Ελληνική γλώσσα: Εμβόλιο Σοφίας και Ελευθερίας!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ: ΕΜΒΟΛΙΟ ΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.

 

Του Γ. Σαγιά

Το πώς χρησιμοποιούμε την γλώσσα έχει σχέση με το τι πιστεύουμε ή και νιώθουμε για το παρελθόν μας, τι επιθυμούμε από το παρόν μας και τι προσδοκούμε για το μέλλον μας.
Η γλώσσα έχει ιδεολογικό πρόσημο. Αυτό το γνωρίζουν και οι εχθροί τής ελληνικής γλώσσας. Επισημαίνεται πως ίσως να το αγνοούν πολλοί φίλοι της.
Η ελληνική γλώσσα, ιδιαιτέρως σήμερα που οι ταγοί τής παγκοσμιοποίησης και οι υποτακτικοί τους επελαύνουν προσπαθώντας να ομογενοποιήσουν έθνη και λαούς και να εξαφανίσουν σύνορα, αυτόχθονες, γλώσσες, θρησκείες και παραδόσεις, είναι βασικός πυλώνας ιστορικής συνέχειας αλλά και εφαλτήριο για το μέλλον. Αποτελεί απαραίτητο μέσον για την ανάσταση τού μεγαλείου τού Γένους και την εθνική αντίσταση και ανάταση.
Φροντίζοντας την ελληνική γλώσσα, συνειδητοποιούμε περισσότερο την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας αλλά και το χρέος και τον προορισμό μας. Γράμματα και λέξεις της ελληνικής γλώσσας είναι η ιδέα τού ελληνισμού στους αιώνες σε κάθε σημείο τού πλανήτη και ζωογόνος πηγή δημιουργίας.
 Η ελληνική γλώσσα, αρχαιόθεν και έως σήμερα , προχωρώντας προς το μέλλον, είναι αδιάσπαστη, συνεχής, εύπλαστη, μεγαλειώδης, περιεκτική, με μορφή, δομή, σύνταξη και περιεχόμενο, στοιχεία τα οποία της επιτρέπουν να λειτουργεί ως γλώσσα δημιουργός. Το σημαίνον είναι και σημαινόμενο και η ελληνική γλώσσα ικανή να δικαιολογεί αυτήν καθ' αυτήν την ύπαρξη τού ανθρώπου ως νοήμονος
και ευψύχου υπάρξεως.  Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στην παλαιότερη μορφή της γλώσσας μας, στα αρχαία ελληνικά, τα οποία σαφώς και συνεχίζουν να είναι υπαρκτά στην ιστορική συνέχεια της ελληνικής -και όχι μόνον- γλώσσας έως σήμερα. Αυτό σημαίνει ότι τα αρχαία ελληνικά, όχι μόνον δεν είναι μία "νεκρή γλώσσα" -όπως εκ του πονηρού διατείνονται κάποιοι- αλλά, τουναντίον, είναι πανταχού παρόντα στην περαιτέρω εξέλιξη των ελληνικών, φέρνοντας συνεχώς στην επιφάνεια, μέσα από την τρέχουσα μορφή της γλώσσας, ιδέες και αξίες που δι' αυτής έχουν συλληφθεί. Είναι, δήλα δή, γλώσσα ζωντανή, που εμβολιάζει διά του λόγου, των τεχνών, της φιλοσοφίας, της πολιτικής, της επιστήμης και κάθε πραγματικότητας, το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Συγχρόνως, μπορεί να προστατεύσει τήν σε μόνιμη εξέλιξη (διότι έχει και αυτή την ικανότητα) γλώσσα, από την εισβολή ξενόφερτων όρων και αμφίβολων νεολογισμών. Λειτουργεί λοιπόν ως ασπίδα στην ξενομανία, ως αντίδοτο στην γλωσσική ασυδοσία και θωρακίζει τον ελληνισμό από την λεξιπενία. Το ενιαίον, συνεχές και ζωντανόν της ελληνικής γλώσσας, κρατά μονίμως και διαρκώς στην επιφάνεια τον αξιακό και νοηματικό πλούτο της αιωνίου Ελλάδος, φράσσοντας έτσι δίοδο στην επιχειρούμενη πολιτιστική γενοκτονία που επιδιώκεται από τους παγκοσμιοποιητές, τους ανθέλληνες και τους -εν γνώσει τους ή όχι-υπηρέτες τους. Παραλλήλως, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις πολιτιστικής αντεπίθεσης, μάλιστα -κατ' ουσίαν- εθνικής αντεπίθεσης. Εν άλλες λέξεσι, η ελληνική γλώσσα, κιβωτός μνήμης και σοφίας, μπορεί να ξαναλειτουργήσει ως παγκόσμιο εμβόλιο σοφίας και ελευθερίας.
Λεξιπλασίες είναι τόσο εφικτές όσο και αποδεκτές και αποδεικνύουν ζώσα γλώσσα. Εδράζονται στον πλούτο της και στην δυνατότητά της να μπορεί να εκφράζει κάθε πνευματική σύλληψη, ψυχική κατάσταση και δημιούργημα τού ανθρώπου, να εκφράζει τα πάντα. Εάν κάποιος ενσκήψει στον πλούτο της, μπορεί να βρει κατάλληλες λέξεις οι οποίες ανταποκρίνονται σε νέες εφευρέσεις και ανακαλύψεις ή και μπορεί να δώσει τα συνθετικά νέων όρων και νεολογισμών. Η ελληνική γλώσσα μπορεί να εκφράσει το ήδη και το όχι ακόμη, το υπαρκτό και το ακόμη ανύπαρκτο, το ομολογημένο και το ανομολόγητο.
Μπορεί να αποδέχεται αντιδάνεια, αλλά δεν χρειάζεται δάνεια ξένων λέξεων (π.χ. λόγω πλημμελούς εργασίας φυγόπονων γλωσσολόγων ή και τού λεγομένου πνευματικού κόσμου ή και των Ακαδημαϊκών). Σημειώνεται ότι τα δάνεια λέξεων, που όμως έχουν δημιουργηθεί από ελληνικές λέξεις, γίνονται αποδεκτά ως αντιδάνεια. Ως παράδειγμα θα μπορούσε να αναφερθεί η λέξη "νεολογισμός", η οποία δημιουργείται μεν από τις ελληνικές λέξεις "νέος" και "λόγος" με την κατάληξη "-ισμός", όμως δημιουργήθηκε στην Γαλλία ως "neologisme" και κατόπιν εισήχθη στην ελληνική ως "νεολογισμός".
Η εξέλιξη της κοινωνίας, της τεχνολογίας, της επιστήμης αλλά και κάθε μορφή εξέλιξης, οδήγησε στη δημιουργία νεολογισμών οι οποίοι αποδίδουν επαρκώς την  νέα πραγματικότητα. Λέξεις όπως δασοπυρόσβεση, εγκεφαλογράφος, δισκόφρενο, επικοινωνιολόγος, κρυονική, κυνοκομείο, λαθρομετανάστης, κλινικάρχης και πολλές άλλες, εκφράζουν ικανοποιητικά νέες πραγματικότητες.
Η χρήση λέξεων ξένων γλωσσών από Έλληνες,  είναι περιττή και αχρείαστη. Δείχνει έλλειψη ελληνοπρέπειας ή και επαρκούς παιδείας ή και ξενομανία ή και αδιαφορία περί της ελληνικής γλώσσης. Δεν υπάρχει λόγος να λέγεται  λίφτιγκ η απορρυτίδωση, λίζιγκ ο χρησιδανεισμός, μάρκετιγκ η αγοραλογία, μπάτζετ ο προϋπολογισμός, τηλεκοντρόλ το τηλεχειριστήριο, γιουροβίζιον η ευρωεκπομπή ή ευρωθέαση, γκράφιτις τα τοιχογραφήματα, τατουάζ η δερματοστιξία, αιρκοντίσιον ο αεροκλιματισμός, σπόνσοριγκ η χορηγία και πάρα πολλά άλλα για τα οποία θα χρειάζονταν πολυσέλιδο βιβλίο για να αναφερθούν.
Εδώ και κάποια χρόνια, γίνεται απόπειρα παγκοσμίως και εν Ελλάδι να χρησιμοποιηθούν νεολογισμοί ή και να παραποιηθούν έννοιες λέξεων και όρων ή και να δοθεί διαφορετικό ειδικό βάρος στην εκφορά αυτών ή και να δημιουργηθούν νέες λέξεις, στο πλαίσιο μιας περίεργα ερμηνευόμενης "πολιτικής ορθότητας". Διόλου τυχαία, τα ανωτέρω έχουν κοινό τόπο παγκοσμίως την επίθεση στην έννοια τού έθνους, της γλώσσας, της παράδοσης, της καταγωγικής συνέχειας, της πίστης. Στα καθ' ημάς, η στόχευση επεκτείνεται στην Ελλάδα, στους Έλληνες, στις αρχές, τις αξίες και τα πιστεύω. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα, αναφέρεται η λέξη "ρατσιστής", η οποία γίνεται σύγχρονο όπλο λεκτικής, ψυχολογικής και κοινωνικής στοχοποίησης και επίθεσης, ακόμη και προπομπός άσκησης σωματικής βίας. Εναλλακτικώς της ανωτέρω λέξης, χρησιμοποιούνται οι λέξεις "φασίστας" ("φασιστάκος", "φασιστάκι"), "νεοναζί", "ακροδεξιός". Επιπλέον, συμπληρώνονται από λέξεις όπως "φοβικός", "σεξιστής", "φαλλοκράτης", "ομοφοβικός", "πατριαρχικός", "χριστιανοταλιμπάν", "Ελληνάρας". "μπατριώτης", ακόμη και "σκατόψυχος"! Είναι φανερό ότι γίνεται επίθεση στο ομόγλωσσον, αλλά και στη μορφή, στη δομή, στη σύνταξη και στο περιεχόμενο της γλώσσας (και δη ως επικουρία της γενικευμένης επίθεσης στο ομότροπον, στο ομόδοξον, στο ομοΐστορον, στην κυτταρική μνήμη, στο ομότοπον και σε οτιδήποτε αποτελεί βάση τού έθνους).
Θέλοντας να δωροφορήσουμε τον αγωνιζόμενο Έλληνα πατριώτη και εθνικιστή (συνάμα δε και τον απανταχού πατριώτη) προσθέτοντας λέξεις-όπλα στη γλωσσική του φαρέτρα, θα επιχειρηθεί να απαντηθεί μέρος της εξελισσόμενης επίθεσης αλλά και να σαλπιστεί αντεπίθεση εναντίον των αντεθνικώς φρονούντων και δρώντων. Οπότε, από το θεωρητικό μέρος περνούμε στο πρακτικό, σημειώνοντας ότι η προσπάθεια δεν γίνεται από ειδικό ούτε και διεκδικείται αλάθητο. Αυτή η εργασία θα έπρεπε να γίνεται ομού από πολλούς υποψηφίους διδάκτορες γλωσσολογίας και να ελέγχεται από τους καλυτέρους των αρμοδίων πανεπιστημιακών καθώς και να τυγχάνει της εγκρίσεως της Ακαδημίας Αθηνών και των σοφών του Γένους. Όμως αυτοί κραυγαλέα απουσιάζουν, οπότε, με εθνοκεντρικότητα και ελληνοπρέπεια, γίνεται απόπειρα να ανοίξει νέα ατραπός, με επικουρία από τον εθνικώς σκεπτόμενο Έλληνα που θέλει και μπορεί.
Εντός τού ανωτέρω πλαισίου, γίνεται κατωτέρω απλή αναφορά ελληνικών νεολογισμών (λεξιπλασιών υπό του γράφοντος και ερανίσματα αγνώστου πηγής από το διαδίκτυο), ως μέσων μιας πρώτης γλωσσικής αντεπίθεσης:

Αντεθνικό τόξο: Αναφέρεται στα κόμματα που αυτοαναφέρονται σαν "Συνταγματικό τόξο", την στιγμή που έχουν καταστρατηγήσει (όπως δημοσίως έχει καταγγελθεί αλλά και στην πράξη διαπιστωθεί) Άρθρα του Συντάγματος σε περισσότερες από μία περιπτώσεις. Το "Συνταγματικό τόξο" είναι μία παγίδα, οι πατριώτες θέλουν να εφαρμόζεται σωστά το Σύνταγμα, ενιαίο έθνος και ελεύθερη πατρίδα.

Αυτοκτονιστής: Αυτός που με τις πολιτικές, τις απόψεις και τις ενέργειές του, μπορεί να οδηγήσει ανθρώπους στην αυτοκτονία. Σημειώνεται ότι οι αυτοκτονιστές, δεν επιθυμούν το αυτό για τους εαυτούς τους αλλά μόνον για τους άλλους. Είναι συνήθως άνθρωποι με ισχύ, δύναμη, εξουσία και χαμηλή ηθική συνείδηση και αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους ως εργαλεία ευκόλως αναλώσιμα και απλούς αριθμούς (νούμερα) ενός συστήματος εξουσίας.

Εθνομελλοντισμός: Είναι ένα κίνημα που πρωτοεμφανίστηκε στην Ελλάδα (κατόπιν και στις ΗΠΑ αλλά με όχι ίδιο περιεχόμενο) και εδράζεται στον εθνικισμό, στον κοινοτισμό, στον οικολογισμό και στον κοινωνισμό. Υπερβαίνει την παλαιά πολιτική διάκριση σε "δεξιά", "κέντρο", "αριστερά" και θεωρεί ότι η πολιτική σύγκρουση (με όλα όσα εντός της εμπεριέχονται) έχει από αρκετών ετών μετατοπιστεί μεταξύ των υπερασπιστών της πατρίδας, της ταυτότητας και ενός ελεύθερου εθνικού μέλλοντος (η μία πλευρά) και των παγκοσμιοποιητών της λεγόμενης νέας τάξης, του πολυπολιτισμού, της αντικατάστασης πληθυσμών και της πανθρησκείας (από την άλλη πλευρά). Λειτουργεί και ως γέφυρα μετάβασης οπαδών τού "παλαιού" πολιτικού συστήματος στη νέα πολιτεία των εθνικώς σκεπτομένων ελευθέρων.

Ιομανία: Η καθημερινή, συνεχής και υπερβολική (σε βαθμό υστερίας) ενασχόληση δισεκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη με νεοεμφανισθέντα δημοσίως ιό. Ο ιομανής είναι ευκόλως ποδηγετούμενος και ενδέχεται να γίνεται επιθετικός άμα τη καθοδηγήσει. Μπορεί επίσης να χειραγωγείται από αρχές, εξουσίες και μέσα μαζικής επικοινωνίας.

Κομμουνισμένος: Ο σε εμμονικό βαθμό κομμουνιστής. Αρνείται οτιδήποτε δεν ερνηνεύεται υπό της κομμουνιστικής θεωρίας. Έχει φανατική προσκόλληση σε ξεπερασμένες και επικίνδυνες θεωρίες (π.χ. δικτατορία του προλεταριάτου). Αδυνατεί να κατανοήσει πραγματικότητες (απόπειρα αντικατάστασης πληθυσμών, απόπειρα ισλαμοποίησης χωρών και κοινωνιών, εργαλειοποίηση των μεταναστών -νομίμων ή παρανόμων- υπό του καπιταλισμού ενάντια στην υπάρχουσα εργατική τάξη κ.ά.π.) και να δώσει σοβαρές πειστικές απαντήσεις. Ο κομμουνισμένος, νιώθοντας ίσως ενδόμυχα ότι τα όποια επιχειρήματά του είναι έωλα, ξιφουλκεί και επιτίθεται με βαρύγδουπους κενούς περιεχομένου χαρακτηρισμούς. Έχει την κατανόηση -έως και υποστήριξη- των συστημικών διότι λειτουργεί ως η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος (παγκοσμιοποίηση, διεθνισμός, αντεθνικές απόψεις, στάσεις και συμπεριφορές, αθεΐα). Ο κομμουνισμένος νιώθει ασφάλεια με ομοίους του και λανθασμένα θεωρεί ότι έχει το πλανητικό αλάθητο. Αντίθετη λέξη: ξεκομμουνισμένος.

Μένουμε σπίτι: Σύνθημα που προωθείται με αφορμή την εξάπλωση ενός νέου κορονϊού, του  covid-19. Εξ αυτού και η σύνθετη λέξη: μενουμεσπιτάκηδες. Στην μονόπλευρη οπτική αυτού του συνθήματος, άνθρωποι με ευρύτερες αναζητήσεις χρησιμοποιούν τη φράση: Μένουμε σκεπτόμενοι. Ήδη η έννοια έχει επεκταθεί και οι Έλληνες χρησιμοποιούν και την φράση (με άλλο πλέον πεδίο αναφοράς): Μένουμε Έλληνες.

Μετάνθρωπος: Άτομο που ενδιαφέρεται μόνο για το εγώ του και τα στενά του συμφέροντα. Εξαιτίας της συστηματικής πλύσης εγκεφάλου που έχει υποστεί υπό του λεγομένου συστήματος και των δικών του μικρών αντιστάσεων, έχουν αντιστραφεί εντός του οι έννοιες και οι αξίες τού κοινού καλού, της πατρίδας, της κοινότητας, της πίστης, του ομοτρόπου. Κάνει ό,τι του έχουν εμμέσως υποβάλλει ενώ συγχρόνως νομίζει πλέον ότι πράττει αυτοβούλως. Εκτελεί με φανατισμό αντιανθρώπινες διαταγές ανωτέρων, εντασσόμενος οργανικά στην παγκόσμια πυραμίδα τους και αναμένοντας επιβράβευση γι' αυτό. Ο μετάνθρωπος είναι -τρόπον τινά- υβριδικός άνθρωπος.

Πρεσπούργος: Κλίνεται κατά το "κακούργος". Στην ελληνική γλώσσα, οι κακόσημες λέξεις σε -ουργος τονίζονται στην παραλήγουσα (π.χ. κακούργος), ενώ οι καλόσημες τονίζονται στην λήγουσα (π.χ. χειρουργός). Λόγω του ανοσιουργήματος της αντεθνικής όσο και απαράδεκτης για την Ελλάδα "Συμφωνίας" των Πρεσπών, όλοι όσοι την ψήφισαν, την υπέγραψαν, την υλοποιούν και την υποστηρίζουν, μπορούν να ονομάζονται πλέον
Πρεσπούργοι. Ως επεκτεινόμενη έννοια μάλιστα, μπορεί να συμπαρασύρει τον τόνο στην παραλήγουσα και στις λέξεις πρωθυπουργος, υπουργος, υφυπουργος.

Προδοτακραίοι: Κατά το "προδοταραίοι" (λαϊκό των προδοτών). Είναι η απάντηση στην ανόητη φράση "είστε ακραίοι". Διότι, ως παράδειγμα, θα μπορούσε ευκόλως να ειπωθεί πως "Ακραίοι δεν είναι οι πατριώτες αλλά οι προδότες". Οπότε, προδότης=ακραίος, δήλα δή: προδοτακραίος. Εξάλλου, είναι γνωστό ποιοι είναι οι προδότες και ποιοι τους υποστηρίζουν.

Σκλαβάνθρωπος: ο νεοσκλάβος, ο υποτακτικός, ο δουλόφρων. Φοβισμένο ανθρωπάκι που μπορεί να κάνει οτιδήποτε -ακόμη και αναξιοπρεπές- προκειμένου να επιβιώσει. Άτομο ανελεύθερο, το οποίο μπορεί να προφασισθεί οτιδήποτε (ακόμη και καρμικές αποδοχές τού Θείου) για να μην αντιδράσει διακινδυνεύοντας τα ψίχουλα (θλικά ή εξουσίας) της καθημερινότητάς του.
Θεωρεί ότι εξασφαλίζει ειρήνη και τροφή ως υποτακτικός ενός παγκοσμίου συστήματος, το οποίο συνειδητά υπηρετεί. Ο σκλαβάνθρωπος νομίζει ότι ζει αλλά δεν ζει μέχρι να πάψει να ζει.

Σοράκια: οπαδοί του παγκοσμίως γνωστού Τζορτζ Σόρος αλλά και όλων όσοι έχουν ίδιες απόψεις με αυτόν ή απλά τις προωθούν (γνωρίζοντας ή μη τι προωθούν). Λόγω της υπερέκθεσής του στη δημοσιότητα (ηθελημένα ή αθέλητα), στο δικό του πρόσωπο συμπυκνώνεται η κριτική σε ανωτέρους του στην παγκόσμια ιεραρχία δύναμης (ίσως ελάχιστοι), ομόρους του ή -κυρίως- κατωτέρους του. Τα σοράκια υπηρετούν την παγκόσμια αντιανθρώπινη νέα τάξη πραγμάτων και ένα είδος υβριδικού αντανθρώπου / μετανθρώπου, ο οποίος εργάζεται υπέρ μίας παγκόσμιας ολιγαρχικής ομάδωσης που επιδιώκει μία "νέα κατάσταση", σε ένα "νέο κόσμο" χωρίς πατρίδες, εθνικές ταυτότητες, εθνικές γλώσσες, εθνικά σημεία αναφοράς. Συναντώνται σε όλο το φάσμα παλαιών και νεωτέρων κομμάτων και αποτελούν το στράτευμα της "νέας εποχής". Στην παγκόσμια εσωτερική ιεραρχία τους, οι πολλοί που βρίσκονται στα χαμηλά στρώματα μιας υποθετικής πυραμίδας, λειτουργούν ως οι λεγόμενοι "χρήσιμοι ηλίθιοι" και "αργυρώνητοι δούλοι / υπηρέτες".

Πέραν της ανωτέρω προσωπικής συνεισφοράς,  στα μέσα μαζικής επικοινωνίας αλιεύονται και άλλες ενδιαφέρουσες λέξεις όπως: Ελληνάρες (με θετικό πρόσημο και τόνο, έναντι του με μειωτικό τρόπο εκφερόμενου "ελληνάρες"). Συχνά, η αποδοχή του αντιδιαστέλλεται με το: "προδοτάρες" (το οποίο επιστρέφεται στον υπονομευτή). Μπροδότες (ως απάντηση στο "μπατριώτες"). Υποπατριώτες (π.χ. Έλληνες μειωμένης εθνικής συνείδησης). Ακροηλίθιοι (σε απάντηση στο "ακροδεξιοί"). Μισότρελλοι, ή και: επικίνδυνοι μισότρελλοι, (ως απάντηση στο: "δικαιωματιστές", δηλαδή, μεταξύ άλλων, παιδόφιλοι και κτηνοβάτες). Φυσιοκράτης (ως απάντηση στο "φαλλοκράτης").
Θα μπορούσαν να γραφούν για το θέμα πάρα πολλά ακόμη. Ίσως σε επόμενο κείμενο. Το συγκεκριμένο είναι κατ' ουσίαν μία έκκληση στη λογική και μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους εθνικώς σκεπτομένως ως ένα από τα μέσα μιας γλωσσικής αντεπίθεσης. Αφού δεν κάνουν αυτοί που πρέπει την εργασία τους, ας την κάνουμε εμείς. Γιατί, η ελληνική γλώσσα είναι εμβόλιο σοφίας και ελευθερίας.

Γ. Σαγιάς
Δάσκαλος
ΜΔΕ στην Ορθόδοξη Θεολογία

 

Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Σήκω πάνω ελληνική νεολαία!

Σήκω πάνω ελληνική νεολαία!
Γράφει ο Νίκος Τζιόπας
 
Όσοι διαγράψαμε κάποιες δεκαετίες στον κύκλο της ζωής, αναμφίβολα καρπωθήκαμε εμπειρίες και γνώσεις. Ζήσαμε κοσμοϊστορικά γεγονότα που έβαλαν τον άνθρωπο σε μονοπάτια νέα, ανεξερεύνητα αλλά και δύσκολα. Όταν ζει ο άνθρωπος καταστάσεις, ίσως και να μην συνειδητοποιεί ότι οι αλλαγές που τρέχουν με ταχύτητα είναι πράγματι κοσμοϊστορικές. Εκεί αναλαμβάνει ο χρόνος να καταδείξει αυτόν τον προσδιορισμό.
Κατά συνέπεια, οι αλλαγές που συντελέστηκαν στην Ελλάδα κατά την δεκαετία του ΄80, κυρίως, αλλά και του ΄90, σήμερα γίνονται πιο κατανοητές και είναι αυτές που καθορίζουν την ζωή των ανθρώπων. Θα καθορίσουν μάλιστα και τις ζωές των ανθρώπων του αύριο, αφού αυτή η διαδικασία δεν σταματάει ποτέ!
Η πρόοδος της τεχνολογίας, κυρίως, είναι αυτή που συντελεί δυναμικά στην αλλάγή του τοπίου. Όχι βέβαια ως προς τον χαρακτηρισμό του «κοσμοϊστορικού», αλλά ως προς την ταχύτητα με την οποία συντελείται. Η πληροφορία μεταδίδεται τάχιστα από πλήθος προϊόντων της τεχνολογίας, το ίδιο και η ανθρώπινη επαφή, η μετακίνηση, οι εντολές και τα μηνύματα της πολιτικής ηγεσίας και ένα πλήθος παραγόντων που ρυθμίζει τις ζωές των ανθρώπων.
Αν στις γενιές των σημερινών 50ρηδων (και άνω), πήρε κάποια χρόνια να συνειδητοποιήσουν την κοσμοϊστορικότητα των γεγονότων που συνέβησαν στις προαναφερόμενες δεκαετίες, δεν συμβαίνει το ίδιο με τις γενιές που μεγαλώνουν στις μέρες μας. Είναι πασιφανές ότι οι νέοι, πιο εξοικειωμένοι με την τεχνολογία, απολαμβάνουν άμεση ενημέρωση για το τι συμβαίνει στον κόσμο. Μπορούν να δουν άμεσα τον τρόπο με τον οποίον οικοδομείται το μέλλον παγκοσμίως, να το μελετήσουν, να πάρουν θέση. Και μάλιστα, από πάρα πολλές πηγές. Διαδικασία που οι νέοι του 80 και του 90 μπορούσαν μεν να παρακολουθήσουν αλλά όχι με τους ρυθμούς που μπορούν να το κάνουν οι νέοι του σήμερα. Και σίγουρα όχι από τόσες πηγές.
Αν κάτι λοιπόν χαρακτηρίζει την σημερινή εποχή είναι η ταχύτητα.
Κι όταν η ταχύτητα παίζει καθοριστικό ρόλο στο παγκόσμιο παιχνίδι της επιβίωσης, η σφριγηλότητα και η νεανικότητα έχει το πλεονέκτημα!
Θα αναφέρω χαρακτηριστικά δύο γεγονότα που δείχνουν ξεκάθαρα την διαφορά αντιμετώπισης των γεγονότων από τους νέους ανθρώπους σε διαφορετικές δεκαετίες:
Η εμφάνιση του AIDS στις αρχές τις δεκαετίας του 80, συντάραξε τον άνθρωπο. Μας πήρε χρόνια να εμπεδώσουμε ότι ο ιός μεταδίδεται μόνο από την σεξουαλική επαφή. Όσοι έζησαν ως νέοι εκείνη την εποχή θα θυμούνται τον τρόμο με τον οποίο αντιμετωπιζόταν η κατάσταση, αφού πολλοί πίστευαν ότι μεταδίδεται ακόμη και πίνοντας από το ποτήρι κάποιου που ήταν φορέας του ιού!
Αντλώ το δεύτερο παράδειγμα από το σήμερα, με τον νέο κορωνοϊό να βρίσκεται στον 4ομήνα της εμφάνισής του. Ιδιαιτέρως το τελευταίο δίμηνο που άρχισε να εξαπλώνεται παγκοσμίως και που οι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία μαθαίνουν τόσες λεπτομέρειες που θα ήταν αδύνατο να γνωρίζουμε αν ο ιός είχε ξεσπάσει την δεκαετία του 80. Κι όχι μόνο αυτό! Οι άνθρωποι σήμερα, μπορούν να κάνουν άμεσες υποθέσεις έως και αξιόπιστες προβλέψεις για το τι μπορεί να συμβεί τους επόμενους μήνες και χρόνια.
Και στις δύο περιπτώσεις έχουμε να αντιμετωπίσουμε τις αντεγκλήσεις και τις διαφωνίες της επιστημονικής κοινότητας. Η διαφορά είναι ότι σήμερα, έχει ο καθένας πρόσβαση σε αυτές και μπορεί με το πάτημα ενός κουμπιού να ενημερωθεί για την καθεμία και να βγάλει τα όποια συμπεράσματα.
Η διαφορά των δύο περιπτώσεων έγκειται στον τρόπο αντιμετώπισής τους. Στην περίπτωση του κορωνοϊού, για να μιλήσουμε για το σήμερα που μας αφορά πιο άμεσα, είναι ότι η διεθνής κοινότητα αντιμετωπίζει την κατάσταση με έναν τρόπο που δείχνει ότι η έννοια της παγκοσμιοποίησης χάνει έδαφος αφού το πρώτο μέτρο που πάρθηκε διεθνώς είναι η φραγή των συνόρων! Ακόμη και υπερασπιστές της πολιτικής των ανοιχτών συνόρων, δηλαδή της ομογενοποίησης και του πολυπολιτισμού, δηλαδή η πολιτική τάξη της Ευρώπης για να έρθουμε στα καθ΄ημάς, ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑΝ να απορρίψουν με μία κίνηση όσα ευαγγελίζονται και παρουσιάζουν ως λύση στα προβλήματα.
Ένα άλλο ζήτημα που απεμπόλησε η πολιτική τάξη που κυβερνά την Ευρώπη είναι το ζήτημα της «αλληλεγγύης» των κρατών που την απαρτίζουν με κύριο, αλλά όχι μοναδικό, παράδειγμα τις αντεγκλήσεις και διαφωνίες για το «ευρωομόλογο».
Αν κάτι μας δίδαξε η σημερινή απειλή του κορωνοϊού είναι ότι ο ρόλος των εθνικών κρατών είναι αποτελεσματικότερος στις προκλήσεις που φέρνουν οι μεγάλες κρίσεις!
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η Ελλάδα καλείται όχι μόνο να αντιμετωπίσει το πρόβλημα ΜΟΝΗ της, αλλά και να βρει τον τρόπο με τον οποίο θα το κάνει.
Η πολιτική της κυβέρνησης που αφορά στο ΚΛΕΙΣΙΜΟ της χώρας, θα είναι καταστροφική εάν παραταθεί. Γιατί με απλά μαθηματικά, μια χώρα στα όρια της χρεωκοπίας, με την ανεργία σε ιστορικά υψηλά, με την παραγωγικότητα σε ιστορικά χαμηλά και με ένα γηρασμένο και αποτυχημένο πολιτικό σύστημα που τρώει τις σάρκες του έθνους επί δεκαετίες, οι μέρες που έρχονται θα είναι πολύ πιο δύσκολες από την δεκαετία του μνημονίου που διέλυσε την εθνική και κοινωνική μας συνοχή. Και ασφαλώς δυσσοίωνη για τη νεολαία μας και τις μελλοντικές γενιές.
Η ελληνική νεολαία, κάνει ότι κάνουν πάντοτε οι νεολαίες: δείχνει να συμπεριφέρεται διαφορετικά από τις μεγαλύτερες γενεές ως προς το ζήτημα. Μεγαλωμένη στα χρόνια της κρίσης, στέκεται σκεπτικιστικά στην δημιουργηθείσα κατάσταση, αμφισβητεί πολλές από τις επίσημες παραδοχές και αντιδρά. Όχι άδικα κατά την γνώμη μου. Όταν το μέλλον σου προδιαγράφεται μαύρο, η αντίδραση σε όσα συμβαίνουν είναι μονόδρομος.
Συμπερασματικά θα αναφέρω τα εξής:
Oι εθνικές κοινότητες είναι αυτές που έγραψαν και θα γράψουν ιστορία. Η υγιειονομική κρίση του κορωνοϊού είναι ένα εξόχως διαφωτιστικό παράδειγμα που το επιβεβαιώνει.
Εθνικό κράτος και νεολαία λοιπόν είναι οι παράγοντες οι οποίες θα δώσουν την απάντηση και σε αυτήν την κρίση αλλά και σε αυτές που θα ακολουθήσουν και θα είναι καταιγιστικές.
Αυτό που χρειάζεται είναι μια συλλογική προσπάθεια ώστε να βοηθηθεί η ελληνική νεολαία να ξεπεράσει το στάδιο της αμφισβήτησης και να περάσει σε δημιουργική αντιμετώπιση των προβλημάτων.
Να ενθαρρυνθεί η νεολαία ώστε να εκφράζει τις απόψεις της.
Να αντιμετωπίζεται με νηφαλιότητα και κατανόηση διότι η νεολαία είναι ο καθρέπτης μας.
Να της δίνεται δημόσιος λόγος ΘΕΣΜΙΚΑ και όχι ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΑ.
Να αισθανθεί χρήσιμη στην ελληνική κοινωνία κι όχι απόπαιδο.
Να της δείξουμε εμπιστοσύνη.
Στην κούρσα της ταχύτητας και της τεχνολογίας το υγιές και σφριγηλό άτομο θα κόψει το νήμα του τερματισμού πρώτο.
Αρκεί μόνο να ταυτιστεί ο νέος με την εθνική του κοινότητα. Να συνειδητοποιήσει αυτό που εντέχνως αποσιωπείται από το παγκόσμιο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, που τον προορίζει για υπάλληλο υπερεθνικών οργανισμών που εκτός από πρόοδο παράγει και προβλήματα: ότι η πραγματική ευτυχία και πρόοδος του ανθρώπου είναι να ζει με την Ταυτότητά του. Να ξέρει ποιος είναι και να το υπερασπίζεται.
Πέρα από την σφριγηλότητα και τα γρήγορα αντανακλαστικά της νεολαίας υπάρχει και κάτι άλλο που συνηγορεί ως προς την αναγκαιότητα του να έχει πιο ενεργό ρόλο στα κοινά:
Μερικές φορές περιγράφεται ως «άγνοια κινδύνου». Προτιμώ τον όρο «γενναιότητα». Τα όρια ίσως είναι λίγο γκρίζα αλλά νομίζω ότι ειδικά η ελληνική ιστορία έχει δώσει την απάντηση στο δίλημμα «ήρωας ή άμυαλος».
Η καλλιέργεια του τρόμου, αφ΄ενός δεν προσφέρει απολύτως τίποτα στην φαρέτρα των όπλων που έχουμε για την αντιμετώπισή της και αφ΄ετέρου επιδεινώνει το πρόβλημα, το οποίο χτυπάει άμεσα στην ψυχολογία των ανθρώπων. Αυτό είναι μεγαλύτερη κρίση από την κρίση του κορωνοϊού και νομίζω ότι η νεολαία το έχει εντοπίσει περισσότερο από όλους γιατί απλώς είναι στην φύση της.
Μία δουλειά έχει λοιπόν να κάνει η ελληνική νεολαία: να σηκωθεί πάνω και να ζητήσει περισσότερο και ενεργότερο ρόλο στα όσα συμβαίνουν. Και όλοι εμείς οι μεγαλύτεροι, που γηράσκουμε στο κορμί αλλά διαθέτουμε ακόμη ψήγματα νεανικότητας στην ψυχή και στην σκέψη να την ενισχύσουμε σε αυτήν την προσπάθεια. Η ελληνική πολιτεία κάνει ακριβώς το αντίθετο εδώ και χρόνια.
 
 
Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές, δεν υιοθετούνται απαραίτητα από το Κέντρο φ και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας. Προσβολές, ύβρεις και ανήθικες παρεμβάσεις δεν είναι αποδεκτές

Ἡ Ὀρρωδία προ τοῦ Ἰοῦ ὡς ἀπώλεια τῆς Ἐκκλησίας

 
 
 
 
Ἡ Ὀρρωδία προ τοῦ Ἰοῦ ὡς ἀπώλεια τῆς Ἐκκλησίας
 
Γράφει ὁ Νικολοῦ Ἰ. Πέτρος,
Φοιτητής τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Ἐθνικοῦ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
 
Ὅταν πρό ὀλίγων ἑβδομάδων ἡ ἐκ Κίνας ὁρμωμένη καινοφανής νόσος τοῦ κορωναϊοῦ ἔκρουσε τήν θύρα τῆς Ἰταλίας, στήν Ἑλλάδα ἡ εἴδηση ὅτι ἡ ἐπαρχία τῆς Λομβαρδίας, τό παραδοσιακό προπύργιο τῆς σαλβινικῆς Λέγκα τοῦ Βορρᾶ, μαστίζεται ἀσυμμέτρως καί ἀκαταπαύστως ἀπό μυριάδες κρουσμάτων καί ἀναριθμήτους θανάτους, φάνταζε μία ἀπρόβλεπτη τυχαιότητα, μία ἀμελητέα συγκυρία. Κατήνεγκε, ὅμως, παραδόξως νά γεννήσει συνειρμούς καί νά κινήσει ὑποψίες ἀναφορικά μέ τό ποῖες συνέπειες ἐπεφύλασσε ἡ ἔλευση τοῦ τρομεροῦ αὐτοῦ ἰοῦ στήν χώρα τῶν Ῥωμιῶν.
Ἐπί ἡμέρες, ἀδιαλείπτως καί πολύ πρίν ὁ ἐπάρατος ἰὸς ἐπισκεφτεῖ τὸ μικρό μας προτεκτοράτο, μία ἐπουσιώδης σύμπτωση πάλι ὑπαγόρευσε τόν δημόσιο διάλογο νά μονοπωλήσει ἡ ἐπικινδυνότητα τῆς Θείας Μεταλήψεως γιά τήν ὑγεία τῶν πιστῶν. Σύμπαν τό ἐγχώριο ἐκσυγχρονιστάν δέν μπόρεσε νά μήν παραδοθεῖ στὸν πειρασμὸ νὰ ἐπιτεθεῖ λυσσωδῶς στήν Ἐκκλησία, νά τήν κατηγορήσει ἀσμένως γιά ἐγκληματική ἀνευθυνότητα, ἐπειδή κοινωνεῖ τό πλήρωμά της ἀπό τό ἴδιο κουτάλι, καί νά χλευάσει σκαιῶς τό εὐσεβές ποιμνίο γιά τήν παράλογη ἐμπιστοσύνη του σ' ἕνα ἀκατάληπτο γιά τά αἰσθητήριακά μας ὄργανα γεγονός. Ἀφοῦ μετά μανίας, μένους καί ἐμμονῆς ἐμφυτεύθηκε ἡ ἀμφισβολία στήν κοινὴ γνώμη γιά τόν βαθμό ἀσφαλείας τῆς Θείας Κοινωνίας καί καλλιεργήθηκε συστηματικῶς ἡ ἀπαξίωση πρός τό μυστήριο, λογικῶς ἑπόμενο ἦταν, μόλις ἐμφανίστηκαν τά πρῶτα ἀσθενικά κρούσματα, τό ψευτοπροοδευτικό μπλόκ ὑπό καθεστώς φρενίτιδος καί ἐκμεταλλευόμενο τό κατασκευασμένο κλῖμα πανικοῦ νά ἀπαιτήσει ἔντονα τό σφράγισμα τῶν ναῶν. Φυσικά, τή στιγμή ἐκείνη, πρό δεκαπέντε περίπου ἡμερῶν, αὐτή ἡ συζήτηση ὀξυμώρως δέν ἀφοροῦσε οὔτε στίς καφετέρειες, οὔτε τά ἐστιατόρια, οὔτε τά γυμναστήρια. Ἡ Ἀριστερά διετάθη γιά πολλοστή φορὰ πώς οἱ ἀνοιχτές ἐκκλησίες δημιουργοῦν συνωστισμό, ἐξαπλώνουν τόν ἰό καί θέτουν σέ κίνδυνο τή δημόσια ὑγεία, ἀλλά ξέχασε νά ἀναθεωρήσει τή στάσή της γιά τά ἀνοιχτά σύνορα, τά ὁποῖα ἐπιτρέπουν τήν ἀνέλεγκτη δίοδο ἑκατοντάδων χιλιάδων ἀνεμβολίαστων ἀφροασιατῶν καί προωθοῦν τήν μετάδοση πολλῶν, ἀγνώστων καί ἀπειλητικῶν νοσημάτων.
Ἐν μέσῳ καθολικοῦ παραληρήματος ἀπό τά μέσα μαζικῆς πλύσεως ἐγκεφάλου καί ἀφοῦ ὅλο αὐτό τό διάστημα κατά τόπους μητροπόλεις, ἀντί νά ἀποκρούουν τίς ἐκτοξευθεῖσες συκοφαντίες συλλήβδην κατά τῆς Ὀρθοδοξίας, διὰ ἐφεκτικῶν ἀνακοινώσεων ματαίωναν τούς Χαιρετισμούς καί τίς προηγιασμένες, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἐσύρθη σέ μία ἔκτακτη συνεδρίαση, γιά νά θερίσει αὐτό, πού ἡ ἴδια ἔσπειρε, τόν συμβιβασμό μέ τήν ἀμφισβήτηση τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ φαινομένου καί τῆς ἀληθείας τοῦ δόγματός της. Δέν χρειάστηκαν πάνω ἀπό λίγα λεπτά ἀπό τήν ἔκδοση τῆς ἀποφάσεως τῆς ἱεραρχίας, μέ τήν ὁποία μειώνονταν στό ἐλάχιστο οἱ λατρευτικὲς τελετουργίες, γιά νά ἀνακοινωθεῖ ἡ καθολική ἀναστολή λειτουργίας ὅλων τῶν θρησκευτικῶν χώρων ἀπό τόν ἴδιο τόν Πρωθυπουργό καί νά ἀποκαλυφθεῖ τό καλοστημένο φιάσκο τῆς κυβερνήσεως μέ ἔμμεσο αὐτουργό τήν ἱεραρχία. Ἄν ἀρκοῦσε ἕνα ἁπλό τουϊτάρισμα τοῦ γαλάζιου φερουδάρχη, γιά νά ἀπαγορευθοῦν ὅλες οἱ λατρευτικές συνάξεις, ποῖο τό νόημα ἡ Σύνοδος νά συγκληθεῖ καί νά λάβει ἀπόφαση ; Τό βδελυρό πολιτικό σύστημα ἔχει ἐξοικειωθεῖ ἄριστα μέ τό ἄθυρμα τῆς ἐπικοινωνίας καί γνωρίζει πολύ καλά πῶς μπορεῖ νά πετύχει αὐτό πού θέλει σκηνοθετῶντας ὡς δράστη μιᾶς πράξεως ἕναν τρίτο, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπρόθυμος νά ἀντιδράσει στήν ἐκμετάλλευσή του. Δέν εἶναι κρυφό δέ πώς ἡ πολιτική ἐπιβίωση τοῦ Μητσοτάκη ἐπιβάλλει νά ἐξαντλήσει τόν κατάλογο ὅλων τῶν δυνατῶν καί δή ἐσχάτων μέτρων γιά τήν καταπολέμηση τοῦ κορωναϊοῦ, ὥστε νά μήν καταλείψει κανένα περιθώριο στούς ἀντιπάλους του γιά ἄσκηση κριτικῆς καί νά μήν τοῦ καταλογιστοῦν πολιτικά καί ποινικά οἱ ἑκατόμβες τῶν νεκρῶν, τίς ὁποῖες θά θρηνήσουμε μετά τό πέρας τῆς κρίσεως.
Τό μεῖζον ἐπίδικο ζήτημα, ὅμως, δέν ἐντοπίζεται στό πῶς μετρᾶται, ζυγίζεται καί κατανέμεται τό πολιτικό κόστος, ἀλλά ἰχνηλατεῖται στήν ὑποχωρητικότητα, τόν ἐνδοτισμό καί τήν ἔλλειψη σθένους τῆς ἡγεσίας τοῦ κλήρου μας νά προβεῖ σέ Ὁμολογία Πίστεως, νά ὑπερασπιστεῖ τόν Τρόπο ὑπάρξεως τῆς Ὀρθοδοξίας καί νά διασώσει τή θεμέλιακή της διαφορά ἀπό τά αἱρετικά κομψοτεχνήματα τῶν Δυτικῶν. Ἡ νωθρή δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία, ἡ ὁποία δέν θυμίζει σέ τίποτα τό ὑψηλό ἐπαναστατικό φρόνημα τῶν Ἀρχιερέων τοῦ ἐνδόξου ἐμπολέμου παρελθόντος, εὐθύνεται γιά τή δημιουργία ἑνός θλιβεροῦ, ἐπαίσχυντου καί μή ἀνατρέψιμου τετελεσμένου, τό ὁποῖο θά ἀποτελέσει ἀντικείμενο εὐπετοῦς ἐπικλήσεως ἀπό τίς ἀθεϊστικές δυνάμεις ὄχι σέ μία ἑπόμενη μέγαλη ὑγειονομική κρίση, ἀλλά πλείω δέ σέ ὁποιαδήποτε παραμικρή τεχνητή κοινωνική ἀναταραχή. Ἀφοῦ ἔγινε μία φορά καί μάλιστα χωρίς ἀντιδράσεις, τό λουκέτο στίς ἐκκλησίες, ἡ παύση τῆς Θείας Λειουργίας καί ἡ βίαιη συρρίκνωση τῶν ἱεροπραξιῶν θά καταστοῦν πλέον συνήθης πρακτική ἀπό τούς κυβερνῶντες νεοταξίτες.
Καθ' ὅλην τήν μακραίωνη μετά τό ἔδικτο τοῦ Μεδιολάνου ἱστορική πορεία τῆς Ἐκκλησίας οἱ ναοί ἔκλεισαν καί ἡ θρησκευτική λατρεία ἀπηγορεύθη σέ δύο περιπτώσεις : τήν πρώτη μέ τόν περιώνυμο Μεγάλο Τρόμο στή Γαλλία τό 1789, ὅταν ἐπί σχεδόν εἴκοσι ἔτη οἱ ἐπαναστάτες ὡς βετερᾶνοι τοῦ διαφωτισμοῦ ἀπηγόρευσαν κάθε ἔκφραση χριστιανικῆς λατρείας ἐπί ποινή θανάτου, τήν ἴδια περίοδο καθ' ἥν ὁ Ῥοβεσπιέρος σέ ὑπερρεαλιστικές παραστάσεις λάτρευε τή «θεά Λογική» μέσα στή Notre Dame καί τή δεύτερη, ὅπου ἐξεδηλώθη ἐξέγερση τῶν μπολσεβίκων, μέ σκοπό τήν ἐγκαθίδρυση κομμουνιστικῆς δικτατορίας, μέ ἀποκορύφωμα στὴ Ῥωσσία, ὅπου χρησιμοποιήθηκαν ὡς πράκτορες τῆς Κά Γκε Μπε ἀρχιερεῖς, μέ προεξάρχοντες τόν μητροπολίτη Λένιγκραντ Νικόδημο καί τόν πατριάρχη Σέργιο. Ἐν ἔτει 2020 πλέον ἡ διεθνιστική ἐλίτ μέ τούς ἐγχωρίους βραχίονές της διώκει, πολεμεῖ καί περιθωριοποιεῖ τήν Ἁγία, Ἀναστάσιμο καί Τριαδική Πίστη τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Ἐφιαλτικωτέρα καί βαθυτέρα ζημία, ὡστόσο, τῆς ὅλης ὑποθέσεως δέν ἔγκειται δυστυχῶς μόνο στό ὡς ἄνω καθ' ἑαυτό τετελεσμένο, ἀλλά στό ὅτι μέσῳ τοῦ τετελεσμένου τέθηκαν ὑπό σιωπηρή διαπραγμάτευση οἱ στυλοβατικές δογματικές ἀλήθειες τῆς ὀρθόδοξης μεταφυσικῆς, ἐπετράπη ἡ ἐκλογίκευση τῆς Θείας Χάριτος καί ἀνήχθη σέ ζήτημα ἀτομικῆς σωτηρίας ἡ πραγμάτωση τοῦ εὐαγγελικοῦ μηνύματος. Τό ὅτι οἱ ναοί παρέμειναν ἀνοιχτοί μόνο γιά ἀτομική προσευχή, ἐνῷ ἀπηγορεύθησαν ἡ Θεία Λειτουργία καί οἱ ἀκολουθίες, σηματοδοτεῖ τό πόσο ἔχει ἀλλοιωθεῖ ἡ ἐντύπωσή μας γιά τήν ταυτότητα τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὀρθοδοξία σημαίνει Ἐκκλησία καί Ἐκκλησία σημαίνει ἐνορία, κοινωνία σχέσεων, ἀντανάκλασμα τοῦ τριαδικοῦ τρόπου ὑπάρξεως, ὁ ὁποῖος κομίζει τήν ὑπαρξιακή ἀλληλοπεριχώρηση ὡς πρόταση βίου στήν κατ' εἰκόνα Θεοῦ πλασμένη ἀνθρωπότητα. Στήν Ὀρθοδοξία κυρίαρχη ἔννοια εἶναι τό πρόσωπο, ὄχι τό ἄτομο. Τό πρῶτο δημιουργεῖ δεσμούς κοινωνίας μέ τούς ὑπολοίπους, ἀντίθετα τό δεύτερο περικλείεται στόν ἕαυτό του, ἀδυνατεῖ νά γίνει μέρος τῆς συλλογικῆς ζωῆς καί νά μετάσχει στό κοινό ἄθλημα τῆς Πίστεως, γιατί ὡς μὴ περαιτέρω τεμνόμενο (ἀ+ τέμνω) δέν ἔχει χῶρο νά ἐκχωρήσει, μοιραστεῖ καί ἀγαπήσει. Βέβαια, ἡ κατ' ἰδίαν προσευχή οὐδόλως ἀντιτίθεται στήν Ὀρθοδοξία, ἀλλά δέν εἶναι αὐτός ὁ πρῶτος λόγος ὑπάρξεως τῶν ἐκκλησιῶν, ἀλλά ἡ μέθεξη στήν εὐχαριστηριακή πραγματικότητα. Χωρίς πιστούς δέν δύναται νά τελεσθεῖ μυστήριο καί χωρίς μυστήριο δέν ὑπάρχει Ἐκκλησία. Μία ἀνοιχτή ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἐμποδίζεται νά πραγματώσει τήν πνευμάτική της ἀποστολή ἰσοδυναμεῖ μέ μία κλειστή ἐκκλησία, χωρίς ζωή, χωρίς φῶς, χωρίς ἐλπίδα. Ἐξάλλου, ἀφοῦ τό «μέτωπο τῆς σύνεσης καί τῆς λογικῆς» ἐπιμένει πώς ἡ ἀτομική προσευχή μπορεῖ νά γίνει κι ἐντός τῆς οἰκίας, τότε ἀπορεῖ κανείς γιά ποῖο λόγο δέν ἔκλεισαν τελείως οἱ ναοί, μιᾶς καί πάλι ἐλλοχεύει ὁ κίνδυνος τοῦ συνωστισμοῦ πιστῶν, οἱ ὁποῖοι θά προσέρχονται γιά ἀτομική προσευχή.
Ὅταν τήν περασμένη Κυριακή ὑπό καθεστώς τρομοκρατίας ἡ προσέλευση τῶν πιστῶν στή Θεία Λειτουργία μειώθηκε δραματικά, αἰσθητά καί πρωτόγνωρα, ὁ πανζουρλισμὸς στά σοῦπερ μάρκετ καί τίς τράπεζες δέν κατάφερε νά ἀποσπάσει οὔτε τότε τά πρωτεῖα. Οἱ ἀνθρωπιστικές εὐαισθησίες «τῶν σωφρόνων ὑπερμάχων τῆς δημοσίας ὑγείας» καθ' ἕνα περίεργο λόγο δέν ἐρεθίστηκαν μέ τήν ἴδια ἔνταση μπροστά στό πανηγύρι, πού ἐπεκράτησε στά ἀνωτέρω καταστήματα. Ἀρκεῖ νά παρατηρήσει κανείς τίς σκηνές πραγματικῆς ἀνθρωποφαγίας, οἱ ὁποῖες ἐξετυλίχθησαν, μέ τί νευρικότητα ὁ κάθε φοβισμένος ἀνθρωπάκος ἅρπαζε δεκάδες χαρτικά καί ἀπορρυπαντικά, καί μέ τί ἐγωτιστικό βλέμμα ἀντίκριζε τούς γύρω του μή καί προλάβουν νά τοῦ στερήσουν ἕνα ἀντισηπτικό παραπάνω, γιά νά ἀπογυμνωθεῖ ὅλο τό μεγαλεῖο τοῦ φαρισαϊσμοῦ ἐκείνων, πού κηρύττουν πύρινους λόγους γιά κοινωνική ἀλληλεγγύη, προμοτάρουν ἕναν ἀποστεωμένο ἀπό μεταφυσική ἀναγωγή ἀγαπουλισμό καί πρώτη τους προτεραιότητα, γιά νά νοιώσουν πώς ἡ κοινωνία εἶναι ἀσφαλής, εἶναι νά κλείσουν οἱ ναοί. Ὁ βασιλιᾶς, ὅμως, πλέον εἶναι γυμνός, ὅπως ἔγραψε ὁ Ἄντερσεν. Ὅσο καί νά προσπαθοῦν νά μᾶς πείσουν νά μήν σκεφτόμαστε, ἄς μήν λησμονοῦμε πώς οἱ ναοί δέν σφραγίστηκαν, ἀποχή ἀπό τή μυστηριακή ζωή δέν διετάχθη καί οἱ ἐκκλησίες δέν σταμάτησαν νά λειτουργοῦν οὔτε ἐπί περιόδους φρικτῆς πανούκλας καί ἀνεξέλεγκτης φυματιώσεως.
Ὅποιος ἀποπειρᾶται νά ἐξηγήσει μέ λογικοκρατικούς, ῥεαλιστικούς καί ἐπιστημονικούς ὅρους τά ἐκκλησιαστικά συμβαίνοντα ἁπλά εἶναι ἄμοιρος, ἀμέτοχος καί ἄγευστος τῆς Θείας Χάριτος. Γιά τούς ἀπίστους οἱ συναθροίσεις στούς ναούς εἶναι κατά τι πιό ἀπειλητικές γιά τήν πολύτιμη ὑγεία τους ἀπό αὐτό πού συμβαίνει στύς ὑπεραγορές. Γιά τήν Ὀρθοδοξία μας, ὅμως, μέσα στήν Ἐκκλησία καταλύονται οἱ νόμοι τῆς φύσεως, ἡττᾶται τό κράτος τοῦ ᾍδου καί ἀνατρέπεται ἡ τάξις τῶν ἐγκοσμίων, ὅπως βεβαιώνει ἡ ἐκκλησιαστική ἐμπειρία καί καταθέτουν μαρτυρικῶς οἱ Ἅγιοι Πατρέρες. Οἱ ψαλμοί τῶν μεγάλων Ἑορτῶν ἀποκαλοῦν τόν Θεὸ μέ μία συνταρακτική καί ἀποκαλυπτική λέξη. Τόν ὀνομάζουν «Νυμφίο», ἤτοι μανιακό ἐραστή, παθιασμένο ὑποκείμενο τοῦ ὄντως Ἔρωτος , πρόσωπο παραλελυμένο ἀπό ὑπερχειλίζουσα Ἀγάπη. Πῶς εἶναι δυνατόν ἡ ἀληθής, μοναδική καί ὄντως Ἀγάπη νά ἐπιτρέψει νά προσβληθεῖ, βλαφθεῖ ἤ τραυματιστεῖ τό διακαές ἀντικείμενο τοῦ πόθου της, τό ὁποῖο προσέρχεται εὐλαβικῶς νά τήν προσκυνήσει, δοξάζει καί αἰνέσει; Τό χριστεπώνυμο πλήρωμα δέν ἔχει κάτι νά φοβηθεῖ εἰσερχόμενο στόν οἶκο τοῦ Παντοκράτορος Θεοῦ. Πολύ δέ περισσότερο ὅταν κοινωνεῖ τῶν Ἀχράντων μυστηρίων, ὅταν δέχεται μέσα του τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐβασανίσθη, ἐσταυρώθη καί Ἀνέστη γιά τή δική μας ἐλευθερία ἀπό τίς ἁλυσῖδες τοῦ θανάτου. Ὅλα αὐτά ὅσο κι ἄν διατυπώνονται σέ λεκτικές προτάσεις δέν μποροῦν νά ἀποτελέσουν ἀντικείμενο γλωσσικῆς συζητήσεως, διότι ἀνήκουν στή σφαῖρα τοῦ ὑπερλόγου, τό ὁποῖο δέν ὑποτάσσεται στό ἐπιστητό. Ἡ ἐκκλησιατικό κοινωνία ζεῖ, βιώνει καί αἰσθάνεται ἐμπειρικά τήν ἄπλετη ἔκχυση τοῦ θαύματος τῆς Θείας Χάριτος στούς κόλπους της καί δέν μπορεῖ νά τήν ἀπαρνηθεῖ ψευδόμενη. Ἄν ὁ κόσμος ἔβλεπε πώς μετά τήν χρήση τῆς κοινῆς ἁγίας λαβίδος ἀρρώσταινε ἤ ἐξαιτίας τῆς ὑπερπληθοῦς προσελεύσεως στή Θεία Λειτουργία πάθαινε κι ἀπό μία γρίπη ἤ ὅτι οἱ ἐφημέριοι ἐξέλιπαν ὕστερα ἀπό κάθε κατάλυση τοῦ ὑπολοίπου τοῦ Ἁγίου Ποτηρίου, ἡ Ἐκκλησία μας δέν θά ἀριθμοῦσε ἤδη δύο ἀδιάκοπες χιλιετίες ζωῆς καί ἐμπειρίας.
Ὁ ἀγώνας γιά τήν μετοχή στό θέλημα τοῦ Κυρίου μας ἀπαιτεῖ ἀπό ἐμᾶς θυσίες, ὅπως ἀκριβῶς ἦταν ναρκοθετημένος ὁ δρόμος τοῦ Χριστοῦ, γιά νά φτάσει νά μᾶς ἀποκαλύψει τήν αἰώνια, ἀπροϋπόθετη καί ἀτέρμονη Ἀγάπη του πρὸς ἐμᾶς. Ἡ ὀρρωδία μας πρό τοῦ ἱοῦ νά μεταλάβουμε, ὁ δισταγμός μας νά λειτουργηθοῦμε καί ἡ προτίμησή μας νά κλειδαμπαρωθοῦμε στίς ἀποστειρωμένες φωλιές μας πνιγμένοι στά ἀντισηπτικὰ σημειώνουν τήν ὀλιγοπιστία μας, καταδεικνύουν τήν ἀπροθυμία μας νά γίνουμε κοινωνοί Ἀθανασίας χάριν τῆς ἐφημέρου προστασίας μας καί ὑπογραμμίζουν τήν διολίσθησή μας σέ νεοπροτεσταντικούς ἀτραπούς, οἱ ὁποῖοι πόρρω ἀπέχουν ἀπό αὐτό πού διδάσκει ἡ ἐκκλησιαστική παράδοση. Ὅταν τό μιντιακό κατεστημένο τῆς ὑποκρίσίας προβάλλει ὡς πρότυπο χριστιανισμοῦ τά ἀσφαλῆ live streaming τοῦ Ποντίφηκος καί τό κιτσαριό τῶν ὑποκριτικῶν ῥωμαιοκαθολικῶν λειτουργιῶν μέ φωτογραφίες τῶν πιστῶν στά στασίδια, ἀντιλαμβανόμαστε πώς πρός δυστυχίαν μας ἐπιλέξαμε τόν δρόμο τῆς ἀτομικῆς μας σωτηρίας, ξεχάσαμε τί σημαίνει κοινότητα τριαδική καί ἀρνηθήκαμε νά παλέψουμε γιά τήν Πίστη μας, τήν ὁποία περιηγάγαμε σέ διαπραγματεύσιμο συνάλλαγμα.
Ὑπό τό πρῖσμα αὐτῶν τῶν διαπιστώσεων, δέν χρειάζεται νά ἀναρωτηθεῖ κανείς ἄν τό μέτρο τῆς κυβερνήσεως γιά καθολική ἀναστολή λειτουργίας ὅλων τῶν θρησκευτικῶν χώρων θά ἰσχύσει καί στά παράνομα ἤ νόμιμα τζαμιά. Ὅπως στή Σάμο οἱ Ἕλληνες ἔμειναν κλεισμένοι στά σπίτιά τους ὑπακούοντας στίς κρατικές ὑποδείξεις καί ἔξω οἱ παράνομοι μετανάστες βολοέδερναν, χωρίς κανείς νά τούς ἐπιπλήττει, κανοναρχεῖ καί ἐμποδίζει, ἔτσι καί στή θρησκευτική σύναξη καί λατρεία κάποιοι θά ἀποδειχτοῦν πάλι πιό ἴσοι ἀπό τούς ἄλλους. Δέν θά μᾶς ἐκπλήξει ἄν τό ἑπόμενο διάστημα ἐπιβεβαιωτικές τῆς πρόβλεψης φωτογραφίες κυκλοφορήσουν στή δημοσιότητα. Οὔτως ἤ ἄλλως, δέν ξενίζει πλέον οὔτε ἡ κυνική προκλητικότητα, μέ τήν ὁποία ἡ κυβέρνηση ἐκμεταλλεύεται τόν πανικό τοῦ κορωναϊοῦ καί τόν ἐγκλωβισμό τῶν Ἑλλήνων στά σπίτιά μας, γιά νά μεταφέρει δέκα χιλιάδες λαθρομετανάστες στήν ἐνδοχώρα, νά συνεχίσει ἀνενόχλητη τό σχέδιο τοῦ ἰσλαμικοῦ ἐποικισμοῦ καί νά γκετοποιήσει ὁλόκληρη τήν ἐπικράτεια μέ ἀναφομοίωτους σουνῖτες, χωρίς ἀντιδράσεις. Τά ἀντανακλαστικά τῆς κοινωνίας εὐνουχίστηκαν, οἱ παγκοσμιοποιητές τό γνωρίζουν αὐτό καί κατά καιρούς ἀναζητοῦν εὐκαιρίες νά πειραματιστοῦν προωθῶντας τό μοντέλο τῆς ἄθεης πολυπολιτισμικῆς societas. Ἡ οἰκονομική κατάρρευση, ἡ ὁποία λόγῳ κορωναϊοῦ ἐπίκειται ἀπό τήν ἀκινησία τῆς ἐπιχειρηματικῆς δραστηριότητος, τήν ἀφαίμαξη τῶν κρατικῶν ἀποθεματικῶν καί τή μεγιστοποίηση τῆς πενίας τῶν μεροκαματιάρηδων, ἄρει τάς πύλας γιά νέα μνημόνια, νέα περίοδο λιτότητος καί ἀσφαλῶς γιά τήν καθιέρωση τοῦ πλαστικοῦ χρήματος, ὅταν αἴφνης θά διαπιστωθεῖ πώς τά χαρτονομίσματα ἀποτέλουν πηγή μεταδόσεως τοῦ ἰοῦ.
Πολλοί ἀνησυχοῦν πώς, ὅταν ὁ κορωναϊὸς παρέλθει, βγοῦμε ἐπιτέλους ξανά ἔξω ἀπό τήν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ μας καί ἀντικρίσουμε τόν ξεχασμένο ἥλιο, θά κληθοῦμε νά ζήσουμε σέ μία νέα Ἑλλάδα, τήν ὁποία κάποιοι ἄλλοι «φιλεύσπλαχνοι ἀνθρωπιστές», χωρίς νά μᾶς ῥωτήσουν, διαμόρφωσαν γιά ἐμᾶς, γιά τό δικό μας καλό καί τή δική μας εὐτυχία. Τό παραμύθι ὅσο γλυκό, συγκινητικό καί στοργικό κι ἄν μᾶς ἀκούγεται τώρα, δέν θά καθυστερήσει νά βγάλει τή μάσκά του καί νά φανερώσει τό ἀληθινά ἐφιαλτικό πρόσωπό του.
 
Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές, δεν υιοθετούνται απαραίτητα από το Κέντρο φ και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας. Προσβολές, ύβρεις και ανήθικες παρεμβάσεις δεν είναι αποδεκτές

Παράξενες μέρες...

Παράξενες μέρες...
Γράφει ο Πασχάλης Κ. Μουλάς
 
Φιλόλογος, Συντονιστής Τομέα Νεολαίας «Λαρισαίων Κοινόν»

 Το 2020 ακολουθεί, όπως τα προηγούμενα έτη, την παράδοση της λαϊκής ρήσης «κάθε πέρσι και καλύτερα», η οποία κατακλύζει τα στόματα των Ελληνίδων και των Ελλήνων τους τελευταίους -τουλάχιστον- χρόνους. Πραγματικά, είναι να απορεί κάποιος με το γεγονός ότι, ενώ διανύουμε μια εποχή εις την οποίαν η τεχνολογία, η επιστήμη και η πληροφορία ευρίσκονται στο αποκορύφωμα των εσχάτων δεκαετιών, υπάρχουν τόσα άλυτα προβλήματα. Ο αριθμός αυτών προχωρά ανοδικώς, αντί να κατηφορίζει προς εξαφάνιση, κάτι που είναι ανεξήγητο και θα το σχολιάσω επιεικώς ως περίεργο...
 Σαν να μην έφταναν οι καθημερινές -βιοποριστικές στις περισσότερες των περιπτώσεων- ανάγκες, τις οποίες τρέχουμε να καλύψουμε παλεύοντας με τον κακό μας εαυτόν, την κοινωνική ανισότητα, την οικονομική εξαθλίωση και την ατελείωτη γραφειοκρατία, ήρθε «ξαφνικά» ο πολυσυζητημένος κορωνοϊός! Δεν θα σας κουράσω αναλύοντας ύποπτα κρούσματα, επιβεβαιωμένα, νοσηλευομένους, διασωληνωμένους, θανόντες, ηλικιακές κλίμακες, υποκείμενα νοσήματα και ούτω καθ' εξής. Αρκετά, άλλωστε, σας ενημερώνουν εις καθημερινή βάση τα πανελλαδικής εμβελείας Μ.Μ.Ε. στα οποία προσφάτως εδόθησαν 11 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ εκ της κυβερνήσεως εν μέσω της «καινούριας κρίσης», ώστε να επιτευχθεί -υποθέτω- η απρόσκοπτη αναμετάδοση εγκύρων πληροφοριών και αληθινών πλάνων επί του θέματος, αποκλειστικώς για τα μάτια και τον νου σας!
 Εάν, βεβαίως, παρακολουθείτε τηλεόραση από το πρωί μέχρι το βράδυ, σίγουρα θα σας έχουν δημιουργηθεί σύνδρομα κατάθλιψης, δυστυχία, άγχος, φόβος, τρόμος κ.ά. Ειδικώς, ο γνωστός ηθοποιός που εμφανίζεται σε σχετικό οπτικοακουστικό υλικό πιστεύω πως θα σας έχει γίνει «εφιάλτης»... Εάν, πάλιν, εκμεταλλεύεστε αλλιώς την επιβαλλόμενη καραντίνα/απαγόρευση κυκλοφορίας/στέρηση ελευθεριών, θα έχετε διαβάσει μέχρι στιγμής δύο-τρία βιβλία το λιγότερον προς ανάπτυξη του πνευματικού σας επιπέδου, θα έχετε συσφίξει τις σχέσεις με την οικογένειά σας συζητώντας εποικοδομητικώς, θα έχετε ξεκλέψει λίγο από τον χρόνο σας για να ασκηθείτε σωματικώς (λόγος Β6), θα έχετε αρχίσει να παρακολουθείτε διάφορες διαδικτυακές εκπομπές με περιεχόμενο επιστημονικό, κοινωνικό, θρησκευτικό ή άλλης θεματολογίας. Οπότε, δυστυχώς, θα στερείσθε την τηλεόραση...
 Από τον μήνα Φεβρουάριο και το χρονικό διάστημα έως την έλευση του κορωνοϊού εις την χώρα, η εξύψωση του Εθνικού Φρονήματος, η σύσσωμη αγανάκτηση και αντίδραση στην προσπάθεια εισβολής στον Έβρο, η σύμπνοια και ομοψυχία της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελληνίδων και Ελλήνων ήταν ένα απρόσμενο, άκρως ευχάριστο και χαρμόσυνο γεγονός! Το κλίμα αυτό που επεκράτη, έμελλε να διαλυθεί, στην κυριολεξία, μέσα σε λίγες ώρες...
 Διαδικτυακές αντιπαραθέσεις, ύβρεις και χαρακτηρισμοί δίνουν και παίρνουν στα μέσα (αντι)κοινωνικής δικτύωσης. Μετά την καραμέλα/ταμπέλα του φασίστα και του ρατσιστή για όποιον έχει διαφορετική γνώμη για το λαθρομεταναστευτικό, ήρθε και η καραμέλα/ταμπέλα του συνωμοσιολόγου για όποιον έχει διαφορετική γνώμη για το θέμα του κορωνοϊού! Πόσες άλλες ταμπέλες θα χρησιμοποιήσουμε; Πόσο διχαστικοί και αγενείς μπορούμε ακόμη να γίνουμε μεταξύ μας; Γιατί να δίνουμε τόση σημασία στην απόδοση χαρακτηρισμών και όχι στην λογική των επιχειρημάτων και του ευγενούς διαλόγου;
 Κατά την προσωπική μου εκτίμηση, αι συνέπειαι που θα αφήσει η όλη επικρατούσα κατάσταση σε κοινωνικό, οικονομικό, θρησκευτικό, προσωπικό και ψυχολογικό επίπεδο θα είναι δυστυχέστερες και δυσκολότερες σε αντιμετώπιση, από εκείνες που θα προκαλέσει ο κορωνοϊός, αυτός καθεαυτός. Η εξασφάλιση αυτονομίας στην αγροτική παραγωγή και επιβίωσης των μεσαίων και κατωτέρων στρωμάτων του εθνικού πληθυσμού, η Εθνική Ενότητα εις κάθε περίπτωση και η αποδοχή και υιοθέτηση του Κοινοτισμού αποτελούν ζωτικής σημασίας ζητούμενα, τα οποία είναι επιτακτική ανάγκη να μετατραπούν, μια για πάντα, σε δεδομένα.

Οι παράξενες μέρες αυτές ας γίνουν φωτεινές!

 
Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές, δεν υιοθετούνται απαραίτητα από το Κέντρο φ και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας. Προσβολές, ύβρεις και ανήθικες παρεμβάσεις δεν είναι αποδεκτές

20 Μύθοι και πραγματικότητες

20 ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ
(Παράνομη μετανάστευση και ανοιχτά σύνορα)
 

 
1)-Μύθος: Όλοι όσοι έρχονται στην Ελλάδα είναι πρόσφυγες.
-Πραγματικότητα: Όσοι εισέρχονται παρανόμως στην Ελλάδα, είναι παράνομοι (λαθραίοι) μετανάστες.
2)Μύθος: Το θέμα είναι προσφυγικό.
-Πραγματικότητα: Η επιχειρούμενη εισβολή είναι κατ' ουσίαν κατά των δικαιωμάτων των ελαχίστων προσφύγων. Το θέμα έχει σχέση με υβριδικό πόλεμο κατά της Ελλάδος και πρόκειται για απόπειρα εποικισμού και αλλοίωσης των εθνικών, κοινωνικών, θρησκευτικών και πολιτιστικών χαρακτηριστικών της Ελλάδος και του ελληνισμού.
3)-Μύθος: Έρχονται από τη Συρία.
-Πραγματικότητα: Έρχονται από σχεδόν 70 χώρες και μόνο το 2% του συνόλου είναι από τη Συρία.
4)-Μύθος: Έρχονται από φτωχές χώρες με κατεστραμμένη οικονομία.
-Πραγματικότητα: Μεγάλος όγκος λαθρομεταναστών έρχεται από πλουσιότερες χώρες με αναπτυσσόμενη βιομηχανία (π.χ. Πακιστάν: πυρηνικά και βιομηχανία παραγωγής αεροσκαφών, Αλγερία: πετρέλαιο και δισεκατομμύρια για οπλικά συστήματα).
5)-Μύθος: Οι παράνομοι μετανάστες θέλουν απλά να διέλθουν από την Ελλάδα.
-Πραγματικότητα: Πάρα πολλοί από αυτούς, ήρθαν για να μείνουν. Είτε γιατί έτσι θέλουν λόγω εξωφρενικών παροχών είτε γιατί οι άλλες χώρες δεν τους δέχονται.
6)-Μύθος: Είναι γυναικόπαιδα.
-Πραγματικότητα: Οι περισσότεροι είναι λιποτάκτες άρρενες νέοι σε ηλικία.
7)-Μύθος: Είναι σωστό να επιτρέψουμε την ελεύθερη είσοδό τους.
-Πραγματικότητα: Το να επιτραπεί η ελεύθερη είσοδός τους είναι σαν να έχεις πει ναι σε Μουσολίνι και Χίτλερ όταν κατ' αρχάς ζητήθηκε ελεύθερη διέλευση. Ο πόλεμος, είτε είναι υβριδικός είτε στρατιωτικός, δεν παύει να είναι πόλεμος.
8)-Μύθος: Το να προπαγανδίζουμε να έρθουν στην Ελλάδα είναι ανθρωπιστική ενέργεια.
-Πραγματικότητα: Όσοι πράττουν το ανωτέρω, ευθύνονται αναλογικώς για τους πνιγμούς και τις ταλαιπωρίες ανθρώπων καθώς και για την υποστήριξη παράνομης διακίνησης και ενδεχόμενης εκμετάλλευσης ενηλίκων και ανηλίκων.
9)-Μύθος: Είναι επενδυτές και κάτοχοι μεταπτυχιακών.
-Πραγματικότητα: Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που έχουν δημοσιευθεί σε μμε, μεταξύ τους βρίσκονται παιδόφιλοι, βιαστές, καταπιεστές γυναικών, τζιχαντιστές, βιαιοπραγούντες κ.ά.
10)-Μύθος: Έρχονται ειρηνικά και θέλουν να ενσωματωθούν και να ενταχθούν.
-Πραγματικότητα: Όπως προκύπτει από κείμενα, εικόνες και βίντεο, πολλοί εξ αυτών έρχονται επιθετικά και βίαια, με ανθελληνικό και αντιχριστιανικό μένος.
11)-Μύθος: Χιλιάδες λαθρομετανάστες θα ενσωματωθούν στα νησιά.
-Πραγματικότητα: Τα νησιά θα πάψουν να είναι ελληνικά, οι Έλληνες θα γίνουν μειονότητα στον τόπο τους, η κοινωνική συνοχή θα διαρραγεί, ο τουρισμός θα καταποντισθεί.
12)-Μύθος: Θα αυξηθεί ο πληθυσμός των Ελλήνων.
-Πραγματικότητα: Θα αυξηθεί ο πληθυσμός της Ελλάδος από αλλογενείς, αλλοδαπούς και εν πολλοίς αλλόθρησκους.
13)-Μύθος: Θα ασπαστούν τον Χριστιανισμό και τα ελληνικά ήθη και έθιμα.
-Πραγματικότητα: Το Ισλάμ ανήλθε παγκοσμίως από 15% σε 20% και στην Ελλάδα αλλοιώθηκε η θρησκευτική ομοιογένεια από ~98% σε ~80%( ; ).
14)-Μύθος: Οι εν Ελλάδι εθνομηδενιστές είναι κατά του ολοκληρωτισμού και του πολέμου.
-Πραγματικότητα: Είναι υπέρ του Ερντογάν και της επιθετικότητάς του κατά της Ελλάδος και υπέρ των επιθέσεών του στη Συρία και αλλού.
15)-Μύθος: Οι εθνομηδενιστές στην Ελλάδα είναι κατά του ιμπεριαλισμού και του εθνικισμού.
-Πραγματικότητα: Είναι υπέρ του επεκτατισμού και του ιμπεριαλισμού και του εθνικισμού της Τουρκίας, των Σκοπίων, της Αλβανίας και των όποιων υποκινητών τους, δηλαδή, υπέρ των αντιπάλων των Ελλήνων.
16)-Μύθος: Η FRONTEX στηρίζει την Ελλάδα.
-Πραγματικότητα: Η FRONTEX στηρίζει την πολιτική τής Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία δεν στηρίζει την αποτρεπτική πολιτική αλλά οδηγεί τους παράνομους μετανάστες εντός των χωρικών υδάτων τής Ελλάδος, δημιουργώντας προβλήματα στον εθνικό έλεγχο.
17)-Μύθος: Η Ευρωπαϊκή Ένωση στηρίζει την Ελλάδα.
-Πραγματικότητα: Η Ε.Ε. βλέπει την Ελλάδα όχι ως κυρίαρχη χώρΑ αλλά σαν χώρΟ υποδοχής και εγκατάστασης παράνομων μεταναστών και με χρηματοδοτήσεις "κάνει πλάτες" στον υβριδικό πόλεμο που εξαπολύει ο Ερντογάν καθώς και στην απόπειρα εποικισμού των νησιών της Ελλάδος αλλά και της ενδοχώρας ώστε να επέλθουν μόνιμες δυσκόλως ανατάξιμες καταστάσεις.
18)-Μύθος: Το "ηθικό πλεονέκτημα" της λεγόμενης αριστεράς.
-Πραγματικότητα: Κάνουν ότι δεν βλέπουν την κατασκευή πυρηνικού εργοστασίου από την Τουρκία στο Ακούγιου. Κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ότι η επιθετικότητα τού Τούρκου προέδρου στη Συρία και στους Κούρδους προκαλεί εκατόμβες νεκρών, χιλιάδες τραυματιών και πολλές χιλιάδες μετακινουμένων. Υποστηρίζουν κινήσεις αντιπερισπασμού υπέρ της Τουρκίας στην Κύπρο. Στηρίζουν μονίμως και συνεχώς εχθρικές θέσεις εναντίον τής Ελλάδος, δημιουργώντας μάλιστα προβλήματα στα μετόπισθεν για κόπωση και διάσπαση των σωμάτων ασφαλείας αλλά και ενόπλων δυνάμεων, ενώ συγχρόνως διχάζουν το λαό.
19)-Μύθος: Η εθνική στάση λεγομένων δεξιών.
-Πραγματικότητα: Κάποιοι από αυτούς κοιτάζουν μόνο τον εαυτό τους και το συμφέρον τους, κάνοντας "δουλίτσες" μαζί με τους αριστερούς με τις Μ.Κ.Ο., βγάζοντας κέρδος από την εθνική ζημία για την οποία συνεργούν. Είναι ικανοί να στηρίξουν απώλεια εθνικής κυριαρχίας και εθνικού εδάφους για να μη χαλάσει το βόλεμά τους. Προσπαθούν να πείσουν ότι η δειλία τους και η μεγάλη τους έλλειψη σε αξίες, ιδανικά και εθνική συνείδηση είναι αναγκαιότητα και πολιτική ορθότητα.
20)-Μύθος: Ναι στα ανοιχτά σύνορα γιατί αυτό είναι υπέρ των λαών.
-Πραγματικότητα: Τα ανοιχτά σύνορα οδηγούν σε εξαφάνιση λαών, εθνών, πολιτισμών και κάθε διαφορετικότητας. Συνεπώς, τα ανοιχτά σύνορα υπηρετούν την αντιανθρώπινη νεοκυκλίτικη παγκοσμιοποίηση οδηγώντας σε ομογενοποίηση και αυτοί που υπηρετούν τέτοιες πολιτικές είναι υποτακτικοί βαστάζοι των παγκόσμιων αφεντικών (είτε ως "χρήσιμοι ηλίθιοι" είτε ως "αργυρώνητοι δούλοι" είτε ως μισέλληνες). Επιπλέον: Μία πόλη της Κίνας, μία της Ινδίας και μία του Μπαγκλαντές, μπορούν να εξαφανίσουν όλες τις χώρες των Βαλκανίων. Μερικές χιλιάδες μεταναστών μπορούν λόγω τεράστιας ποσότητας να θέσουν σε μεγάλο κίνδυνο την ελληνικότητα των νησιών και των παραμεθόριων περιοχών μας αλλά και αυτής καθ' αυτής της Ελλάδος.
Πάρε θέση λοιπόν: Ή με τους πατριώτες, ή με τους προδότες.
 
Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές δεν υιοθετούνται απαραίτητα από το Κέντρο φ και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Τελευταία Άρθρα

Ο ιστοχώρος μας χρησιμοποιεί Cookies για την εύρυθμη λειτουργία του και για την καλύτερη πλοήγησή σας.

Διαβάστε περισσότερα

Συμφωνώ