υπερημερίας κλπ που ξεπερνούν 15%.
 
Όσο για το ΚΚΕ, τα στοιχεία που έχουμε είναι πολύ λίγα. Το 2016 ο Νίκος Σοφιανός είχε δηλώσει ότι τα δάνεια του κόμματος είναι ενημερωμένα και ανέρχονται σε 8,3εκ. ευρώ. Κάποιες δυσκολίες στην αποπληρωμή δανείου από την Εθνική, λύθηκαν με επιπρόσθετες εγγυήσεις ακινήτων (και πιθανή πώλησή τους), ενώ για δάνειο στην Attica και έχει γίνει προσημείωση υποθήκης, 1.800.000€ σε εννιαόροφο κτήριο στην πλατεία Ομονοίας. Ωστόσο, δεν υπάρχει πρόσφατος ανηρτημένος ισολογισμός για να τον αναλύσουμε και αυτόν.
(Για Χρυσή Αυγή, Ελληνική Λύση, Ένωση Κεντρώων, όπως και για τη Μέρα25 δεν βρέθηκαν ισολογισμοί, ενώ από την έρευνα φαίνεται να μην έχουν πάρει δάνεια).
Τα δάνεια αυτά έχουν συσσωρευτεί στην πορεία των χρόνων και κυρίως πριν την κρίση.

Πολλοί λένε ότι η αδυναμία αποπληρωμής των χρεών των κομμάτων προς τις τράπεζες οφείλεται στην κατακόρυφη μείωση της κρατικής επιχορήγησης, από 55εκ ευρώ σε 12εκ ευρώ, συνολικά για όλα τα κόμματα.
Γιατί; Υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι αν δεν είχε κοπεί η κρατική επιχορήγηση το 2012 τα χρήματα αυτά θα πήγαιναν προς αποπληρωμή χρεών και δανείων; Αυτό άλλως τε φαίνεται και από την επιχορήγηση που έλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ και δεν μπόρεσε -ή δεν θέλησε καλύτερα- να αποπληρώσει το δάνειο των 10εκ.€.
Το κράτος έκλεισε τη στρόφιγγα και κατέστησε αφερέγγυα τα κόμματα - όλα τα κόμματα- απέναντι στις τράπεζες.
 
Δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί ότι έχουν δίκιο όσοι υποστηρίζουν ότι δεν πρέπει να επιβαρυνθούν οι τράπεζες, διότι έτσι εμμέσως επιβαρύνεται ο φορολογούμενος Έλλην πολίτης, από τυχόν διαγραφή των συγκεκριμένων χρεών.
Έτσι, προκειμένου να αποφευχθεί η επιβάρυνση των πολιτών, μία δημοκρατικά δίκαιη λύση είναι η κατανομή των χρεών σε όλους αυτούς που επωφελήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια από τις δαπάνες που έκαναν. Αναλόγως των ετών του κάθε βουλευτή ή κυβερνητικού αξιωματούχου και αναλόγως της βαρύτητας του αξιώματος του κάθε ενός θα επιμεριστεί το ποσό μέσω μαθηματικής συνάρτησης. Το δύσκολο δεν είναι να βρεθεί η μαθηματική συνάρτηση αλλά να βρεθούν οι πολιτικοί και οι επόμενες γενιές τους που εις βάρος των τραπεζών και των πολιτών έπαιρναν τα δάνεια προς όφελος των κομμάτων και των προσωπικών φιλοδοξιών.
Σαφέστατα, η νεότερη γενιά θα επιμεριστεί λιγότερα βάρη αφού τις χρονιές που εκτοξεύτηκαν τα δάνεια πολλοί από αυτούς ήταν ακόμα αγέννητοι. Ενώ τα παλαιά στελέχη που καρπώθηκαν τα οφέλη για να φέρουν εις πέρας τις πολυδάπανες προεκλογικές εκστρατείες και να παίρνουν τώρα υπέρογκες συντάξεις, αναλογικά, θα πρέπει να επιμεριστούν το μεγαλύτερο βάρος.
Υπάρχουν πολλά παραδείγματα, δεν είναι όμως επί της παρούσης να μπούμε σε ονοματολογία διότι δεν θα τελειώσει το άρθρο ποτέ!
 
Άρα, σύμφωνα με τα παραπάνω, για πολλούς η λύση είναι:
Καταγραφή βουλευτών, ευρωβουλευτών, υπουργών και λοιπών αξιωματούχων των εκάστοτε κυβερνήσεων με ταυτόχρονη αναφορά στα έτη προσφοράς των υπηρεσιών τους.
Συσχέτιση των ετών έγκρισης δανείων με προεκλογικές εκστρατείες, με κυβερνητικά σχήματα. Με άλλα λόγια συσχέτιση με τις ανάγκες που δημιουργήθηκαν και τις δαπάνες που έγιναν.
Εύρεση μαθηματικής συνάρτησης που να συνδέει την κατανομή των δαπανών με τον χρόνο που διετέλεσε ο καθένας στις θέσεις που κατείχε και σε συσχέτιση με το βάρος της θέσης.
Η συνάρτηση αυτή θα βγάλει ένα νούμερο για τον καθένα και μέσω αυτόματης παρακράτησης αναλαμβάνουν την υποχρέωση της αποπληρωμής των δανείων τα οποία ουσιαστικά εκδόθηκαν προς όφελός τους.

Ας μην γελιόμαστε όμως. Με την υπάρχουσα κατάσταση, υπάρχει έστω και ένας από όλους αυτούς που θα ψηφίσει νόμο επιμερισμού χρέους εις βάρος του ατόμου του; Η απάντηση βέβαια είναι όχι! Άρα, η λύση αυτή δεν είναι εφικτή, παρά μόνον στην περίπτωση μιας εθνικής κυβερνήσεως με γνώμονα το καλό του Έθνους που θα θελήσει να ελαφρύνει τον φορολογούμενο και να εκθέσει όλους αυτούς που πλούτισαν και έκαναν καριέρα στα έδρανα με «ξένα κόλλυβα». Όλους αυτούς που αν δεν παραδεχτούν το χρέος τους θα πρέπει ο δρόμος της φυλακής να είναι μονόδρομος.

Στην οικονομική θεωρία, αδυναμία αποπληρωμής χρέους ισούται με χρεοκοπία και άρα το κλείσιμο της εταιρείας με ταυτόχρονη δήμευση περιουσίας και φυλάκιση (αναλόγως την μορφή της επιχείρησης Α.Ε, ΕΠΕ, κτλ.) προς εξόφληση του δημοσίου, των προμηθευτών, των υπαλλήλων. Αυτό πρέπει να γίνει και με τα κόμματα!!

Έτσι, η Εθνική πρόταση είναι:
Καμία περικοπή χρεών
Καμία ιδιαίτερη αντιμετώπιση στην εξόφληση του χρέους, με οποιονδήποτε τρόπο.
Καμία ιδιαίτερη μεταχείριση στα κόμματα.

Παύση λειτουργίας και δήμευση όλων των περιουσιακών κινητών και ακινήτων στοιχείων τόσο του κόμματος ως νομικό πρόσωπο, όσο και των αξιωματούχων ως φυσικά πρόσωπα, οι οποίοι καρπώθηκαν τα οφέλη των δανείων όλα αυτά τα χρόνια.
 
 
Πηγές:
 
Σημείωση "φ":Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Τι γίνεται με τις ΑΠΕ στην Ελλάδα;


Του Θωμά Ακριτίδη
26 Δεκεμβρίου 2019

 

Η οροφή της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα είναι τελείως καλυμμένη με Φωτοβολταϊκά, εμείς τι κάνουμε;

H ηλιακή ενέργεια που προσπίπτει πάνω στην επιφάνεια της γης ισοδυναμεί σύμφωνα με επιστημονικές μετρήσεις, με τις συνολικές ανάγκες της ανθρωπότητας κάθε χρονικής στιγμής επί 5.000 φορές.

H Ελλάδα και η Iσπανία λούζονται κυριολεκτικά από τον ήλιο, η δε χώρα μας που βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο της Ευρώπης δέχεται το μεγαλύτερο ποσοστό της ηλιακής ακτινοβολίας στην Ευρώπη, τόσο σε ένταση, όσο και σε διάρκεια. Στην Ισπανία με νόμο που ψηφίστηκε πρόσφατα, επιβάλλεται η κάλυψη κάθε ταράτσας ή οροφής μονοκατοικίας, υπεραγοράς, ξενοδοχείου, αποθήκης, δημόσιας υπηρεσίας (σχολεία, διοικητικές υπηρεσίες, νοσοκομεία κλπ.) με φωτοβολταϊκά πάνελ και όποιος δεν εφαρμόζει το νόμο πληρώνει τσουχτερά πρόστιμα.

Στη δική μας χώρα τι γίνεται με την εκμετάλλευση της ηλιακής ενέργειας και τις ΑΠΕ γενικότερα;
Η χώρα μας που πνίγεται στη λιακάδα 340 και περισσότερες μέρες το χρόνο, είναι ουραγός στο θέμα της εκμετάλλευσης της ηλιακής ενέργειας και έχει μείνει τουλάχιστον 30 χρόνια πίσω, αφού η μόνη εκμετάλλευση της ενέργειας αυτής περιορίζεται στους ηλιακούς θερμοσίφωνες για την παραγωγή ζεστού νερού χρήσης (ΖΝΧ). Όμως κι εκεί βρισκόμαστε πολύ πίσω, αφού στην Κύπρο, το 93% των οικοδομών έχουν ηλιακό θερμοσίφωνα, αριθμός υπερδιπλάσιος από αυτό που ισχύει στην Ελλάδα. Στην Κύπρο υπάρχουν 642,2 τ.μ. ηλιακών συλλεκτών για θερμοσίφωνες ανά 1.000 κατοίκους, έναντι 274,3 στην Ελλάδα

Αντίθετα στη χώρα μας, όλες οι κυβερνήσεις έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου στον ελληνικό πληθυσμό σχετικά με την δήθεν «εξαιρετικά συμφέρουσα αιολική ενέργεια» και κατ’ επέκταση την δήθεν εξαιρετικά συμφέρουσα ευρεία εγκατάσταση σε ολόκληρη την επικράτεια των μεγαθηρίων που ακούνε στο όνομα ανεμογεννήτρια.

Ας δούμε όμως από κοντά τι είναι οι ανεμογεννήτριες και κατά πόσο συμφέρει ή όχι η εγκατάσταση και χρησιμοποίησή τους για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.

Μια ανεμογεννήτρια που προορίζεται για την βιομηχανική εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας, είναι μια μηχανή που μετατρέπει την ενέργεια του ανέμου σε ηλεκτρική ενέργεια με σκοπό να την διοχετεύσει στην συνέχεια στο ηλεκτρικό σύστημα της χώρας, αποτελεί δηλαδή ένα "μικρό" σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με "καύσιμη ύλη" τον άνεμο. Τα τελευταία χρόνια το μέγεθος των ανεμογεννητριών αυξάνεται συνεχώς προκειμένου να αξιοποιηθεί με όσο το δυνατόν καλύτερο και οικονομικότερο τρόπο η δύναμη του ανέμου. Μια Α/Γ των 850 kW έχει τρία πτερύγια διαμέτρου 52μ. και το συνολικό ύψος της ξεκινάει από 80μ και φτάνει τα 110 μ. (ανάλογα με το ύψος του πύργου), ενώ ζυγίζει μέχρι και 142 τόνους χωρίς τα θεμέλια της. Η δε 3ών MW ανεμογεννήτρια που βλέπουμε σήμερα στα Δίδυμα και αποτελεί και τη μεγαλύτερη χερσαία ανεμογεννήτρια σε κυκλοφορία αυτή τη στιγμή, έχει πτερύγια διαμέτρου 90 μ., φτάνει σε ύψος τα 150 μέτρα και ζυγίζει μέχρι και 380 τόνους χωρίς τα θεμέλιά της.

Όπως καταλαβαίνει κανείς αυτές οι ανεμογεννήτριες δεν "φυτεύονται" έτσι απλά. Απαιτούν για αντίβαρο εκατοντάδες μ3 οπλισμένου σκυροδέματος. Για τα θεμέλια των ανεμογεννητριών πρέπει να γίνει εκσκαφή μιας τρύπας μεγέθους περίπου 15μ. x 15μ. και βάθους 2 μέτρων (ανάλογα με τις γεωτεχνικές συνθήκες). Γύρω από τις ανεμογεννήτριες δημιουργούνται επίπεδα πλατώματα (τουλάχιστον διαστάσεων 15 x 15 χ 3.14= 706,5 μ2) και ένας δρόμος πρόσβασης για βαριά οχήματα. Μια ανεμογεννήτρια απαιτεί κατά μέσο όρο περίπου 14 χιλιόμετρα καλώδια για την σύνδεση της με τον υποσταθμό. Τα καλώδια αυτά είναι είτε εναέρια, οπότε και θα απαιτήσουν εκατοντάδες (χιλιάδες) στήλες για την στήριξή τους, είτε υπόγεια, οπότε και θα γίνεται εκσκαφή χαρακωμάτων πολλών χιλιομέτρων.

Μια ανεμογεννήτρια των 850 kW απαιτεί θεμέλια περίπου 350μ3, βάρους 805 τόνων, ενώ των 3ών MW απαιτεί περίπου 475 μ3 οπλισμένο σκυρόδεμα, βάρους 1200 τόνων. Αν πολλαπλασιάζουμε το βάρος επί 3.405 ανεμογεννήτριες των 850 kW, έχουμε:

- οπλισμένο σκυρόδεμα: 1.191.750 μ3 και 2.741.025 τόνους

- Κανάλια καλωδιώσεων: 47.670 χλμ

- Επίπεδα πλατώματα: 2.405.632,5 μ2

ή επί 965 ανεμογεννήτριες των 3 ΜW, έχουμε:

- οπλισμένο σκυρόδεμα: 458.375 μ3 και 1.158.000 τόνους

- Κανάλια καλωδιώσεων: 13.510 χλμ.

- Επίπεδα πλατώματα: 681.772,5 μ2

Δεν αμφισβητεί κανείς ότι οι ανεμογεννήτριες κατά την λειτουργία τους δεν αποβάλουν διοξείδιο του άνθρακα όπως π.χ. ο λιγνιτικός σταθμός της Μεγαλόπολης. Το κατά πόσο «μειώνουν» τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα όπως ισχυρίζεται η βιομηχανία της αιολικής ενέργειας, αυτό είναι ένα ενδιαφέρον ερώτημα. Γιατί οι ανεμογεννήτριες δεν υποκαθιστούν ούτε πρόκειται ποτέ να λειτουργήσουν ως αντικατάσταση των λιγνιτικών θερμοηλεκτρικών μονάδων που ευθύνονται για το μεγαλύτερο μέρος της ατμοσφαιρικής ρύπανσης της χώρας μας. Λειτουργούν στην καλύτερη περίπτωση συμπληρωματικά. Αυτό οφείλεται πολύ απλά στο γεγονός, ότι ο άνεμος είναι μια ανεξέλεγκτη πηγή ενέργειας και συνεπώς δεν μπορεί να διασφαλιστεί ο εφοδιασμός της χώρας (καμίας χώρας) με ηλεκτρική ενέργεια από ανεμογεννήτριες. Έτσι οι συμβατικές μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας πρέπει να παραμείνουν σε λειτουργία για να ρυθμίσουν την παραγόμενη ισχύ στο δίκτυο ανάλογα με το φορτίο των καταναλωτών. Η αιολική ενέργεια δεν έχει την δυνατότητα για αυξομείωση της παραγωγής της σε ηλεκτρική ενέργεια όπως οι θερμικοί σταθμοί της ΔΕΗ. Και όταν δεν φυσάει και οι ανεμογεννήτριες δεν παράγουν ηλεκτρική ενέργεια, τότε τα εργοστάσια της ΔΕΗ θα πρέπει να ρυθμίσουν την απώλεια από τις ανεμογεννήτριες, με πιθανή συνέπεια και την μείωση του βαθμού απόδοσης και της περιβαλλοντικής συμπεριφοράς τους.

Συχνά διαβάζουμε να μας παρουσιάζουν ως παράδειγμα προς μίμηση σε θέματα κλιματικής αλλαγής την Δανία, που έχει εγκαταστήσει μέχρι σήμερα περίπου 3.300 MW σε αιολική ενέργεια και παράγει 20% της κατανάλωσης από αυτήν (το υπόλοιπο παράγεται από άνθρακα και φυσικό αέριο). Αυτό που δεν μας λένε είναι ότι παρ' όλα αυτά η Δανία δεν έχει καταφέρει να μειώσει της εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα. Οι εκπομπές της αυξήθηκαν μάλιστα τελευταία. Μάλλον το παράδειγμα που πρέπει να πάρουμε από τη Δανία είναι ότι οι ανεμογεννήτριες δεν συμβάλουν και τόσο στη μείωση των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα.

Την περιορισμένη δυνατότητα συμμετοχής των ανεμογεννητριών στο φορτίο του διασυνδεδεμένου δικτύου, μας επιβεβαίωσε ο καθηγητής Πέτρος Ντοκόπουλος, Διευθυντής του Τομέα Ηλεκτρικής Ενέργειας του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Η/Υ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με την εξής δήλωση του: «Το πρόβλημα είναι ένα και μοναδικό: Οι γεννήτριες ενώ παράγουν, μπορούν ξαφνικά να τεθούν εκτός λειτουργίας, γιατί ο αέρας είναι πολύ δυνατός, αυξάνεται από τα 8 μποφόρ και πηγαίνει στα 10 έστω. Αυτό είναι σχεδόν ανεξέλεγκτο, γιατί οι γεννήτριες έχουν ένα αυτόματο σύστημα και ξαφνικά βγαίνουν όλες έξω. Αν τύχει να είναι ακαριαία αυτή η αντίδραση του προστατευτικού συστήματος (των Α/Γ), τότε είναι γνωστό ότι η κρούση που μπορεί να αντέξει ένα δίκτυο είναι περιορισμένη. Όταν λέμε κρούση εννοούμε αλλαγή της κατάστασης. Και αυτή η κρούση θεωρείται γύρω στα 5% ελέγξιμη. Από εκεί και πάνω δεν είναι σίγουρο ότι μπορεί να ελεγχθεί. Αυτό που συμβαίνει είναι να έχει τοπικά ταλαντώσεις και μετά ο ρυθμιστής του δικτύου -το δίκτυο παρακολουθείται από τη ΔΕΗ- μπορεί αν του δοθεί χρόνος, να βγάλει φορτία. Να βγάλει ένα ολόκληρο χωριό εκτός για λίγη ώρα, ή να βγάλει κάτι περισσότερο, μια ολόκληρη περιοχή, οπότε αντισταθμίζεται το χάσιμο των γεννητριών και μετά σιγά-σιγά να αναλάβει φορτία το δίκτυο από τα συμβατικά εργοστάσια. Υπάρχει ένα όριο πάνω από το οποίο πρέπει να είναι σε επιφυλακή κάποιος, αυτό το όριο είναι κάπου 5%, ίσως και 3%. Πρέπει εκείνη τη στιγμή να προσέξει κανείς ιδιαίτερα για να ρυθμίσει το δίκτυο. Αυτό είναι το κύριο αίτιο του περιορισμού (της συμμετοχής των ανεμογεννητριών στο φορτίο). Δηλαδή ενώ δουλεύουν, ξαφνικά χάνεται ένα μεγάλο μέρος λόγω του υψηλού ανέμου.»

(Πηγή: Περιοδικό της Πελοποννήσου ΕΠΑΘΛΟ, τεύχος 49, Μάρτιος-Απρίλιος 2006)

Πέρα από τα παραπάνω που αναφέρει ο καθηγητής του ΑΠΘ Πέτρος Ντοκόπουλος, οι ανεμογεννήτριες που φέρουν τεράστια περιστρεφόμενα μηχανικά μέρη (πτερύγια ύψους 90 μέτρων μήκους), παρουσιάζουν προφανώς τεράστιες μηχανικές φθορές, η επισκευή των οποίων εκτός από το ότι στοιχίζει τεράστια ποσά, γίνεται μόνο από 2-3 υπαλλήλους της ξένης (συνήθως δανέζικης) εταιρείας που τις εγκατέστησε. Άρα οι ανεμογεννήτριες ούτε τα αναμενόμενα αποτελέσματα σε παραγωγή ενέργειας αποδίδουν, αλλά ούτε και νέες θέσεις εργασίας παράγουν. Συνεπώς αν συγκρίνει κανείς την τεράστια δαπάνη εγκατάστασης και επισκευής με το υποτιθέμενο όφελος, φθάνει στο συμπέρασμα, πως η όλη επιλογή των ανεμογεννητριών ως πηγών ενέργειας που δεν μολύνουν το περιβάλλον είναι εντελώς ζημιογόνες και καταστροφικές. Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι η τεχνολογία τους αλλάζει και θα πρέπει να αντικατασταθούν με νέες νέας τεχνολογίας, θα πρέπει να αναλογιστεί κανείς με πόσα «μπάζα» από τα υπολείμματα των παλιών ανεμογεννητριών θα γεμίσουν σε μερικά χρόνια τα βουνά μας, αλλά και πόση καταστροφή θα προκαλέσουν στο περιβάλλον των τελευταίων. Εδώ το παραμύθι έχει προφανώς δράκο. Γιατί το να επιλέγεις μια πηγή ενέργειας ΑΠΕ για να σώσεις δήθεν το περιβάλλον, ενώ γνωρίζεις εκ των προτέρων πως αυτή όχι μόνο δεν θα αποφέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αλλά θα είναι και πρωτίστως ζημιογόνα για το περιβάλλον, τότε το κριτήριο της επιλογής της δεν είναι το όφελος για τη χώρα, αλλά η αδρή «μίζα» καθώς και οι τεράστιες επιδοτήσεις που θα εισπράξουν οι εταιρείες που θα τις στήσουν,  για την επιλογή και την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών, ως πηγής ΑΠΕ που θα μας κάνει υποτίθεται, αυτάρκεις σε ηλεκτρική ενέργεια.    

Μετά από όλα αυτά και με βάση το γεγονός ότι η χώρα μας χαρακτηρίζεται από την μεγαλύτερη ηλιοφάνεια στην Ευρώπη, τόσο σε ένταση, όσο και σε διάρκεια, προκύπτει το εύλογο ερώτημα πως η ενέργεια αυτή θα έπρεπε να γίνει στην πατρίδα μας αντικείμενο κατά κόρον εκμετάλλευσης, προκειμένου να συμβάλει σε ένα πολύ σημαντικό ποσοστό στην παραγωγή του ενεργειακού μείγματος της πατρίδος μας, που τόσο πολύ το έχουμε ανάγκη.

 

Στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε με την χρήση της ηλιακής ενέργειας στην Ελλάδα και κυρίως με τα φωτοβολταϊκά και τα ηλιοθερμικά συστήματα και θα αναπτύξουμε τα πλεονεκτήματά τους και τους τομείς χρήσης τους

Τα συστήματα με τα οποία εκμεταλλευόμαστε την ηλιακή ενέργεια διακρίνονται σε θερμικά ηλιακά συστήματα, σε παθητικά και σε φωτοβολταϊκά.

Θερμικά Ηλιακά Συστήματα
Η πιο απλή και διαδεδομένη μορφή των θερμικών ηλιακών συστημάτων είναι οι γνωστοί σε όλους μας ηλιακοί θερμοσίφωνες, οι οποίοι απορροφούν την ηλιακή ενέργεια και στη συνέχεια, τη μεταφέρουν με τη μορφή θερμότητας σε κάποιο ρευστό, όπως το νερό. Η απορρόφηση της ηλιακής ενέργειας γίνεται μέσω ηλιακών συλλεκτών, σκουρόχρωμων δηλαδή επιφανειών καλά προσανατολισμένων στον ήλιο, οι οποίες βρίσκονται σε επαφή με νερό και του μεταδίδουν μέρος της θερμότητας που παρέλαβαν. Το παραγόμενο ζεστό νερό χρησιμοποιείται για απλή οικιακή ή πιο σύνθετη βιομηχανική χρήση. Τελευταία δε αναπτύχθηκαν ηλιοθερμικά συστήματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ευρύτατα τόσο για την παραγωγή ζεστού νερού χρήσης, όσο και για τη θέρμανση και την ψύξη χώρων (διαμερισμάτων, μονοκατοικιών ή ακόμη και δημοσίων υπηρεσιών, σούπερ μάρκετ, ξενοδοχείων κλπ.), μέσω κατάλληλων και σχετικά απλών και όχι πολυδάπανων διατάξεων. Τα συστήματα αυτά, τα οποία επιδοτούνται επίσης και από το πρόγραμμα «Εξοικονομώ κατ’ οίκον» προσφέρουν με μικρό κόστος εφάπαξ αρχικής δαπάνης, δωρεάν θέρμανση και ψύξη των παραπάνω χώρων με απόλυτα καθαρή ενέργεια, που συμβάλλει κατά το 100% και σε ένα πεντακάθαρο περιβάλλον. 

Από τον Οκτώβριο άρχισε στην Ισπανία μαζική παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος με παραβολικά κάτοπτρα. Τα ηλιοθερμικά εργοστάσια Andasol 1, 2 και 3 θα παρέχουν ηλεκτρικό ρεύμα όλο το 24ωρο σε πάνω από 500.000 ανθρώπους.

Η γερμανική εταιρεία Solar Millennium AG από το Έρλαγκεν αναπτύσσει στη νότια Ισπανία (Ανδαλουσία / Γρανάδα) τον τρίτο κατά σειρά ηλιοθερμικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με παραβολικά κάτοπτρα. Πρόκειται για την ολοκλήρωση του ηλιοθερμικού πάρκου που άρχισε το 2006 με τον Andasol 1.

Έχουμε ήδη πληροφορηθεί,  όπως έχει κοινοποιηθεί πρόσφατα στα δελτία ειδήσεων των καναλιών της τηλεόρασης, πως η κυβέρνηση σκοπεύει να κλείσει μέχρι το 2023, όλες τις λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ. Θα ήταν λοιπόν λογικό να βρει τρόπο να ακολουθήσει το παράδειγμα της Ισπανίας, σχετικά με τα ηλιοθερμικά εργοστάσια παραβολικών ηλιακών κατόπτρων, προκειμένου να μην αντιμετωπίσουμε μια κατάσταση όπου θα λείπει εντελώς από την καθημερινότητά μας η χρήση της ηλεκτρικής ενέργειας.

 

Παθητικά Ηλιακά Συστήματα
Τα παθητικά ηλιακά συστήματα αποτελούνται από δομικά στοιχεία, κατάλληλα σχεδιασμένα και συνδυασμένα μεταξύ τους, ώστε να υποβοηθούν την εκμετάλλευση της ηλιακής ενέργειας για τον φυσικό φωτισμό των κτιρίων ή για τη ρύθμιση της θερμοκρασίας μέσα σε αυτά. Τα παθητικά ηλιακά συστήματα αποτελούν την αρχή της Βιοκλιματικής Αρχιτεκτονικής και μπορούν να εφαρμοσθούν σε όλους σχεδόν τους τύπους κτιρίων.


Φωτοβολταϊκά Συστήματα
Όλοι έχουμε συναντήσει φωτοβολταϊκά συστήματα σε μικρούς υπολογιστές και ρολόγια. Πρόκειται για συστήματα που μετατρέπουν την ηλιακή ακτινοβολία σε ηλεκτρική ενέργεια και εδώ και πολλά χρόνια χρησιμοποιούνται για την ηλεκτροδότηση μη διασυνδεδεμένων στο ηλεκτρικό δίκτυο καταναλώσεων. Δορυφόροι, φάροι και απομονωμένα σπίτια χρησιμοποιούν παραδοσιακά τα φωτοβολταϊκά για την ηλεκτροδότησή τους. Στην Ελλάδα, η προοπτική ανάπτυξης και εφαρμογής των Φ/Β συστημάτων είναι τεράστια, λόγω του ιδιαίτερα υψηλού δυναμικού ηλιακής ενέργειας που παρουσιάζει η χώρα μας. Η ηλεκτροπαραγωγή από Φωτοβολταϊκά έχει το εξαιρετικό πλεονέκτημα να αποδίδει την μέγιστη ισχύ της κατά τη διάρκεια της ημέρας, στο μέρος δλδ. του εικοσιτετράωρου, στο οποίο και παρουσιάζεται η μέγιστη ζήτηση.

Tα φωτοβολταϊκά συστήματα έχουν ακόμη τα εξής πλεονεκτήματα:

 

  • Τεχνολογία φιλική στο περιβάλλον: δεν προκαλούνται ρύποι από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας
  • Η ηλιακή ενέργεια είναι ανεξάντλητη ενεργειακή πηγή, διατίθεται παντού και δεν στοιχίζει απολύτως τίποτα
  • Με την κατάλληλη γεωγραφική κατανομή, κοντά στους αντίστοιχους καταναλωτές ενέργειας, τα Φ/Β συστήματα μπορούν να εγκατασταθούν χωρίς να απαιτείται ενίσχυση του δικτύου διανομής
  • Η λειτουργία του συστήματος είναι ολοσχερώς αθόρυβη
  • Έχουν σχεδόν μηδενικές απαιτήσεις συντήρησης επειδή δεν έχουν κινούμενα μέρη, όπως π.χ. οι ανεμογεννήτριες και για το λόγο αυτό δεν παρουσιάζουν καθόλου μηχανικές φθορές, άρα δεν απαιτούν τα τεράστια έξοδα που απαιτούνται για την συντήρηση των ανεμογεννητριών
  • Έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής: οι κατασκευαστές εγγυώνται τα «κρύσταλλα» για 20-30 χρόνια λειτουργίας
  • Υπάρχει πάντα η δυνατότητα μελλοντικής επέκτασης, ώστε να ανταποκρίνονται στις αυξανόμενες ανάγκες των χρηστών
  • Μπορούν να εγκατασταθούν πάνω σε ήδη υπάρχουσες κατασκευές, όπως είναι π.χ. η στέγη ενός σπιτιού ή αν πρόκειται για εύκαμπτα φωτοβολταϊκά η πρόσοψη ή και οι τέντες των μπαλκονιών ενός κτιρίου
  • Διαθέτουν ευελιξία στις εφαρμογές: τα συστήματα λειτουργούν άριστα τόσο ως αυτόνομα συστήματα, όσο και ως αυτόνομα υβριδικά συστήματα όταν συνδυάζονται με άλλες πηγές ενέργειας (συμβατικές ή ανανεώσιμες) και συσσωρευτές για την αποθήκευση της παραγόμενης ενέργειας.

 

Τομείς εφαρμογής της ηλιακής ενέργειας

Τεχνολογία ηλιακής ενέργειας στον ελληνικό τουρισμό -
Ο τουρισμός ζει από τον ήλιο


Η ηλιοφάνεια και οι ευχάριστες κλιματολογικές συνθήκες είναι το σημαντικότερο κεφάλαιο του τουρισμού στις νότιες περιοχές. Οι επισκέπτες είναι ενθουσιασμένοι όταν απολαμβάνουν την ηλιακή ακτινοβολία. Ταυτόχρονα, οι παραθεριστές περιμένουν να βρουν ανέπαφο το περιβάλλον στον τόπο των διακοπών τους, για να μπορούν να απολαύσουν ανέμελα τις ,,ωραιότερες εβδομάδες του έτους".

Γι’ αυτόν το λόγο δεν υπάρχει τίποτε πιο λογικό από το να συμβάλλει κανείς στη διατήρηση του περιβάλλοντος με τη χρήση της φιλικής προς το περιβάλλον ηλιακής ενέργειας και ταυτόχρονα να βελτιώσει την αίσθηση άνεσης. Έτσι ενισχύεται η θετική εικόνα του τόπου των διακοπών και αυξάνεται η ελκυστικότητά του. Ο ήλιος μπορεί να προσφέρει ποικιλοτρόπως τις υπηρεσίες του στην παροχή ενέργειας: να φροντίζει για ζεστό νερό και θέρμανση ή/και ψύξη (ανάλογα με την εποχή) και να παρέχει ρεύμα για φωτισμό, για μεταφορές ή για την τροφοδοσία συσκευών που βρίσκονται μακριά από το ηλεκτρικό δίκτυο.

Με αυτόν τον τρόπο, μειώνονται εμφανώς οι επιβαρύνσεις του περιβάλλοντος που προκαλούνται από τον τουρισμό, ενώ επίσης αυξάνονται τα επίπεδα τουριστικής ανάπτυξης. Έτσι διασφαλίζεται η διατήρηση του ανθρωπίνου δυναμικού στην τουριστική περιοχή, το οποίο συντηρείται από τον τουρισμό, δεδομένου ότι διατηρείται το κεφάλαιό του - δηλ. η όμορφη φύση - ενώ και ο επισκέπτης προτιμά όλο και περισσότερο τους τόπους διακοπών που είναι φιλικοί προς το περιβάλλον.

Ταυτόχρονα παρέχεται η δυνατότητα τουρισμού με παροχές - ανέσεις - και σε περιοχές οι οποίες μέχρι τώρα δεν συμπεριλαμβάνονταν στους προορισμούς, λόγω έλλειψης παροχής ενέργειας.

Πολλοί επιπρόσθετοι λόγοι δικαιολογούν τη χρήση ηλιακής ενέργειας στον τουρισμό:

 Οι επισκέπτες έρχονται όταν λάμπει ο ήλιος.

 Πολλοί επισκέπτες ψάχνουν απομονωμένους τόπους διακοπών, μακριά από τα δημόσια ηλεκτρικά δίκτυα π.χ. σε ορεινές περιοχές ή σε νησιά.

 Η ηλιακή ενέργεια είναι παντού διαθέσιμη.

 H χρήση της ηλιακής ενέργειας είναι σε εξαιρετικό βαθμό κατάλληλη για πολλές περιπτώσεις και αποτελεί μία οικονομική εναλλακτική λύση.

 Η χρήση της φιλικής προς το περιβάλλον ηλιακής ενέργειας φέρει πολλά πλεονεκτήματα για τον τόπο διακοπών και για τον επισκέπτη

 

H χρήση της ηλιακής ενέργειας :

Μειώνει τη χρήση παραδοσιακών φορέων ενέργειας και μειώνει το κόστος.

Φροντίζει για καθαρό αέρα στον τόπο των διακοπών.

Συμβάλλει στην προστασία του κλίματος και στη διατήρηση του περιβάλλοντος.

Ενισχύει τις αποκεντρωτικές δομές και δημιουργεί θέσεις εργασίας.

Aυξάνει την ελκυστικότητα του τόπου των διακοπών και ενισχύει την εικόνα.

Φροντίζει για την αύξηση των επισκεπτών και του κύκλου εργασιών, ενώ ταυτόχρονα επιμηκύνει την περίοδο χρήσης ανά σεζόν.

Διασφαλίζει την παροχή ενέργειας και προσφέρει μεγαλύτερη ανεξαρτησία.

Προσφέρει ανεξαρτησία από αυξήσεις των τιμολογίων του ρεύματος

Παρέχει κίνητρα σε συνεργάτες και κεντρίζει το ενδιαφέρον του τύπου και των μέσων ενημέρωσης.

Αποδεικνύει την ευαισθητοποίηση για το περιβάλλον, την πρωτοπορία και τη μελλοντική πρόοδο.

Αυξάνει τη σταθερότητα του δικτύου και μειώνει τις διακοπές ρεύματος.

 

Εμπειρίες από την πολιτική των κρατικών ενισχύσεων στη Γερμανία

Η Γερμανία είναι η μεγαλύτερη αγορά ηλιακής θερμότητας και ηλιακού ρεύματος στην Ευρώπη.Οι αιτίες για τις επιτυχίες στην αγορά είναι πολλές:
H προστασία του περιβάλλοντος και του κλίματος διαδραματίζουν συγκριτικά σημαντικό ρόλο στον πληθυσμό.
Η ανεξαρτησία και η ασφάλεια ως προς την τροφοδοσία παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στη συνείδηση των επενδυτών και συνηγορούν υπέρ της χρήσης της ηλιακής ενέργειας.
Οι κατασκευαστές ανέπτυξαν αποτελεσματικά, αξιόπιστα και ελκυστικά ηλιακά προϊόντα και δημιούργησαν συστήματα διάθεσης για ηλιακές εγκαταστάσεις.
Σημαντική ήταν και είναι η εκπαίδευση και η κατάρτιση των τεχνικών.

Πέραν αυτών, σημαντικό ρόλο έπαιξε και η πολιτική των κρατικών ενισχύσεων. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ενισχύει από το 1995 την εγκατάσταση συλλεκτών ηλιακής θερμότητας με ενισχύσεις από το ,,Πρόγραμμα Παροχής Κινήτρων Στην Αγορά". Το μεγάλο άλμα ήρθε ωστόσο μόλις το 1999 με μια βελτίωση του προγράμματος. Η διείσδυση στην αγορά το 2001 προκλήθηκε επίσης από την πολιτική των κρατικών ενισχύσεων. Οι εμπειρίες δείχνουν ότι το πρόγραμμα ενίσχυσης της αγοράς για ηλιοθερμικούς συλλέκτες στέφθηκε με επιτυχία επειδή:

 

Το αρχικό πρόγραμμα είχε σχεδιαστεί  στο παρελθόν για μακρά διάρκεια (από το 1995, με παράταση έως το 2006)

Ο διαθέσιμος προϋπολογισμός επαρκούσε, ώστε να μπορέσουν να εγκριθούν όλες οι αιτήσεις (το 2003 ήταν διαθέσιμα 200 εκατ. ευρώ)

Τα διαθέσιμα μέσα χρηματοδότησης αυξάνονταν ετησίως, ώστε να μπορεί να καλυφθεί η ζήτηση (2000:100 εκατ. ευρώ, 2001:150 εκατ. ευρώ, 2002: 200 εκατ. ευρώ)

Η διαδικασία υποβολής αιτήσεων ήταν και συνεχίζει να είναι πολύ εύκολη (έντυπο αίτησης με 2 σελίδες)

Η επεξεργασία των αιτήσεων γίνονταν και συνεχίζει να γίνεται γρήγορα και αδιάκοπα (έγκριση εντός 2 έως 3 εβδομάδων, ολόκληρο το χρόνο)

Δεν υπάρχουν γραφειοκρατικά εμπόδια για την κατασκευή της εγκατάστασης (ελάχιστες τεχνικές απαιτήσεις στο πρόγραμμα ενισχύσεων, δεν απαιτούνται άδειες για την κατασκευή μιας εγκατάστασης). Οι εγκαταστάσεις ηλιακού ρεύματος χρησιμοποιούνται σε ευρεία κλίμακα στη Γερμανία από το 1990. Το μεγάλο άλμα έγινε το 2000 με το συνδυασμό πιστώσεων με ελκυστικά επιτόκια στα πλαίσια του "προγράμματος των 100.000 στεγών" και την αυξημένη χρέωση σύνδεσης στο ηλεκτρικό δίκτυο στο νόμο περί ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΕΕΟ).

Από την 1η Ιανουαρίου 2004 υπάρχει νέα ρύθμιση χρέωσης για το ηλιακό ρεύμα, η οποία αντικαθιστά το πρόγραμμα των 100.000 στεγών. Βάσει των παραπάνω αναμένεται να συνεχιστεί η σταθερή άνοδος.

 
Στη Γερμανία, η εισαγωγή στην αγορά των εγκαταστάσεων ηλιακού ρεύματος ήταν επιτυχής, επειδή:

Οι εταιρείες διαχείρισης ηλεκτρικού δικτύου υποχρεώθηκαν να συνδέουν όλες τις εγκαταστάσεις ηλιακού ρεύματος, να δέχονται από αυτές το ρεύμα κατά προτεραιότητα και να το χρεώνουν σύμφωνα με το νόμο.

H χρέωση επιλέχθηκε να είναι τέτοιου ύψους, που να επιτρέπει την οικονομικά συμφέρουσα λειτουργία της εγκατάστασης ηλιακού ρεύματος

Για την κατασκευή μιας εγκατάστασης ηλιακού ρεύματος σε μία στέγη σπιτιού δεν απαιτείται συνήθως άδεια

Για την κατασκευή μεγάλων υπαίθριων εγκαταστάσεων καθορίστηκαν σαφείς βασικοί οροι

Θα πρέπει να σημειωθεί, πως η Γερμανία έχει δώσει όλα αυτά τα κίνητρα στους πολίτες της, παρά το γεγονός, πως η ηλιοφάνεια στην χώρα αυτή δεν ξεπερνά το 30% της ηλιοφάνειας της πατρίδας μας!


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η οροφή του κτιρίου της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα είναι καλυμμένη τελείως με Φ/Β πάνελ. Στις ταράτσες των  δικών μας δημοσίων υπηρεσιών των μονοκατοικιών και των διαμερισμάτων στην Ελλάδα, των σούπερ μάρκετ, των ξενοδοχείων κλπ. τι γίνεται αλήθεια; Απλά απολύτως τίποτε.


Τα αίτια αυτής της μίζερης κατάστασης οφείλονται:

α)       Στην παντελή έλλειψη ενημέρωσης από πλευράς ελληνικού κράτους (Υπουργείο Ενέργειας και Τεχνολογίας, καθώς και Υπουργείο Περιβάλλοντος) του ελληνικού κοινού, σχετικά με τα πολλαπλά οφέλη που θα προέκυπταν από την ευρεία εκμετάλλευση της ηλιακής ενέργειας στη χώρα μας.

β)       Στην παντελή έλλειψη ουσιαστικών κινήτρων (επιδοτήσεις για την αγορά και εγκατάσταση φωτοβολταϊκών ει δυνατόν σε κάθε ταράτσα ελληνικού σπιτιού, ελληνικής δημόσιας υπηρεσίας, ξενοδοχείου, σούπερ μάρκετ κλπ.) ή για την αγορά και εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων, όπως ακριβώς έχει γίνει σε όλες τις άλλες χώρες (Γερμανία, Ισπανία, Πορτογαλία κλπ.)..

Η αρνητική κατάσταση που προέκυψε από τα παραπάνω δεδομένα α) και β) πρέπει να αντιστραφεί εντελώς και πέρα από την ευρύτατη ενημέρωση των πολιτών για τα τεράστια οφέλη από την κατά κόρον και συστηματική εκμετάλλευση της ηλιακής ενέργειας στη χώρα μας, θα πρέπει να δοθούν και πολύ γενναία και ελκυστικά κίνητρα όπως συμβαίνει και σε όλες τις υπόλοιπες χώρες.


Όλες ανεξαιρέτως οι ελληνικές κυβερνήσεις προσπάθησαν και προσπαθούν με ημίμετρα να δώσουν την εντύπωση στο εκλογικό σώμα, πως δήθεν προσπαθούν να δημιουργήσουν προϋποθέσεις οικονομικής ανάπτυξης για την επιτέλους εκκίνηση μιας βιώσιμης και ανεπτυγμένης ελληνικής εθνικής οικονομίας. Μια τέτοια εκκίνηση όμως δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί με επιπόλαια ημίμετρα, όπως π.χ. η εγκατάσταση χιλιάδων ανεμογεννητριών που στοιχίζουν σπατάλη δισεκατομμυρίων ευρώ στον κρατικό προϋπολογισμό. Το μόνο που επιτυγχάνουν τα ημίμετρα αυτά είναι η εξαπάτηση των Ελλήνων ψηφοφόρων, η επιβάρυνσή τους με επιπρόσθετα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη, καθώς και η μη αναστρέψιμη οικονομική καταστροφή. Η υγιής οικονομική ανάπτυξη επιτυγχάνεται μάλλον με την ορθολογική επιλογή της σωστής λύσης και της κατά κόρον εκμετάλλευσης των αντίστοιχων κερδοφόρων πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας. Με αυτό κατά νου, θα πρέπει η ηλιακή ενέργεια να αποτελέσει επιτέλους την κυριότερη πηγή παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για την Ελλάδα του παρόντος και του μέλλοντος.  

 

Πηγές:
https://www.kathimerini.gr/269142/article/epikairothta/ellada/anekmetalleyth-h-hliakh-energeia-sthn-ellada?fbclid=IwAR0yvqp_-OgLVr4GzzfTbYR1_PN_PsSVW2h0PoxyGRSDX1lK_xpmTmvLlwE
https://energypress.gr/news/maziki-ilektroparagogi-apo-paravolika-katoptra-stin-ispania
http://el.wikipedia.org/wiki/Φωτοβολταϊκό_σύστημα
Καρασαββίδης Νικόλαος Ο ρόλος και η σημασια των φωτοβολταϊκών.

Παρουίαση και Ανάλυση Οικονομοτεχνικής Μελέτης :
https://dspace.uowm.gr/xmlui/bitstream/handle/123456789/127/_%ce%91%2b-_%ce%92%2b%c2%ac_%ce%96_%ce%94%2b%cf%88%2b-_%ce%94%2b_2.pptx?sequence=2&isAllowed=y

 

Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Εθνική Ενότητα Απέναντι στο Αντεθνικό Τόξο

Του Γεωργίου Σαγιά

02 Ιανουαρίου 2020

Το Κέντρο Μελετών & Προώθησης Εθνικών Ιδεών φ (Κέντρο φ) αναβάθμισε από την πρώτη ημέρα τού 2020 τη λειτουργία του με την παρουσίαση της ιστοσελίδας του http://kentrofi.gr.


Εργαστήκαμε με συνέπεια και συστηματικότητα από τις 28/10/2019 και είμαστε ήδη έτοιμοι για το επόμενο βήμα στον πολύμορφο αγώνα υπέρ Ελλάδος και Ελλήνων. Χάρη στη βούλησή μας και στη δική σας υποστήριξη, μέσα σε διάστημα μόλις δύο μηνών, η προσπάθεια του φ Κέντρου αγκαλιάστηκε από πολλούς Έλληνες πατριώτες και εθνικιστές, οι οποίοι είτε ανήκουν είτε δεν ανήκουν σε κάποιο κόμμα ή σύλλογο, θέλουν να αγωνίζονται για το κοινό εθνικό και κοινωνικό καλό, για Πατρίδα - Ταυτότητα - Μέλλον. Με κεντρικό σύνθημα το "Όλοι μαζί μπορούμε καλύτερα", Έλληνες που αγωνιούν για το παρόν και το μέλλον τής πατρίδος μας, καταλαβαίνουν την αναγκαιότητα υποστηρίξεως του Κέντρου φ (kentrofi) διότι είναι επιτακτική ανάγκη η ύπαρξη σοβαρής, υπεύθυνης συγκροτημένης και αποτελεσματικής εθνικής απάντησης στην συνεχιζόμενη κρίση εντός της οποίας βρίσκεται το έθνος μας. Μία κρίση πνευματική, ηθική, πολιτική, οικονομική και πολιτισμική, η οποία έχει επίπτωση σε όλες τις πτυχές τής καθημερινής ζωής και έχει ήδη κάνει μεγάλη ζημιά στην πατρίδα μας.

Η Ελλάδα έχει υποδουλωθεί σε δυνάμεις ξένων συμφερόντων για σχεδόν έναν αιώνα. Η εθνική ανεξαρτησία έχει υποστεί σημαντικότατα πλήγματα. Η χώρα αποπληρώνει τόκους τόκων για μη πραγματικά χρέη. Ξένες χώρες συμπεριφέρονται στους Έλληνες σαν υπηκόους προτεκτοράτου, με την ένοχη συναίνεση και συνέργεια πολιτικών τής χώρας τού λεγόμενου αντεθνικού τόξου. Η εθνική αξιοπρέπεια είναι βαθιά προσβεβλημένη. Χιλιάδες Ελλήνων έχουν αυτοκτονήσει και δυστυχώς κι άλλοι αυτοκτονούν. Το ποσοστό των φτωχών έχει αυξηθεί δραματικά και πολλοί από αυτούς σιτίζονται σε ορθόδοξους χριστιανικούς ιερούς ναούς, σε φιλανθρωπικά σωματεία, με φροντίδα περιοίκων ή ακόμη και από κάδους σκουπιδιών. Πολλές ακόμη χιλιάδες έχουν καταντήσει νεόπτωχοι ενώ η ανεργία (με ιδιαίτερη ένταση στις γυναίκες και στους νέους) βρίσκεται στα ύψη. Πολλές χιλιάδες Ελλήνων βρίσκουν καθημερινώς εργασιακά και κοινωνικά αδιέξοδα και κατ' ουσίαν οδηγούνται σε ξένες χώρες ή σε περιθωριοποίηση. Στα εθνικά ζητήματα, οδηγούμαστε από τη μία εθνική ήττα στην άλλη, από την κατάπτυστη και άκυρη "Συμφωνία" των Πρεσπών έως την προοιωνιζόμενη "συνεκμετάλλευση" στο ελληνικό Αιγαίο και στην δεύτερη Ελλάδα την Κύπρο, με ενδεχόμενη παραπομπή τού θέματος (και συνεπώς των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων μας) στη Χάγη. Την ίδια στιγμή, αντί η Ελλάδα να προωθήσει τα δίκαιά της στην Κύπρο, σε Ιωνία, Ίμβρο, Τένεδο, Πόντο και Πόλη, στην Ανατολική Ρωμυλία και στην ελληνική γη της Μακεδονίας, στην βόρειο Ήπειρο και στην Μεγάλη Ελλάδα, ανέχεται (έως και -τμήμα της- προωθεί) την επεκτατικότητα γειτονικών κρατών. Παραλλήλως, σε παγκόσμιο επίπεδο, η λεγόμενη "νέα τάξη πραγμάτων" επελαύνει, με σημεία αιχμής -μεταξύ άλλων- την παγκοσμιοποίηση και την πανθρησκεία. Μια παγκόσμια δικτατορία επιχειρείται να επιβληθεί σε έθνη και λαούς, με αδύναμους και πρόθυμους "εταίρους" στα καθ' ημάς πολιτικό προσωπικό τής Ελλάδος. Στο ανωτέρω πλαίσιο, το σχέδιο που εξελίσσεται περιλαμβάνει και αντικατάσταση πληθυσμών καθώς και αποχριστιανοποίηση υπέρ μιας αφύσικης ομογενοποίησης αλλά και μιας επώδυνης ισλαμοποίησης. Τεράστιο βάρος καλείται να σηκώσει η Ελλάδα, η οποία εδώ και αρκετά χρόνια έχει ήδη δεχθεί πλέον τού ενός εκατομμυρίου ανθρώπων, αλλογενών και κατά βάση αλλοδόξων. Θρησκεία, ήθη, έθιμα, παραδόσεις, γλώσσα, καταγωγική συνέχεια, δέχονται συνεχώς εντονότατα χτυπήματα. Ανθελληνικές και φιλοϊσλαμικές φωνές προβάλλονται ιδιαιτέρως με θετικό πρόσημο ενώ όσοι αντιδρούν χαρακτηρίζονται απρεπώς και αδίκως και κάποιες φορές δυστυχώς ποινικοποιούνται από μία ιδιότυπη "αστυνομία σκέψης" υπηρετών ενός αντεθνικού συστήματος. Η επίσημη Εκκλησία (με φωτεινές εξαιρέσεις Ιεραρχών και Ιερέων), φαίνεται πως στηρίζει ποικιλοτρόπως τα ανωτέρω, απογοητεύοντας και διχάζοντας μεγάλο μέρος τού ορθοδόξου χριστεπωνύμου πλήθους. Ο -κατ' ευφημισμόν λεγόμενος- πνευματικός κόσμος και οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, δεν ηγούνται της εθνικής προσπαθείας αφυπνίσεως, ανατάξεως και προοπτικής, αντιθέτως σέρνονται ουραγοί των λογής ομαδώσεων ("λόμπις") παγκοσμιοποιητών (ευτυχώς όμως υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις). Στην αυτοδιοίκηση πρώτου και δευτέρου βαθμού, πολλοί επικεφαλής και σύμβουλοι υπηρετούν τις προαναφερθείσες στρεβλώσεις λειτουργώντας σαν τα "μακριά χέρια" τού συστήματος, αναμένοντας αμοιβή πολιτικής εξέλιξης της όποιας ματαιοδοξίας τους ή εξαργυρώνοντας την στήριξή τους με θέσεις, οφίτσια και ψίχουλα εξουσίας. Όμως και στην αυτοδιοίκηση υπάρχουν υγιείς εξαιρέσεις ανθρώπων που αντιμάχονται την σήψη και την παρακμή.


Στα ανωτέρω και σε πολλά άλλα, καλούνται να απαντήσουν οι Έλληνες πατριώτες, να ορθώσουν ανάστημα και να προτείνουν οδό διαφυγής, αλλά και διέξοδο και προοπτική. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι οι κυβερνήτες εκλέγονται με εκλογές και ψηφίζονται από ποσοστό τού εκλογικού σώματος. Οι απέχοντες, ουσιαστικά επιτρέπουν στους εξουσιαστές να εξουσιάζουν. Η στήριξη των εθνικώς σκεπτομένων και δρώντων φαντάζει μονόδρομος.
Η ιστοσελίδα www.kentrofi.gr του Κέντρου φ, είναι μέσον υποστήριξης και προβολής της μελέτης και προώθησης εθνικών ιδεών και δράσεων. Δεν είναι μόνο θεωρητική δομή γιατί η θεωρία είναι βάση τής δράσης αλλά η δράση κάνει τη θεωρία πράξη. Μεταξύ άλλων δράσεων, για το φ είναι ζητούμενο να ιδρυθούν και να λειτουργήσουν τάχιστα παράλληλες κατά τόπους δομές, στις οποίες με αδιαπραγμάτευτη νομιμότητα και έμπνευση θα υποστηριχθούν τα σκληρά και ποικιλοτρόπως βαλλόμενα αδέρφια μας. Στις κοινότητες, στα χωριά, στις γειτονιές, στις συνοικίες, στα διαμερίσματα, στις πόλεις, σε συμπρωτεύουσα και πρωτεύουσα, πρέπει άμεσα να ενεργοποιηθούμε όλοι. Εάν δεν είμαστε εμείς με εμάς, ποιος θα είναι με εμάς. Εάν όχι εσύ, εγώ, ΕΜΕΙΣ, τότε ποιος; Κι αν όχι τώρα, πότε; Όπου κι αν ανήκει -αν ανήκει- ο καθένας και η καθεμιά, ας ομονοήσουμε όλοι κατά τόπους στη βάση όσων ενώνουν. Γιατί όντως υπάρχουν στοιχεία που ενώνουν. Κι όλοι μαζί, να δομήσουμε ένα μεγάλο δίκτυο Ελλήνων που θα δώσει το αναγκαίο "φιλί τής ζωής" στην Ελλάδα που έχει ήδη δεχθεί το "φιλί τού Ιούδα". Να επιφυλάξουμε το πρέπον τέλος σε "Ιούδες, Εφιάλτες, Νενέκους και τους ομοίους τους". Ελάτε να υπερβούμε όλες τις στρεβλώσεις που υπάρχουν ή φύτεψαν στην εθνική παράταξη και να κινηθούμε δικτυωμένοι για ένα ενιαίο εθνικό κίνημα. Μπορούμε! Στην ενότητα η δύναμη, στον αγώνα η ζωή, στο αποτέλεσμα η νίκη. Η ευθύνη είναι πλέον προσωπική αλλά η απάντηση συλλογική. Στάσου δίπλα μας! Διάβασε τους 22 Τομείς Εργασίας και ζήτησε να προσφέρεις εθελοντικά σε όποιον Τομέα μπορείς. Κανείς δεν περισσεύει.

Το www.kentrofi.gr τού Κέντρου φ είναι εδώ για να αναβαθμίσει τον κοινό αγώνα. Όλοι μαζί μπορούμε καλύτερα!

Γεώργιος Σαγιάς

Επικοινωνιακά παιχνίδια για τα μάτια του κόσμου αντί αποφασιστικής εξωτερικής πολιτικής από την κυβέρνηση της ΝΔ

 
του Χρήστου Μπίσδα
10 Δεκεμβρίου 2019
 
Στις 27-11-2019 η Τουρκία και η Λιβύη υπέγραψαν στην Κωνσταντινούπολη διμερή συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ εκεί που κανονικά θα έπρεπε να βρίσκεται η ελληνική ΑΟΖ. Για άλλη μία φορά η Τουρκία έφερε προ τετελεσμένων την ελληνική κυβέρνηση, η οποία προσπαθεί να διαχειριστεί επικοινωνιακά - αλλά όχι πραγματικά - το θέμα που προέκυψε. Για να μειώσει την αξία της συμφωνίας Τουρκίας-Λιβύης η ελληνική κυβέρνηση έκανε λόγο για συμφωνία μεταξύ της Τουρκίας και της μεταβατικής κυβέρνησης της Τρίπολης αφήνοντας υπονοούμενα ότι η συμφωνία είναι ένα «απλό χαρτί» και ότι η παρούσα κυβέρνηση της Λιβύης μπορεί σύντομα να μην υπάρχει, επομένως και η συμφωνία να μην ισχύει. «Ξέχασε» όμως η ελληνική κυβέρνηση ότι ίδια αναγνωρίζει την κυβέρνηση του Φαγέζ αλ Σαράζ ως νόμιμη κυβέρνηση της Λιβύης και ότι η υπογραφή της δεσμεύει διεθνώς την Λιβύη, όπως ακριβώς η συμφωνία των Πρεσπών δεσμεύει τη Ελλάδα, ασχέτως του ποιά ελληνική κυβέρνηση την υπέγραψε, τουλάχιστον μέχρι να καταγγελθεί.
 
Ακολούθως, σε μία κίνηση εντυπωσιασμού, η ελληνική κυβέρνηση απέλασε τον πρέσβυ της Λιβύης στην Αθήνα «ξέχασε» όμως να απελάσει τον πρέσβυ της Τουρκίας στην Αθήνα για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Από αυτή την στάση προκύπτει ότι η ελληνική κυβέρνηση ενοχλήθηκε από την πράξη της Λιβύης να υπογράψει την συμφωνία με την Τουρκία αλλά δεν ενοχλήθηκε από την πράξη της Τουρκίας να υπογράψει την ίδια συμφωνία με την Λιβύη. Μιλάμε για τον απόλυτο παραλογισμό και ταυτόχρονα την απόλυτη απόδειξη αδυναμίας, αφού η ελληνική κυβέρνηση έκανε λεονταρισμούς στην Λιβύη αλλά την πάπια μπροστά στην Τουρκία.
 
Κατά τη γνώμη μου, η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε ή να απελάσει και τους δύο πρέσβεις ή κανέναν. Επίσης, αντί να τρέχει στα διεθνή fora και να ζητά τον οίκτο και την συμπαράσταση των «συμμάχων» μας για το κακό που μας βρήκε, θα έπρεπε να άρει άμεσα και μέχρι νεωτέρας την αναγνώριση της παρούσας κυβέρνησης της Λιβύης και να κλείσει ολόκληρη την πρεσβεία της Λιβύης στην Αθήνα. Το επόμενο βήμα θα ήταν να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα από 6 σε 12 ναυτικά μίλια και τον εθνικό εναέριο χώρο από 10 σε 12 ναυτικά μίλια, ώστε πλέον το εύρος των χωρικών υδάτων και του εθνικού εναερίου χώρου να συμπίπτουν. Με τον τρόπο αυτόν θα αποδείκνυε ότι δεν φοβάται το οποιοδήποτε casus belli της Τουρκίας. Τέλος, θα έπρεπε να προβεί σε άμεση ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ και οριοθέτησή της με όποια κυβέρνηση της Λιβύης και με όποια κράτη συμφωνούν (π.χ. Κύπρος, Αίγυπτος). Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα θα μπορούσε να προτείνει στον Στρατηγό Χαφτάρ της οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας–Λιβύης με αντάλλαγμα την αναγνώρισή της κυβέρνησής του ως επίσημης κυβέρνησης της Λιβύης εκ μέρους της Ελλάδας. Η δημοσιοποίηση και μόνο της πρόθεσης αναγνώρισης της κυβέρνησης του Στρατηγού Χαφτάρ θα ασκούσε πίεση στην κυβέρνηση του Φαγέζ αλ Σαράζ να υπαναχωρήσει από την συμφωνία που υπέγραψε με την Τουρκία και να υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Ελλάδα. Δηλαδή η Ελλάδα θα έπρεπε να παίζει σε δύο ταμπλό με τις αντιμαχόμενες «κυβερνήσεις» της Λιβύης με απώτερο στόχο την οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας-Λιβύης και την ακύρωση της πρόσφατης συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ Τουρκίας-Λιβύης.
 
Για να γίνουν όμως όλα αυτά χρειάζεται στην Ελλάδα μία εθνικιστική κυβέρνηση και όχι φοβικές ξενόδουλες κυβερνήσεις. Στην παρούσα φάση η ελληνική κυβέρνηση έχει στριμωχθεί άσχημα. Μέχρι τώρα παρακολουθούσε ανέμελα τα τουρκικά ερευνητικά πλοία να παραβιάζουν την κυπριακή ΑΟΖ εκφράζοντας ευχολόγια. Τώρα ήρθε η σειρά της Ελλάδας να υποστεί τον τουρκικό επεκτατισμό και υποψιάζομαι ότι η παρούσα κυβέρνηση θα σταθεί κατώτερη των περιστάσεων αποδεχόμενη - εν τοις πράγμασι και παρά τις περί του αντιθέτου διακηρύξεις της - την παραβίαση όχι μόνο της ΑΟΖ, που δεν έχει οριοθετήσει, αλλά και της ελληνικής υφαλοκρηπίδας χωρίς καμία αντίδραση. Τα επικοινωνιακά παιχνίδια με την δήθεν διαρροή φωτογραφίας από ελληνικό μαχητικό αεροσκάφος να «λοκάρει» τουρκική φρεγάτα δεν πείθουν κανέναν ότι υπό το παρόν καθεστώς θα υπάρξει πολιτικός, που τολμήσει να θα δώσει εντολή στον πιλότο να πατήσει το κουμπί…
 
Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

NOTE! This site uses cookies and similar technologies.

If you not change browser settings, you agree to it. Learn more

I understand