Η τεχνητή συντήρηση της μεταναστευτικής «κρίσης»

από την κυβέρνηση της Ν.Δ.

Του Χρήστου Μπίσδα

12-12-2021

          Τον τελευταίο χρόνο η κυβέρνηση της Ν.Δ. μέσω του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου διατυμπανίζει ότι έχουν μειωθεί δραματικά οι λεγόμενες «μικτές μεταναστευτικές ροές» προς την Ελλάδα, γεγονός που επιβεβαιώνουν και οργανισμοί όπως είναι η FRONTEX. Είναι αληθές ότι τα θαλάσσια σύνορα έχουν σχεδόν «σφραγιστεί» από το Λιμενικό Σώμα και πλέον αλλοδαποί εισέρχονται παράνομα στην Ελλάδα κυρίως από τα χερσαία σύνορά μας με την Τουρκία και την Βουλγαρία σε μειωμένους όμως αριθμούς. Οι διάφοροι δικαιωματιστές, διεθνιστές και αριστεροί κατηγορούν την κυβέρνηση της Ν.Δ. για ακροδεξιά στροφή, κάνουν καταγγελίες για παράνομες επαναπροωθήσεις αλλοδαπών (push-backs) και επιχειρούν να επαναφέρουν το δόγμα «η θάλασσα δεν έχει σύνορα» και «refugees welcome».

            Η αυστηρή εφαρμογή του εθνικού δικαίου και των διεθνών συμβάσεων, που αποτελούσε πάγια απαίτηση των Ελλήνων εθνικιστών για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης, δεν ήταν τίποτα άλλο από την φωνή της λογικής ενός Έθνους που θέλει να επιβιώσει. Η Ν.Δ. αναγκάστηκε να υιοθετήσει προτάσεις των Ελλήνων εθνικιστών (π.χ. αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων, άρνηση χορήγησης ασύλου σε όσους έρχονται στην Ελλάδα από ασφαλείς χώρες) ^{[1], [2]} όχι γιατί άλλαξε ιδεολογία αλλά γιατί διαπίστωσε ότι αν εξακολουθούσε να εφαρμόζει την πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα είχε μεγάλο πολιτικό κόστος και την ίδια κατάληξη με αυτήν.

          Η νυν εφαρμοζόμενη από την Ν.Δ. πολιτική δεν θα πρέπει να ξεγελά τους εθνικιστές για τις πραγματικές προθέσεις της. Σε προηγούμενο άρθρο μου, που δημοσιεύθηκε στις 20-8-2021^[3], με αφορμή την κατάληψη του Αφγανιστάν από τους Ταλιμπάν είχα καταρρίψει τους ισχυρισμούς διαφόρων καλοθελητών της Ν.Δ. περί αναμενόμενου κύματος «προσφύγων» από το Αφγανιστάν. Έχουν περάσει σχεδόν 4 μήνες και αυτό το κύμα δεν έφτασε στην Ελλάδα και εξακολουθώ να πιστεύω ότι δεν θα φτάσει. Και ενώ αφενός οι ροές των λαθρομεταναστών αφετέρου οι αλλοδαποί που «φιλοξενούνται» σε διαμερίσματα και σε hot spot σε ολόκληρη την Ελλάδα έχουν μειωθεί, η κυβέρνηση της Ν.Δ. εξακολουθεί να δαπανά τεράστια κονδύλια για την δήθεν μεταναστευτική κρίση, που έχει σταματήσει να έχει τον χαρακτήρα κρίσης. Η Ν.Δ. συνεχίζει να συνεργάζεται αμέσως ή εμμέσως με Μ.Κ.Ο. που από τη μία παίρνουν κρατική χρηματοδότηση για διάφορα projects - στην πραγματικότητα μοιράζουν θέσεις και μισθούς σε δικά τους παιδιά - και από την άλλη καταγγέλλουν την Ελλάδα σε διεθνείς οργανισμούς για την διαχείριση του μεταναστευτικού.

          Η σκληρή και «ακροδεξιά» Ν.Δ., κατά τους χαρακτηρισμούς των δικαιωματιστών, αντικατέστησε την προηγούμενη κυβέρνηση στην μπίζνα της λαθρομετανάστευσης. Αν πράγματι η Ν.Δ. ήθελε να κάνει εθνική πολιτική, αντί να κατασκευάζει νέα hot spot στα νησιά για τους «πρόσφυγες» που δεν θα έρθουν ποτέ, θα κατασκεύαζε οικισμούς για άνεργους και άστεγους Έλληνες. Δεν πιστεύω ότι θα βρισκόταν Έλληνας άστεγος που θα αρνούταν μία θέση σε ανοικτούς οικισμούς τύπου hot spot αποτελούμενους από οικίες με όλες τις παροχές δωρεάν (ρεύμα, νερό, φαγητό, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, καθαριότητα, security κλπ). Αν όμως γινόταν αυτό δεν θα είχαν δουλειά οι στρατιές των «ανθρωπιστών» εργαζομένων σε Μ.Κ.Ο., που επιλέγονται με μη ελεγχόμενα κριτήρια. Αξίζει να σημειωθεί ότι η επίκληση διεθνών συμβάσεων για να δικαιολογηθούν οι παροχές προς αλλοδαπούς δεν αναιρεί την υποχρέωση του ελληνικού κράτους για εξασφάλιση των κοινωνικών δικαιωμάτων των Ελλήνων, που κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα ^[4]. 

          Η δήθεν σκληρή και «ακροδεξιά» Ν.Δ., αν υπήρχε στην βουλή ένα εθνικιστικό κόμμα, θα εκαλείτο να απαντήσει για τον αριθμό των αλλοδαπών που βρίσκονται στην Ελλάδα, για το νομικό τους καθεστώς, για το πόσοι έλαβαν άσυλο ή την ελληνική ιθαγένεια, για το πόσοι έφυγαν νόμιμα ή παράνομα σε άλλες χώρες της Ευρώπης, για τα ποσά που έχουν δαπανηθεί κ.ο.κ. Αυτές θα ήταν οι εύκολες ερωτήσεις, γιατί υπάρχουν και πιο δύσκολες. Μήπως η Ελλάδα παίζει τον ρόλο του διαμετακομιστικού κέντρου και του κέντρου διαλογής των χρήσιμων μεταναστών για τις λοιπές χώρες της Ευρώπης; Μήπως η Ελλάδα είναι απλά ένας κρίκος της αλυσίδας που οδηγεί στην Μεγάλη Αντικατάσταση; Ποιά είναι η σχέση των χρηματοδοτούμενων από το κράτος Μ.Κ.Ο. με πολιτικά κόμματα και πρόσωπα; Γιατί η Ελλάδα υπογράφει αποικιοκρατικές συμβάσεις με διεθνείς οργανισμούς που αποκτούν απόλυτη ασυλία και την αντιμετωπίζουν ως μπανανία; Ποιόν εξυπηρετεί η διατήρηση της μεταναστευτικής κρίσης, όταν αυτή έχει σταματήσει να έχει τα χαρακτηριστικά κρίσης;

          Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα θα ετίθεντο πολύ πιο εύκολα προς συζήτηση στην δημόσια σφαίρα, αν υπήρχε οργανωμένο εθνικιστικό κίνημα, πολλώ δε μάλλον αν οι Εθνικιστές εκπροσωπούνταν στην βουλή. Μέχρι να συμβεί αυτό τα στελέχη του Κέντρου φ θα συνεχίσουν να παρεμβαίνουν με τεκμηριωμένες θέσεις και απόψεις υπέρ του Έθνους, όπου και όταν τους δίνεται η δυνατότητα.   

Παραπομπές

[1]  Γ. Σαγιάς, «Παράνομη Μετανάστευση-Προτάσεις Αντιμετώπισης», 6-2-2020 (https://kentrofi.gr/el/%CE%B1%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1-%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%83-blog/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%84%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%B5%CF%84%CF%8E%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B7%CF%82) και

[2]  Χ. Μπίσδας, «Μέτρα κατά της λαθρομετανάστευσης», 19-1-2020  (https://kentrofi.gr/el/%CE%B1%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1-%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%83-blog/%CE%BC%CE%AD%CF%84%CF%81%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BB%CE%B1%CE%B8%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7%CF%82)

[3]  Χ. Μπίσδας, «Αφγανιστάν: προς μία “νέα” παλιά εποχή», 20-8-2021 (https://kentrofi.gr/el/%CE%B1%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1-%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%83-blog/%CE%B1%CF%86%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%C2%AB%CE%BD%CE%AD%CE%B1%C2%BB-%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%AC-%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%87%CE%AE)

[4] Βλ. άρθρα 4-25 του Συντάγματος (ΦΕΚ Α΄ 211/24-12-2019).

 Του Θεοχάρη Σιώζου

           Τον τελευταίο καιρό η κυβέρνηση διά στόματος Πρωθυπουργού, υπουργών και λοιπών διατρανώνει πως δεν πρόκειται να επιβάλει εκ νέου εγκλεισμό (lockdown), ακόμη και αν η Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων προτείνει κάτι τέτοιο. Η επιχειρηματολογία της για την παραπάνω θέση είναι πως αφ' ενός ένας ακόμη εγκλεισμός θα είχε  καταστροφικές οικονομικές, κοινωνικές κλπ συνέπειες και αφ' ετέρου πως επειδή μια μερίδα πολιτών ευθύνεται για την ενεστώσα κατάσταση (ανεμβολίαστοι) δε θα "τιμωρήσει" και τους εμβολιασμένους με οριζόντια μέτρα. Το συμπέρασμα που εξάγεται κατά τρόπο αβίαστο από τα παραπάνω είναι πως η διαχείριση της πανδημίας είναι ζήτημα πολιτικής φύσεως, και ως τέτοιο πρέπει να τίθεται στο δημόσιο λόγο.

          Και ποια η στρατηγική της κυβέρνησης για τη διαχείριση της πανδημίας; Ο μαζικός εμβολιασμός. "Αυτό είναι το όπλο που έχουμε τώρα, άρα πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε". Η δυνητική ωφέλεια όπως και οι δυνητικές παρενέργειες από τον εμβολιασμό γνωστές και προσβάσιμες σε όλους από την  ιστοσελίδα του Ε.Ο.Φ. , δε θα γίνει προσπάθεια ερμηνείας των ιατρικών δεδομένων. Αυτό που πρέπει να μας απασχολήσει είναι με ποιον τρόπο αυτές οι πληροφορίες από επίσημα χείλη (κυρίως των εταιρειών που κατασκεύασαν τα εμβόλια) επικοινωνούνται σ' εμάς, τους απλούς ανθρώπους. Οι διαχειριζόμενοι το λόγο περί τη δημόσια  υγεία (ο όρος ευρύς διότι δεν έχουν όλοι κάποιο θεσμικό ρόλο, μάλλον γράφουν ωραία στο γυαλί) συστήνουν τον ανεπιφύλακτο μαζικό ή και υποχρεωτικό  εμβολιασμό χωρίς να υπάρχει ενημέρωση για τις όποιες παρενέργειες · η δε Ελληνική Παιδιατρική Εταιρεία συνέστησε: "Αναφορικά με τον COVID-19 θα πρέπει να τονίζουμε τις δυσάρεστες συνέπειες της νοσου και όχι τις σπανιότατες παρενέργειες των εμβολίων που ήδη οδήγησαν στην αχρήστευση ενός εμβολίου, πολύ αποτελεσματικού (η υπογράμμιση του γράφοντος)....Θα έπρεπε να μην υπερτονίζονται οι περικαρδίτιδες ως παρενέργειες  των mRNA εμβολίων αλλά οι θάνατοι και οι περικαρδίτιδες από COVID-19" .

          Η ύπαρξη παρενεργειών δεν είναι παράλογη υπό τις παρούσες συνθήκες της πανδημίας και του χρόνου που δόθηκε στις εταιρείες για να κατασκευάσουν τα εμβόλια. Είναι δεδομένο πως στις επιστήμες γύρω από τον κορωνοϊό και το εμβόλιο κατ' αυτού (βιολογία,  ιατρική, χημεία κλπ) υπάρχουν ζητήματα να καλυφθού και να ανακαλυφθούν. Η μέθοδος των επιστημών αυτών για την επίτευξη προόδου είναι αυτή που θα ονομάζαμε βαρβαριστί trial and error (δοκιμή και λάθος). Εξ αρχής όμως η διαχείριση της πανδημίας  εν  τω   συνόλω της ήταν διαμετρικά αντίθετη με την παραπάνω μέθοδο: οι εκάστοτε δοκιμές ελάμβαναν χαρακτήρα θεσφάτου πριν την εφαρμογή  τους (με πιο κραυγαλέο παράδειγμα τη χρήση μάσκας στους  εξωτερικούς χώρους)  και  τα εκάστοτε λάθη εκ των  υστέρων "επεβάρυναν" διάφορες ομάδες πολιτών, και όχι τους διαπράξαντες  αυτά. Είναι κατανοητό πως μια πανδημία και η προσπάθεια για την αντιμετώπισή της είναι ζητήματα  δυναμικά,  τα   δεδομένα των οποίων  μεταβάλλονται  συνεχώς. Όταν όμως εφαρμόζονται, επικοινωνούνται και μεταβάλλονται πρακτικές κατά τρόπο δογματικό (η χρήση μάσκας θα μας σώσει, ο εγκλεισμός θα μας σώσει, το εμβόλιο θα μας σώσει, το επόμενο εμβόλιο θα μας σώσει)  οι θεσμοί που υποστηρίζουν αυτές  νομοτελειακώς θα απωλέσουν την αξιοπιστία και φερεγγυότητά τους. Έτσι δημιουργούνται οι πραγματικοί αντιεμβολιαστές και  όχι απλώς οι ανεμβολίαστοι (βλέπε και αρνητές απογραφής).

          Η κυβέρνηση κατήγαγε μια (περιορισμένη ή μη ας το κρίνει ο καθένας) νίκη στη στρατηγική της όταν συνέδεσε τον εμβολιασμό με οικονομικά και κοινωνικά κίνητρα. Ο εμβολιασμός προσέφερε πέρα από  την όποια προστασία κατά του κορωνοϊού, τη δυνατότητα της ακώλυτης συμμετοχής στην κοινωνική ζωή όπως την γνωρίζαμε πριν σε συνδυασμό με την εξασφάλιση χρημάτων τα οποία υποχρεωτικώς θα σπαταλούσε κάποιος στη διενέργεια διαγνωστικών ελέγχων, καθώς άνευ βεβαιωμένου αρνητικού ελέγχου δε θα μπορούσε να παράσχει την εργασία του σε πολλές περιπτώσεις. Μια ιατρική πράξη έλαβε χώρα  βάσει οικονομικών  και  κοινωνικών  κριτηρίων, και όχι επιστημονικών.

          Η  διαχείριση της  πανδημίας  και η  αποδοχή της  γεννούν εν τέλει θέματα ηθικής και πολιτικής υφής. Όπως μας πληροφορεί  η Ελληνική Παιδιατρική Εταιρεία υπάρχουν "σπανιότατες παρενέργεις" από τον εμβολιασμό. Έστω 10/1.000.000. Χωρίς να υπεισέλθω στο αν οι νέοι νοσούν/πεθαίνουν από κορωνοϊό, μια κοινωνία που προσπαθεί να προστατεύσει το γηραιότερο πληθυσμό της διακινδυνεύοντας κατά βούληση τα νεότερα μέλη της είναι μια κοινωνία σε σήψη, σε αποδρομή. Σαφώς παραμένει η υποχρέωση της πολιτείας για προστασία των γηραιοτέρων, όπως και όλων των υπολοίπων μελών της κοινωνίας.  Ο Πρωθυπουργός είπε πώς "αν το σύνολο των μεγάλων ηλικιών εμβολιαστεί, ο κορονοϊός θα μετατραπεί σε ένα είδος εποχιακής γρίπης",  σηματοδοτώντας την επικοινωνιακή στροφή προς τη διενέργεια της ενισχυτικής δόσεως ώστε να λογίζεται κάποιος  εμβολιασμένος. Όποιος  έχει  βρεθεί  σε ένα  εκλογικό  τμήμα  καθ' οιαδήποτε  ιδιότητα, έχει  διαπιστώσει ποιο  μέρος του πληθυσμού  ψηφίζει και ποιο απέχει μαζικώς. Ο αντικειμενικός σκοπός κάθε κόμματος είναι να βρίσκεται στην εξουσία (και) την επομένη τετραετία. Ο σκοπός αυτός επιτυγχάνεται με την  ικανοποίηση συμφερόντων διαφόρων  κοινωνικών ομάδων (π.χ. δημόσιοι υπάλληλοι, συνταξιούχοι, ελεύθεροι επαγγελματίες). Όσο πιο ευρεία και ομοιογενής είναι μια ομάδα, τόσο μεγαλύτερο ειδικό βάρος αποκτά για τα κόμματα.

          Πρέπει να νομιμοποιήσουμε την πολιτική κριτική στο ανωτέρω ζήτημα μετά παρρησίας. Πρέπει να καταστήσουμε σαφές πως κατακρίνοντας την κυβερνητική διαχείριση δεν καθιστάμεθα ούτε λοιμωξιολόγοι,  ούτε φαρμακολόγοι, ούτε, για κακή μας τύχη, επί παντός του επιστητού επαΐοντες δημοσιογράφοι. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να καταστεί αποδεκτή πρακτική η άρνηση λογοδοσίας, γιατί τότε  τα συμπτώματα  θα επιμείνουν  για πολλά χρόνια.

γράφει ο Ν. Τσαμασφύρης

Από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τη νίκη των συμμάχων, η Ελλάδα αποφάσισε ορθώς να παραμείνει στη σφαίρα επιρροής του δυτικού κόσμου, ο οποίος έχει βασίσει τη διαμόρφωση και την ανάπτυξή του επί των αρχών της Ελληνικής σκέψης και του Ελληνικού τρόπου.

          Την επαύριον τής νίκης αυτής ο κόσμος βρέθηκε μοιρασμένος μεταξύ ανατολής και δύσης. Κυριάρχησε το δίπολο Η.Π.Α-Ε.Σ.Σ.Δ όπου συναγωνίζονταν και ανταγωνίζονταν σφόδρα, έχοντας καθεμιά τις σφαίρες επιρροής της, οι οποίες δομούνταν από χώρες στρατηγικούς εταίρους όπως Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο και χώρες δορυφόρους. Η χώρα μας ανήκε στη δεύτερη κατηγορία λόγω συγκυριών και πιθανόν λόγω επιλογής καθώς η ιδιοσυγκρασία μας ως λαού και η έλλειψη διορατικότητας στις ηγεσίες μας απέτρεπε τη χώρα από οποιαδήποτε μακροπρόθεσμη στρατηγική. Τούτων λεχθέντων και δεδομένης της εγγύτητας της Τουρκίας στην υπερκαυκασία και το νοτιοδυτικό τμήμα της Ε.Σ.Σ.Δ καθώς και του ελέγχου των στενών του Βοσπόρου, επετράπη η ουσιαστικότερη σχέση με την Αμερική  την οποία η Τουρκία εκμεταλλεύθηκε δεόντως διαχρονικά. Ας μην ξεχνάμε την ανοχή επί των γεγονότων στην Πόλη, το Κυπριακό και πλήθος άλλων γεγονότων. Έτσι οδηγηθήκαμε στην άτακτη έξοδο από το στρατιωτικό σκέλος του Ν.Α.Τ.Ο όπου αντιμετωπιστήκαμε σαν το γκρινιάρικο, παραπονιάρικο παιδί, με αποτέλεσμα στην επανένταξή μας να έχουμε στρατηγικό και τακτικό μειονέκτημα.

          Η στρατηγική μας αβελτηρία συνεχίστηκε με πολλές παλινωδίες καθώς ποτέ δεν είχαμε μια κοινή γραμμή-άξονα με την Κύπρο για όλα τα θέματα του Ελληνισμού, Βορειοηπειρωτικό, Κυπριακό και πλείστα όσα. Δεν είχαμε διευθετήσει ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα, μεταναστευτικό, ειδικά μετά το άνοιγμα των συνόρων το ‘93, ακόμα και ποια είναι η θέση και ο ρόλος μας στην Ηνωμένη Ευρώπη με αποτέλεσμα οι εξελίξεις να  μας ξεπερνούν και αντί να τις συνδιαμορφώνουμε στα  περίφημα κέντρα αποφάσεων απλώς να τις δεχόμαστε και να τις εφαρμόζουμε. Επιπρόσθετα η δεκαετής οικονομική ύφεση μας οδήγησε στο σημείο κυριολεκτικά να είμαστε έρμαιο των διαθέσεων οποιουδήποτε.

          Ανεξάρτητα με κάθε διάθεση για ρομαντική, ουτοπική προσέγγιση της πραγματικότητας στη διεθνή σκακιέρα η σημαντικότητα ενός κράτους βασίζεται στην ισχύ  του, κάτι το οποίο είναι αποδεδειγμένο διαχρονικά. Και η ισχύς ενός κράτους εκτείνεται σε πολλά επίπεδα.

α) Οικονομική, που αφορά τη δυναμική της αγοραστικής δύναμης του πληθυσμού, παραγωγικές δομές, ενέργεια και βέβαια πόρους

β) Εθνική ταυτότητα η οποία προσδιορίζεται από την παιδεία, τον πολιτισμό, την κουλτούρα

γ) Στρατιωτική ισχύ, προετοιμάσου για πόλεμο αν θέλεις την ειρήνη. Επί του πρακτέου όσες φορές έχουμε απαντήσει στις Τουρκικές προκλήσεις δυναμικά μαζεύονται στη γωνία τους.

          Παρόλο που για τον περισσότερο κόσμο η  κυρίαρχη απειλή ασφάλειας είναι η Τουρκία, στην ουσία είναι ένα μικρό μόνο μέρος της. Το κυριότερο είναι η αδυναμία μας, η έλλειψη διορατικότητας να ενταχθούμε στο παγκόσμιο γίγνεσθαι παρακολουθώντας, συνδιαμορφώνοντας και όπου μπορούμε προκαλώντας τις εξελίξεις σύμφωνα με τα εθνικά μας συμφέροντα. Μετά την κατάρρευση της Ε.Σ.Σ.Δ υπήρξε καιρό στην αντιστάθμιση των Η.Π.Α. Η Ευρώπη ήταν είναι και  θα παραμείνει ανίκανη να αναλάβει τέτοιο ρόλο λόγω αντικρουόμενων συμφερόντων. Ο Ντε Γκώλ και ο Αντενάουερ πιθανόν θα διαφωνούσαν με την τρέχουσα περπατησιά της Ε.Ε. Η Κίνα δεν ήταν έτοιμη να καλύψει αυτό το κενό και η Ρωσία χρειάζονταν χρόνο να ανακάμψει οικονομικά. Ωστόσο η νοοτροπία της δεν της επιτρέπει να παίξει αυτό το ρόλο μέσα από ένα πιο ευέλικτο σχήμα. Η οικονομική της ενδυνάμωση μέσω της αξιοποίησης των υδρογονανθράκων της, της έδωσε τη δυνατότητα να ανακτήσει μεγάλο μέρος του αρχικού της ρόλου. Πλέον όμως εισήλθε και η Κίνα στην παγκόσμια σκακιέρα βγαίνοντας σταδιακά από την εκούσια απομόνωσή της και διεκδικώντας ζωτικό χώρο και ρόλο παντού. Η εξαγορά  του λιμένος Πειραιώς, οι επενδύσεις στην Ιταλία και η συνεχής διεύρυνση της παρουσίας της στην υποσαχάρια Αφρική δείχνουν αδιαμφισβήτητα τη δυναμική της, στην προσπάθειά της να ξαναφτιάξει το δρόμο του μεταξιού.

          Επιπλέον σοβαρά λάθη της εξωτερικής πολιτικής των Η.Π.Α άφησαν χώρο σε επιπλέον διεκδικητές να διαμορφώσουν καταστάσεις που η εξέλιξή τους μόνο δυσμενής κρίνεται.

• Αραβική άνοιξη, μια πιθανόν αμερικανοκινούμενη επανάσταση που έφερε το χάος στη βόρεια Αφρική, δημιουργώντας αστάθειες, οικονομική κατάρρευση, καταστροφή υποδομών και απίστευτα μεταναστευτικά ρεύματα.
• Εμφύλιος στη Συρία όπου η Τουρκία έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην καταστροφή της χώρας.
• Αφγανιστάν, ένας πόλεμος που εξελίχθηκε σε παταγώδη αποτυχία των Η.Π.Α

Αυτά είναι λίγα γεγονότα στην ευρύτερη γειτονιά μας που μας επηρεάζουν έμμεσα και άμεσα.

          Για να μπορέσουμε λοιπόν να αποκτήσουμε σημαντικότητα ως χώρα σε αυτό το ρευστό περιβάλλον απαιτούνται πολλά. Κατ' αρχάς και κατ' αρχήν να συμμαζέψουμε τα οικονομικά μας και να προβούμε σε παραγωγικές επενδύσεις ώστε όχι μόνο να σταματήσουμε την εξαγωγή εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού αλλά να δοθούν κίνητρα επαναπατρισμού. Ακολούθως ισχυρές ένοπλες δυνάμεις που όχι μόνο να λειτουργούν αποτρεπτικά, αλλά να διαθέτουν  δυνατότητα κρούσης τέτοια που θα κάνουν τον οποιονδήποτε αντίπαλο ούτε καν να σκεφθεί αντιπαράθεση. Μην ξεχνάτε ότι παρ' όλες τις δυσκολίες διαθέτουμε από τις πλέον αξιόμαχες και δυνατές Ε.Δ. του Ν.Α.Τ.Ο.

          Ενεργειακή επάρκεια και ευελιξία ώστε να μην εξαρτώμεθα από τον εκάστοτε πάροχο πρώτων υλών. Μέχρι στιγμής τα επιβεβαιωμένα κοιτάσματα ορυκτών καυσίμων είναι απλά τεράστια και ανεκμετάλλευτα.

          Έλεγχο διασποράς ψευδών ειδήσεων. Ένας τεράστιος τομέας που εμπλέκονται κρατικοί και μη φορείς, προκαλώντας ασύμμετρο και υβριδικό πόλεμο εντός των τειχών του Έθνους.

          Συμμαχίες οι οποίες θα εξυπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα. Προς τούτο μπορεί να συμβάλλει και η ομογένεια η οποία ουσιαστικά παραμένει ανενεργή, καθώς σε πολύ λίγες περιπτώσεις έχει υπάρξει συντεταγμένη αξιοποίησή της

          Το κυριότερο όμως είναι η δημιουργία εθνικής συνείδησης μέσα από όλες τις παραμέτρους που τη συνθέτουν. Θρησκεία, γλώσσα, πολιτισμός. Έννοιες οι οποίες πολλές φορές καταργούνται από τον άκομψο ή υπερβολικό, ακραίο τρόπο χρήσης τους. Δουλειά μας είναι αφενός να συσπειρώσουμε τον Εθνικό-Πατριωτικό χώρο, αφετέρου να προσελκύσουμε ανθρώπους που είναι κοντά αλλά φοβούνται να χαρακτηρισθούν. Ανθρώπους που καλύπτονται από ηπιότερες εκφράσεις αυτών των εννοιών. Προς τούτο είναι αναγκαία η συστηματική ενσωμάτωση διαδικασιών συσσωμάτωσης όλων αυτών των ομάδων. Θα χρησιμοποιούσα τη λέξη προπαγάνδα, ίσως όμως ακουστεί βαριά. Θέλει υπομονή, επιμονή και συστηματική δουλειά ώστε τα προφανή να πάψουν να είναι αξιοσημείωτα.

          Η Ελλάδα μπορεί να γίνει των τριών ηπείρων και των πέντε θαλασσών και επιβάλλεται να γίνει. Η αποστολή στη Σαουδική Αραβία μιας συστοιχίας Patriot, η μόλις πρόσφατα υπογραφείσα Ελληνογαλλική συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας και η μετατόπιση της Αμερικανικής παρουσίας από την Τουρκία στην Ελλάδα τα τελευταία περίπου πέντε χρόνια για την αντιμετώπιση Κίνας, Ρωσίας είναι ζητούμενα σύνθετα που απαιτούν τη μελέτη τους και τη χάραξη ενιαίας και αδιαίρετης στρατηγικής.