Συμφέρουσες (για το σύστημα) ποσοστώσεις.

Του Παναγιώτη Φαρονάκη

3-7-2026

Πριν λίγο καιρό το Κέντρο Φ ανήρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αφίσα με το εξής μήνυμα: «Η εκλογή γυναικών με ποσόστωση βάσει νόμου είναι προσβολή για τις γυναίκες». Με την αφίσα αυτή εκφράστηκε εν συντομία η θέση του Κέντρου Φ, που έρχεται σε αντίθεση με την θέση των συστημικών κομμάτων, τα οποία θεωρούν τις γυναίκες εξ ορισμού ευάλωτες και τους κάνουν τη χάρη να ορίσουν μέσω νόμων αυθαίρετες ποσοστώσεις, όπως θα αναλύσουμε παρακάτω.

Η πρακτική των ποσοστώσεων εφαρμόζεται σε αρκετές εκλογικές διαδικασίες στη χώρα μας, από την εκλογή βουλευτών έως την εκλογή των συμβουλίων νέων στους Δήμους. Παραδείγματος χάριν, με μία πρόχειρη έρευνα στο διαδίκτυο ανακαλύψαμε παλαιότερη (9-11-2020) ανάρτηση στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Συμβούλια νέων στους Δήμους - Υποχρεωτικά το 50% των εκλεγμένων να είναι γυναίκες» [1].

Σκοπός των ποσοστώσεων, κατά την άποψή μας, δεν είναι η ενίσχυση της πραγματικής συμμετοχής των γυναικών στην πολιτική ζωή, σύμφωνα με την προβαλλόμενη αιτιολογία, αλλά μόνο η αύξηση της συμμετοχής τους ως υποψηφίων στις εκλογές. Μάλιστα, οι ποσοστώσεις που ορίζονται βάσει νόμων είναι αυθαίρετες διότι δεν εξαρτώνται από το ποσοστό των γυναικών επί του συνολικού πληθυσμού.

Η πρακτική των ποσοστώσεων εγείρει ζητήματα όχι μόνο για την ίση συμμετοχή στην πολιτική ζωή αλλά γενικότερης φύσης, στα οποία θα αναφερθούμε παρακάτω, παίρνοντας ως παράδειγμα την ποσόστωση στις βουλευτικές εκλογές.

Στο π.δ. 26/2012 «Κωδικοποίηση σ' ενιαίο κείμενο των διατάξεων της νομοθεσίας για την εκλογή βουλευτών» [2] προβλέπεται ποσόστωση για κάθε φύλο, και όχι μόνο για τις γυναίκες. Συγκεκριμένα, το άρθρο 34 παρ. 10 του π.δ. 26/2012 [3] επιβάλλει στα κόμματα να περιλαμβάνουν στα ψηφοδέλτιά τους υποψήφιους βουλευτές σε ποσοστό 40% τουλάχιστον από κάθε φύλο σε κάθε εκλογική περιφέρεια και 33% τουλάχιστον από κάθε φύλο στο σύνολο της Επικράτειας, εξαιρουμένων των υποψηφίων βουλευτών επικρατείας. Η ανωτέρω ποσόστωση είναι πασιφανές ότι έχει τεθεί για να υποχρεώσει τα κόμματα να αυξήσουν τον αριθμό γυναικών υποψηφίων βουλευτών, αφού διαχρονικά η συντριπτική πλειονότητα των υποψηφίων βουλευτών είναι άνδρες. Θεωρητικά, στο μέλλον η ανωτέρω ποσόστωση θα μπορούσε να αφορά και τους άνδρες, αν αντιστραφεί η διάθεση ανδρών και γυναικών να είναι υποψήφιοι βουλευτές.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 2 του Συντάγματος, «Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις». Είναι άξιο απορίας πώς οι ποσοστώσεις συνάδουν με την ανωτέρω συνταγματική διάταξη, όταν για να καταρτιστεί το ψηφοδέλτιο ενός κόμματος σε μία εκλογική περιφέρεια θα πρέπει να αποκλειστούν άτομα, είτε άνδρες είτε γυναίκες, ώστε να τηρηθεί η ποσόστωση υποψηφίων βουλευτών βάσει φύλου στο 40% κατ’ ελάχιστον. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι στην Ελλάδα δεν μπορεί να κατέλθει στις εκλογές κόμμα με υποψήφιες βουλευτές αποκλειστικά γυναίκες (π.χ. φεμινιστικό κόμμα). Πώς λοιπόν ενισχύεται η συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική ζωή; Το ίδιο βεβαίως ισχύει και για ένα αντίστοιχο κόμμα με αποκλειστικά άνδρες υποψήφιους βουλευτές.Αν τα συστημικά κόμματα ήθελαν πραγματικά την ισότιμη συμμετοχή ανδρών και γυναικών στις εκλογές, θα έπρεπε να ορίσουν ποσόστωση όχι 40% ή 33%, όπως ισχύει, αλλά ποσόστωση με βάση το ποσοστό κάθε φύλου σε σχέση με τον πληθυσμό των εκλογικών περιφερειών ή της επικράτειας. Αν για παράδειγμα το ποσοστό των γυναικών επί του συνολικού πληθυσμού (ή του ποσοστού των γυναικών ψηφοφόρων επί του συνολικού εκλογικού σώματος) είναι 52%, τότε θα έπρεπε να υπάρχει ποσόστωση 52% γυναικών και 48% ανδρών. Η ποσόστωση, όπως αναφέρεται και στην αφίσα του Κέντρου Φ, είναι προσβλητική για τις γυναίκες. Στον ορισμό της ποσόστωσης υποβόσκει η αυθαίρετη παραδοχή ότι οι γυναίκες δεν έχουν την ικανότητα να επιτύχουν μόνες τους και χρειάζονται βοήθεια από το κράτος. Η ενδυνάμωση και κινητοποίηση των γυναικών για να συμμετέχουν στην πολιτική ζωή της χώρας θα έπρεπε να γίνει με άλλες μεθόδους και όχι μέσω ποσοστώσεων.

Το ζήτημα είναι πολύπλοκο αλλά καταντά γελοίο αν στην εξίσωση εντάξουμε και την woke ατζέντα. Ο νόμος μέχρι σήμερα ορθώς λαμβάνει υπ’ όψιν την ύπαρξη των δύο βιολογικών φύλων, ανδρών και γυναικών. Εγγυάται κανείς ότι αύριο-μεθαύριο δεν θα επιβληθεί ποσόστωση βάσει των 5, 30 ή 80 «φύλων» που προωθεί η woke ατζέντα; Που θα οδηγηθούμε αν στην εξίσωση συμπληρώσουμε ποσοστώσεις με βάση τη φυλή, τη θρησκεία, τη γλώσσα, το επάγγελμα, τον σεξουαλικό προσανατολισμό κ.ο.κ.; Μπορεί αυτό να φαίνεται προς το παρόν επιστημονική φαντασία, αλλά λαμβάνοντας υπ’ όψιν τους νόμους που έχουν ψηφιστεί τα τελευταία χρόνια είναι πολύ πιθανό το κράτος να επιβάλει στο μέλλον την αύξηση της συμμετοχής στην πολιτική ζωή ατόμων με δήθεν «ευαλωτότητες» ή δήθεν «μειονεκτούντων» ομάδων (κοινωνικών, εθνοτικών κλπ).

Επιστρέφοντας στο ζήτημα των ποσοστώσεων στις βουλευτικές εκλογές, πρέπει να παρατηρήσουμε ότι αυτές δεν οδηγούν σε αντίστοιχη ποσόστωση στους εκλεγμένους βουλευτές. Το ότι τουλάχιστον 40% των υποψηφίων βουλευτών είναι γυναίκες, δεν οδηγεί στην εκλογή τουλάχιστον 120 γυναικών βουλευτών. Το ποσοστό των γυναικών βουλευτών διαχρονικά είναι περίπου 24%. Επίσης, τα κόμματα με διάφορα κόλπα μπορούν να αλλάξουν τα ποσοστά ανδρών και γυναικών εκλεγμένων βουλευτών. Παραδείγματος χάριν, εξαναγκάζοντας κάποιον σε παραίτηση δεν υπάρχει υποχρέωση του κόμματος να τον αντικαταστήσει με βουλευτή του ιδίου φύλου, ώστε να διατηρηθεί το ίδιο ποσοστό ανδρών-γυναικών βουλευτών. Αν τα συστημικά κόμματα ήθελαν πραγματικά να επιβάλουν την εκλογή γυναικών βουλευτών, έστω και με την αυθαίρετη ποσόστωση του 40% ή του 33% κατ’ ελάχιστον, θα νομοθετούσαν την υποχρεωτική εκλογή αυτού του ποσοστού γυναικών, βάσει των ψήφων που έλαβαν, και οι υπόλοιπες έδρες θα μοιράζονταν στην συνέχεια στους άνδρες υποψήφιους, βάσει των ψήφων που έλαβαν.

Από τα ανωτέρω γίνεται κατανοητό ότι σκοπός των συστημικών κομμάτων είναι να φέρουν περισσότερες γυναίκες στην κάλπη και όχι στη Βουλή. Αυτό συμβαίνει διότι κυριαρχεί η άποψη ότι συνήθως «οι γυναίκες ψηφίζουν γυναίκες» - παρότι αυτό δεν επιβεβαιώνεται από τα αποτελέσματα των εκλογών - επομένως, κατά την ανωτέρω άποψη, η ύπαρξή γυναικών υποψηφίων προσελκύει γυναίκες ψηφοφόρους. Με τον τρόπο αυτό τα συστημικά κόμματα μειώνουν το ποσοστό της αποχής. Επίσης, λόγω της ποσόστωσης τα μικρά κόμματα δυσκολεύονται να καταρτίσουν ψηφοδέλτια, που θα εγκριθούν. Ειδικά τα μικρά εθνικιστικά-πατριωτικά κόμματα αντιμετωπίζουν δυσκολία στην εύρεση γυναικών υποψηφίων, γεγονός που ευνοεί τα μεγάλα συστημικά κόμματα.

Συμπερασματικά, θα θέλαμε να επιστήσουμε την προσοχή στο ζήτημα της επιβολής ποσοστώσεων, διότι αυτές δεν επιτυγχάνουν πάντα τους σκοπούς για τους οποίους υποτίθεται ότι έχουν τεθεί. Εξαίρεση αποτελεί η υποχρέωση πρόσληψης βάσει νόμου ποσοστού ατόμων με αναπηρία και άλλων προστατευόμενων προσώπων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, που πραγματικά εξυπηρετεί ανθρωπιστικούς σκοπούς. Όμως, οι ποσοστώσεις μπορούν εύκολα να γίνουν εργαλείο του συστήματος για την επιβολή αντεθνικών και παράλογων πολιτικών, όπως είναι η woke ατζέντα. Οι ποσοστώσεις στις εκλογές μπορούν «με ένα νόμο και ένα άρθρο» να μετατραπούν σε ποσοστώσεις στον εργασιακό χώρο (π.χ. με την υποχρέωση πρόσληψης ποσοστού εργαζομένων με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως είναι η λεγόμενη «ταυτότητα φύλου»). Ήδη εδώ και χρόνια εφαρμόζονται ποσοστώσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με την είσοδο στα πανεπιστήμια μικρού ποσοστού μελών της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης [4], τα οποία στην ουσία εισέρχονται στα πανεπιστήμια ανταγωνιζόμενοι μεταξύ τους και όχι με το σύνολο των μαθητών που συμμετέχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις [5]. Στο μέλλον μπορεί να τεθούν ποσοστώσεις στο ποιοι θα διορίζονται δημόσιοι υπάλληλοι, στο πόσοι «πρόσφυγες και μετανάστες» θα κατοικούν σε μία πολυκατοικία ή σε μία συνοικία, στο τι εθνικότητας θα είναι οι δικαιούχοι ενός επιδόματος κ.ο.κ.

Τα ανωτέρω δυστοπικά παραδείγματα είναι πιθανό να υλοποιηθούν από οποιαδήποτε διεθνιστική κυβέρνηση όλου του πολιτικού φάσματος. Σε ένα εθνικό κράτος, αν επιβάλλονταν ποσοστώσεις, θα επιβάλλονταν με γνώμονα αποκλειστικά την εξασφάλιση της ευημερίας των Ελλήνων και όχι εναντίον τους.

Παραπομπές

[1] https://www.ypes.gr/ypes-symvoylia-neon-stoys-dimoys-ypochreotika-to-50-ton-eklegmenon-na-einai-gynaikes/

[2] Φ.Ε.Κ. Α΄ 57/15-3-2012.

[3] Άρθρο 34 παρ. 10 του π.δ. 26/2012: «Για την ανακήρυξη των εκλογικών συνδυασμών αυτοτελών κομμάτων, συνασπισμού συνεργαζόμενων κομμάτων και ανεξαρτήτων, ο αριθμός των υποψήφιων Βουλευτών, από κάθε φύλο, πρέπει να ανέρχεται σε ποσοστό τουλάχιστον ίσο με το 40% του συνολικού αριθμού των υποψηφίων τους, αντιστοίχως, ανά εκλογική περιφέρεια. Τυχόν δεκαδικός αριθμός στρογγυλοποιείται στην επόμενη ακέραιη μονάδα, εφόσον το κλάσμα είναι ίσο με μισό της μονάδας και άνω. Ο ανωτέρω περιορισμός δεν ισχύει για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Σε κάθε περίπτωση ο συνολικός αριθμός των υποψηφίων των εκλογικών συνδυασμών αυτοτελών κομμάτων, συνασπισμού συνεργαζόμενων κομμάτων και ανεξαρτήτων από κάθε φύλο στο σύνολο της Επικράτειας, εξαιρουμένων των υποψηφίων βουλευτών Επικρατείας, πρέπει να ανέρχεται σε ποσοστό 33% του συνολικού αριθμού των υποψηφίων τους. Τυχόν δεκαδικός αριθμός στρογγυλοποιείται στην επόμενη ακέραιη μονάδα, εφόσον το κλάσμα είναι ίσο με μισό της μονάδας και άνω».

[4] https://slpress.gr/ethnika/i-eisodos-moysoylmanon-sta-aei-me-posostosi-o-ilchan-kai-o-diplasiasmos/

[5] https://www.minedu.gov.gr/baseis-an/62256-oi-vaseis-gia-tin-eidiki-katigoria-ellines-polites-tis-mousoulmanikis-meionotitas-tis-thrakis-panelladikon-eksetaseon-etous-2025

Η διεθνής οικονομία αλλάζει ραγδαία αλλά η κυβέρνηση κινείται με ταχύτητα σαλιγκαριού.

Του Άρη Πετράκη

1-6-2026

Πριν ένα χρόνο περίπου στο άρθρο μου με τίτλο «Τουρισμός και φτώχεια στην Ελλάδα του 2025»[1] έγραφα ότι «διάφοροι εξωγενείς παράγοντες, όπως είναι ένοπλες συρράξεις (π.χ. Ρωσία-Ουκρανία, Ισραήλ-Ιράν) και άλλα γεγονότα παγκόσμιας ή περιφερειακής εμβέλειας, […] αποδεικνύουν ότι η ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας, δηλαδή ο τουρισμός, μπορεί να σταματήσει να κινείται ανά πάσα στιγμή με καταστροφικά αποτελέσματα. Οι ένοπλες συρράξεις είναι ένας μόνο από τους παράγοντες που επηρεάζουν τα κράτη, τα οποία στηρίζουν την επιβίωσή τους στον τουρισμό. Τα κράτη αυτά - μεταξύ των οποίων είναι και η Ελλάδα - υφίστανται τις δυσμενείς επιπτώσεις των πολέμων και κρίσεων χωρίς να έχουν την δυνατότητα να αντιδράσουν» και ότι «το αν τελικά θα έρθουν ξένοι τουρίστες στην Ελλάδα και αν τα χρήματα που θα δαπανήσουν θα μπορέσουν να στηρίξουν την ελληνική οικονομία εξαρτάται από παράγοντες πέραν του ελληνικού κράτους και των Ελλήνων επιχειρηματιών του τουρισμού».

Τα ανωτέρω δεν είναι δική μου επινόηση αλλά γενικά παραδεδεγμένοι κανόνες στον τομέα του τουρισμού και γενικότερα της διεθνούς οικονομίας, που δυστυχώς δεν φαίνεται να λαμβάνονται σοβαρά υπ’ όψιν από τις ελληνικές κυβερνήσεις ή αυτές για άγνωστο λόγο δεν λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα, ώστε να προστατεύσουν τα συμφέροντα της χώρας και την πολιτών της.

Οι ένοπλες συρράξεις Ρωσίας-Ουκρανίας και Ισραήλ-Ιράν του 2025 φέτος πέρασαν σε δεύτερη μοίρα καθόσον ξέσπασε ο πόλεμος μεταξύ των Η.Π.Α., του Ισραήλ και κάποιων Αράβων συμμάχων τους κατά του Ιράν και των δικών του συμμάχων. Ο πόλεμος αυτός έχει πολύ μεγάλο αντίκτυπο στις διεθνείς μεταφορές, τη ναυτιλία, τον τουρισμό και τους υπόλοιπους τομείς της διεθνούς οικονομίας και των διεθνών σχέσεων, κυρίως λόγω του κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ που κανείς δεν γνωρίζει πότε θα ξανανοίξουν. Επομένως, για ακόμα μία τουριστική περίοδο η τουριστική βιομηχανία της Ελλάδας θα πληγεί από την άνοδο της τιμής του πετρελαίου, την αύξηση της τιμής των αεροπορικών και ακτοπλοϊκών εισιτηρίων και κυρίως από την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα που προκαλείται στην ψυχολογία του τουρίστα-καταναλωτή. Η μείωση των εσόδων των τουριστικών επιχειρήσεων θα προκαλέσει μείωση των εσόδων του κράτους από την φορολογία.

            Υπό κανονικές συνθήκες, ένα σοβαρό κράτος θα προσπαθούσε να αποφύγει την κατάρρευση της τουριστικής βιομηχανίας του, λόγω των διεθνών εξελίξεων, και ταυτόχρονα να αναπτύξει άλλους τομείς της οικονομίας του για να αναπληρώσει την απώλεια εσόδων του ιδίου και των ελληνικών επιχειρήσεων.

            Για παράδειγμα, ένας τρόπος για να υποστηρίξει η ελληνική κυβέρνηση τον τουρισμό σε περίοδο πολέμου στην ευρύτερη γειτονιά μας (Μέση Ανατολή και Ανατολική Μεσόγειος) θα ήταν να διαφημίσει τη χώρα μας ως ασφαλές καταφύγιο για τους πληθυσμούς των φίλιων κρατών, που κινδυνεύουν από τον πόλεμο. Από την στιγμή που η Ελλάδα τάχθηκε στο πλευρό της συμμαχίας Η.Π.Α.-Ισραήλ-αραβικών κρατών, έχοντας χρησιμοποιήσει τις Ένοπλες Δυνάμεις της για να σφραγίσει τον εναέριο χώρο της από πυραυλικές επιθέσεις του Ιράν, αποτελεί κοντινό και ασφαλή προορισμό για τους συμμάχους της. Βεβαίως, δεν αναφέρομαι σε μαζική υποδοχή ατόμων από τη Μέση Ανατολή αλλά στην προετοιμασία τουριστικών καταλυμάτων για την φιλοξενία με το αζημίωτο των elite του Ισραήλ και των αραβικών κρατών. Οι Ισραηλινοί και οι διάφοροι Άραβες μεγιστάνες που έρχονται τα καλοκαίρια στα ελληνικά νησιά θα μπορούσαν και φέτος, σε συνεννόηση με την ελληνική κυβέρνηση, να στείλουν τις οικογένειές τους στην Ελλάδα για να διαμείνουν σε πολυτελείς κατοικίες ή ξενοδοχεία υπό την προστασία των ελληνικών αρχών ασφαλείας, αποφεύγοντας τις δυσμενείς συνέπειες του πολέμου. Μία τέτοια πρωτοβουλία της ελληνικής κυβέρνησης, εφόσον είχε επιτυχία, θα ενίσχυε την ψυχολογία και των λοιπών τουριστών, που θα θεωρούσαν την Ελλάδα ως ασφαλή προορισμό, παρά την υφιστάμενη κατάσταση σε διεθνές επίπεδο, με αποτέλεσμα τη μείωση των απωλειών που θα έχει φέτος η ελληνική τουριστική βιομηχανία.

            Πέραν όμως των προσπαθειών στήριξης της τουριστικής βιομηχανίας, οι πρόσφατες ένοπλες συρράξεις και κρίσεις, αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα πρέπει να αναπτύξει άλλους τομείς όπως είναι η ενέργεια και ο αγροτικός τομέας (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία κλπ) σε επίπεδο όσο το δυνατό πιο υψηλό και κατ’ ελάχιστον σε επίπεδο αυτάρκειας, για να είναι ικανή να αντισταθμίζει την απώλεια εσόδων από τον τουρισμό, οποτεδήποτε κι αν αυτή προκύπτει. Ακολουθούν σχετικά παραδείγματα:

α) Με δεδομένη την μείωση παραγωγής σιτηρών από την Ουκρανία λόγω του πολέμου, άρα και την αύξηση της ζήτησης από τρίτους μεταξύ των οποίων και η χώρα μας, η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε ήδη να έχει ωθήσει τους αγρότες στην αύξηση της καλλιέργειας σιτηρών. Η αύξηση της επάρκειας και η τυχόν εξαγωγή σιτηρών μόνο ωφέλειες θα είχε για την ελληνική οικονομία. Αντ’ αυτού ο ελληνικός λαός ανακαλύπτει σκάνδαλα τύπου Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε., που τον αποθαρρύνουν από οποιαδήποτε σοβαρή επένδυση και ενασχόληση με την αγροτική παραγωγή, λόγω της διαφθοράς και της ανισότητας στην αντιμετώπιση των «κυβερνητικών» και «μη κυβερνητικών» αγροτών. Έτσι, ενώ βραχυπρόθεσμα ωφελούνται συγκεκριμένης πολιτικής προέλευσης απατεώνες, μακροπρόθεσμα η Ελλάδα χάνει από την κατάρρευση του αγροτικού τομέα.

β) Το πρόσφατο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, που οδήγησε την τιμή του πετρελαίου στα ύψη, θα μπορούσε να επηρεάσει πολύ λιγότερο την Ελλάδα, αν οι ελληνικές κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης είχαν εξασφαλίσει την ενεργειακή επάρκεια και την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απεξάρτηση της χώρας από το εισαγόμενο πετρέλαιο. Η παρούσα κυβέρνηση κυβερνά σχεδόν δύο τετραετίες. Ενώ είχε υποσχεθεί ότι θα προχωρήσει στην εξόρυξη υδρογονανθράκων, οι σχετικές διαδικασίες (έρευνες, διεθνείς διαγωνισμοί κ.ά.) δεν έχουν ολοκληρωθεί και δεν υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής τους. Η Κύπρος στον τομέα αυτόν μας έβαλε τα γυαλιά. Ενώ θα έπρεπε να ακολουθήσει το παράδειγμα της Κύπρου, η ελληνική κυβέρνηση κωλυσιεργεί και με τον τρόπο αυτό χάνει ευκαιρίες σε διεθνές επίπεδο και ζημιώνει την ίδια την οικονομία της. Αν η Ελλάδα είχε ξεκινήσει την εξόρυξη υδρογονανθράκων θα είχε τεράστια κέρδη λόγω αυτάρκειας και εξαγωγών σε τρίτες χώρες, που πλήττονται εδώ και χρόνια από την παύση των εξαγωγών φυσικού αερίου από τη Ρωσία.

Για κάποιον παράξενο λόγο, η ελληνική κυβέρνηση κινείται με ταχύτητα σαλιγκαριού σε σχέση με την ταχύτητα των αλλαγών στην διεθνή οικονομία. Με μηδενική προνοητικότητα, χάνει συνεχώς ευκαιρίες ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και αποφυγής οικονομικών κρίσεων, όπως προκύπτει από τα προαναφερθέντα παραδείγματα. Ο πολίτης αναρωτιέται γιατί συνεχώς τρέχουμε πίσω από τις εξελίξεις και γιατί είμαστε πάντα τα θύματα οποιασδήποτε αλλαγής. Η απάντηση είναι απλή για όποιον σκέφτεται και πράττει εθνικώς: διότι η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση από τη Μεταπολίτευση έως σήμερα εξαρτάται από τον ξένο παράγοντα, που της θέτει περιορισμούς ως προς την εξυπηρέτηση των εθνικών συμφερόντων. Τα εθνικά συμφέροντα στο προτεκτοράτο που ονομάζεται Ελλάδα εξυπηρετούνται μόνο όταν τυγχάνει να ευθυγραμμίζονται με τα συμφέροντα των επικυρίαρχων. Ακόμα και η προσφάτως επιχειρούμενη βελτίωση των Ενόπλων Δυνάμεων της πατρίδας μας - που θα έπρεπε να είναι πάγια προτεραιότητα των ελληνικών κυβερνήσεων - δεν οφείλεται σε πρωτοβουλία της ελληνικής κυβέρνησης αλλά σε αλλαγή σχεδίων των Η.Π.Α., της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, εν όψει πιθανής σύγκρουσης με τη Ρωσία.

Τα ανωτέρω πρέπει κάποια στιγμή να γίνουν αντιληπτά από τον ελληνικό λαό, ώστε να κάνει ορθές επιλογές, ειδικά τώρα που πλησιάζουν εθνικές εκλογές. Για το «Κέντρο Φ» ορθή επιλογή - όχι μόνο στις εκλογές αλλά πάντοτε - είναι οι εθνικιστικές και πατριωτικές δυνάμεις, που δεν εξαρτώνται από κανέναν και έχουν ως κύριο μέλημά τους την εξυπηρέτηση του Έθνους.

[1] https://tinyurl.com/p8y6cpfe

Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Η νέα «αυστηρή» μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ.

Του Άρη Πετράκη

5-10-2025

            Το να κάνει κανείς διακοπές στις αρχές Οκτωβρίου του 2025 σε νησί του ανατολικού Αιγαίου, απέναντι από τα παράλια της Μ. Ασίας, μπορεί να αποβεί αποκαλυπτικό για τα αποτελέσματα που έχει η νέα «αυστηρή» μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ. με πρωτεργάτη τον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνο Πλεύρη, διάδοχο του «σκληρού» Μάκη Βορίδη, διαδόχου του «ημίσκληρου» Νίκου Παναγιωτόπουλου, διαδόχου του «μαλακού» Δημήτρη Καιρίδη…

             Φτάνοντας, λοιπόν, απόγευμα σε μία προσβάσιμη στο κοινό - αν και όχι τόσο τουριστική - παραλία αντικρίζω μία μαύρη φουσκωτή βάρκα αρκετά μεγάλη σε μέγεθος, που έχει αφεθεί εκεί που σκάει το κύμα. Γύρω της είναι πεταμένα σωσίβια, σαμπρέλες, τρόμπες, σακίδια, ρούχα και παπούτσια. Δεν γνωρίζω πόσο καιρό είναι εκεί η βάρκα γιατί είναι η πρώτη φορά που επισκέπτομαι την παραλία. Από το μέγεθός της και από το πλήθος των σωσιβίων και σαμπρελών, που βρίσκονται διάσπαρτα γύρω της, υπολογίζω ότι αυτή μετέφερε πάνω από 25 άτομα. Ξυπνάει μέσα μου ο Ηρακλής Πουαρώ και αποφασίζω να εξερευνήσω λίγο παραπάνω το «ναυάγιο». Προς απόδειξη όσων είδα, τράβηξα αρκετές φωτογραφίες με υδατογράφημα (ημερομηνία και ώρα), που συνοδεύουν το παρόν άρθρο.

                Πλησιάζοντας τη βάρκα βρίσκω το πράσινο εξώφυλλο ενός σκισμένου διαβατηρίου Γουινέας, αν βέβαια δεν είναι πλαστό. Επίσης, βρίσκω σκισμένα φύλλα άλλων διαβατηρίων, στα οποία φαίνεται ο διάτρητος αριθμός τους και γαλλικές λέξεις, αλλά είναι δύσκολο να καταλάβω ποιάς χώρας είναι. Πιθανολογώ ότι είναι από γαλλόφωνες χώρες της υποσαχάριας Αφρικής. Τα σωσίβια-γιλέκο έχουν έναν καρχαρία ως λογότυπο. Είναι μαύρα και όχι πορτοκαλί ή κίτρινα διότι σκοπός αυτών που τα φορούν είναι να φτάσουν μέχρι την ακτή χωρίς να εντοπιστούν. Οι σαμπρέλες είναι για λάστιχα αυτοκινήτων κατασκευασμένες στην Ινδία και στην Κίνα και σ’ αυτές αναγράφονται διάφορες πληροφορίες, μεταξύ των οποίων τα ονόματα των εταιριών που τις κατασκεύασαν.

                 Στο πευκόδασος πίσω από την παραλία υπάρχουν διάσπαρτα αρκετά μαύρα σωσίβια-γιλέκο. Εκεί αποφάσισαν να τα βγάλουν οι επιβάτες της βάρκας αφού πρώτα έτρεξαν να κρυφτούν στο δάσος και όχι να παραδοθούν στις ελληνικές Αρχές ή στην FRONTEX, ώστε να αιτηθούν στη συνέχεια άσυλο, όπως συνηθιζόταν μέχρι πρόσφατα. Το περίεργο της όλης υπόθεσης είναι ότι σε δύο πεύκα έχουν κρεμάσει δύο κοτσίδες από συνθετικό μαλλί (τα γνωστά και ως extension) και στο έδαφος βρίσκεται πεταμένη η νάιλον συσκευασία τους, που περιλαμβάνει τoν λογαριασμό στο Facebook του κατασκευαστή από το Καμερούν (Anna Cameroon). Αυτή είναι μία ακόμα ένδειξη ότι στη βάρκα επέβαιναν γυναίκες από την υποσαχάρια Αφρική, πιθανώς από το Καμερούν.

             Αμέσως θυμήθηκα την παροιμία «Εδώ ο κόσμος καίγεται και το μ… χτενίζεται». Υποτίθεται ότι μέσω της Τουρκίας εισέρχονται λάθρα στην Ελλάδα άνθρωποι κατατρεγμένοι, που έφυγαν κυνηγημένοι από περιοχές όπου υπάρχει πόλεμος για να σώσουν τη ζωή τους, που κινδυνεύει η ζωή τους αν επιστρέψουν στη χώρα τους και λοιπά όμοια. Κι ενώ έτρεχαν να σωθούν, ίσα που πρόλαβαν να πάρουν μαζί τους τα extension για να μην τις πουν και άσχημες εκεί που θα φτάσουν. Φτάνοντας στην ακτή, ολοκληρώνοντας την «απόβαση», είπαν να το γιορτάσουν λίγο περιποιούμενες την κώμη τους. Δεν ξέρω αν άλλαξαν extension και άφησαν στα δέντρα τα παλιά ψεύτικα μαλλιά ή αν απλά τα δοκίμασαν, δεν τους άρεσαν και τα κρέμασαν στα δέντρα μήπως τα χρησιμοποιήσουν οι επόμενες.

               Ψάχνοντας στις τοπικές ειδησεογραφικές ιστοσελίδες δεν βρήκα κάποια πρόσφατη είδηση περί «ναυαγίου» και «διάσωσης προσφύγων» στη συγκεκριμένη παραλία. Είναι πολύ πιθανό οι αποβιβασθέντες να μην εμφανίστηκαν στις αρχές για να αιτηθούν άσυλο, ίσως γιατί έχουν πληροφορηθεί ότι ο Θάνος Πλεύρης θα τους βάλει σε κλειστές δομές και δεν θα εξετάσει το αίτημά τους για άσυλο για κάποιους μήνες, δηλαδή μέχρι να αλλάξει γνώμη και να το εξετάσει. Για απέλαση βέβαια ούτε λόγος. Έχει ακούσει κανείς τα τελευταία χρόνια για απελάσεις λαθρομεταναστών στο Καμερούν, τη Γουινέα και άλλα κράτη της Αφρικής;

Με αφορμή την «ανακάλυψη» της βάρκας ανακύπτουν διάφορα ζητήματα:

α) Τις προηγούμενες ημέρες, από 26-9-2025 έως 3-10-2025, διεξήχθη σε ολόκληρη την περιοχή ευθύνης του Αρχηγού Γ.Ε.ΕΘ.Α. - επομένως και στο ανατολικό Αιγαίο - η Εθνική Διακλαδική Άσκηση μεγάλης κλίμακας «ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ-25»[1]. Αν η φουσκωτή βάρκα κατάφερε να διασχίσει τη θάλασσα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, που υπήρχε αυξημένη δραστηριότητα και επιφυλακή των Ενόπλων Δυνάμεων, τότε κάτι δεν γίνεται σωστά.

β) Το ότι αυξήθηκαν οι ροές λαθρομεταναστών από τις ακτές της Λιβύης προς την Κρήτη και τη Γαύδο και στράφηκαν εκεί τα φώτα της δημοσιότητας δεν σημαίνει ότι σταμάτησαν οι ροές από την Τουρκία προς τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Αυτό που ίσως άλλαξε είναι ότι οι λαθρομετανάστες κρύβονται αντί να εμφανιστούν στις Αρχές για να ζητήσουν άσυλο.

γ) Οι αποφάσεις και διακηρύξεις της κυβέρνησης της Ν.Δ. περί αυστηροποίησης της μεταναστευτικής πολιτικής φαίνεται ότι δεν πτοούν τους λαθρομετανάστες. Αυτοί συνεχίζουν να εισέρχονται παράνομα στη χώρα και διόλου ενδιαφέρονται αν θα αναγνωριστούν ως πρόσφυγες ή αν θα νομιμοποιηθούν με οποιονδήποτε τρόπο. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι πιθανότατα θα παραμείνουν για πολλά χρόνια, ακόμα και χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα, στην Ελλάδα και κατ’ επέκταση στην Ευρώπη διότι η πιθανότητα να απελαθούν είναι απειροελάχιστη. Ακόμα κι αν κρατηθούν σε κλειστές δομές κάποια στιγμή θα απελευθερωθούν διότι πίσω τους έρχονται ορδές Αφροασιατών και τα κλειστά κέντρα έχουν πεπερασμένη χωρητικότητα. Ακόμα κι αν εκτίσουν ποινή φυλάκισης, κάποια στιγμή θα αποφυλακιστούν και το πιθανότερο είναι ότι θα παραμείνουν στη χώρα.

δ) Η κυβέρνηση της Ν.Δ., όπως και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, θα «καταπολεμήσει» τη λαθρομετανάστευση λογιστικά και όχι ουσιαστικά. Δεν θα σφραγίσει τα σύνορα ούτε θα απελάσει όσους πρέπει. Μπορεί να τα σφραγίζει περιστασιακά και να απελαύνει ελάχιστους, αλλά ο απόλυτος αριθμός των λαθρομεταναστών θα συνεχίσει να αυξάνεται. Για να αποκρύπτει αυτό το γεγονός, η κυβέρνηση θα αλλάζει το νομικό καθεστώς των λαθρομεταναστών, ώστε να μειώνεται πλασματικά ο αριθμός τους. Αυτό θα γίνεται με τη νομιμοποίησή τους με διάφορους νόμους (από λαθρομετανάστες θα γίνουν νόμιμοι μετανάστες), με την απόδοση ασύλου (από λαθρομετανάστες θα γίνουν πρόσφυγες) και με την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας (από λαθρομετανάστες θα γίνουν Έλληνες πολίτες). Ειδικά η τρίτη περίπτωση νομιμοποίησης λαθρομεταναστών, μέσω της απόδοσης της ελληνικής ιθαγένειας, αποτελεί στόχο της κυβέρνησης και για την επίτευξή του θα δοθούν κίνητρα στους δημοσίους υπαλλήλους. Αυτό προκύπτει από δημοσιεύματα[2], σύμφωνα με τα οποία: i) Εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο η κατανομή για τον κύκλο ανταμοιβής των δημοσίων υπαλλήλων 2025, ii) Το σύστημα επιβράβευσης και κινήτρων για τους δημοσίους υπαλλήλους εδράζεται στην επίτευξη στρατηγικών στόχων, οι οποίοι έχουν τεθεί ως προς τις προτεραιότητες του κυβερνητικού έργου, και iii) Τομείς της δημόσιας πολιτικής που καλύπτουν τα προτεινόμενα προς ανταμοιβή έργα/στόχοι είναι, μεταξύ άλλων, «η αποτελεσματική διαχείριση μεταναστευτικών ροών» και «η απλούστευση της διαδικασίας κτήσης ιθαγένειας». Με δεδομένο ότι οι Έλληνες στην καταγωγή (π.χ. τέκνα ομογενών που γεννήθηκαν και διαμένουν στο εξωτερικό) λαμβάνουν - ορθώς -  πολύ εύκολα την ελληνική ιθαγένεια, είναι προφανές ότι η κυβέρνηση έχει θέσει ως στόχο την απλούστευση της απόδοσης της ελληνικής ιθαγένειας σε αλλογενείς αλλοδαπούς.

            Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι, όσο και να αυστηροποιεί τη μεταναστευτική της πολίτικη, ουδεμία κυβέρνηση του λεγόμενου συνταγματικού τόξου θα σταματήσει τη λαθρομετανάστευση. Μπορεί πρόσκαιρα να μειώνει τις ροές των λαθρομεταναστών, ειδικά όταν υπάρχουν αντιδράσεις των πολιτών (π.χ. εν όψει εκλογών) ή σχετική εντολή από υπερεθνικά κέντρα αποφάσεων, αλλά η μεγάλη εικόνα παραμένει η μαζική μετακίνηση πληθυσμών από την Ασία και την Αφρική προς την Ευρώπη, η λεγόμενη και αντικατάσταση πληθυσμών ή «Μεγάλη Αντικατάσταση». Τη λύση μπορούν να δώσουν μόνο Εθνικές Κυβερνήσεις στην Ελλάδα και τα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης και γενικότερα της Δύσης.   

[1] https://geetha.mil.gr/askisi-parmenion-25/

[2] https://www.diorismos.gr/agora-ergasias/36174/egkrithikan-19489-proslipseis-sto-dimosio-deite-toys-tomeis

Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.