Τα Patroller δεν έχουν θέση στον Ελληνικό Στρατό.

30/07/2026

Του Χάρη Βασιλόπουλου

Η εθνική άμυνα δεν είναι χώρος για πειράματα, ούτε για πολιτικές εκπτώσεις. Όταν πρόκειται για συστήματα που θα επιτηρούν το Αιγαίο, τον Έβρο και κάθε κρίσιμο σημείο της ελληνικής επικράτειας, το μοναδικό αποδεκτό κριτήριο είναι η απόλυτη εμπιστοσύνη στην τεχνολογία και στους κατασκευαστές της.

Στην περίπτωση των γαλλικών UAV Patroller, αυτή η εμπιστοσύνη έχει πλέον κλονιστεί.

Η συνεργασία της γαλλικής Safran με την τουρκική Baykar (εταιρεία ανάπτυξης λογισμικών και των drones Bayraktar που ανήκει στον γαμπρό του Ερντογάν) σε κρίσιμους τομείς, όπως ηλεκτροοπτικά συστήματα, τεχνολογίες πλοήγησης και ανάπτυξη νέων λύσεων για μη επανδρωμένα αεροσκάφη, δημιουργεί εύλογα και σοβαρά ερωτήματα. Δεν έχει σημασία αν η συνεργασία αφορά διαφορετικά προγράμματα ή άλλες πλατφόρμες. Το πραγματικό ζήτημα είναι ότι μια εταιρεία από την οποία η Ελλάδα προμηθεύεται στρατηγικά συστήματα συνεργάζεται πλέον στενά με την κορυφαία αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας.

Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα υπάρξει μεταφορά τεχνογνωσίας, ότι δεν θα δημιουργηθούν κοινές τεχνολογικές βάσεις ή εξαρτήσεις στο μέλλον, ότι η Τουρκία δεν θα αποκτήσει πολύτιμη γνώση για τεχνολογίες που χρησιμοποιεί και η Ελλάδα;

Η απάντηση είναι απλή: κανείς δεν μπορεί.

Και όταν η εθνική ασφάλεια βασίζεται σε υποθέσεις και όχι σε βεβαιότητες, τότε η απόφαση είναι ήδη λανθασμένη.

Η πιθανότητα διαρροής τεχνολογικών δεδομένων ή ευαίσθητων πληροφοριών είναι παραπάνω από ορατή, καθώς τα τέσσερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) Patroller που είχαμε παραγγείλει είχαν σκοπό την ενίσχυση της επιτήρησης/παρακολούθησης ευάλωτων Ελληνικών περιοχών, όπως Έβρος, Αν. Αιγαίο κ.ά.
Μιλάμε για μία παράλογη υπόθεση: Λέμε στους Γάλλους να πουν στους Τούρκους να μας φτιάξουν 4 μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να επιτηρούμε και να παρακολουθούμε τα σύνορά μας με την Τουρκία…

Σαν να μην έφτανε αυτό, το πρόγραμμα Patroller έχει ήδη σημαδευτεί από σημαντικές καθυστερήσεις, τεχνικά προβλήματα και διαδοχικές μεταθέσεις των παραδόσεων. Ένα πρόγραμμα που θα έπρεπε να είχε ήδη ενισχύσει τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις εξακολουθεί να αντιμετωπίζει προβλήματα παραγωγής και πιστοποίησης, αφήνοντας επιχειρησιακά κενά σε μια περίοδο όπου η Τουρκία αυξάνει συνεχώς τις δυνατότητές της στα UAV.

Το ερώτημα λοιπόν είναι: Γιατί να επιμείνει η Ελλάδα σε ένα πρόγραμμα που συνδυάζει καθυστερήσεις, τεχνική αβεβαιότητα και έναν κατασκευαστή που αναπτύσσει πλέον στρατηγική συνεργασία με την τουρκική αμυντική βιομηχανία;

Η χώρα μας επενδύει δισεκατομμύρια ευρώ στην αποτροπή απέναντι στην Τουρκία. Δεν είναι λογικό, την ίδια στιγμή, να αποδέχεται ως κρίσιμο προμηθευτή μια εταιρεία που επιλέγει να ενισχύει τεχνολογικά τον βασικό αντίπαλο της Ελλάδας. Όλες οι χώρες προσπαθούν να εξασφαλίσουν τα απόρρητά τους, κλασσικό παράδειγμα οι Η.Π.Α οι οποίες δεν δίνουν (τουλάχιστον προς ώρας) τα F35 στην Τουρκία λόγω των S-400.  Όπως επισημαίνει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, οι ΗΠΑ, βάσει του Νόμου για την Αντιμετώπιση των Αντιπάλων της Αμερικής Μέσω Κυρώσεων (CAATSA) αποτρέπει να αποκτήσει η Τουρκία τα μαχητικά F-35, λόγω της κατοχής του ρωσικού συστήματος των S-400.

Το θέμα δεν είναι αν υπάρχει σήμερα τουρκικό υποσύστημα μέσα στα Patroller. Το θέμα είναι η εμπιστοσύνη. Και στην άμυνα, όταν χαθεί η εμπιστοσύνη, χάνεται και η επιχειρησιακή αξιοπιστία.

Η Ελλάδα οφείλει να επανεξετάσει άμεσα την προμήθεια των Patroller. Υπάρχουν πλέον αρκετοί λόγοι —τεχνικοί, επιχειρησιακοί και κυρίως γεωστρατηγικοί- ώστε να παγώσει η διαδικασία μέχρι να δοθούν σαφείς απαντήσεις και δεσμευτικές εγγυήσεις και νομικά μπορεί και πρέπει να αποφύγει την αγορά την Patroller. Έτσι θα αποφύγει και την οικονομική ενίσχυση της Τουρκικής εταιρείας Baykar, άρα στην ουσία θα αποφύγει την ενίσχυση της Τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας.

Πηγές:

Greek Army chooses Safran’s Patroller to upgrade Greek army’s tactical drone force through NSPA - EDR Magazine

Πιέσεις στον Ελληνικό Στρατό να πάρει γαλλικά drones με τουρκικά συστήματα

Patroller: Τα νέα UAV του Στρατού Ξηράς σε ένα χρόνο στην Ελλάδα - CNN.gr

F-35: Σταθερό «όχι» των ΗΠΑ στην Τουρκία όσο διατηρεί τους ρωσικούς S-400 | Euronews

Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Φραγκόσυκο και Χαρουπιά: Η καινοτόμος απάντηση στην ερήμωση των νησιών και την άνυδρη ελληνική επαρχία.

του Θωμά Ακριτίδη

12/07/2026

​Η συζήτηση για την οικονομική επιβίωση της ελληνικής περιφέρειας πέρα από τους λίγους μήνες τουριστικής ή παραδοσιακής αγροτικής «σεζόν» παραμένει πάντα ανοιχτή.

Στα νησιά μας, μόλις σβήσουν τα φώτα του καλοκαιριού, οι προβολείς πέφτουν και οι τόποι αυτοί εγκαταλείπονται στην ερημιά του χειμώνα.

Την ίδια ώρα, στην ηπειρωτική Ελλάδα, οι αγρότες έρχονται αντιμέτωποι με έναν εφιάλτη: την παρατεταμένη ανομβρία. Από τη Λάρισα και κάτω, αλλά πλέον ακόμη και σε περιοχές της Μακεδονίας ή της Ηπείρου, οι καλλιεργητές βλέπουν τα χωράφια τους να διψάνε, περιμένοντας μάταια μια βροχή για να αναπτυχθεί ό,τι σπάρθηκε με κόπο και έξοδα.

​Υπάρχει όμως μια λύση, απλή, οικονομική και απόλυτα συμβατή με τα νέα κλιματικά δεδομένα, που δεν αφορά μόνο τα νησιά, αλλά σχεδόν το 50% ολόκληρης της ελληνικής επικράτειας: η συστηματική καλλιέργεια του φραγκόσυκου και της χαρουπιάς.

​Το πλεονέκτημα των «θωρακισμένων» καλλιεργειών

​Τόσο η χαρουπιά όσο και το φραγκόσυκο είναι φυτά «πολεμιστές». Οι απαιτήσεις τους σε εδάφη και νερό είναι σχεδόν μηδενικές, γεγονός που τα καθιστά ιδανικά για τις ολοένα και πιο άνυδρες περιοχές της χώρας μας. Δεν απαιτούν μεγάλα καλλιεργητικά έξοδα, δεν χρειάζονται γεωργικά φάρμακα (λόγω παντελούς έλλειψης φυσικών εχθρών) και δεν κινδυνεύουν από ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως η χαλαζόπτωση ή οι ξαφνικές πλημμύρες. Τα άγονα νησιά μας, αλλά και οι διψασμένες εκτάσεις της στεριανής Ελλάδας, μπορούν να μετατραπούν σε πράσινες, παραγωγικές ζώνες χωρίς το άγχος της λειψυδρίας.

​Από το χωράφι στη μεταποίηση και τις διεθνείς αγορές

​Η πραγματική οικονομική απογείωση, ωστόσο, βρίσκεται στη μεταποίηση, η οποία μπορεί να κρατήσει ζωντανή την οικονομία όλο τον χρόνο. Το παράδειγμα της επιχείρησης του κ. Αντώνη Βεκρή στην Αμοργό αποτελεί τον φωτεινό φάρο: από τα φραγκόσυκα παράγεται σήμερα μια τεράστια γκάμα προϊόντων (ποτά, γλυκά, μαρμελάδες, παστέλια, μεκίλα), τα οποία εξάγονται με τεράστια επιτυχία.

Παράλληλα, ο καρπός και τα φύλλα του φραγκόσυκου αποτελούν πρώτες ύλες για πολύτιμα καλλυντικά και φαρμακευτικά σκευάσματα.

​Το ίδιο ισχύει και για το άλλοτε «παρεξηγημένο» χαρούπι (το «μαύρο χρυσάφι» της Μεσογείου). Το χαρουπάλευρο και το χαρουπόμελο φιγουράρουν πλέον ως υπερτροφές («superfoods») στις μεγαλύτερες αλυσίδες βιολογικών προϊόντων του εξωτερικού (στη Γερμανία, σε χώρες της Σκανδιναβίας κ.α.), προσφέροντας τεράστια περιθώρια κέρδους και εισροή συναλλάγματος.

​Κυκλική οικονομία και ανάσταση της κτηνοτροφίας

​Η πρόταση αυτή κλείνει έναν ιδανικό κύκλο βιώσιμης ανάπτυξης, καθώς τα υπολείμματα των φυτών (φραγκόφυλλα και χαρούπια) αποτελούν εξαιρετικές και εξαιρετικά φθηνές ζωοτροφές. Με το κόστος των εισαγόμενων ζωοτροφών να έχει εξανεμίσει τα κέρδη των κτηνοτρόφων, η εγχώρια παραγωγή τροφής από φραγκόσυκα και χαρούπια μπορεί να δώσει σπουδαία ώθηση στην οικόσιτη κτηνοτροφία.

Αυτό σημαίνει νέα παραγωγή ποιοτικών γαλακτοκομικών προϊόντων, κρέατος και αλλαντικών με ισχυρή ελληνική ταυτότητα.

​Μια εθνική ευκαιρία που βρίσκεται στα πόδια μας

​Η συστηματική επένδυση σε αυτούς τους δύο θησαυρούς της ελληνικής γης δεν απαιτεί μυθικά κονδύλια, αλλά οργάνωση, κίνητρα και στήριξη των τοπικών παραγωγών μέσα από συνεργατικά σχήματα. Είναι ένας δοκιμασμένος τρόπος να καταπολεμηθεί η ανεργία, να κρατηθούν οι νέοι άνθρωποι στον τόπο τους 12 μήνες τον χρόνο και να θωρακίσουμε την αγροτική μας παραγωγή απέναντι στην κλιματική απειλή.

​Είτε μιλάμε για έναν βράχο στις Κυκλάδες, είτε για ένα άνυδρο χωράφι στη Θεσσαλία και τη Στερεά Ελλάδα, η λύση για το μέλλον της ελληνικής υπαίθρου βρίσκεται, κυριολεκτικά, στα πόδια μας.

Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Γιορτές και πανηγύρια από μία «δημοκρατία» για τα πανηγύρια.

Του Χρήστου Μπίσδα

24-7-2026

Σήμερα είναι η 52^η επέτειος της «αποκατάστασης της δημοκρατίας» και οι ειδησεογραφικές ιστοσελίδες έχουν εκτενή ρεπορτάζ για την δεξίωση που θα γίνει στο Προεδρικό Μέγαρο^[1], για το ποιοι προσκλήθηκαν και ποιοι δεν θα παραστούν^[2]. Από τα ανωτέρω ρεπορτάζ είναι εμφανές το μείγμα ξενομανίας, μιζέριας και αριστεροφροσύνης που κυριαρχεί στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα της εκδήλωσης οι καλεσμένοι θα κατευθυνθούν στην αίθουσα που παλαιότερα λειτουργούσε ως αίθουσα ακροάσεων του Βασιλιά και στην οποία ορκίζονται κυβερνήσεις, υπουργοί και επιδίδονται τα διαπιστευτήρια των πρέσβεων. Μαθαίνουμε από τις ιστοσελίδες ότι η συγκεκριμένη αίθουσα είναι ακριβής μικρογραφία της επίσημης αίθουσας του παλατιού του Μπάκιγχαμ, άλλη μία ένδειξη ξενομανίας, μιμητισμού και της διαχρονικής υποτέλειας του ελληνικού κράτους στην Αγγλία.

Ακολούθως, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα εκφωνήσει ομιλία έχοντας δεξιά του τους πολιτικούς αρχηγούς και αριστερά του «509 αντιστασιακούς κατά της χούντας των συνταγματαρχών», οι οποίοι σε κάποιες ιστοσελίδες αναφέρονται ως «περισσότεροι από 500 αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης»^[3]. Όσον αφορά τους πολιτικούς αρχηγούς, με δεδομένο ότι ο Βελόπουλος και ο Νατσιός θα απέχουν από την εκδήλωση, το σωστό θα ήταν να τοποθετηθούν και αυτοί αριστερά του Προέδρου της Δημοκρατίας, ώστε ο συμβολισμός να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Για τους «509 αντιστασιακούς κατά της χούντας των συνταγματαρχών» θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε ποιες πράξεις αντίστασης έκαναν και αν τις έκαναν εντός Ελλάδος ή ως αυτοεξόριστοι (δηλ. κάνοντας διακοπές) στο εξωτερικό. Ταυτόχρονα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να εξηγήσει στον ελληνικό λαό γιατί δεν κάλεσε τους Έλληνες αξιωματικούς και στρατιώτες που πολέμησαν στην Κύπρο ακολουθώντας τις διαταγές που είχαν λάβει και τιμώντας τον στρατιωτικό όρκο τους. Μήπως γιατί αν κέρδιζαν τον πόλεμο δεν θα γινόταν η σημερινή γιορτούλα; Μήπως στους «509 αντιστασιακούς» περιλαμβάνονται οι τότε Αρχηγοί των Επιτελείων που διέταξαν υποβρύχια και αεροπλάνα να μην επιτεθούν στην τουρκική αποβατική δύναμη και κάποιοι στρατιωτικοί που, ενώ βρίσκονταν στην Κύπρο, δεν πολέμησαν τους Τούρκους καταπατώντας τον όρκο τους;

Το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι μετά από την ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας, αυτός με τον Πρόεδρο της Βουλής, τους παριστάμενους πολιτικούς αρχηγούς και τις συζύγους τους (ή πολιτικώς ορθώς «τους/τις/τα συζύγ@ τους», επειδή δεν ξέρουμε ακριβώς πώς αυτοπροσδιορίζονται) θα αποσυρθούν στον επάνω όροφο, όπου θα συζητήσουν για λίγη ώρα ενώ άνδρας της μπάντας του Στρατού θα παίζει μουσική σε πιάνο που ανήκε στη βασίλισσα Φρειδερίκη. Ως προς το πιάνο και τη μουσική δύο σχόλια μπορεί να γίνουν:

α) Η βασίλισσα Φρειδερίκη ήταν μισητή για την λεγόμενη Αριστερά, δηλαδή για το σύνολο του σύγχρονου «συνταγματικού τόξου», σε αντίθεση με το πιάνο της που, όπως είναι αναμενόμενο, θα χρησιμοποιηθεί για να παιχτούν δημοκρατικές μελωδίες.

β) Τα τελευταία χρόνια έχουμε συνηθίσει η μπάντα του Στρατού να παίζει εμβατήρια των συμμοριτών κομμουνιστών της περιόδου του συμμοριτοπολέμου^[4]. Οι δημοσιογράφοι που δημοσιεύουν λεπτομέρειες της σημερινής γιορτούλας αποφεύγουν να μας ενημερώσουν τί μουσική θα παίξει σήμερα ο πιανίστας στρατιωτικός. Πιθανολογώ ότι θα παίξει αντιδικτατορικά τραγούδια για να συνεχιστεί η προσφάτως δημιουργηθείσα παράδοση του Ε.Σ., που μετατρέπεται σε Δ.Σ.Ε.

            Πολλά μπορούν να λεχθούν για το πανηγυράκι που στήνεται κάθε χρόνο στο Προεδρικό Μέγαρο για την «αποκατάσταση της δημοκρατίας». Η ουσία της υπόθεσης είναι ότι η δημοκρατία αποκαταστάθηκε την ώρα που Έλληνες στρατιωτικοί, μόνιμοι και στρατεύσιμοι, πολεμούσαν τους Τούρκους εισβολείς στην Κύπρο. Πολλοί έχασαν τη ζωή τους, τραυματίστηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν για να παραμείνει η Κύπρος ελεύθερη και ελληνική. Όλοι αυτοί αγνοήθηκαν επιδεικτικά από την αποκατεστημένη δημοκρατία, τόσο κατά τη διάρκεια του πολέμου όσο και μετέπειτα. Η ιστορία του πολέμου του 1974 στην Κύπρο έχει καταγραφεί σε βιβλία από αρκετούς πολεμιστές, όπως είναι ο Ελευθέριος Σταμάτης^[5] και ο Νικόλαος Αργυρόπουλος^[6]. Ο αγώνας των πολεμιστών του 1974 και γενικότερα ο Κυπριακός Αγώνας για ανεξαρτησία από την Αγγλία και ένωση με την Ελλάδα προδόθηκε από την αποκατεστημένη δημοκρατία, που πλέον προτείνει επίσημα ως λύση στο κυπριακό ζήτημα την δημιουργία διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας, αντί της αποχώρησης των Τούρκων από τα Κατεχόμενα.

Αντί για δεξιώσεις με συνοδεία πιάνου για την «αποκατάσταση της δημοκρατίας» σήμερα θα έπρεπε να είναι ημέρα μνήμης της κυπριακής τραγωδίας και τιμής για τους πολεμιστές της Κύπρου (ζωντανούς, νεκρούς, τραυματίες και αιχμαλώτους). Για τον λόγο αυτόν θα έπρεπε να ακούγονται εμβατήρια του Ελληνικού Στρατού και της Εθνικής Φρουράς και κυπριακά μοιρολόγια.

 Παραπομπές

 [1] https://www.protothema.gr/politics/article/1855333/to-protothema-mesa-sto-proedriko-megaro-liges-ores-prin-ti-dexiosi-tasoula-gia-tin-apokatastasi-tis-dimokratias/

[2] https://www.enikos.gr/politics/proedriko-megaro-me-apousies-i-dexiosi-gia-tin-apokatastasi-tis-dimokratias/2618822/

[3] https://www.thetoc.gr/politiki/article/poioi-den-tha-pane-sti-dexiosi-tou-ptd-gia-tin-epeteio-tis-apokatastasis-tis-dimokratias---poioi-den-prosklithikan/

[4] https://www.youtube.com/watch?v=OprIdRnFlJo&list=RDOprIdRnFlJo&start_radio=1

[5] Σταμάτης Ελευθέριος, Κύριοι, πάτε για ύπνο, εκδόσεις Δούρειος Ίππος, 2007.

[6] Αργυρόπουλος Νικόλαος, Οι ένοχοι, εκδόσεις Ενδοχώρα, 2023.

Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Συμφέρουσες (για το σύστημα) ποσοστώσεις.

Του Παναγιώτη Φαρονάκη

3-7-2026

Πριν λίγο καιρό το Κέντρο Φ ανήρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αφίσα με το εξής μήνυμα: «Η εκλογή γυναικών με ποσόστωση βάσει νόμου είναι προσβολή για τις γυναίκες». Με την αφίσα αυτή εκφράστηκε εν συντομία η θέση του Κέντρου Φ, που έρχεται σε αντίθεση με την θέση των συστημικών κομμάτων, τα οποία θεωρούν τις γυναίκες εξ ορισμού ευάλωτες και τους κάνουν τη χάρη να ορίσουν μέσω νόμων αυθαίρετες ποσοστώσεις, όπως θα αναλύσουμε παρακάτω.

Η πρακτική των ποσοστώσεων εφαρμόζεται σε αρκετές εκλογικές διαδικασίες στη χώρα μας, από την εκλογή βουλευτών έως την εκλογή των συμβουλίων νέων στους Δήμους. Παραδείγματος χάριν, με μία πρόχειρη έρευνα στο διαδίκτυο ανακαλύψαμε παλαιότερη (9-11-2020) ανάρτηση στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Συμβούλια νέων στους Δήμους - Υποχρεωτικά το 50% των εκλεγμένων να είναι γυναίκες» [1].

Σκοπός των ποσοστώσεων, κατά την άποψή μας, δεν είναι η ενίσχυση της πραγματικής συμμετοχής των γυναικών στην πολιτική ζωή, σύμφωνα με την προβαλλόμενη αιτιολογία, αλλά μόνο η αύξηση της συμμετοχής τους ως υποψηφίων στις εκλογές. Μάλιστα, οι ποσοστώσεις που ορίζονται βάσει νόμων είναι αυθαίρετες διότι δεν εξαρτώνται από το ποσοστό των γυναικών επί του συνολικού πληθυσμού.

Η πρακτική των ποσοστώσεων εγείρει ζητήματα όχι μόνο για την ίση συμμετοχή στην πολιτική ζωή αλλά γενικότερης φύσης, στα οποία θα αναφερθούμε παρακάτω, παίρνοντας ως παράδειγμα την ποσόστωση στις βουλευτικές εκλογές.

Στο π.δ. 26/2012 «Κωδικοποίηση σ' ενιαίο κείμενο των διατάξεων της νομοθεσίας για την εκλογή βουλευτών» [2] προβλέπεται ποσόστωση για κάθε φύλο, και όχι μόνο για τις γυναίκες. Συγκεκριμένα, το άρθρο 34 παρ. 10 του π.δ. 26/2012 [3] επιβάλλει στα κόμματα να περιλαμβάνουν στα ψηφοδέλτιά τους υποψήφιους βουλευτές σε ποσοστό 40% τουλάχιστον από κάθε φύλο σε κάθε εκλογική περιφέρεια και 33% τουλάχιστον από κάθε φύλο στο σύνολο της Επικράτειας, εξαιρουμένων των υποψηφίων βουλευτών επικρατείας. Η ανωτέρω ποσόστωση είναι πασιφανές ότι έχει τεθεί για να υποχρεώσει τα κόμματα να αυξήσουν τον αριθμό γυναικών υποψηφίων βουλευτών, αφού διαχρονικά η συντριπτική πλειονότητα των υποψηφίων βουλευτών είναι άνδρες. Θεωρητικά, στο μέλλον η ανωτέρω ποσόστωση θα μπορούσε να αφορά και τους άνδρες, αν αντιστραφεί η διάθεση ανδρών και γυναικών να είναι υποψήφιοι βουλευτές.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 2 του Συντάγματος, «Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις». Είναι άξιο απορίας πώς οι ποσοστώσεις συνάδουν με την ανωτέρω συνταγματική διάταξη, όταν για να καταρτιστεί το ψηφοδέλτιο ενός κόμματος σε μία εκλογική περιφέρεια θα πρέπει να αποκλειστούν άτομα, είτε άνδρες είτε γυναίκες, ώστε να τηρηθεί η ποσόστωση υποψηφίων βουλευτών βάσει φύλου στο 40% κατ’ ελάχιστον. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι στην Ελλάδα δεν μπορεί να κατέλθει στις εκλογές κόμμα με υποψήφιες βουλευτές αποκλειστικά γυναίκες (π.χ. φεμινιστικό κόμμα). Πώς λοιπόν ενισχύεται η συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική ζωή; Το ίδιο βεβαίως ισχύει και για ένα αντίστοιχο κόμμα με αποκλειστικά άνδρες υποψήφιους βουλευτές.Αν τα συστημικά κόμματα ήθελαν πραγματικά την ισότιμη συμμετοχή ανδρών και γυναικών στις εκλογές, θα έπρεπε να ορίσουν ποσόστωση όχι 40% ή 33%, όπως ισχύει, αλλά ποσόστωση με βάση το ποσοστό κάθε φύλου σε σχέση με τον πληθυσμό των εκλογικών περιφερειών ή της επικράτειας. Αν για παράδειγμα το ποσοστό των γυναικών επί του συνολικού πληθυσμού (ή του ποσοστού των γυναικών ψηφοφόρων επί του συνολικού εκλογικού σώματος) είναι 52%, τότε θα έπρεπε να υπάρχει ποσόστωση 52% γυναικών και 48% ανδρών. Η ποσόστωση, όπως αναφέρεται και στην αφίσα του Κέντρου Φ, είναι προσβλητική για τις γυναίκες. Στον ορισμό της ποσόστωσης υποβόσκει η αυθαίρετη παραδοχή ότι οι γυναίκες δεν έχουν την ικανότητα να επιτύχουν μόνες τους και χρειάζονται βοήθεια από το κράτος. Η ενδυνάμωση και κινητοποίηση των γυναικών για να συμμετέχουν στην πολιτική ζωή της χώρας θα έπρεπε να γίνει με άλλες μεθόδους και όχι μέσω ποσοστώσεων.

Το ζήτημα είναι πολύπλοκο αλλά καταντά γελοίο αν στην εξίσωση εντάξουμε και την woke ατζέντα. Ο νόμος μέχρι σήμερα ορθώς λαμβάνει υπ’ όψιν την ύπαρξη των δύο βιολογικών φύλων, ανδρών και γυναικών. Εγγυάται κανείς ότι αύριο-μεθαύριο δεν θα επιβληθεί ποσόστωση βάσει των 5, 30 ή 80 «φύλων» που προωθεί η woke ατζέντα; Που θα οδηγηθούμε αν στην εξίσωση συμπληρώσουμε ποσοστώσεις με βάση τη φυλή, τη θρησκεία, τη γλώσσα, το επάγγελμα, τον σεξουαλικό προσανατολισμό κ.ο.κ.; Μπορεί αυτό να φαίνεται προς το παρόν επιστημονική φαντασία, αλλά λαμβάνοντας υπ’ όψιν τους νόμους που έχουν ψηφιστεί τα τελευταία χρόνια είναι πολύ πιθανό το κράτος να επιβάλει στο μέλλον την αύξηση της συμμετοχής στην πολιτική ζωή ατόμων με δήθεν «ευαλωτότητες» ή δήθεν «μειονεκτούντων» ομάδων (κοινωνικών, εθνοτικών κλπ).

Επιστρέφοντας στο ζήτημα των ποσοστώσεων στις βουλευτικές εκλογές, πρέπει να παρατηρήσουμε ότι αυτές δεν οδηγούν σε αντίστοιχη ποσόστωση στους εκλεγμένους βουλευτές. Το ότι τουλάχιστον 40% των υποψηφίων βουλευτών είναι γυναίκες, δεν οδηγεί στην εκλογή τουλάχιστον 120 γυναικών βουλευτών. Το ποσοστό των γυναικών βουλευτών διαχρονικά είναι περίπου 24%. Επίσης, τα κόμματα με διάφορα κόλπα μπορούν να αλλάξουν τα ποσοστά ανδρών και γυναικών εκλεγμένων βουλευτών. Παραδείγματος χάριν, εξαναγκάζοντας κάποιον σε παραίτηση δεν υπάρχει υποχρέωση του κόμματος να τον αντικαταστήσει με βουλευτή του ιδίου φύλου, ώστε να διατηρηθεί το ίδιο ποσοστό ανδρών-γυναικών βουλευτών. Αν τα συστημικά κόμματα ήθελαν πραγματικά να επιβάλουν την εκλογή γυναικών βουλευτών, έστω και με την αυθαίρετη ποσόστωση του 40% ή του 33% κατ’ ελάχιστον, θα νομοθετούσαν την υποχρεωτική εκλογή αυτού του ποσοστού γυναικών, βάσει των ψήφων που έλαβαν, και οι υπόλοιπες έδρες θα μοιράζονταν στην συνέχεια στους άνδρες υποψήφιους, βάσει των ψήφων που έλαβαν.

Από τα ανωτέρω γίνεται κατανοητό ότι σκοπός των συστημικών κομμάτων είναι να φέρουν περισσότερες γυναίκες στην κάλπη και όχι στη Βουλή. Αυτό συμβαίνει διότι κυριαρχεί η άποψη ότι συνήθως «οι γυναίκες ψηφίζουν γυναίκες» - παρότι αυτό δεν επιβεβαιώνεται από τα αποτελέσματα των εκλογών - επομένως, κατά την ανωτέρω άποψη, η ύπαρξή γυναικών υποψηφίων προσελκύει γυναίκες ψηφοφόρους. Με τον τρόπο αυτό τα συστημικά κόμματα μειώνουν το ποσοστό της αποχής. Επίσης, λόγω της ποσόστωσης τα μικρά κόμματα δυσκολεύονται να καταρτίσουν ψηφοδέλτια, που θα εγκριθούν. Ειδικά τα μικρά εθνικιστικά-πατριωτικά κόμματα αντιμετωπίζουν δυσκολία στην εύρεση γυναικών υποψηφίων, γεγονός που ευνοεί τα μεγάλα συστημικά κόμματα.

Συμπερασματικά, θα θέλαμε να επιστήσουμε την προσοχή στο ζήτημα της επιβολής ποσοστώσεων, διότι αυτές δεν επιτυγχάνουν πάντα τους σκοπούς για τους οποίους υποτίθεται ότι έχουν τεθεί. Εξαίρεση αποτελεί η υποχρέωση πρόσληψης βάσει νόμου ποσοστού ατόμων με αναπηρία και άλλων προστατευόμενων προσώπων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, που πραγματικά εξυπηρετεί ανθρωπιστικούς σκοπούς. Όμως, οι ποσοστώσεις μπορούν εύκολα να γίνουν εργαλείο του συστήματος για την επιβολή αντεθνικών και παράλογων πολιτικών, όπως είναι η woke ατζέντα. Οι ποσοστώσεις στις εκλογές μπορούν «με ένα νόμο και ένα άρθρο» να μετατραπούν σε ποσοστώσεις στον εργασιακό χώρο (π.χ. με την υποχρέωση πρόσληψης ποσοστού εργαζομένων με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως είναι η λεγόμενη «ταυτότητα φύλου»). Ήδη εδώ και χρόνια εφαρμόζονται ποσοστώσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με την είσοδο στα πανεπιστήμια μικρού ποσοστού μελών της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης [4], τα οποία στην ουσία εισέρχονται στα πανεπιστήμια ανταγωνιζόμενοι μεταξύ τους και όχι με το σύνολο των μαθητών που συμμετέχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις [5]. Στο μέλλον μπορεί να τεθούν ποσοστώσεις στο ποιοι θα διορίζονται δημόσιοι υπάλληλοι, στο πόσοι «πρόσφυγες και μετανάστες» θα κατοικούν σε μία πολυκατοικία ή σε μία συνοικία, στο τι εθνικότητας θα είναι οι δικαιούχοι ενός επιδόματος κ.ο.κ.

Τα ανωτέρω δυστοπικά παραδείγματα είναι πιθανό να υλοποιηθούν από οποιαδήποτε διεθνιστική κυβέρνηση όλου του πολιτικού φάσματος. Σε ένα εθνικό κράτος, αν επιβάλλονταν ποσοστώσεις, θα επιβάλλονταν με γνώμονα αποκλειστικά την εξασφάλιση της ευημερίας των Ελλήνων και όχι εναντίον τους.

Παραπομπές

[1] https://www.ypes.gr/ypes-symvoylia-neon-stoys-dimoys-ypochreotika-to-50-ton-eklegmenon-na-einai-gynaikes/

[2] Φ.Ε.Κ. Α΄ 57/15-3-2012.

[3] Άρθρο 34 παρ. 10 του π.δ. 26/2012: «Για την ανακήρυξη των εκλογικών συνδυασμών αυτοτελών κομμάτων, συνασπισμού συνεργαζόμενων κομμάτων και ανεξαρτήτων, ο αριθμός των υποψήφιων Βουλευτών, από κάθε φύλο, πρέπει να ανέρχεται σε ποσοστό τουλάχιστον ίσο με το 40% του συνολικού αριθμού των υποψηφίων τους, αντιστοίχως, ανά εκλογική περιφέρεια. Τυχόν δεκαδικός αριθμός στρογγυλοποιείται στην επόμενη ακέραιη μονάδα, εφόσον το κλάσμα είναι ίσο με μισό της μονάδας και άνω. Ο ανωτέρω περιορισμός δεν ισχύει για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Σε κάθε περίπτωση ο συνολικός αριθμός των υποψηφίων των εκλογικών συνδυασμών αυτοτελών κομμάτων, συνασπισμού συνεργαζόμενων κομμάτων και ανεξαρτήτων από κάθε φύλο στο σύνολο της Επικράτειας, εξαιρουμένων των υποψηφίων βουλευτών Επικρατείας, πρέπει να ανέρχεται σε ποσοστό 33% του συνολικού αριθμού των υποψηφίων τους. Τυχόν δεκαδικός αριθμός στρογγυλοποιείται στην επόμενη ακέραιη μονάδα, εφόσον το κλάσμα είναι ίσο με μισό της μονάδας και άνω».

[4] https://slpress.gr/ethnika/i-eisodos-moysoylmanon-sta-aei-me-posostosi-o-ilchan-kai-o-diplasiasmos/

[5] https://www.minedu.gov.gr/baseis-an/62256-oi-vaseis-gia-tin-eidiki-katigoria-ellines-polites-tis-mousoulmanikis-meionotitas-tis-thrakis-panelladikon-eksetaseon-etous-2025

Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.