Περί οικονομίας: μόνο για σκεπτόμενους. Αυξήσεις... επεξηγήσεις.

 Γράφει ο Χ. Βασιλόπουλος.

 

Περί οικονομίας: μόνο για σκεπτόμενους.

 (Αυξήσεις... επεξηγήσεις).

 

Τα τελευταία δεκαπέντε σχεδόν χρόνια η Ελλάδα έχει περάσει μέσα από τρία μνημόνια διαφορετικών κυβερνήσεων, ενώ τα τρία τελευταία χρόνια έχουμε βιώσει την εποχή του κορωναϊού και του Ρωσοουκρανικού πολέμου. Αυτά έχουν οδηγήσει σε πάρα πολλές δυσάρεστες συνέπειες, μία από αυτές είναι και οι ανατιμήσεις των αγαθών και οι αυξήσεις των πρώτων υλών.

               Τα μνημόνια, σε μακροοικονομικά αποτελέσματα, έφεραν δάνεια κρατικά τα οποία βαρύνουν τους Έλληνες και τα εισοδήματά τους. Για να μην ξεχνιόμαστε, το συνολικό χρέος της Ελλάδος με σημερινά νούμερα είναι περίπου 380δισ. ευρώ.
244δισ. προς τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (Ε.Μ.Σ), 90δισ.  ομόλογα, 11δισ.  λοιπά δάνεια εξωτερικού και 35δισ.  δάνεια εσωτερικού (π.χ Ε.Τ.Ε) κ.ά. Να δούμε από όλα αυτά κάποια σημαντικά δεδομένα:

Έχει ανακοινώσει προσφάτως η κυβέρνηση ότι σε 1-2 μήνες θα γίνει πρόωρη αποπληρωμή του οφειλομένου ποσού προς το ΔΝΤ για τα έτη 2022-2023. Το χρέος θα αποπληρωθεί με 7,1δισ. και «φεύγει» το ΔΝΤ από τις πλάτες των Ελλήνων και από την χώρα.
Επίσης, μην ξεχνάμε ότι για την αποπληρωμή των GLF δανείων (είναι τα δάνεια προς τα κράτη-μέλη της Ε.Ε, τα οποία συμπεριλαμβάνονται στα 244δισ.  του Ε.Μ.Σ) θα δίνουμε ετήσιες δόσεις αξίας 2,64δισ. έως το 2040, συνολικά 50,78δισ.
Άλλο σημαντικό δάνειο είναι αυτό των 18δισ. προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ), το οποίο συμπεριλαμβάνεται στα 244δισ. του Ε.Μ.Σ. Όλα αυτά από το 2008 μας κυνηγούσαν και θα μας κυνηγούν απ’ ό,τι φαίνεται για πολλά χρόνια ακόμα.

Η μικρή αναφορά στα δάνεια του μνημονίου έγινε στο παρόν άρθρο διότι παρακάτω θα γίνει απόλυτος συσχετισμός των δανείων αυτών με τα σημερινά δεδομένα.

Για μία τριετία (2015-2018) έδειχναν τα πράγματα ότι πήγαιναν καλύτερα, είχαν μπει σε μία σειρά, οι αγορές είχαν ανοίξει, καταστήματα και επιχειρήσεις επαναλειτούργησαν (καθώς κατά την δεκαετία 2008-2018 πολλές ήταν οι επιχειρήσεις που είχαν «κατεβάσει ρολά» οριστικά), οι κατασκευές είχαν ξεκινήσει με καλούς ρυθμούς ανάπτυξης, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα, ώσπου ήρθε η εποχή του κορωναϊού.

 

Τι είχαμε λοιπόν τα τρία τελευταία χρόνια;

Είχαμε, κλείσιμο των αγορών, κλείσιμο της εστίασης, κλείσιμο όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, απαγορεύσεις κυκλοφορίας, στάσεις πληρωμών, επέκταση επιταγών στους χρόνους πληρωμής τους, κλείσιμο καταστημάτων και επιχειρήσεων, μειωμένα ωράρια, μειωμένη επισκεψιμότητα, άρα και μειωμένες πωλήσεις. Όλα τα παραπάνω έφεραν αυξήσεις στις τιμές των τελικών προϊόντων προκειμένου οι επιχειρήσεις να αντεπεξέλθουν στις νέες άγνωστες συνθήκες. Επιπλέον, εμφανίστηκαν και επιβλήθηκαν οι αναστολές εργασίας, η τηλεργασία, αλλά δυστυχώς σε δεύτερο χρόνο και οι απολύσεις με αποτέλεσμα να αυξηθεί και η ανεργία (τα πλασματικά νούμερα του ΟΑΕΔ ωστόσο δείχνουν μία σταθερότητα καθώς συνυπολογίζουν και προγράμματα 3μηνης απασχόλησης κ.ά -ίσως σε επόμενο άρθρο να αναδειχθούν τα πλασματικά ποσοστά ανεργίας). Ενδεικτικά ωστόσο αξίζει να αναφερθεί ότι βάσει στοιχείων του ΟΑΕΔ το 2013, μέσα στην κρίση, η ανεργία ήταν στο 28% και το 2019 είχε πέσει στο 19%, ενώ η ανεργία στους νέους έχει εκτοξευτεί στο 31%. Πάντως ο δείκτης ανεργίας και οι επιπτώσεις από τις απολύσεις θα φανεί αυτούς τους μήνες που διανύουμε καθώς θα τελειώσουν οι περίοδοι προστασίας των εργαζομένων.

Μέσα σε όλα αυτά, οι τιμές πολλών αγαθών αυξήθηκαν τραγικά λόγο κορωναϊού και αυτό διότι υπήρχαν -και υπάρχουν ακόμα- ελλείψεις σε πρώτες ύλες και σε μεταφορές. Χαρακτηριστικό είναι οι θαλάσσιες μεταφορές και οι ελλείψεις εμπορευματοκιβωτίων (containers) καθώς βρίσκονταν εγκλωβισμένα στα λιμάνια διότι ήταν υποχρεωμένα τα καράβια -και κατ’ επέκταση τα εμπορευματοκιβώτια- σε δίμηνη και τρίμηνη καραντίνα. Ένα τρανό παράδειγμα είναι ότι ένα εμπορευματοκιβώτιο από Κίνα με Ά ύλες κόστιζε περίπου 1.500€ προ κορωναϊού, ενώ το 2021 το ίδιο εμπορευματοκιβώτιο κόστιζε 10.000€. Τα ναύλα αυξήθηκαν κατά 570% και οι χρόνοι παράδοσης από 1,5 μήνα σε 5-6 μήνες. Ας συνυπολογίσουμε βέβαια και το γεγονός ότι λόγω μειωμένης ζήτησης των αγαθών περιορίστηκαν και οι παραγωγές. Επομένως υπήρχε έλλειψη αγαθών και ‘Α υλών. Και όσες πρώτες ύλες ήταν διαθέσιμες, ήταν δυσεύρετες και πανάκριβες. Έτσι, και τα τελικά προϊόντα ακολούθησαν την ίδια πορεία. Δυστυχώς αυτές οι ελλείψεις δεν έχουν διορθωθεί, αντιθέτως αυτή την περίοδο έχουν ενταθεί.

Μετά λοιπόν από τη σύντομη αναφορά στις ημέρες του κορωναϊού και τις επιπτώσεις του, συνέχεια έχει το σήμερα.

Το τελευταίο πεντάμηνο βλέπουμε ραγδαίες αυξήσεις στην ενέργεια. Τετραπλασιασμός του κόστους τόσο για τα νοικοκυριά όσο και για τις επιχειρήσεις.

Εργοστάσιο παραγωγής ασφαλτικών υλικών, από 15.000€ (τιμολόγιο ΔΕΗ) τον Οκτώβριο 2021, ανέβηκε στις 70.000€(από τον Νοέμβριο 2021 και έπειτα). Με ένα κύκλο εργασιών 8.000.000€, σχεδόν το 10% το επιστρέφει στην ενέργεια..

Η αύξηση της τιμής της ενέργειας, του ηλεκτρικού, του πετρελαίου και του φυσικού αέριου εκτινάσσουν την οικονομία στον αέρα και με τις παρούσες δύσκολες συνθήκες εκτινάσσουν τις τιμές σε μια σειρά αγαθών, πλήττοντας άμεσα κυρίως τις μεσαίες και τις χαμηλές εισοδηματικά τάξεις.  Στις 21/12/21 ο Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, κ. Γεωργιάδης, μιλώντας σε ραδιοφωνική εκπομπή προσπαθούσε να αρνηθεί την ακρίβεια με κωμικές δικαιολογίες: πήγε σε υπερ-αγορές της Πεντέλης κοντά στο σπίτι του και ο κόσμος δεν του παραπονέθηκε καθόλου, αντίθετα έβγαζε selfie μαζί του.

«Μην γκρινιάζετε συνέχεια. Αυτό που περνάμε στην Ελλάδα το περνάει όλος ο πλανήτης, τα 7,5 δισεκατομμύρια. Σταματήστε όλη μέρα την μαυρίλα. Την τελευταία φορά που πήγα σούπερ μάρκετ, το προηγούμενο Σάββατο, πρέπει να με βγάλανε επτά selfies. Κανέναν κόσμο να μου πει ανεβαίνουν οι τιμές, δεν είδα»

«Με βλέπουνε και με χαιρετάνε και με βγάζουνε και selfie»!

Ωστόσο, πριν από λίγους μήνες, ο μεγαλύτερος ίσως Έλληνας επιχειρηματίας στον κλάδο της λιανικής, σε συνάντηση με τον πρωθυπουργό του είπε ότι το κόστος της ενέργειας για τα καταστήματα έχει τετραπλασιαστεί. Στη συνάντηση αυτή θα γίνει αναφορά και παρακάτω.

Γιατί όμως αυξήθηκε η ενέργεια;

Τα δεδομένα έχουν ως εξής: Το 2021 είχαμε μεσοσταθμικά την ακριβότερη ηλεκτρική ενέργεια στην Ευρώπη και τη μεγαλύτερη αύξηση, με πενταπλασιασμό στην τιμή της. Το 2019 η κυβέρνηση επέλεξε τη βίαιη απολιγνιτοποίηση παύοντας τα λιγνιτικά εργοστάσια παραγωγής ενέργειας, και την πλήρη εξάρτηση μας από το εισαγόμενο και πανάκριβο όπως απεδείχθη Φυσικό Αέριο, ενώ θα μπορούσε να απολιγνιτοποιήσει σταδιακά και ομαλά, σε βάθος χρόνου, με εθνικό σχέδιο, όπως κάνουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες (δες Γερμανία που αποσύρει τις αντίστοιχες μονάδες της σταδιακά έως το 2038 και όχι άναρχα). Αν είχαμε σε λειτουργία τις λιγνιτικές μονάδες θα είχαμε ένα φρένο, όχι μηδενικές, αλλά θα είχαμε φρένο στις αυξήσεις.

Το 2021 η ηλεκτροπαραγωγή από φυσικό αέριο αυξήθηκε κατά 24%, την ώρα που σε άλλες χώρες μειώθηκε προς αντιστάθμιση του υψηλού κόστους, όπως στην Ολλανδία κατά 49%, στη Γαλλία κατά 46%, στη Γερμανία κατά 30%.

Η Ευρωπαϊκή πολιτική ρύπων καθιστά ανταγωνιστικές τις ΑΠΕ αφού δεν ακολουθούν τις διακυμάνσεις των τιμών διότι μπαίνουν στο σύστημα με σταθερές τιμές, επομένως συγκρατούν την τελική τιμή στο ρεύμα. Έρευνα του ΑΠΘ έδειξε ότι το Δεκέμβριο η μέση τιμή ηλεκτρικής ενέργειας στη αγορά χωρίς την παραγωγή ΑΠΕ θα είχε διαμορφωθεί σε 315 ευρώ/MWh και όχι σε 235 ευρώ/MWh που τελικά ανήλθε. Η πιο πάνω τιμή θα μπορούσε να είναι κοντά στα 160 ευρώ/Mwh αν είχαμε διπλάσιες ΑΠΕ. Ωστόσο η συζήτηση για τις ΑΠΕ είναι κάτι άλλο, δεν έχει να κάνει με το παρόν άρθρο και ίσως να αναπτυχθεί σε άλλη ανάρτηση. Δεν θα σχολιαστεί περαιτέρω στο παρόν άρθρο αν οι ΑΠΕ είναι καλές ή κακές για το Έθνος μας καθώς κάποιες από αυτές παρεμβαίνουν και καταστρέφουν τη φύση και είναι κάτι που ο Εθνικισμός δεν το θέλει.

Επομένως, η απολιγνιτοποίηση, η εξάρτηση από το ΦΑ και οι ΑΠΕ είναι κυρίως αυτά που ανεβάζουν την τιμή ενέργειας. Τον Ιανουάριο του 2022 οι αυξήσεις στην ενέργεια έχουν ως εξής: το φυσικό αέριο +155%, το ηλεκτρικό ρεύμα +57%, το πετρέλαιο θέρμανσης +36%. Όλα αυτά αν εξαιρέσουμε τις ΑΠΕ είναι εισαγωγές. Εισάγουμε ΦΑ, εισάγουμε ηλεκτρική ενέργεια. Ο μεγαλύτερος προμηθευτής μας είναι η Ρωσία καλύπτοντας συνολικά το 65% των ετήσιων αναγκών μας σε ΦΑ και το 41% σε πετρέλαιο. Ενδεικτικά από τη στιγμή που σταμάτησαν οι εισαγωγές πετρελαίου από τη Λιβύη και το Ιράκ (2013), οι εισαγωγές των δύο ελληνικών διυλιστηρίων από τη Ρωσία αυξήθηκαν στο 70%.  Άλλοι προμηθευτές είναι το Καζακστάν, το οποίο καλύπτει το 22% των συνολικών εισαγωγών, η Αίγυπτος, η Λιβύη και άλλες. Τώρα το πρόβλημα θα ενταθεί ακόμα περισσότερο μετά τον Ρωσοουκρανικό πόλεμο. Όμως, τι επιπτώσεις έχει αυτός ο πόλεμος για την Ελλάδα και τι συμβαίνει στην αγορά;

Γνωρίζουμε πολύ καλά και εμείς και η κυβέρνηση πως οι τιμές βασικών και πολύ σημαντικών αγαθών για τη διατροφή – πέραν της ενέργειας- αυξάνονται συνεχώς. Πρόκειται για αλεύρι, κονσέρβες, γάλα, δημητριακά, φρυγανιές, είδη ζαχαροπλαστικής, ψωμί, σπορέλαια, κρέας, λαχανικά, φρούτα, μπαταρίες αλλά και οι κατασκευές και ο κατασκευαστικός κλάδος.

Ας ξεκινήσουμε από το τελευταίο:

Στα έργα δημοσίου και ιδιωτικού τομέα έχουν συμβεί απότομες ανατιμήσεις των δομικών υλικών λόγω του Ρωσοουκρανικού πολέμου και των αυξήσεων της ενέργειας.
Χαρακτηριστικά, ο οικοδομικός σίδηρος έχει αυξηθεί κατά 100% και η άσφαλτος κατά 200%. Αυτό, σημαίνει ότι εάν ένα οικοδομικό έργο κόστιζε πριν τις ανατιμήσεις 2.000.000 ευρώ, σήμερα κοστίζει τουλάχιστον 2.700.000 ευρώ (μέση αύξηση στο σύνολο της κατασκευής ενός οικοδομικού έργου τουλάχιστον 35%)
και ένα ασφαλτικό έργο που κόστιζε πριν τις ανατιμήσεις 2.000.000 ευρώ, σήμερα κοστίζει τουλάχιστον 2.800.000 ευρώ (μέση αύξηση στο σύνολο της κατασκευής ενός δρόμου τουλάχιστον 40%). Αυτό σε πολλές περιπτώσεις έχει φέρει κερδοσκοπία και κερδοσκοπικό πληθωρισμό (αύξηση πληθωρισμού λόγω κερδοσκοπίας). Ναι μεν σε κάποια υλικά οι ανατιμήσεις είναι αληθινές και υπαρκτές, όμως σε άλλα είναι πλασματικές με αποτέλεσμα την κερδοσκοπία.  Στα δημόσια έργα πλέον, με τις παρούσες τιμές και με τις προσφορές που είχαν κατατεθεί πριν τις αυξήσεις είναι αδύνατο να εκτελεστούν από τους Αναδόχους».

Οι λύσεις που έχουν προταθεί από τον κατασκευαστικό κλάδο είναι:

- Παράταση κατ’ ελάχιστον δώδεκα μηνών όλων των Χρονοδιαγραμμάτων
- Προσωρινή διακοπή εργασιών, για 6 μήνες
- Τροποποίηση των συμβάσεων και αναπροσαρμογή του κόστους και της υπεραξίας του έργου.
- Αναπροσαρμογή των Προϋπολογισμών Μελετών.

Οι δύο τελευταίες λύσεις αυξάνουν το κόστος εις βάρος του κρατικού προϋπολογισμού ενώ η προσωρινή διακοπή εργασιών θα φέρει παύση της λειτουργίας πολλών εργοστασίων, αναστολές εργασίας και απολύσεις, αν δεν ληφθούν απαραίτητα μέτρα.

Στον ιδιωτικό κατασκευαστικό τομέα, αν η κατασκευή μία οικίας τον προηγούμενο Σεπτέμβριο κόστιζε συνολικά 100.000€, με τις σημερινές τιμές αυτό θα κόστιζε 140.000€. Επομένως, αυτό που θα συμβεί στις ιδιωτικές κατασκευές είναι η αναμονή για την αποκλιμάκωση των αυξήσεων και πιθανή πτώση των τιμών των Α΄ υλών.

Έτσι βλέπουμε ότι και ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας είναι σε ύφεση αυτή την περίοδο θα έχει πρόβλημα το οποίο τα αισιόδοξα σενάρια της αγοράς λένε ότι θα κρατήσει μέχρι το τέλος του χρόνου.

Πάμε τώρα στο πιο σημαντικό μέτωπο που επηρεάζει άμεσα τα νοικοκυριά και τον οικογενειακό προϋπολογισμό,  και δεν είναι άλλο από τα αγαθά πρώτης ανάγκης:
Στα μέσα Δεκεμβρίου ‘21 είχε συνάντηση με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη ο κ. Σκλαβενίτης, στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου συζήτησαν για τις αυξήσεις στα προϊόντα.
Τον είχε προειδοποιήσει από τότε ότι από τη νέα χρονιά έρχονται νέες μεγάλες αυξήσεις σε προϊόντα, που κυμαίνονται μεταξύ 20% και 40%. Επί λέξη ο επιχειρηματίας του είπε: «Τα μακαρόνια, Ιανουάριο-Φεβρουάριο θα τα δούμε 40% πάνω σε σχέση με σήμερα. Και δεν αποκλείεται να μην τα δούμε και καθόλου στα ράφια». Και πράγματι αυτή τη στιγμή τα μακαρόνια έχουν υποστεί αύξηση 35-40%. Επίσης, βασικά είδη μαζικής κατανάλωσης, όπως το αλεύρι, ο καφές, το ρύζι, φρυγανιές, τα δημητριακά, το βρεφικό γάλα και τα είδη ζαχαροπλαστικής, γνωρίζουν ανατιμήσεις.

Κύριες αιτίες, η εκτόξευση του ενεργειακού κόστους, το οποίο επιβαρύνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα λειτουργικά έξοδα των επιχειρήσεων και οι εχθροπραξίες μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.

Και γιατί;

Η Ρωσία και η Ουκρανία αποτελούν το 14% της παγκόσμιας παραγωγής σίτου. Ο μεταξύ τους πόλεμος επηρεάζει το κόστος παραγωγής σίτου και επομένως τον εφοδιασμό της ελληνικής αγοράς με άλευρα. Η Ρωσία είναι ο κορυφαίος εξαγωγέας μαλακού σιταριού στον κόσμο αντιπροσωπεύοντας το 10% της παγκόσμιας παραγωγής. Από την άλλη πλευρά, η Ουκρανία είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος εξαγωγέας στο μαλακό σιτάρι. Στη δεκάδα των κορυφαίων εξαγωγέων σίτου περιλαμβάνονται ακόμα οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Γαλλία, η Αυστραλία, η Αργεντινή, η Γερμανία, το Καζακστάν και η Πολωνία. Για την κάλυψη των ελλείψεων θα μπορούσαμε επίσης να προμηθευτούμε σιτηρά και άλευρα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως π.χ. η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Τσεχία, που βρίσκονται μέσα στην επόμενη δεκάδα της παγκόσμιας κατάταξης παραγωγής σιτηρών. Ωστόσο, ανάλογα προβλήματα με εμάς θα έχουν και τα υπόλοιπα κράτη κάτι το οποίο δυσκολεύει την παγκόσμια ανάγκη και προμήθεια.

Η πιο σωστή λύση του προβλήματος είναι κάτι που ο Εθνικιστικός χώρος το φωνάζει εδώ και πολλά χρόνια. Είναι κάτι το οποίο είναι ένας από τους πυλώνες την Εθνικιστικής ιδεολογίας. ΕΓΧΩΡΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ και κάλυψη εγχώριων αναγκών. Παραγωγή για την κάλυψη του 100% των αναγκών της Ελλάδας και πλεονάζουσα παραγωγή για εξαγωγικές δραστηριότητες.

 

Δυο σημαντικά δεδομένα της Ελληνικής παραγωγής είναι τα εξής:

  • Το ελληνικό σκληρό σιτάρι, κατά τη διάρκεια της περιόδου 2011-2019 τόσο οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις, όσο και η παραγωγή παρουσίασαν πτωτικές τάσεις (από 4 εκατ. στρέμματα σε 3 εκατ., και από 1,5 εκατ. τόνους σε 0,8 εκατ. αντίστοιχα). Η εγχώρια παραγωγή υπερκαλύπτει την κατανάλωση, ενώ το εμπορικό ισοζύγιο του προϊόντος είναι θετικό. Αυτό σημαίνει ότι οι εξαγωγές είναι περισσότερες από τις εισαγωγές.
  • Μαλακό σιτάρι: Την ίδια περίοδο, τόσο η καλλιεργήσιμη έκταση μαλακού σίτου, όσο και η παραγωγή του παρουσιάζουν επίσης πτωτικές τάσεις (μείωση κατά 29,5% και 55,3%, αντίστοιχα). Η εγχώρια παραγωγή καλύπτει την κατανάλωση σε ποσοστά χαμηλότερα του 50%, ενώ οι εισαγωγές υπερβαίνουν κατά πολύ τις εξαγωγές. Άρα εμπορικό ισοζύγιο αρνητικό.

Το θετικό είναι ότι το τελευταίο διάστημα οι αλευροβιομηχανίες βρίσκονται σε επαφή με το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και προτείνουν να δοθούν κίνητρα για να παράγεται στην Ελλάδα περισσότερο μαλακό σιτάρι. Πριν 10 ημέρες ο πρόεδρος των αλευροβιομηχάνων κ. Μαρκαντωνάκης ήρθε στα λόγια μας, αναφέροντας: “Στη χώρα μας παράγουμε και εξάγουμε σκληρό σιτάρι, ενώ εισάγουμε μαλακό, γιατί για τους αγρότες το σκληρό σιτάρι είναι πιο συμφέρον οικονομικά. Εμείς θέλουμε να δοθούν κίνητρα για παραγωγή μαλακού σιταριού στη χώρα, για να εξαρτόμαστε λιγότερο από τις εισαγωγές”.

 

Τα δεδομένα της αγοράς είναι τα εξής:

  • Υπάρχει ανησυχία στις τάξεις των ελληνικών μύλων.
  • Οι επιχειρήσεις τηρούν τη δεδομένη στιγμή στάση αναμονής,
  • Ελπίζουν ότι η κατάσταση στην Ουκρανία θα εξομαλυνθεί εντός βραχέος χρονικού ορίζοντα
  • Υπάρχει επικίνδυνη μείωση των αποθεμάτων σιταριού στους μύλους της χώρας μας,
  • Οι αυξήσεις στις διεθνείς τιμές του αλευριού ήδη αγγίζουν το 80%.
  • Η Ελλάδα έχει χαμηλά αποθέματα σιταριού τα οποία μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες του πληθυσμού για μέγιστο διάστημα 45 ημερών.

 

Ακολουθεί μία μικρή ανάλυση για τρεις από τις μεγαλύτερες ελληνικές εταιρίες άλεσης σιτηρών που θα βοηθήσει σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα:

Μύλοι Λούλη:  το 17% της αξίας των συνολικών σιτηρών που άλεσε προήλθε κατά 12% από Ρωσία και κατά 5% από Ουκρανία.

Κυλινδρόμυλοι Κ. Σαραντόπουλος: πέρσι το 32% της αξίας των συνολικών αγορών τους προήλθε από τις Ρωσία Ουκρανία. Η εταιρεία πλέον προσανατολίζεται σε άλλες αγορές σίτου από τις προαναφερόμενες χώρες, θέλοντας ωστόσο να συγκρατήσει την άνοδο του κόστους του τελικού προϊόντος, και να απορροφήσει μέρος της αύξησης.

Μύλοι Κεπενού: στο 33% της συνολικής αξίας αγορών σιτηρών ανήλθε το 2021 το ποσοστό της αξίας των αγορών της σε σιτηρά από την Ουκρανία και την Ρωσία.

Αυξήσεις τιμών υπάρχουν και θα υπάρξουν. Και το 2022 και το 2023, αν δεν αλλάξουμε κατεύθυνση, αναμένονται δύσκολες χρονιές.  Και αυτό διότι στην παγκόσμια αγορά, Ρωσία και Ουκρανία μαζί αντιπροσωπεύουν περίπου το 30% των εξαγόμενων σιτηρών. Όμως στην Ουκρανία λόγω του πολέμου, τουλάχιστον για το 22, δύσκολα θα γίνει σπορά, γεγονός το οποίο θα δυσχεράνει την κατάσταση ακόμα περισσότερο. Από την άλλη πλευρά, την Δευτέρα 14 Μαρτίου 2022, η κυβέρνηση της Ρωσίας απαγόρευσε τις εξαγωγές σιταριού, σίκαλης, κριθαριού και καλαμποκιού μέχρι τις 30 Ιουνίου 2022 στις γειτονικές χώρες της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης.

Το συμπέρασμα που βγαίνει από όλο αυτό είναι ότι η αγορά σιτηρών δεν πρόκειται να “ηρεμήσει” όσο συνεχίζεται ο πόλεμος, όσο διατηρούν σε υψηλά επίπεδα τα καύσιμα και την ενέργεια και τις μεταφορές κατ’ επέκταση -και δη μεταφορές σιτηρών μέσω Μαύρης Θάλασσας.

Λίγες σειρές πιο πάνω έγινε αναφορά στον κερδοσκοπικό πληθωρισμό. Καλό είναι να δοθούν δύο παραδείγματα που ισχύουν στο 100% στις ημέρες μας.

  1. Η αγορά της αυτοκινητοβιομηχανίας βρίσκεται σε νέο γύρο ανατιμήσεων και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να δώσουν τελικές τιμές στους εισαγωγείς και στους εμπόρους αυτοκινήτων. Οι τιμές βασικών εξαρτημάτων που χρησιμοποιούνται στις γραμμές παραγωγής έρχονται από Ουκρανία και Ρωσία. Για παράδειγμα το νικέλιο που χρησιμοποιείται στις μπαταρίες έρχεται από την Ρωσία, ενώ τα καλώδια που χρησιμοποιούνται έρχονται από την Ουκρανία. Το αποτέλεσμα αυτών είναι να μην υπάρχουν καινούργια αυτοκίνητα προς πώληση, οι χρόνοι παράδοσης είναι αβέβαιοι και οι τιμές διαμορφώνονται όχι την ημέρα της συμφωνίας με τον έμπορο αλλά την ημέρα της παράδοσης του αυτοκινήτου στον αγοραστή. Έτσι εργοστάσια αυτοκινήτων σε Ισπανία και Γερμανία έχουν ήδη ανακοινώσει την προσωρινή παύση λειτουργίας τους λόγω ελλείψεων Ά υλών από Ουκρανία. Αυτό έχει φέρει ως αποτέλεσμα την ραγδαία αύξηση στις τιμές τον μεταχειρισμένων. Πριν δύο μήνες ένα αξιόλογο μεταχειρισμένο αυτοκίνητο είχε κόστος κτήσης 10.000€ τώρα, το ίδιο ακριβώς αυτοκίνητο έχει κόστος 12.000€. Έχει παρατηρηθεί, έμποροι μεταχειρισμένων να «κατεβάζουν» διαδικτυακές αγγελίες αυτοκινήτων και να τις «ανεβάζουν» πάλι μετά από τρεις-τέσσερις ημέρες με άλλη, αυξημένη τιμή.
  2. Σε άρθρο της Real News, την Κυριακή 27 Μαρτίου 2022, η κα Μακρή κάνει αναφορά στην ζάχαρη και στα εν Ελλάδι αποθέματα. Η Ελληνικές αποθήκες είναι γεμάτες με λευκή ζάχαρη από Σερβία και Βουλγαρία και με μαύρη ζάχαρη από Γουαδελούπη, Μαυρίκιο και Μαλάουι. Τέλη του 2021 έγιναν πολλές εισαγωγές και σε πάρα πολύ καλές τιμές. Ωστόσο στην αγορά διακρίνεται έλλειψη ζάχαρης διότι οι έμποροι τις κρατάνε στις αποθήκες τους. Προτιμούν δηλαδή να δημιουργηθεί τεχνητή έλλειψη (όπως συμβαίνει) και να βγουν μετά με ακριβότερες τιμές πώλησης και επομένως υπερκέρδη. Άρα, και εδώ θα δημιουργηθεί το φαινόμενο της αισχροκέρδειας και του κερδοσκοπικού πληθωρισμού. Εδώ όμως η ερώτηση είναι η εξής: Γιατί έκλεισαν και από ποιόν τα Ελληνικά εργοστάσια ζάχαρης της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης (www.ebz.gr); Κάτω από ποιες συνθήκες και με τί οφέλη;

               Τελευταίο αλλά πολύ σημαντικό είναι η ανατιμήσεις των καυσίμων. Γιατί η κυβέρνηση δεν θέλει να μειώσει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης (Ε.Φ.Κ);
Ως παραδοχή θα χρησιμεύσει η μέση τιμή των 2,00€/λτ ως τιμή του καυσίμου. Σε αυτό το ποσό αντιστοιχούν: 36% τιμή διυλιστηρίου, 35% Ε.Φ.Κ, 24% ΦΠΑ και 5% ελάχιστη προμήθεια πρατηρίων. Επομένως, 0,72€ για τα διυλιστήρια, 0,70€ για τον ειδικό φόρο, 0,48€ Φ.Π.Α και 0,10€ στα πρατήρια. Σύμφωνα με την ΕΛ.ΣΤΑΤ, το 2019 η ετήσια κατανάλωση ήταν 7,2δισ. λίτρα και το 2020 6,8δισ. λίτρα. Χάριν ευκολίας θα χρησιμεύσει ο μέσος όρος που είναι 7δισ. λίτρα, όπου με 0,70€/λίτρα κρατικά έσοδα είναι 4,9 δισ. ευρώ για το Ελληνικό δημόσιο και 3,4δισ. ευρώ από τον Φ.Π.Α. Συνολικά ετήσια κρατικά έσοδα μόνο από τα καύσιμα 8,3δις ευρώ. Τα νούμερα δεν είναι παράλογα αν αναλογιστεί κανείς ότι το 2020 στην χώρα μας κυκλοφορούσαν 5.315.000 αυτοκίνητα και αν κάνουμε μαθηματικά δημοτικού, σε ετήσια βάση εξάγεται το αποτέλεσμα 1.280λίτρων κατανάλωση ανά όχημα, δηλαδή 3,5 λίτρα ανά ημέρα για κάθε αυτοκίνητο.

Τα έσοδα είναι τεράστια. Μόνο με τα έσοδα από τα καύσιμα εξοφλούμε τα δάνεια του ΔΝΤ και περισσεύουν και 1,2δις ευρώ. Για αυτό τον λόγο δεν θέλουν οι κυβερνώντες επ’ ουδενί να μειώσουν τον Ε.Φ.Κ, αντ’ αυτού δίνουν επιδόματα 13 ευρώ τον μήνα σε καύσιμα (θα αναφερθεί πιο κάτω).

Αυτές τις ημέρες υπήρξαν στο διαδίκτυο αρκετές φωτογραφίες με τις τιμές των καυσίμων στην Κύπρο. Πανευρωπαϊκά, το κατώτατο όριο Ε.Φ.Κ είναι τα 0,36€/λίτρο. Αυτός είναι ο ελάχιστος φόρος κατανάλωσης ο οποίος έχει επιβληθεί στην Ε.Ε και η Κύπρος έχει πράγματι τον μικρότερο φόρο σε όλη την Ε.Ε και επιπλέον, επειδή οι καταναλώσεις της Κύπρου είναι κατά πολύ μικρότερες (1/15) από αυτές της Ελλάδος, όταν η Ελλάδα παραγγέλνει πετρέλαιο, παραγγέλνει και η Κύπρος προκειμένου να επιτύχει την ίδια τιμή διυλιστηρίου με αυτή της Ελλάδας. Και καλά κάνει, δεν είναι κακό αυτό. Το κακό δυστυχώς είναι ότι η Κύπρος είναι διαφορετική χώρα από την Ελλάδα… Έτσι προκύπτει και η διαφορά στην τιμή μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου διότι αν από τα 2,00€ αφαιρέσουμε τον Ελληνικό Φ.Π.Α 24% πάμε στο 1,61€ και αν αφαιρέσουμε από αυτό το ποσό τα 0,70€ Ε.Φ.Κ πάμε στα 0,91€. Ας προσθέσουμε τώρα τα 0,36€ πάμε στα 1,27€ συν 19% Φ.Π.Α που έχει η Κύπρος τελική τιμή πρατηρίων Κύπρου 1,51€.


Ο μέσος όρος αμόλυβδης και Πετρελαίου κίνησης είναι 1,505€/08-03-2022

 

Και ως επίλογος θα αναφερθεί το εξής: Έρχονται εκλογές!

Ανακοινώνουν σειρά φοροελαφρύνσεων και μέτρων…Με ξένα, δανεικά χρήματα! Το Σάββατο στις 19 Μαρτίου ο υπουργός οικονομικών κ. Σταϊκούρας, δήλωσε σε τηλεοπτική εκπομπή σειρά από επιδοτήσεις:

  1. 0,15€ στο πετρέλαιο κίνησης για όλους. Δεν πρόκειται για μείωση φόρων αλλά επιδότηση σε 3.000.000 ιδιοκτήτες.
  2. 40€ για τρεις μήνες Απρίλιος-Ιούνιος (13,33€/μήνα) για 2.560.000 ιδιοκτήτες. Προϋπόθεση είναι ένα αυτοκίνητο ανά ΑΦΜ και εισόδημα κάτω από 30.000€ ετησίως. Σύνολο επιδότησης 100.000.000€.
  3. Επιδότηση ρεύματος σε πρώτη κατοικία και σε φοιτητικές οικίες, η οποία ισχύει αναδρομικά από Ιανουάριο 2022. Για το τρίμηνο Ιανουαρίου-Μαρτίου το σύνολο επιδότησης 120,00€.
  4. Εκπτώσεις στον ΕΝΦΙΑ από 10% έως 30% ανάλογα με την αξία της οικίας. Μόνο το 14% των κατοικιών θα πληρώσει ίδιο ΕΝΦΙΑ με το 2021 ενώ μόνο το 6% θα πληρώσει αυξημένο ΕΝΦΙΑ κατά μέγιστο ποσό 50€. Επομένως 8 στους 10 θα πληρώσουν μειωμένο ΕΝΦΙΑ.
  5. Οι κτηνοτρόφοι θα πάρουν επιδοτήσεις ζωοτροφών και οι αγρότες μειωμένο ΦΠΑ στα λιπάσματα στο 6%. Επιπλέον, έκπτωση στον ειδικό φόρο πετρελαίου με συνολική ύψος επιδότησης 10εκ €.
  6. Επέκταση μειωμένου ΦΠΑ έως Δεκέμβριο 2022 (αρχικά ήταν μέχρι Ιούνιο 2022) σε επιχειρήσεις εστίασης και μεταφορών (Ταξί, ακτοπλοϊκά, ΚΤΕΛ κ.ά.). Ύψος επιδότησης 230εκ €
  7. Έως το 2023 θα έχει καταργηθεί η εισφορά αλληλεγγύης και θα υπάρξει μείωση των ασφαλιστικών εισφορών. Σύνολο 2,1δισ.
  8. Επίδομα παιδιού βάσει οικογενειακού εισοδήματος ίσο με 210€ (για οικογένειες με 1 παιδί) μέχρι 504€ για οικογένειες από 5 παιδιά και πάνω. Σύνολο επιδότησης 98εκ €.
  9. Επιδοτήσεις στο ρεύμα σε πολύ μικρές επιχειρήσεις (αρτοποιία, εστίαση, κομμωτήρια κ.ά.) έως το 80% της ρήτρας αναπροσαρμογής με αναδρομική ισχύ από Ιαν. 2022, αλλά και στα οικιακά τιμολόγια. Για παράδειγμα οικιακό τιμολόγιο για τον μήνα Μάρτιο θα λάβει έκπτωση επί του καταναλωθέντος ρεύματος έως 72€.

Όταν λοιπόν τον ρώτησε ο δημοσιογράφος που θα τα βρείτε, ο υπουργός απάντησε ότι έχουμε εξασφαλίσει δάνειο 8,3δισ. (ίσο με τα ετήσια κρατικά έσοδα από τα καύσιμα!). Ωστόσο όπως λέμε και στο ναυτικό, «στον καιρό»! Μία που το ανέφερε ο κύριος υπουργός και μία που το πήρε ο αέρας. Ο δημοσιογράφος «ξέχασε» να ρωτήσει από που πήραμε το δάνειο, με τι όρους, με ποιους χρόνους αποπληρωμής και πολλά άλλα… και βέβαια ο υπουργός «εποίησε την νήσσαν».

 

Σημείωση αρθρογράφου

Την ημέρα που ολοκληρώθηκε το παρόν άρθρο, στις 6 Μαρτίου 2022, ο Πρωθυπουργός της χώρας κ. Μητσοτάκης προανήγγειλε την παράταση της λειτουργίας των λιγνιτικών μονάδων έως το 2028 και αύξηση της παραγωγής αυτών κατά 50% με σκοπό τη μείωση της εισαγωγής φυσικού αερίου. Ταυτόχρονα οι επιδοτήσεις στους λογαριασμούς ενέργειας, που αναφέρθηκαν στο άρθρο θα παραμείνουν, ενώ θα επιταχυνθούν οι διαδικασίες αδειοδότησης και εγκατάστασης ΑΠΕ.

Είθε!

 

Χάρης Βασιλόπουλος

 

 

Πηγές:

http://www.enikonomia.gr/my-money/258761,giati-oi-emporoi-aftokiniton-adynatoun-na-engyithoun-tis-telikes-.html

https://www.real.gr/realnews/arthro/realnews_27_3_2022-820464/

Εκπομπή «Καλημέρα», Γ. Αυτιάς (19/3/2022)

www.sofokleousin.gr

https://www.carandmotor.gr/nea/sta-ypsi-i-timi-tis-benzinis-poso-foro-plironoyme

https://www.dikaiologitika.gr/eidhseis/koinonia/378715/epidoma-venzinis-erxontai-gia-kaysima-kai-geloyn-me-kodikoys-taxisnet-i-aitisi-ana-ix?amp

https://www.newsbreak.gr/oikonomia/307538/kypros-meiose-eidiko-foro-katanalosis/

https://www.kathimerini.gr/economy/561745714/oi-times-ton-sitiron-piran-fotia-apo-ton-polemo-stin-oykrania/

https://www.imerisia.gr/oikonomia/37039_foboi-gia-tin-promitheia-kai-tis-times-sitarioy-stin-ellada-oi-enallaktikes-lyseis

https://www.zarpanews.gr/proedros-aleyroviomichanon-quot-yparchei-eparkeia-sitarioy-stin-kriti-quot-quot-moni-lysi-einai-na-teleiosei-o-polemos-quot/

https://www.kathimerini.gr/politics/561796837/mitsotakis-paratasi-leitoyrgias-lignitikon-monadon-eos-to-2028-ayxisi-50-tis-paragogis/

 

Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

 

Εκφοβισμός (Bullying)

 

Γράφει ο Ν. Τσαμασφύρης

 

Bullying ή αλλιώς εκφοβισμός, μια μάστιγα της εποχής που εκδηλώνεται σε πάρα πολλές μορφές, όμως το κυρίαρχο χαρακτηριστικό αυτής της συμπεριφοράς είναι η τάση του ατόμου ή της ομάδας να επιβληθεί έναντι του αντιπάλου, απαιτώντας από την αντιμαχόμενη πλευρά υποταγή στις απαιτήσεις, επιθυμίες και πιστεύω αυτού που ενεργεί κατά το συγκεκριμένο τρόπο.

               Όπως ο Αριστοτέλης αναζητούσε τη θεμελίωση των ερμηνειών των φαινομένων, ακόμα και των κοινωνικών ή των φαινομενικά άσχετων με τη φύση, έτσι και εμείς θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε αυτό το πολυπαραγοντικό φαινόμενο. Παρατηρώντας λοιπόν τη φύση θα διαπιστώσουμε πως όλα τα θηλαστικά, ο άνθρωπος είναι το ανώτερο θηλαστικό, όσο και πολλά άλλα είδη του ζωικού βασιλείου, ακόμα και του φυτικού οριοθετούν την περιοχή τους, το ζωτικό τους χώρο και είναι έτοιμα να παλέψουν για τη διατήρηση αυτού του χώρου ακόμα και με κίνδυνο της ζωής τους. Είναι δηλαδή αξιωματική η ανάγκη του είδους να έχει χώρο ώστε να αναπτυχθεί, να αναπαραχθεί και να ζήσει, εξασφαλίζοντας έτσι τη διαιώνιση του είδους. Συνήθως το ρόλο αυτό τον αναλαμβάνει το αρσενικό της αγέλης καθώς λόγω ορμονολογικού προφίλ και κατ’ επέκτασιν κατασκευής έχει τη μεγαλύτερη μυϊκή δύναμη και αντοχή. Στην καθημερινότητα δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε γίνει μάρτυρες της ενστικτώδους αντίδρασης οικόσιτων ζώων που όταν διασταυρώνονται κατά τη βόλτα τους και υπό την επίβλεψη ακόμα των κηδεμόνων τους αναπτύσσουν επιθετική συμπεριφορά ακόμα και προς το ίδιο τους το είδος, πόσο μάλλον σε διαφορετικό.

               Η συμπεριφορά αυτή λοιπόν έρχεται πρακτικά από τη δημιουργία των ειδών και φτάνει μέχρι τις μέρες μας μετασχηματισμένη και πολλές φορές καλυμμένη με το μανδύα της αθωότητας. Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι εξ’ ημών έχουμε βιώσει κάποιου είδους τέτοια συμπεριφορά ή υποσυνείδητα έχουμε κάνει χρήση αυτής της συμπεριφοράς. Αφού λοιπόν ο άνθρωπος είναι το ανώτερο εξελικτικά θηλαστικό και με τη μεγαλύτερη, με διαφορά νοημοσύνη είναι να απορεί κάποιος για την ύπαρξη του φαινομένου και μάλιστα χωρίς να βαίνει μειούμενο.

               Όσο και αν φανεί παράξενο αυτή η συμπεριφορά θεμελιώνεται μέσα στο σπίτι, από τους γονείς και μάλιστα μέχρι την ηλικία των έξι χρόνων, καθώς οι παιδοψυχολόγοι τη θεωρούν ως το όριο που το παιδί παίρνει τις βάσεις της συμπεριφοράς, ώστε σταδιακά να ξεδιπλώσει και να εκδηλώσει τη συμπεριφορά του το παιδί. Ένας άνθρωπος δε γίνεται υπεύθυνος, τακτικός, εργατικός αίφνης στα δώδεκα, δεκαπέντε ή όποια άλλη ηλικία. Δεν αποκτά ξαφνικά σεβασμό, τιμιότητα, αξιοπρέπεια, ενσυναίσθηση κάποια στιγμή στη ζωή του. Αυτές οι έννοιες είναι πνευματικές, άρα εξ’ ορισμού δύσκολο να καλλιεργηθούν και η εκμάθησή τους έρχεται μέσα από τη μίμηση καθημερινών παραδειγμάτων που το οικογενειακό περιβάλλον προσφέρει στο παιδί. Δε λέμε κάτι καινούριο, όμως η σημασία της οικογένειας στη διαμόρφωση του παιδιού στα αρχικά στάδια της ζωής του είναι σχεδόν απόλυτη, κατά συνέπεια χρειάζεται μεγάλη υπευθυνότητα από τη μεριά της οικογένειας, ώστε τα ερεθίσματα προς το παιδί να είναι τα χρήσιμα και τα υγιή, προκρίνοντας, καλλιεργώντας και αναπτύσσοντας την κριτική σκέψη του παιδιού, στο βαθμό που είναι εφικτό από τη βιολογική ηλικία του παιδιού. Όπως όλοι γνωρίζουμε τα κτήρια χτίζονται από  τα θεμέλια, συνεπώς ισχυρή και υγιής θεμελίωση ενός παιδιού θα φέρει και τα ανάλογα αποτελέσματα. Σαφώς και στη διαδικασία αυτή θα πραγματοποιηθούν λάθη, όμως ο γονιός υποχρεούται εκ της επιλογής του να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί για το παιδί του και όχι αυτό που θα φανεί ως πρέπον και αποδεκτό στο κοινωνικό σύνολο. Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, ξεχωριστός και συνταγή της επιτυχίας δεν υπάρχει.

               Υπάρχει όμως ένα πλαίσιο διαδικασιών μέσα από τις οποίες το παιδί μαθαίνει τον εαυτό του, το περιβάλλον του και το πώς αλληλεπιδρά με αυτό. Βασική λοιπόν παράμετρος είναι να μάθουμε  στο παιδί την ύπαρξη ορίων. Το παιδί έχει δικαιώματα, έχει όμως και υποχρεώσεις. Έχει δικαίωμα στις επιλογές του, όπως άλλωστε και όλοι οι υπόλοιποι. Όντας λοιπόν μοναδικός, ξεχωριστός άνθρωπος θα κάνει και επιλογές δηλωτικές αυτής της διαφορετικότητας, της υγιούς διαφορετικότητας σε  αντίθεση με την επίπλαστη και φαινομενική προσπάθεια να τραβήξουν την προσοχή που δεν πήραν ίσως από τους γονείς και να νιώσουν σημαντικά. Γιατί είναι ανάγκη του κάθε ανθρώπου να νιώσει ότι είναι σημαντικός για έναν  αριθμό ανθρώπων που απαρτίζουν το άμεσο, το δικό του κοινωνικό σύνολο. Η ευθύνη λοιπόν του γονιού έγκειται και στην προσπάθειά του να βοηθήσει το παιδί να ανακαλύψει τον εαυτό του, πνευματικά, διανοητικά, ψυχικά, σωματικά και να αγαπήσει τον εαυτό του για αυτό που είναι, να μην τον συγκρίνει με άλλους και να προσπαθεί να βελτιώσει συνολικά τον εαυτό του. Όσο απλό και αν ακούγεται άλλο τόσο δύσκολο είναι, όντας μια διαδικασία δυναμική, με απίστευτα πολλές εμπλεκόμενες παραμέτρους. Ειδικά όταν το παιδί πάει στο σχολείο και αρχίσει πλέον να κοινωνικοποιείται ευρύτερα. Εκεί ο εκπαιδευτικός θα λέγαμε ότι αποκτά βαρύνουσα σημασία στη ζωή του παιδιού και είναι αναγκαία η στενή συνεργασία με τους γονείς στην προσπάθεια να επιτευχθεί το καλύτερο, για το παιδί αποτέλεσμα.

               Αν κάνουμε μια πρόχειρη στατιστική των φαινομένων εκφοβισμού, σε πρώτη φάση στο σχολικό περιβάλλον θα δούμε ότι οι θύτες συνήθως προέρχονται από προβληματικές οικογένειες όσο και αν αυτός ο χαρακτηρισμός ενοχλεί κάποιους. Χωρισμένες οικογένειες, καταπιεστικές ή αδιάφορες οικογένειες, περιβάλλοντα με τοξική συμπεριφορά, αλκοόλ, καυγάδες, ναρκωτικά συνήθως δημιουργούν προβληματικά παιδιά. Στην ιστορία αυτή τα θύματα είναι τα παιδιά, διότι εισπράττουν τοξικές συμπεριφορές, που δεν ξέρουν και δεν μπορούν να διαχειριστούν, με  αποτέλεσμα τη διαταραχή της ψυχικής και πνευματικής υγείας, ισορροπίας και ανάπτυξης του παιδιού. Απότοκο της κατάστασης αυτής είναι το παιδί να βρίσκει διαφυγή σε συνήθειες και συμπεριφορές που εκτονώνουν την ένταση, τη οργή του και να εντάσσεται σε ομάδες με τις οποίες έχει κάποια κοινά για να καλύψει την ανάγκη του να διαλάθει της προσοχής και αποδοχής των ομοίων του. Ναρκωτικά, αλκοόλ, σέξ και σεξουαλικές διαταραχές, βία σε διάφορες μορφές (σχολική, αθλητική) και εν γένει περιθωριοποίηση είναι τα αρχικά στάδια που από κάποιο σημείο και μετά, καθώς η ζωή κάνει κύκλους συνεχίζονται σε οικογενειακή βία, παιδική κακοποίηση, σεξουαλική παρενόχληση, ψυχολογικό πόλεμο στον εργασιακό χώρο και τόσα άλλα. Η απουσία ανάπτυξης της διαφορετικότητας του παιδιού, το οδήγησε να απαρνηθεί τον εαυτό του, να μεταστραφεί σε κάτι ξένο ώστε να αποκτήσει αποδοχή από άλλες ομάδες και εν’ τέλει να συμπεριφερθεί με τον ίδιο επαίσχυντο τρόπο σε όποιον είναι διαφορετικός.

               Δυστυχώς όσα γράφονται στην ψυχή του ανθρώπου δεν ξεγράφονται. Κάποιοι μαθαίνουν να ζούν με αυτά και προχωρούν, κάποιους άλλους τους βυθίζουν μέσα σε σκοτεινές διαδρομές που πολλές φορές αδυνατούν να εξέλθουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι δύο ειδικότητες της ιατρικής, σύμφωνα με τους ίδιους τους γιατρούς, που έχουν λαμπρό οικονομικά μέλλον είναι η ψυχιατρική και η πλαστική χειρουργική. Η ειρωνία είναι ότι και οι δύο ειδικότητες ουσιαστικά κρύβουν το πρόβλημα εντός ή εκτός εισαγωγικών. Η ψυχιατρική συνταγογραφεί ψυχοφάρμακα που απλώς καταστέλλουν τον εγκέφαλο και το πρόβλημα, η πλαστική απλώς ασχολείται με την εικόνα, μια εικόνα που απαιτεί συνεχή ανανέωση.

               Αν θέλουμε να εκλείψουν φαινόμενα που ο άνθρωπος θα σταματήσει να εκμεταλλεύεται τον άνθρωπο καθ’ οποιονδήποτε τρόπο μελημά μας είναι η ενασχόληση με το παιδί, η μόρφωσή του και η εκπαίδευσή του για έναν καλύτερο άνθρωπο, που θα σέβεται τις επιλογές του άλλου, είτε αυτές αφορούν ιδεολογίες, ομάδες, επιλογές. Τελικός και μόνος κριτής των πάντων είναι ο Θεός και εκεί θα λογοδοτήσουμε όλοι μας.

 

Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Περί Τέχνης

 

Περί Τέχνης

ΕΜΠΡΟΣ ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ!

"Δημιουργία δικτύου υποστήριξης, προβολής και προώθησης κάθε μορφής ελληνοκεντρικής Τέχνης και των δημιουργών της".
Αυτό αναφέρεται στην 22η Πολιτική Θέση τού Κέντρου φ στο "Σχέδιο Διακήρυξης και 25 Πολιτικές Θέσεις για την ενότητα των πατριωτών" και αυτό αποφασίστηκε να προωθηθεί έτι περαιτέρω, στο πλαίσιο των σκοπών τού Κέντρου φ για:
-"μελέτη, έρευνα, ανάλυση, μετάπλαση, επέκταση, διάχυση, εξακτίνωση και με κάθε νόμιμο τρόπο προώθηση των πατριωτικών ιδεών, του ελληνικού εθνικισμού και της ιδέας του ελληνισμού",
-"νέα πνευματική δημιουργία -με κέντρο σκέψης και δράσης μας το ενιαίον, συνεχές και αδιάσπαστον του ελληνισμού ως δύναμη δημιουργίας και παγκόσμια ηγουμένη μειοψηφία...",
-"με ελεύθερη σκέψη επιλογή των κατάλληλων κάθε φορά στρατηγικών, τακτικών και μέσων ώστε να καταστεί δυνατόν να γίνουν οι εθνικές ιδέες πλειοψηφικό ρεύμα...".


Είναι καλοδεχούμενα τα έργα όσων αποδέχονται τα ανωτέρω (είτε είναι έργα δικά τους είτε οικείων τους ζώντων ή τεθνεώτων, με την σημείωση ότι πρέπει να απευθύνονται εγγράφως ή και ηλεκτρονικώς στο Κέντρο φ όπου να αναφέρουν ότι επιτρέπουν στο Κέντρο φ την δημόσια ανάρτηση και προβολή κάθε έργου και ότι δεν έχουν απαιτήσεις πνευματικών δικαιωμάτων, οικονομικές ή άλλες αλλά το πράττουν συμφωνώντας με τους σκοπούς τού Κέντρου φ).


Όσοι και όσες το επιθυμούν, μπορούν να στείλουν δημιουργίες που αφορούν σε κάθε κατηγορία Τέχνης [Λόγος (ποίηση, λογοτεχνία, δημιουργική γραφή), Μουσική, Θέατρο, Ζωγραφική / Εικαστικά, Γλυπτική, Αρχιτεκτονική, Κινηματογράφος, καθώς και Φωτογραφία, Κόμικς / Γελοιογραφία) στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. με την ένδειξη: "Περί Τέχνης" και λίγα λόγια για κάθε έργο.


Η Ελληνική Τέχνη, από το χθες στο σήμερα, έτοιμη να εξακοντιστεί δημιουργικά στο μέλλον, αναγεννώμενη, προσαρμοζόμενη, μεταπλασσόμενη, επεκτεινόμενη σε νέες κατευθύνσεις, είναι βασική οδός δρομολόγησης μελλοντικών εξελίξεων για τον ελληνισμό τού παρόντος και του μέλλοντός μας.

Ο εθνομελλοντισμός είναι βάση συνεννόησης και συσπείρωσης για την πολιτική υπέρβαση που πρέπει να κάνουν οι δημιουργοί ώστε να μπουν στην πρωτοπορία για να υπάρξει προοπτική. Νοηματοδοτεί το παρελθόν, εμβολιάζει το παρόν, προαναγγέλει το εθνικό μέλλον. Οι δικαιολογίες ότι το λεγόμενο σύστημα είναι ισχυρό και ότι δημιουργεί αποκλεισμούς, δείχνουν αδυναμία. Εμπρός οι δυνατοί! Εμπρός οι δημιουργοί! Εμπρός οι Έλληνες!

Γ. Σαγιάς

 

Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Ρωσία - Ουκρανία

 



Στο ερώτημα: "Είστε με τη Ρωσία ή με την Ουκρανία", η απάντηση είναι ίδια με αυτή που δίνεται κάθε φορά που τίθεται αντίστοιχο ερώτημα για οποιεσδήποτε αντιμαχόμενες χώρες: Είμαστε με την Ελλάδα.
Κάθε χώρα αγωνίζεται για το εθνικό της συμφέρον. Και καλά κάνει. Θα ήταν παράλογο να μην υπηρετούμε εμείς το δικό μας εθνικό συμφέρον.
Οι συμμαχίες χρειάζονται, δεν πρέπει όμως να είναι ετεροβαρείς. Και γνωρίζοντας ότι δεν είναι σταθερές, δεν είναι μόνιμες, δεν λειτουργούν βάσει συναισθημάτων, συχνά υπόκεινται σε ισοσταθμιστικές κρίσεις συμφερόντων υπέρ τρίτων εταίρων, γεγονός που περιπλέκει το είδος, την μορφή και την έκταση της συμμαχίας.
Η δυσκολία για μια ηγεσία έγκειται στο να μπορέσει να διακρίνει πού βρίσκεται το δικό της εθνικό συμφέρον και με ποιον τρόπο θα το υπηρετήσει στον υπερθετικό βαθμό. Θέματα ηθικής, διεθνούς δικαίου, κανόνων εμπλοκής, θα ήταν καλό να εφαρμόζονται αλλά ξεκάθαρα δεν εφαρμόζονται. Γίνεται επίκλησή τους προσχηματικά, υποκριτικά και επιλεκτικά. Όλοι ανεξαιρέτως, λειτουργούν υπέρ των συμφερόντων τους και κατά των όποιων αντιπάλων τους.
Εντός αυτού του μόνιμου και σταθερού πλαισίου, οι δυνατές χώρες επιβάλλουν τα θέλω τους και οι αδύνατες προσπαθούν να μειώσουν το μέγεθος τής ήττας τους. Όταν αποτυγχάνει η διπλωματία, η επιχειρηματολογία τίθεται βάσει της στρατιωτικής δυνατότητας και ικανότητας. Η βούληση και η αποφασιστικότητα της ηγεσίας κάποιων χωρών είναι το στοιχείο που μπορεί να κάνει την διαφορά σε μια σύγκρουση. Γιατί δεν είναι όλες οι ηγεσίες έτοιμες για διακύβευση τού εκάστοτε παρόντος κατεστημένου -εν πολλοίς βολικό για αυτές- και ούτε είναι όλοι οι λαοί έτοιμοι για θυσίες. Προετοιμασίες ή αδράνεια ετών μπορούν να λειτουργήσουν καθοριστικά την κρίσιμη στιγμή. Καθώς επίσης σημαντικό ρόλο μπορούν να διαδραματίσουν τα κοινωνικά δεδομένα που επικρατούν σε μια χώρα, οι αρχές και οι αξίες με τις οποίες αυτός ο λαός γαλουχείται, το είδος τής παιδείας που παρέχεται, το κύρος ή η απαξίωση των ενόπλων δυνάμεων, η περιρρέουσα ιδεολογία, η ποιότητα και το περιεχόμενο των μέσων μαζικής επικοινωνίας, ασκούμενες πολιτικές που δημιουργούν πέμπτη φάλαγγα, κόμματα με αντεθνικές ιδέες και απόψεις.
Αναλύοντας μία σύγκρουση, καλόν είναι να μην μελετούμε τα γεγονότα αποσπασματικά ή εφήμερα. Δεν είναι πάντα αυτό που φαίνεται (ή, πιο σωστά, συνήθως δεν είναι αυτό που φαίνεται). Επίσης, δεν είναι αυτό που παρουσιάζουν τα μ.μ.ε.  κάθε εμπλεκόμενης -καθ' οιονδήποτε τρόπο- χώρας ούτε και τα παγκόσμια δίκτυα. Η ιστορία δεν έχει τελειώσει, η ιστορία δεν τελειώνει γιατί η ιστορία γράφεται κάθε στιγμή παντού. Στο παρελθόν υπάρχουν αιτίες για το παρόν και οι οποίες καθορίζουν το μέλλον. Εάν δεν υπάρχουν, δημιουργούνται και από εκεί και πέρα θεωρούνται ιστορία. Το πώς παρουσιάζονται, είναι μέρος τής αλήθειας• όχι μιας γενικής και ενιαία αποδεκτής αλήθειας αλλά της αλήθειας όπως την ερμηνεύει κάθε εμπλεκόμενο μέρος. Τα μ.μ.ε. λειτουργούν ως το μακρύ χέρι των συγκρουόμενων εξουσιών -και αυτό απέχει παρασάγγας από την όντως αλήθεια. Ελάχιστες μη ποδηγετημένες φωνές οι οποίες προσπαθούν να λειτουργήσουν το δυνατόν με αντικειμενικότητα, συχνά γίνονται στόχος αμφοτέρων των αντιμαχομένων διότι οι αντίπαλοι την θεωρούν προκρούστειο έννοια και την μακραίνουν ή την κονταίνουν κατά το δοκούν με το πληκτρολόγιο ξίφος τους.
Πατριώτες και μη πατριώτες, στην πρώτη γραμμή τής μάχης ή σε κάποιο διαμέρισμα, ένθεν κακείθεν των πλευρών, σπέρνουν με τα κορμιά τους το επίμαχο έδαφος, δηλαδή τα συμφέροντα που απορρέουν από την διατήρηση ή την κατάκτησή του, την ίδια στιγμή που οι παγκόσμιες "ελίτ" παίζουν γκολφ κάπου μακριά σε ασφαλές μη επίμαχο έδαφος.
Μήπως όμως εν τέλει ο πατέρας των πάντων πόλεμος είναι η κινητήριος δύναμη μιας ανατροπής σε παγκόσμιο επίπεδο των αρνητικών κατεστημένων τής αδικίας, της εξαθλίωσης, της υποκρισίας, της αναξιοπρέπειας, τού υβριδικού αντανθρώπου, της επιδιωκόμενης αφύσικης ομογενοποίησης των πάντων; Μήπως μια μεγάλη σύγκρουση είναι το μέσον για να σταματήσει η μεγάλη πολτοποίηση;
Στις εμφανείς τεράστιες αντιφάσεις (π.χ. μαζί φιλελευθεριστές, σοσιαλιστές, κομμουνιστές, ναζιστές και χριστιανοί, με υποστήριξη ισλαμιστών, να αντιπαρατίθενται με εθνικιστές που συμμαχούν με κομμουνιστές, φασιστές, σοσιαλιστές και τους οποίους στηρίζουν άλλοι χριστιανοί που τους υποστηρίζουν άλλοι ισλαμιστές), πέρα από αναγκαίες ψευδείς συμβάσεις, ένα είναι το ουσιαστικό καθήκον: να βγει το ελληνικό έθνος αλώβητο και ενισχυμένο.
Όσοι προσπαθούν να συσχετίσουν τον πόλεμο Ρωσίας Ουκρανίας με θέματα που άπτονται τού ελληνικού ενδιαφέροντος, οφείλουν να λάβουν σοβαρά υπ' όψιν τους (πέρα από ψοφοδεείς ηττοπαθείς "αναλύσεις") ότι η Ελλάδα είναι αυτή η οποία νομιμοποιείται και δικαιούται να εγείρει ζητήματα σε γειτονικές χώρες και αξιώσεις από εταίρους και σαφώς όχι το αντίθετο. Το "πονηρό τσουβάλιασμα" υπηρετεί αντεθνικούς σκοπούς και αυτοί που το επιχειρούν είναι επιεικώς ανόητοι ή -δυστυχώς-  ετεροκινούμενοι ανθελληνικώς. Χέρι που σηκώθηκε κατά της Ελλάδας, πρέπει να κοπεί. Αδράνεια και επικίνδυνος εφησυχασμός για θέματα που ενδέχεται να μας προβληματίσουν έντονα στο κοντινό και απώτερο μέλλον, πρέπει επιτέλους να αντιμετωπιστούν σοβαρά και στιβαρά.
Ο πόλεμος Ρωσίας Ουκρανίας, είναι πόλεμος με παγκόσμιες επιπτώσεις. Η Ελλάδα όμως δεν έχει ιδιαίτερο λόγο να εμπλακεί σε μια παγκόσμια διελκυστίνδα με αμφίβολο τελικό αποτέλεσμα και στην οποία το διεθνές δίκαιο είναι υποκριτικό άλλοθι προώθησης μια ατζέντας που πόρρω απέχει από τα πραγματικά δικά της συμφέροντα -ιδωμένα υπό εθνική οπτική. Όμως αυτή η οπτική είναι που λείπει...

Γεώργιος Σαγιάς

 

Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Αναγκαία η Πρόληψη ανθρωπιστικής κρίσης σε Ελλάδα / Κύπρο

 

Γράφει ο Γ. Σαγιάς

 

ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ / ΚΥΠΡΟ.
 
 
Μεταξύ των άλλων σοβαρών συνεπειών που θα έχει ο πόλεμος Ρωσίας - Ουκρανίας για Ελλάδα / Κύπρο σε μείζονα εθνικά θέματα, εκτιμάται πως και ο τουρισμός θα υποστεί σημαντικό πλήγμα. 
Σύμφωνα με δηλώσεις Ρώσων αξιωματούχων, η Τουρκία υποδεικνύεται στους Ρώσους πολίτες αλλά εμμέσως και σε συμμάχους τους ως δυνητικός τουριστικός προορισμός. Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία προς ώρας για το αν θα μπορούσαν να ισοσκελιστούν ή και υπερκαλυφθούν οι απώλειες Ρώσων και φιλορώσων τουριστών από αντιστοίχους άλλων χωρών των οποίων οι κυβερνήσεις ετάχθησαν υπέρ τής Ουκρανίας. Πάντως η αναμενόμενη άρση μέρους των περιοριστικών μέτρων για τον κορωνϊό αφήνει κάποιο περιθώριο μερικής αισιοδοξίας για απόσβεση τού συγκεκριμένου πλήγματος.
 
Πρέπει όμως να συνυπολογιστούν και οι ήδη ορατές νέες ανατιμήσεις στην αγορά (πέραν των ήδη μεγάλων που έγιναν πριν τον συγκεκριμένο πόλεμο), οι οποίες θα συνοδεύσουν τις από καιρού μεγάλες αυξήσεις στην ενέργεια -με πιο δυσοίωνη μάλιστα την προοπτική μεγαλυτέρων αυξήσεων. 
Με άλλες λέξεις, πρέπει άμεσα να υπάρξει κρατική πρόνοια για να μην βρεθούν Ελλάδα / Κύπρος ενώπιον ανθρωπιστικής κρίσης ως σοβαρότατη παράπλευρη απώλεια τού Ρωσοουκρανικού πολέμου αλλά και ως συνέχεια τής από ετών μεγάλης κρίσης. Διότι πίσω από την φράση "ανθρωπιστική κρίση", κρύβονται κλείσιμο επιχειρήσεων, πτωχεύσεις, μείωση κρατικών εσόδων, ανεργία, χρέη, φτώχεια, αυτοκτονίες. 
 
Οι συνέπειες τού μερικού κλεισίματος τού τουρισμού λόγω τού κορωνϊού, ορατές από την πρώτη στιγμή και ήδη ογκούμενες, σε συνδυασμό με τα τεκταινόμενα στην Ουκρανία, θέτουν εν αμφιβόλω πολιτικές ενέργειες υψηλού κινδύνου, εκτός εάν υπερασπίζεσαι τα εθνικά σου δίκαια.
 
"Δεί προνοείν, ού μετανοείν".
 
 
Γ. Σαγιάς
 
 
Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Ο ιστοχώρος μας χρησιμοποιεί Cookies για την εύρυθμη λειτουργία του και για την καλύτερη πλοήγησή σας.

Διαβάστε περισσότερα

Συμφωνώ