Η απάτη του προσφυγικού ζητήματος με αριθμούς
30/11/19
Γράφει ο Νίκος Τζιόπας
Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες ιδρύθηκε το 1950, βοηθώντας αρχικά τους Ευρωπαίους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις χώρες τους λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου να επανεγκατασταθούν σε αυτές. Επίσης, μετά την Ουγγρική Επανάσταση του 1956, βοήθησε τους 200.000 Ούγγρους, που κατέφυγαν στη γειτονική Αυστρία, να επανέλθουν στις εστίες τους. Τον 21ο αιώνα βλέπουμε αυτήν την πολιτική να αλλάζει και ως προς το περιεχόμενο (μετονομασία της λαθρομετανάστευσης σε προσφυγικό ζήτημα), αλλά και ως προς τον στόχο, αφού δεν μιλάμε πλέον για επανεγκατάσταση αλλά για φιλοξενία,με απώτερο σκοπό την ενσωμάτωσή τους στα κράτη της Ευρώπης. Τα στοιχεία είναι αμείλικτα και παρατίθενται από τον ίδιο τον οργανισμό στην ιστοσελίδα του, από όπου και τα συνέλεξα.
Τα στοιχεία αφορούν στην Ελλάδα για το τρέχον έτος και είναι επικαιροποιημένα έως και την 25η Νοεμβρίου 2019.
Εκεί παρατηρούμε ότι από τους 109.112 εισελθόντες στην Ελλάδα (μείωση γύρω στο 20% από το 2018, ενώ υπολείπεται περίπου ένας μήνας για να έχουμε πλήρη στοιχεία για το 2019), η δημογραφική τους κατανομή έχει ως εξής.
19,2 % Γυναίκες
29,2 % Παιδιά
51,6 % Άνδρες
Όταν ο μισός πληθυσμός είναι άντρες, καταρρέει η απάτη των «ταλαιπωρημένων γυναικόπαιδων που ψάχνουν στον ήλιο μοίρα». Αν συνυπολογίσουμε ότι στο ποσοστό του 29,2 % των παιδιών, πολλά από αυτά είναι «αμφιβόλου ηλικίας» ασυνόδευτα (δυστυχώς ο οργανισμός δεν δίνει σαφή στοιχεία για τον αριθμό τους), τότε η απάτη παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις και υποκρύπτει σαφέστατο δόλο από αυτούς που κινούν τα νήματα από την πλευρά της γειτονικής Τουρκίας, των διαφόρων ΜΚΟ, που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, της ελληνικής κυβέρνησης που απαθέστατα δέχεται την κατάσταση αυτή, αλλά και της Ε.Ε. που φορτώνει με πακτωλό χρημάτων τον Ερντογάν για να περιθάλψει, δήθεν, τα 3,5 εκατομμύρια ανθρώπων, που διεκδικούν τον τίτλο του πρόσφυγα.
Εκεί, όμως, που γίνεται εμφανέστατη η απάτη, είναι στην ουσία ακριβώς της δουλειάς που έχει να κάνει ο οργανισμός αυτός: Στο ποιόν «βαφτίζει» ως πρόσφυγα*!
Ο πίνακας και οι αριθμοί που συνθέτουν την εθνολογική σύσταση του εισερχόμενου πλήθους είναι αμείλικτοι (1.1.2019 έως 25.11.2019):
Αφγανιστάν 16.861 (ποσοστό επί του συνόλου: 20,8 %)
Συρία 13.813 (ποσοστό επί του συνόλου: 17,1 %)
Μαρόκο 7.149 (ποσοστό επί του συνόλου: 8,8 %)
Αλγερία 3,815 (ποσοστό επί του συνόλου: 4,7 %)
«Άλλοι» 8.815 (ποσοστό επί του συνόλου: 10,9%)
Από τον χαρακτηρισμό «Άλλοι», γίνεται εμφανές ότι κι άλλες χώρες βλέπουν την Ελλάδα ως το εισιτήριο για την «γη της επαγγελίας», που λέγεται Ευρώπη.
Τον πίνακα συμπληρώνουν χώρες όπως είναι η Τυνησία, το Ιράκ, η Γουινέα, το Κονγκό και η Ακτή Ελεφαντοστού, όλες με ποσοστά που κυμαίνονται στο 4 %.
Είναι αξιοσημείωτο ότι η Ισπανία, που είναι εγγύτερα από ό,τι η Ελλάδα σε χώρες όπως είναι το Μαρόκο, η Αλγερία και η Τυνησία, έχει τις μισές αφίξεις από ό,τι η Ελλάδα, ενώ η Ιταλία, που επίσης είναι εγγύτερα σε αυτές τις χώρες, έχει το 10% των αφίξεων της Ελλάδας. Κι εδώ επιβεβαιώνεται πλήρως η ανικανότητα της σημερινής αλλά και της προηγούμενης κυβέρνησης να χειριστούν το ζήτημα, αφού οι «υποψήφιοι πρόσφυγες» έχουν ενημερωθεί πλήρως για την ασφαλέστερη πύλη εισόδου στην Ευρώπη.
Από την εθνολογική σύσταση του πληθυσμού και μόνο μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι βρισκόμαστε σε μια απάτη τεραστίων διαστάσεων, αφού θεωρητικά μόνο στο 17,1 % των εισελθόντων (Σύριοι) θα μπορούσε να αποδοθεί ο χαρακτηρισμός του πρόσφυγα αλλά και πάλι υπό προϋποθέσεις (το ότι κάποιος είναι Σύριος δεν σημαίνει ότι αυτομάτως είναι πρόσφυγας). Την βασική προϋπόθεση την θέτει ξεκάθαρα η συνθήκη της Γενεύης και αφορά μόνο τους Σύριους που εισήλθαν στην Ελλάδα απ’ ευθείας από την χώρα τους. Σαν να δυσκολεύει λίγο εδώ η κατάσταση γι’ αυτούς που επιθυμούν να ονοματίζουν τα πράγματα όπως τους συμφέρει.
Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι ο πιο «παραγωγικός» μήνας από πλευράς αφίξεων ήταν ο Σεπτέμβριος του 2019 με 19.941 αφίξεις, γεγονός που αποδεικνύει ότι η απάτη της παραπληροφόρησης για τους «καλοκαιρινούς μήνες» καλά κρατεί.
Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι το ζήτημα αφορά σε 0% Πρόσφυγες και 100% παράνομα εισελθόντες, με τις ευλογίες του Ο.Η.Ε., των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων (με ελάχιστες εξαιρέσεις και πάντως όχι της ελληνικής) αλλά και της πολιτικής τάξης που διοικεί την Ευρώπη.
*247 εκατομμύρια δολάρια ξόδεψε μόνο το 2018 η Ύπατη Αρμοστεία του Ο.Η.Ε. για την Ελλάδα. Αναλυτική κατανομή των χρημάτων αυτών δεν υπάρχει στην ιστοσελίδα του οργανισμού ώστε να γνωρίζει ο ελληνικός λαός τους «κουμπάρους της βάφτισης», που επιχειρεί ο οργανισμός αυτός.
Πηγή: Ύπατη Αρμοστεία του Ο.Η.Ε. για τους Πρόσφυγες (Παράρτημα Ελλάδος). http://www.unhcr.org/gr/
Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.
Ταυτότητα: Βιολογική, Ψυχολογική και Ηθική ανάγκη των ανθρώπων
Του Νίκου Τζιόπα (31/10/2019)
Ως Ταυτότητα ορίζεται το σύνολο των ιδιοτήτων που προσδιορίζουν την ιδιαίτερη φύση ενός ατόμου ή συνόλου.
Και γιατί είναι η φύση ιδιαίτερη; Είναι απλούστατο να αναλύσει κανείς αυτό το πολύπλοκο ζήτημα. Είναι, μήπως, αταίριαστοι οι όροι απλό και πολύπλοκο; Ασφαλώς και όχι. Η φύση μας δίνει το παράδειγμα:
Όλα τα είδη στη φύση είναι τόσο ίδια μα και τόσο διαφορετικά. Ίδια στη βάση τους, μιας και αποτελούνται από μόρια, άτομα, DNA αλλά τόσο διαφορετικά στην εκδήλωση της ύπαρξής τους. Κι εκεί ακριβώς βρίσκεται η ιδιαιτερότητα του κάθε είδους, η οποία εκδηλώνεται με ποικίλους τρόπους.
Το παρόν άρθρο δεν έχει σκοπό να ασχοληθεί φιλοσοφικά με το ζήτημα της Ταυτότητας. Αν και ίσως η φιλοσοφία θα έπρεπε να επανεισαχθεί στην πνευματική ζωή, ειδικώς των Ελλήνων, αφού είναι αυτή η οποία στην ουσία βοήθησε όσο τίποτα να δημιουργηθεί ο ανυπέρβλητος ελληνικός πολιτισμός, η βάση του ανθρωπίνου πολιτισμού.
Θα εξετάσουμε όμως το ζήτημα της Ταυτότητας κυρίως σε ό,τι έχει σχέση με τον άνθρωπο και την εκδήλωση της ζωής του.
"Κοινωνικό ον" κατά τον μέγα Αριστοτέλη ο άνθρωπος, δημιουργεί ακατάπαυστα κοινωνίες από την στιγμή που υπάρχει. Και τις δημιουργεί όπως ακριβώς δημιουργεί και τις ανθρώπινες σχέσεις σε προσωπικό επίπεδο. Όταν, για παράδειγμα, δημιουργείται μια φιλική, ερωτική ή οποιαδήποτε άλλη σχέση, είναι τα ΚΟΙΝΑ σημεία μεταξύ των ανθρώπων που την βοηθούν να χτιστεί, να εξελιχθεί και να έχει κάποια συνέχεια. Όσα περισσότερα είναι τα κοινά σημεία των ανθρώπων, που απαρτίζουν μια τέτοια σχέση, τόσο πιο στερεή είναι αυτή η σχέση.
Αν μεταφερθούμε από το προσωπικό στο κοινωνικό επίπεδο, αν ανοίξουμε τον κύκλο, θα δούμε ότι οι ανθρώπινες κοινωνίες εξελίχθηκαν από το παρελθόν σε κοινωνίες «ομοίων» ανθρώπων. Τα εισαγωγικά στη λέξη μπαίνουν για δύο λόγους: πρώτον, για να τονιστεί η ιδιαιτερότητα που έγραψα στην αρχή και, δεύτερον, για να εξηγηθεί:
Με το επίθετο «όμοιοι» αναφέρομαι στα εθνικά σύνολα, μιας και η ιστορία διδάσκει ότι υπάρχει μια εσωτερική παρόρμηση στους ανθρώπους να ζουν και να δημιουργούν μαζί με άλλους ανθρώπους, με τους οποίους μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά και τα οποία τους ενώνουν:
-Καταγωγή
-Γλώσσα
-Θρησκεία
-Ήθη και Έθιμα
Αν προσπαθήσει κάποιος να ψάξει τις ρίζες αυτής της παρόρμησης ίσως αναλωθεί σε αέναες φιλοσοφικές και επιστημονικές αναζητήσεις. Κι επειδή ως γράφων δεν διεκδικώ ούτε τον τίτλο του φιλοσόφου, ούτε του επιστήμονα, θα σταθώ σε μια διατύπωση που μπορεί να εκληφθεί ως απλοϊκή αλλά, κατά τη γνώμη μου, είναι εντελώς ουσιαστική:
Οι άνθρωποι θέλουν να ζουν σε εθνικά σύνολα (όπως τα περιέγραψε ο μέγας Ηρόδοτος με τα 4 στοιχεία που τα χαρακτηρίζουν) γιατί έτσι τους αρέσει, έτσι αισθάνονται πιο άνετα, έτσι το βρίσκουν πιο εύκολο να ζουν κι έτσι αισθάνονται ευτυχισμένοι. Δεν διανοούνται ποτέ να επιβάλουν σε κανέναν να μιλήσει τη γλώσσα τους, επειδή όλοι μιλάνε την ίδια γλώσσα. Δεν διανοούνται ποτέ να επιβάλουν σε κάποιον να γιορτάσει κάτι άλλο από τις παραδοσιακές γιορτές γιατί όλοι τις γιορτάζουν. Δεν χρειάζεται νομίζω περισσότερη επεξήγηση επ’ αυτού. Εκείνο που πρέπει όμως να τονιστεί είναι ότι, όταν ένα άτομο ενός εθνικού συνόλου επιχειρήσει για οποιοδήποτε λόγο να ενταχθεί σε ένα άλλο εθνικό σύνολο, αναγκάζεται εκ των πραγμάτων να μιλήσει μια άλλη γλώσσα και γενικά να αλλάξει τον τρόπο της συμπεριφοράς του σύμφωνα με τα ήθη του έθνους στο οποίο θέλει να ενταχθεί. Άρα λοιπόν, έχουμε μια αναγκαστική αλλαγή, η οποία θα τον βοηθήσει να ζει με ανθρώπους διαφορετικούς. Επειδή όμως η ένταξή του στο μέχρι πρότινος ξένο προς αυτόν έθνος είναι μια διαδικασία ετών, καταλαβαίνει κανείς το δύσκολο του εγχειρήματος. Αρκεί να αναφέρω τους Έλληνες μετανάστες σε κράτη όπως είναι η Αυστραλία, η Γερμανία, η Αμερική κ.ά., οι οποίοι όντας μετανάστες πρώτης, δεύτερης, τρίτης, κ.ο.κ. γενιάς, πρωτοστατούν σε εκδηλώσεις υπέρ των εθνικών συμφερόντων (όπως προσφάτως είδαμε να συμβαίνει με το Σκοπιανό) ενώ φαινομενικά έχουν ενταχθεί στις εθνικές ή και πολυεθνικές κοινωνίες στις οποίες ζουν. Τι είδους «ένταξη» είναι αυτή, όταν ο Έλληνας της Γερμανίας ή των ΗΠΑ διαμαρτύρεται για την πολιτική του κράτους στο οποίο ζει, έναντι του κράτους που τον γέννησε, πολύ θα ήθελα να μας εξηγήσει η αντίθετη πλευρά (ή πλευρές).
Συμπεραίνει ο καθένας, ότι αυτό που ονομάζουμε Ταυτότητα, είναι κάτι πολύ πιο ουσιώδες για τους ανθρώπους από την όποια οικονομική τους ευμάρεια. Είναι μια βιολογική, ψυχολογική και ηθική ανάγκη, η οποία είναι φανερό ότι υπάρχει και τους καθοδηγεί. Αφήνω στους φιλοσόφους και τους επιστήμονες να την εξηγήσουν, γιατί είναι φανερό ότι δεν μπορούν να την αρνηθούν.
Ιδιαιτέρως στις πολυεθνικές-πολυπολιτισμικές κοινωνίες, είναι πιο ξεκάθαρη η αξία της Ταυτότητας. Οι διάφορες εθνικές κοινότητες που τις απαρτίζουν κρατάνε γερά και με πίστη τα έθιμα των πατρίδων τους. Διαφυλάσσουν ως κόρην οφθαλμού την πίστη τους, ιδρύουν σχολεία για να μεταδώσουν την γλώσσα τους στις νεότερες γενιές, χτίζουν ναούς, φτιάχνουν πολιτιστικούς συλλόγους που τους επιτρέπουν όχι μόνο να μείνουν προσηλωμένοι στον πολιτισμό τους αλλά ακόμα και να τον μεταδώσουν στους γηγενείς κατοίκους της χώρας που ζουν. Κι αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό γιατί η ανάγκη του ανθρώπου να μεταφέρει και σε άλλους ανθρώπους τα πολιτιστικά στοιχεία με τα οποία γαλουχήθηκε και τα θεωρεί ωραία είναι που τον ωθεί να το κάνει.
Όσο οι πολιτισμοί αυτοί είναι συμβατοί σε κάποια σημεία (π.χ. φυλή, κοινές πολιτιστικές ρίζες, κοινή προέλευση γλώσσας κ.ά.), η συνύπαρξη μπορεί να είναι πιο εύκολη αλλά πάντως η Ταυτότητα της καθεμίας εθνικής κοινότητας παραμένει όπως έχει. Όταν όμως οι σταθερές αυτές δεν ισχύουν, τότε τα πράγματα οδηγούνται σε εκρηκτικές καταστάσεις, οι οποίες και θα καταλαγιάσουν μόνο με την επιβολή της ισχυροτέρας εθνικής κοινότητας (συνήθως των γηγενών ή των πιο πολυάριθμων ή των πιο ισχυρών). Δεν είναι και τόσο μακρινό το 1992, όπου στο Λος Άντζελες των Η.Π.Α., με αφορμή τον βίαιο ξυλοδαρμό ενός Αφροαμερικανού από αστυνομικούς, έλαβε χώρα μια τρομακτική εξέγερση, που είχε σαν αποτέλεσμα μαύροι και Μεξικάνοι να κυνηγούν λευκούς, οι λευκοί τους μαύρους και τους Μεξικάνους και όλοι μαζί τους Ασιάτες!
Για να έρθουμε στο σήμερα, ας ρίξουμε μια ματιά τι συμβαίνει στις χώρες της Ευρώπης, μιας Ευρώπης της οποίας, λόγω της μαζικής επέλασης του Ισλάμ μέσω της λαθρομετανάστευσης και του δήθεν προσφυγικού ζητήματος, οι πληθυσμοί αλλοιώνονται σε τέτοιο βαθμό, ώστε αν αυτό συνδυαστεί με τους ρυθμούς γεννήσεων των γηγενών πληθυσμών και των εποίκων, σε λίγα χρόνια δεν θα μιλάμε μόνο για αλλοίωση αλλά για προσπάθεια επιβολής μιας κοινότητας στην άλλη. Η ανάγκη διατήρησης της Ταυτότητας κάθε εθνικής ομάδας ή ομάδας με κοινά χαρακτηριστικά (π.χ. θρησκευτικές ομάδες, φυλετικές ομάδες) θα οδηγήσει σ’ αυτήν την σύγκρουση και είναι φανερό ότι η κάθε εθνική ή άλλου είδους ομάδα θα θέλει να επιβάλει την δική της Ταυτότητα. Πόσο μάλλον οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί, οι οποίοι μέσω του Κορανίου το διακηρύττουν εντελώς φανερά!
Η θέση της κυρίαρχης πολιτικής τάξης στην Ευρώπη είναι ότι πρέπει όλοι να αφομοιωθούν και να προκύψει ένα νέο πολιτιστικό προϊόν το οποίο θα προέρχεται από όλους και θα είναι σεβαστό από όλους. Άρα πάλι μιλάνε για ένα νέο είδος Ταυτότητας διότι κι αυτό θα έχει χαρακτηριστικά, απλώς δεν θα είναι τα εθνικά χαρακτηριστικά που έχουν οι υπάρχοντες πολιτισμοί. Αυτό όμως που δεν μπορεί να εγγυηθεί αυτή η θέση, είναι ότι η κυρίαρχη πολιτισμική ομάδα κάθε κράτους δεν θα προσπαθήσει να επιβάλει τις δικές της πολιτιστικές αντιλήψεις στις άλλες.
Το ερώτημα που συμπερασματικά θα πρέπει να μας βασανίσει και τελικώς να απαντήσουμε, είναι το εξής: Εφόσον με την Ταυτότητά μας πορευθήκαμε στους αιώνες και κάθε λαός είναι ευτυχισμένος με αυτήν, για ποιόν ακριβώς λόγο πρέπει να την αλλάξουμε σε μία άλλη; Και, εν τέλει, ειδικώς εμείς οι Έλληνες, οι φορείς μιας Ταυτότητας που έθεσε τις βάσεις του παγκοσμίου πολιτισμού, γιατί να θέλουμε να την αποποιηθούμε;
Τέλος, υπάρχει κι ένα ερώτημα, που θα μας οδηγήσει σε άνοιγμα της συζήτησης πάνω σε ηθικά ζητήματα που απασχολούν την ανθρωπότητα: Δεν είναι ο υπέρτατος ρατσισμός να ζητάς την εξάλειψη της Ταυτότητας ενός εθνικού συνόλου, αντικαθιστώντας την με μία άλλη;
Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.
Επιστροφή Ελλήνων εξωτερικού
Η ΙΣΧΥΡΗ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΠΙΣΩ. ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΜΕΙΖΩΝΟΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ
4/12/19
Γράφει ο Χάρης Βασιλόπουλος
Υπολογίζεται ότι πάνω από 250.000 επιστήμονες έχουν φύγει από την χώρα μας τα τελευταία χρόνια και εξυπηρετούν τα συμφέροντα άλλων χωρών. Πολλοί από αυτούς διαπρέπουν σε επιστήμες όπως Ιατρική, Μηχανολογία, Βιολογία, συστήματα πληροφορικής κ.ά
Αρκετοί επίσης κατέχουν διπλώματα ευρεσιτεχνίας, άλλοι είναι εφευρέτες, κατέχουν βραβεία καινοτομίας, έχουν δημοσιεύσει καταπληκτικά άρθρα.
Δυστυχώς στην Ελλάδα οι εκάστοτε κυβερνήσεις δεν δίνουν την πρέπουσα προσοχή σε αυτούς τους ανθρώπους. Δεν υποστηρίζουν και δεν ενισχύουν το έργο τους μέσω κινήτρων.
Πρέπει να φτιαχτούν οι υποδομές, έτσι ώστε να μπορεί η κυβέρνηση να εξασφαλίσει χρήματα για την ολοκλήρωση των έργων αυτών των επιστημόνων.
Άρα, τι πρέπει να γίνει:
- Δημιουργία υποδομών
- Κάλεσμα επιστημόνων
- Εξεύρεση κεφαλαίων
- Έναρξη έρευνας και ανάπτυξης
- Αποπεράτωση έργων
- Εκμετάλλευση
Δημιουργία υποδομών
Μέσα από τα πανεπιστήμια και τους ακαδημαϊκούς (οι οποίοι θα έχουν τελείως διαφορετικό ρόλο και θα εργάζονται σε διαφορετικές συνθήκες), και με την συμβολή του κρατικού παρεμβατισμού θα δημιουργηθούν οι υποδομές μέσα στα πανεπιστήμια ή σε καλά οργανωμένα ειδικά κέντρα.
Κάλεσμα επιστημόνων
Κρατικό κάλεσμα σε όλους τους επιστήμονες του εξωτερικού και όχι μόνο, να προσφέρουν στην πατρίδα τους. Αν θεωρήσουμε ως κατώτατο όριο αποδοχής της πρόσκλησης το 5%, στις 250.000 επιστημόνων, είναι 12.500 «μυαλά». Από αυτά τα 12.500 μυαλά, αν μόνο το 3% έχει να προσφέρει κάτι καλό στο επιστημονικό πεδίο του, τότε μιλάμε για 375 επιστημονικά έργα, είτε εφευρέσεις, είτε καινοτομίες σε παραγωγή, σε μηχανήματα, στην πληροφορική κ.ο.κ. Αν από αυτά είναι υλοποιήσιμα το 3% μιλάμε για 11 διαφορετικές εργασίες που μπορούν να αποφέρουν στο Έθνος μας εξαιρετικές προοπτικές σε παγκόσμιο επίπεδο.
Εξεύρεση κεφαλαίων
Μέσα από κρατικές επιχορηγήσεις ή από διάφορα κονδύλια, ή έστω και από ιδιώτες-ευεργέτες (θέλει ανάλυση που και πως θα βρεθούν), θα πρέπει να γίνει η αγορά ή ενοικίαση απαραίτητου τεχνολογικού εξοπλισμού.
Έναρξη έρευνας και ανάπτυξης
Σε αυτό το στάδιο ξεκινάει η εργασία σε όλα τα στάδιά της. Από την έρευνα μέχρι και την ανάπτυξη του προϊόντος, ή εφεύρεσης ή ό,τι δήποτε άλλο είναι αυτό. Καλά οργανωμένες ομάδες (μέσα από πανεπιστήμια π.χ φοιτητές ή μέσα από οργανισμούς π.χ νοσοκομεία ή κατασκευαστικές εταιρείες) υπό την καθοδήγηση των επιστημόνων και των ομάδων αυτών, ξεκινά η ανάπτυξη της εργασίας μέχρι την ολοκλήρωσή της.
Αποπεράτωση έργων
Κάθε επιτροπή/οργανισμός θα έχει αναλάβει και μία εργασία μέχρι την ολοκλήρωσή της. Στο στάδιο αυτό θα είναι η κατοχύρωση του αποτελέσματος.
Εκμετάλλευση
Μόλις λοιπόν το αποτέλεσμα της εργασίας κατοχυρωθεί και κοινοποιηθεί έρχεται η ώρα της εκμετάλλευσης, πάντα με την κρατική συμβολή.
Με αυτόν τον τρόπο, έχουμε τα εξής οφέλη:
- Επιστροφή Ελλήνων στην πατρίδα τους
- Επανασχεδιασμός και αναβάθμιση του ρόλου των πανεπιστημίων, νοσοκομείων και λοιπών οργανισμών. Άρα και συνολική αναβάθμιση των Ελληνικών πανεπιστημίων σε παγκόσμια κατάταξη.
- Κίνητρα στους ακαδημαϊκούς για σωστότερη εκπαίδευση και λιγότερο δημοσιοϋπαλληλικό καθεστώς.
- Δυνατότητα επέκτασης των οριζόντων τόσο για τους ακαδημαϊκούς όσο και για τους φοιτητές
- Κοινωνική προσφορά σε Εθνικό επίπεδο (μαθαίνουμε να δουλεύουμε με πρόγραμμα, σχεδιασμό, έρευνα και λειτουργικότητα)
- Κοινωνική προσφορά σε παγκόσμιο επίπεδο από το τελικό αποτέλεσμα
- Κίνητρο για τους νέους επιστήμονες να μείνουν στην Ελλάδα
- Κρατικά έσοδα
Παραθέτω μερικά παραδείγματα Ελλήνων επιστημόνων που διέπρεψαν σε παγκόσμιο επίπεδο, σε διαφόρους κλάδους, από τους οποίους όμως το Έθνος μας δεν πήρε κάτι και επίσης δεν τους υποστήριξε ποτέ.
Ελευθερία Ζεγγίνη
Καθηγήτρια στο βρετανικό ινστιτούτο γενετικής Wellcome Trust Sanger, επικεφαλής ομάδας που ανακάλυψε νέα γονίδια που συνδέονται με την οστεοαρθρίτιδα.
Μανόλης Κέλλης
Καθηγητής της Επιστήμης των Υπολογιστών στο ΜΙΤ, η έρευνα του οποίου εστιάζει στην προσπάθεια καλύτερης κατανόησης του ανθρώπινου γονιδιώματος
Έλλη Παπαεμμανουήλ
Επικεφαλής ερευνητικής ομάδας στο κέντρο καρκίνου Memorial Sloan Kettering Cancer Center, που ανακάλυψε το γονίδιο που προκαλεί την παιδική λευχαιμία.
Ντέμης Χασάμπης
Συνιδρυτής του εργαστηρίου τεχνητής νοημοσύνης DeepMind στο Λονδίνο, πρώην πρωταθλητής στο σκάκι και σχεδιαστής βιντεοπαιχνιδιών.
Ντίνα Παπαγιαννάκη
Google, Computer Networking, Data communications
Θωμάς Καραγιάννης
Microsoft, Networking, Systems Measurements
Γιάννης Γιώρτσος
Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών αλλά και της Εθνικής Ακαδημίας Μηχανικών της Αμερικής, είναι ένας από τους διασημότερους παγκοσμίως ερευνητές της Χημικής Μηχανικης
Μελέτες έγχυσης ατμού, μεταφοράς θερμότητας, επιτόπιας καύσης και θερμικής ανάκτησης σε πορώδη μέσα, μελέτες για την ανάπτυξη αναλυτικών λύσεων σε μαθηματικά μοντέλα μεταφοράς σε πορώδη μέσα, η μοντελοποίηση της μεταφοράς μαζών σε πορώδη μέσα με εφαρμογή στην αποκατάσταση του εδάφους, καθώς και μελέτες για την εφαρμογή μεθόδων βελτιστοποίησης σε ροές υπόγειων υδάτων
Βαλεντίνος Τζέκας
Ο 20χρονος φοιτητής (22 τώρα) που έφτιαξε εφαρμογή για την αναγνώριση ψευδών ειδήσεων (fake news).
Εν κατακλείδι, η μητέρα πατρίδα πρέπει να αγκαλιάσει τα παιδιά της και να ζητήσει τη βοήθειά τους. Αυτό που εκτιμάται ότι κυρίως θα ζητήσουν είναι σοβαρότητα, σεβασμός στην αξιοπρέπειά τους, στην επιστημονική τους γνώση και στις ιδιαίτερες ικανότητές τους καθώς και επενδύσεις στην παιδεία, στην έρευνα και στην τεχνολογία. Με άλλα λόγια εκτιμάται ότι οι όροι και οι προϋποθέσεις που θα θέσουν, θα είναι ένα επιπλέον δώρο για την Ελλάδα.
Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.
Προτάσεις για την αγροτική ανάπτυξη και εκπαίδευση
1/11/19
του Χάρη Βασιλόπουλου
Δημιουργία αγροτικών σχολών
Χρειάζεται η δημιουργία αγροτικών σχολών (γεωργικών, αλιευτικών κλπ) στην Ελληνική επικράτεια από τις οποίες θα αποφοιτούν εξειδικευμένοι αγρότες-«επιστήμονες». Θα πρέπει να υπάρχει υποχρεωτική διετής φοίτηση σε μαθήματα, όπως είναι η φυσική-γεωγραφία (γεωμορφολογία), η χημεία, τα μαθηματικά, η μετεωρολογία, η μηχανική, η γεωλογία, κλπ., προς κατανόηση της εργασίας, πιστοποιούμενη με δημόσιο αγροτικό απολυτήριο. Μετέπειτα, για όποιον το επιθυμεί, θα είναι δυνατή η περαιτέρω διετής φοίτηση για την απόκτηση επισήμου πτυχίου. Προϋπόθεση ένταξης των υποψηφίων αγροτών στις αγροτικές σχολές είναι η μετοίκηση στην επαρχία. Δεν θα εμπίπτουν στις πανελλαδικές εξετάσεις, αλλά θα λειτουργούν αυτόνομα και ο ενδιαφερόμενος θα εισάγεται στη σχολή μέσω απολυτηρίου ανώτερης εκπαίδευσης (απολυτήριο λυκείου) και βάσει των προαναφερθέντων μαθημάτων. Πέραν των εκπαιδευμένων-πιστοποιημένων αγροτών, οι οποίοι θα είναι επαγγελματίες αγρότες (είτε ως επιχειρηματίες είτε ως ιδιωτικοί υπάλληλοι), δεν θα λογίζεται ως επαγγελματίας αγρότης (π.χ. γεωργός) ο έχων, για παράδειγμα ένα κτήμα στο οποίο καλλιεργεί ό,τι θέλει για προσωπική/οικογενειακή χρήση των προϊόντων και όχι για εμπορία αυτών. Η αγροτική καλλιέργεια-παραγωγή για προσωπική χρήση δεν θα είναι σε καμία περίπτωση παράνομη, διότι συμβάλλει στην αυτάρκεια του ελληνικού λαού. Θα πρέπει, όμως, να υπάρχει κρατικός έλεγχος και επιβολή προστίμων σε επαγγελματίες και μη επαγγελματίες αγρότες (π.χ. για παραβίαση της νομοθεσίας περί προστασίας του περιβάλλοντος). Οι παλαιοί αγρότες άνω των 50 ετών θα εξαιρεθούν από τις νέες ρυθμίσεις ενώ, όσοι είναι ήδη αγρότες και δεν έχουν συμπληρώσει το 50ο έτος της ηλικίας τους, θα να φοιτήσουν σε ταχύρρυθμα προγράμματα στις ίδιες σχολές (για 6-12 μήνες).
Κίνητρα προς ενδιαφερομένους
Δωρεάν φοίτηση στην ως άνω σχολή, δωρεάν χρήση γης (εκμετάλλευση γης η οποία ανήκει στο Ελληνικό Έθνος και παραμένει ανεκμετάλλευτη τόσα χρόνια), απόκτηση μηχανημάτων και τεχνολογίας με μορφή χρηματοδοτικής μίσθωσης (leasing) ή άτοκου κρατικού δανείου, μηνιαία εισοδήματα από την πρώτη ημέρα και ετήσιο μέρισμα ανάλογο της παραγωγής και της εκάστοτε τιμής τους προϊόντος. Στην περίπτωση που δεν υπάρχει εντοπιότητα τότε μέρος της μίσθωσης της οικίας θα δίδεται από το κράτος, ως βοήθημα, από την πρώτη ημέρα εγκατάστασης έως ότου επιτευχθεί ικανοποιητική-βιώσιμη παραγωγή, η οποία θα ορίζεται από ειδικό κλιμάκιο (δείτε παρακάτω).
Επιβολή δασμών
Εσπεριδοειδή, οπωροκηπευτικά κ.ά. (π.χ λεμόνια Αργεντινής, πατάτες Αιγύπτου) θα πρέπει να εισάγονται με υψηλούς δασμούς (όχι να απαγορεύεται η εισαγωγή τους, έχει διαφορά και η απαγόρευση δρα αρνητικά στην ψυχολογία και στις προτιμήσεις του καταναλωτή). Οι δασμοί θα επιβάλλονται όχι σε προϊόντα προέλευσης από κράτη-μέλη της Ε.Ε. αλλά σε αγαθά παραγόμενα από τρίτες χώρες. Αυτό δεν θα έρθει σε σύγκρουση με την νομοθεσία της Ε.Ε., οπότε δεν θα υπάρχουν κυρώσεις. Με αυτό τον τρόπο θα υπάρχουν εισαγωγές από Κύπρο, προς ενίσχυση της Κυπριακής οικονομίας, αλλά και από άλλα κράτη της Ε.Ε., εκτιμώντας ότι οι τιμές θα είναι υψηλότερες ή ίσες με της τιμές των ελληνικών προϊόντων και επιβάλλοντας κατώτατες και ανώτατες τιμές ανά προϊόν.
Τμήμα εθνικής αγροτικής ανάπτυξης υπαίθρου και χωριών
Στα πλαίσια της Εθνικής παραγωγής, θα υπάρξει σχέδιο δημιουργίας νέων αγροτών και νέων ποικιλιών-καλλιεργειών καθώς και κίνητρα προς νέους ανθρώπους προκειμένου να μετοικήσουν στην ύπαιθρο και στα χωριά. Έτσι θα έρθει η αποκέντρωση, θα δοθεί ζωή στα ελληνικά χωριά, θα μειωθεί η ανεργία και παράλληλα θα αυξηθεί η πρωτογενής παραγωγή, άρα και η ελαφρά βιομηχανία και οι επενδύσεις στην τεχνολογία. Επενδύσεις στην τεχνολογία σημαίνει προσέλκυση νεολαίας, αύξηση πληθυσμού, ζωή στα χωριά, μείωση της υπογεννητικότητας. Η επένδυση στην επαρχία-χωριά-ελληνική ύπαιθρο, αφού αυξήσει την παραγωγή, θα φέρει αύξηση εξαγωγών και μείωση τιμών εγχωρίων προϊόντων με ταυτόχρονη αποστροφή από τα εισαγόμενα ευρωπαϊκά και συνεπαγωγικά αύξηση του ΑΕΠ.
Τμήμα ελέγχου προόδου νέων αγροτών και επίλυσης προβλημάτων της ελληνικής γης και των κατοίκων της
Μηνιαίος έλεγχος προόδου νέων αγροτών μέσω τεχνολογίας (drones, googlemaps, socialmedia) και φυσική-επιτόπια αυτοψία τουλάχιστον μία φορά ανά έτος για την επιβεβαίωση της προόδου και της παραγωγικότητας. Ορισμός ικανοποιητικής παραγωγής αναλόγως την καλλιέργεια, την περιοχή και άλλες παραμέτρους. Σύσταση επιτροπής καταγραφής και επίλυσης προβλημάτων ελληνικών χωριών (π.χ. αρδευτικά έργα, γέφυρες, δρόμοι, καταγραφή και επίλυση διαφόρων άμεσων αναγκών των κατοίκων).
Σημειώσεις:
- Σαφέστατα, πολλές παράμετροι πρέπει να ληφθούν υπόψη και να επιλυθούν. Η ανάπτυξη των παραπάνω ιδεών και προτάσεων μπορεί να γίνει μέσω σύστασης ειδικού κλιμακίου επιστημόνων, τεχνοκρατών και επαγγελματιών του αγροτικού τομέα.
- Τα ως άνω μπορούν να προσαρμοστούν σε διάφορους κλάδους του αργοτικού τομέα (γεωργικά προϊόντα, κτηνοτροφικά προϊόντα, προϊόντα αλιείας κ.ο.κ,).
- Τα τεχνολογικά μέσα, τα απόβλητα από την παραγωγική διαδικασία και οι κατάλληλοι επιστήμονες, μέσω της αύξησης της αγροτικής κυρίως παραγωγής, μπορούν σε μελλοντικό στάδιο να αναπτύξουν και βιοκαύσιμα (ο τρόπος θα αναλυθεί σε επόμενη μελέτη-πρόταση).
Εν κατακλείδι, χρειάζεται επιμονή, υπομονή και επανασχεδιασμός. Δεν είναι δυνατόν μέσα από δύο σελίδες να διαμορφωθεί και να αλλάξει όλο το σύστημα του αγροτικού τομέα της Ελλάδας. Αυτά είναι ιδέες και σκέψεις, που πρέπει να δούμε κατά πόσο είναι υλοποιήσιμες.
Πρέπει όταν έρθει η ώρα επανασχεδιασμού να τα δούμε ένα προς ένα προσθέτοντας εφικτές ιδέες και προτάσεις και αφαιρώντας τις ανέφικτες, ανάλογα με τις συνθήκες που θα επικρατούν.

