Η Γενοκτονία ενός Έθνους

Η Γενοκτονία ενός Έθνους
 
Γράφει ο Πασχάλης Κ. Μουλάς
Φιλόλογος - Συντονιστής Τομέα Νεολαίας «Λαρισαίων Κοινόν»
 
Η λέξις Γενοκτονία αποτελείται από τα συνθετικά γένος και κτείνω(=φονεύω), σημαίνει δηλαδή τον φόνον εναντίον ενός γένους (λ.χ. Γενοκτονία των Ποντίων). Ως Γένος προσδιορίζεται το σύνολον των ανθρώπων, οι οποίοι συνδέονται με συγγενικούς δεσμούς που αφορούν τα όρια πέραν της οικογενείας. Όσον αφορά δε το Έθνος, δυνάμεθα να εντοπίσουμε πολλάς αναφοράς δι’ αυτό εις τα Ομηρικά Έπη, λ.χ. «ἂψ δ᾽ ἑτάρων εἰς ἔθνος»/ «ἔθνεα πεζῶν» κ.ά. (Ιλιάς, ραψωδία Λ).
Εις την πρώτη περίπτωσιν, φαίνεται να εννοείται η σύναξις ανθρώπων, ενώ εις την δευτέρα το πλήθος ομοίων ή ομοειδών πραγμάτων. Εάν αναγνώσουμε με προσοχή τον Ηρόδοτο, στο πόνημά του Ιστορίαι ανακαλύπτουμε ότι το όμαιμον, το ομόγλωσσον, το ομόθρησκον και το ομότροπον είναι τα κύρια συστατικά που προσδίδουν συγκεκριμένη μορφή εις το γένος και είναι εκείνα που το κρατούν όρθιο. Η ίδια καταγωγή(=προγονικές, εξ αίματος ρίζες), η κοινή δημιουργία και χρήση μιας διακριτής γλώσσης, η από κοινού Πίστις στον Τριαδικόν Θεόν, αλλά και ο όμοιος τρόπος αντιλήψεως της ζωής συναπαρτίζουν την βάση, επάνω εις την οποίαν εδομήθη το Γένος των Ελλήνων και εξελίχθη ανά τας χιλιετίας εις ένα ενιαίον και αδιαίρετον Έθνος.
 
Οι ανωτέρω συνεκτικοί δεσμοί και η αποτύπωσις που αφήνουν με το πέρας των ετών είναι φανερόν ότι πολεμώνται μανιωδώς, έσωθεν και έξωθεν... Τα συστημικά, προδοτικά κοινοβουλευτικά κόμματα εν Ελλάδι ψηφίζονται από σημαντικό μέρος του εκλογικού σώματος με την ελπίδα (το τελευταίο κακόν που βγήκε από το κουτί της Πανδώρας) πως θα αποκομίσει χρηματικά, αξιωματικού χαρακτήρος ή άλλου τύπου οφέλη μόλις εκλεγούν οι «εκλεκτοί» του.
 
Αρκετοί προσδοκούν το ρουσφέτι και την βόλεψη, ψηφίζοντας σαράντα και πλέον έτη τους ίδιους εθνικούς ολετήρες, ενώ άλλοι αδιαφορούν και δεν συμμετέχουν εις τα Κοινά του τόπου τους. Την ίδια στιγμή, τα Ελληνόπουλα ταλαιπωρούνται εις βαθμόν άνευ προηγουμένου (ξενιτιά, μάστιγα ναρκωτικών ουσιών, ανεργία, ασιτία, αυτοκτονίες, ψυχοσωματικά προβλήματα κ.ά.), οι ηλικιωμένοι αναγκάζονται συχνά να κατεβαίνουν εις τους δρόμους, ώστε διαμαρτυρηθούν για τα λιγοστά και ανεπαρκή χρήματα των συντάξεών τους (με τας οποίας δεν μπορούν να συντηρήσουν ενίοτε ούτε τους εαυτούς τους), δεκάδες συμπολίτες μας σκοτώνται σε τροχαία δυστυχήματα, ενώ εκατομμύρια αλλοφύλων και αλλοθρήσκων, ξένοι προς την ελληνικήν αισθητικήν και τον ευρωπαϊκόν-ελληνικόν πολιτισμόν, κατακλύζουν την χώρα και έχουν περισσότερα δικαιώματα και λιγότερες υποχρεώσεις από τον γηγενή, εθνικό πληθυσμό.
Εάν ενστερνισθούμε την σημαντικότητα των κυριάρχων στοιχείων που συνιστούν τον Έλληνα (ανελύθησαν στην πρώτη και δεύτερη παράγραφο) και εάν κοιτάξουμε κατάματα την αλήθεια (3η και 4η παράγραφος) χωρίς κομματικές ή και άλλες ιδεοληπτικές παρωπίδες, αντιλαμβανόμεθα την κρισιμότητα της συγχρόνου καταστάσεως, η οποία χαρακτηρίζεται από βαθειά παρακμή και έκπτωση ηθών και αξιών, αλλά και μειωμένη αντιληπτική και κριτική ικανότητα. Η Γενοκτονία ενός Έθνους έχει λάβει σάρκα και οστά, ο αφανισμός του θέμα χρόνου...
 
Εις το ερώτημα εάν υπάρχει λύσις, η απάντησις είναι καταφατική και διαπνέεται, κατά την κρίση μου, από τις κάτωθι απαραίτητες και αναγκαίες προϋποθέσεις :
 
Εθνική Ομοψυχία, Ενότης των κατά τόπους Αδεσμεύτων Δυνάμεων και Πολιτών, Αλήθεια και Τιμιότης ο οδηγός μας.
 
Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές δεν υιοθετούνται απαραίτητα από το Κέντρο φ και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Χωρίς σχέδιο η αντιμετώπιση του Λαθρομεταναστευτικού

Χωρίς σχέδιο η αντιμετώπιση του Λαθρομεταναστευτικού από την κυβέρνηση
 
Γράφει ο Νίκος Τζιόπας
 
Το Λαθρομεταναστευτικό, όπως και κάθε ζήτημα εθνικής ασφάλειας, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με την δέουσα σοβαρότητα από όσους ασκούν πολιτική. Οι πολύπλευρες και, πολλές φορές, ατέρμονες αναλύσεις που βλέπουμε στα ΜΜΕ από εκπροσώπους της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης τον τελευταίο καιρό, όχι μόνο δεν βοηθούν στο να βρεθεί μια ικανοποιητική λύση με βάση το εθνικό μας συμφέρον αλλά επιτείνουν το πρόβλημα, συσκοτίζοντας ταυτόχρονα την όλη κατάσταση. Κι όλα αυτά στον βωμό της προσπάθειας να επιτευχθεί πολιτικό κέρδος.
Είναι ίδιον των πολιτικών παρατάξεων στην Μεταπολιτευτική Ελλάδα, να επιχειρείται πάνω σε οποιοδήποτε ζήτημα προκύπτει η ελαχιστοποίηση του πολιτικού κόστους, ακόμη και σε ζητήματα ζωτικής σημασίας.
Μετά τα τελευταία γεγονότα στα νησιά του βορείου Αιγαίου και στον Έβρο, με τις αντιδράσεις των Ελλήνων ακριτών στην εισβολή λαθρομεταναστών, η οποία εντάθηκε με την απόφαση της Τουρκίας να ανοίξει και επισήμως τις πύλες εξόδου (ανεπισήμως, αυτό αποτελεί κανόνα), αποκαλύφθηκε η πολιτική γύμνια της κυβέρνησης Μητσοτάκη ώστε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα.
Μια κυβέρνηση η οποία όχι μόνο έχει παραδεχτεί διά εκπροσώπων της δημόσια ότι καθυστέρησε σημαντικά (εγκληματικά είναι ο σωστός όρος) να αντιμετωπίσει το πρόβλημα αλλά και να αλλάξει στάση αφού τα γεγονότα και η πραγματικότητα φαίνεται ότι την προσπέρασαν.
Και αυτή όμως η αλλαγή στάσης πραγματοποιήθηκε υπό το βάρος της αντίδρασης του ελληνικού λαού, ο οποίος σύσσωμος (πλην των υπηρετών ανθελληνικών συμφερόντων) και ανοιχτά πλέον αντιδρά είτε επευφημώντας τους στρατιώτες μας και τους αστυνομικούς που βοηθούν στη φύλαξη των συνόρων στον Έβρο (π.χ. Ορεστιάδα) (1) είτε αποτρέποντας λαθρομετανάστες να αποβιβαστούν από τις βάρκες τους (Λέσβος) (2).
Μπορεί ο κ. Πέτσας να πανηγυρίζει για την αποτροπή εισόδου 4000 λαθρομεταναστών στον Έβρο (3) αλλά αρκεί να παρατηρήσει κανείς ότι δύο μόλις μέρες μετά το κλείσιμο των συνόρων οι μεταναστευτικές ροές στα νησιά συνεχίζονται κανονικά με εκατοντάδες αφίξεις την ημέρα (4).
Δεν είναι η πρώτη φορά που το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας άγεται και φέρεται από την επικαιρότητα. Ας θυμηθεί ο αναγνώστης τις σπασμωδικές της αντιδράσεις στο «Μακεδονικό» και τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια του ελληνικού λαού, όταν η ΝΔ ήταν σχεδόν εχθρική εναντίον τους. Πριν πραγματοποιηθούν ασφαλώς, αφού εν τέλει είδαμε στελέχη της να συμμετέχουν σε αυτά όταν οσμίστηκαν πολιτικό κέρδος. Αλλά και πάλι η συμμετοχή ήταν αποτέλεσμα πίεσης του ελληνικού λαού και καμία επίσημη θέση της ΝΔ δεν είδαμε για το ζήτημα η οποία να κινείται στην κατεύθυνση ακύρωσης του τερατουργήματος.
Ανάλογη ήταν και η στάση της στην ψηφοφορία για την εξευτελιστική και προδοτική συμφωνία των Πρεσπών, όπου από τη μία είδαμε να την καταψηφίζει στη βουλή, υφαρπάζοντας έτσι την ψήφο του ελληνικού λαού κι από την άλλη να την... σέβεται!
Αν συνυπολογίζει κανείς τον τρόπο που αντιμετωπίζεται η Ελλάδα από την γερμανική κυβέρνηση, η οποία έφτασε σε σημείο να «αγκαλιάζει» την Τουρκία παρά την επιλογή της να ανοίξει τα σύνορα (5), ενώ παίρνει δισεκατομμύρια για να μην το κάνει, τότε μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο δεν είχε και δεν έχει κάποιο σχέδιο για την επίλυση του ζητήματος αλλά είναι και ανίκανη να ασκήσει επιρροή και να επιβάλλει οποιαδήποτε άποψη σε αυτό που αποκαλείται από κάποιους «ευρωπαϊκή οικογένεια».
 
Οι σπασμωδικές αντιδράσεις στο λαθρομεταναστευτικό δείχνουν ότι η κυβέρνηση βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο και την πρωτοβουλία των κινήσεων την έχει ο «απέναντι». Ο οποίος καθόλου απομονωμένος δεν δείχνει να είναι και ενώ δημιουργεί συνεχώς προβλήματα, αντιμετωπίζεται ως ισότιμος συνομιλητής της διεθνούς κοινότητας.
 
 
Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές δεν υιοθετούνται απαραίτητα από το Κέντρο φ και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Εθνικιστική Οικονομία και Φυσιοκρατία

Του Χάρη Βασιλόπουλου

 

ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΦΥΣΙΟΚΡΑΤΙΑ,

Ένα οικονομικό σύστημα με βάση το συμφέρον του Έθνους είναι μία αντίληψη πολύ μακριά από τον φιλελευθερισμό, από τον καπιταλισμό, πόσο μάλλον από την παγκοσμιοποίηση και την απολύτως ελεύθερη -χωρίς περιοριστικούς κανόνες- διακίνηση αγαθών και υπηρεσιών σε μία κοινωνία.

Πρόκειται για την εσωτερική οικονομική ανάπτυξη ενός έθνους με εμφανή σκοπό την αυτάρκεια η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την παγκοσμιοποίηση και τον διεθνισμό.

Με άλλα λόγια ο οικονομικός εθνικισμός δίνει τον έλεγχο της οικονομίας και του χρήματος στην εγχώρια αγορά μέσω μία σειράς ενεργειών όπως προστασία της προσφοράς μέσω δασμών, πρωτογενής παραγωγή και υποκατάσταση των εισαγωγών, επιβολή ανωτάτων και κατωτάτων τιμών σε βασικά αγαθά, κρατικός παρεμβατισμός (προστασία των επιχειρήσεων και των εργαζομένων), τόνωση της ζήτησης των εγχώριων προϊόντων, ενθάρρυνση των καταναλωτών να προτιμούν Ελληνικά, ρητή απαγόρευση εξαγορών εταιρειών από ξένες εταιρείες -πόσο μάλλον πολυεθνικές  κ.ά.

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να εμβαθύνουμε στην φυσιοκρατία ως κοσμοθεωρία, τρόπος ζωής αλλά και οικονομικό σύστημα. Σαφώς και το βλέμμα μας είναι συγχρόνως και παραλλήλως στραμμένο στο μέλλον (ρομποτική, διαστημική, υπερεπικοινωνίες κ.ά) όμως, στο πλαίσιο της κρίσης που διέρχεται η χώρα μας και με σκοπό την ουσιαστική απεξάρτησή της, είναι αναγκαίο να ξεκινήσουμε από κάπου.

Ξεκίνησε ως φιλοσοφία (είναι η αντίληψη πως ο άνθρωπος με το πνεύμα του έσπασε τους δεσμούς της ζωής του με τη φύση και πως για ν’ απελευθερωθεί από αυτήν την κατάσταση θα πρέπει να επιστρέψει στη φυσική ζωή) και με την πάροδο του χρόνο έγινε το πρώτο οικονομικό σύστημα υπέρ των Εθνών.
Βασικός εκφραστής της φυσιοκρατίας είναι ο Φρανσουά Κενέ (1694 – 1774) και θεμελιωτής επίσης της πολιτικής οικονομίας. Οι πρώτοι οπαδοί της δημιούργησαν και την οικονομική σχολή της φυσιοκρατίας.

Παρ’ όλα αυτά, οι πρώτοι εκφραστές της Φυσιοκρατίας ήταν οι Στωικοί  φιλόσοφοι της αρχαίας Ελλάδος διότι η φυσιοκρατία πρεσβεύει ότι αρχή των πάντων είναι η φύση που επιδρά -πέραν της κληρονομικότητας- ακόμη και στη διαμόρφωση του ανθρώπινου χαρακτήρα καθώς και της συλλογικής συμπεριφοράς των ανθρώπων. Η φυσιοκρατία είναι η θεωρία που την ύψιστη δύναμη την έχει η φύση.

Κατά τον Σκωτσέζο οικονομολόγο Άνταμ Σμίθ (1723 – 1790), ο μερκαντιλισμός (εμποροκρατία) ενώ έχει τις βάσεις του στον εθνικισμό και την εθνικιστική οικονομία καθώς βασίζεται σε "δύο μηχανές παρέμβασης", την προώθηση των εξαγωγών και ταυτόχρονα την αποθάρρυνση των εισαγωγών, έρχεται σε άμεση αντιδιαστολή με την φυσιοκρατία.

Μπορεί στα χρόνια εκείνα οι μερκαντιλιστές και οι φυσιοκράτες να ήταν τελείως αντίθετοι και αυτά που πρέσβευαν να μην είχαν πολλά κοινά σημεία, ωστόσο είναι φανερό ότι αν συνδυάσουμε τα δύο αυτά συστήματα, θα βασιζόμαστε στην παραγωγή αγαθών που μας προσφέρει η φύση. Και η ελληνική φύση αν μη τι άλλο είναι πολύ πλούσια και απλόχερη.  Η φυσιοκρατία βασίζεται στην αγροτική παραγωγή. Σ΄ αυτό το οικονομικο-κοινωνικό σκηνικό οι φυσιοκράτες βάσισαν τις θεωρίες τους όπου κατά την άποψή τους "η γη που αποδίδει πρόσοδο αποτελεί την μοναδική πηγή καθαρής παραγωγής".

Οι φυσιοκράτες, θεωρούσαν πλέον τη γη κύρια πηγή του εθνικού πλούτου αφού μόνο αυτή, παράγει καθαρό πλεόνασμα, ενώ οι άλλοι παραγωγικοί τομείς το μόνο που έκαναν ήταν να προσδίδουν στα αγροτικά προϊόντα καταναλωτική μορφή.

Η φυσιοκρατία δίνει σημασία στην αγροτική και γεωργική παραγωγή αφού και οι δύο αυτοί τομείς είναι στρατηγικής σημασίας. Το εμπόριο έχει και αυτό κυρίαρχη αλλά όχι τόσο όσο η παραγωγική διαδικασία, αφού για να εμπορευτείς πρέπει να έχεις παραγωγή. Η ατομική ιδιοκτησία υπάρχει, καθώς και το ατομικό όφελος, άρα και ο υγιής ανταγωνισμός και το ελεγχόμενο ελεύθερο εμπόριο κατ’ επέκταση, με δικλείδες ασφαλείας για την καλύτερη προστασία τόσο των παραγωγών όσο και των εμπόρων.

Η φυσιοκρατία συνδυάζει την οικονομική ευημερία με την παραγωγική ανάπτυξη. Ο πλούτος ενός έθνους δεν είναι τα διαθέσιμα χρήματα αλλά τα προϊόντα που παράγει. Μέσα από αυτή την παραγωγική διαδικασία θα έρθουν τα χρήματα καθώς είναι αυτή που παράγει πλεόνασμα. Αυτό φαίνεται και σε περιόδους οικονομικής κρίσης: Έθνη με υψηλό παραγωγικό δείκτη, μία οικονομική κρίση την αντιμετωπίζουν με λιγότερα προβλήματα από ότι ένα έθνος που είναι βασισμένο μόνο στο εμπόριο αγαθών που παράγουν άλλες χώρες.

Οι φυσιοκράτες δημιούργησαν την πρώτη ύλη στην οποία στηρίχθηκαν τα πιο σημαντικά εργαλεία ανάλυσης της οικονομικής θεωρίας που χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα, και αυτή δεν είναι άλλη από τη γη. Με την χρήση της πληροφορικής και της τεχνολογίας σήμερα θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ένα μοντέλο-προσομοίωση και θα έδινε λύσεις σε πολλά προβλήματα οικονομικής πολιτικής για την επίλυση της κρίσης.

Η θεώρηση των φυσιοκρατών ότι η γη είναι η κύρια πηγή του εθνικού πλούτου μιας και μόνον αυτή παράγει καθαρό πλεόνασμα, σήμερα με της κρίσεις χρέους που ταλανίζουν την παγκόσμια οικονομία, φαντάζουν πολύ πιο κοντά στην πραγματική οικονομία και ζωή από ότι οι σύγχρονες οικονομικές εφαρμογές που οδηγούν σε αδιέξοδα. Ας μην ξεχνάμε ότι η αγροτική παραγωγή δεν διασφαλίζει μόνο επάρκεια σε εθνικό επίπεδο αλλά δημιουργεί ταυτόχρονα εισόδημα στους παραγωγούς, αύξηση της ζήτησης εξ αυτού του γεγονότος και κατά συνέπεια ευημερία.

Το τι μπορεί να παράξει η ελληνική γη, είναι αδιανόητο στη γεωργία, στην κτηνοτροφία, στην αλιεία: Γαλακτοκομικά, καρπούς και φρούτα, λαχανικά, βαμβάκι, λάδι και ελιές, δέρματα, ιχθυηρά, Π.Ο.Π προϊόντα με γεωγραφική ένδειξη και πάρα πολλά άλλα είδη που δεν τα φαντάζόμαστε.

Σε κάποια από αυτά η Ελλάδα είναι κυρίαρχος στο εξωτερικό αλλά δυστυχώς όχι στην εγχώρια αγορά. Δεν είναι δυνατόν να παράγουμε βαμβάκι και να είμαστε στις πρώτες δέκα χώρες σε παραγωγική και εξαγωγική δραστηριότητα και να μην έχουμε βιοτεχνίες ενδυμάτων. Δεν είναι δυνατόν να έχουμε εξαιρετική παραγωγή σε εσπεριδοειδή και να εισάγουμε πορτοκάλια και μανταρίνια από Ισπανία, Μαρόκο και Αίγυπτο.  

Το 2019 η αγροτική παραγωγή συρρικνώθηκε. Μειωμένη παραγωγή έφερε μειωμένη εγχώρια ζήτηση, άρα μειωμένα κέρδη, αλλά αυξημένοι φόροι έπνιξαν τους παραγωγούς. Η αγροτική παραγωγή υποχώρησε κατά 3% ενώ η προστιθέμενη αξία των παραγόμενων προϊόντων υποχώρησε εντονότερα, κατά 8,5%, και οι φόροι όπως είπαμε ήδη αυξήθηκαν κατά 2,5%.

 

Πολύ εύκολα και αβίαστα μπορεί να ερωτηθεί ο καθένας, «δηλαδή μας λέτε να γυρίσουμε 350 χρόνια πίσω;»

Όχι, το ζητούμενο δεν είναι αυτό, απλώς κάποια μορφή φυσιοκρατίας με χαρακτηριστικά της σύγχρονης εποχής και προσαρμοσμένη στην τεχνολογία και στα επιτεύγματα της ανθρωπότητας θα πρέπει να αναλυθεί και να χρησιμοποιηθεί προκειμένου να επιτύχουμε τους στόχους του Έθνους μας.

Το ζητούμενο είναι τι μπορούμε να κάνουμε για να ορθοποδήσει το έθνος μας;
Η ευημερία ενός κράτους εξαρτάται από το κεφάλαιο που επενδύεται στην ύπαιθρο. Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο Ελληνικός εθνικισμός είναι βασισμένος στην ελληνική φύση. Πρέπει να καταλάβουμε ότι η Ελληνική φύση είναι η βάση για ό,τι δήποτε. Από τις τέχνες (όπως ο Περικλής Γιαννόπουλος αναφέρει στα έργα του «Ελληνική Γη» και «Ελληνικό Χρώμα») έως και την εθνική παραγωγή μας, μέχρι να επιτύχουμε την αυτάρκεια. Αρκεί να την σεβαστούμε και θα μας προσφέρει απλόχερα τα αγαθά της.

Επιστροφή τη φύση, επιστροφή στην ύπαιθρο, επιστροφή στην Εθνική παραγωγή μέσω κάποιας μορφής φυσιοκρατίας προσαρμοσμένη σαφώς στα σημερινά δεδομένα τα οποία μπορούν να διευκολύνουν τις διαδικασίες, χρησιμοποιώντας σωστά την τεχνολογία.

Πηγές:

https://sciencearchives.wordpress.com/2015/05/03/%CF%8C-%CE%AF-iot/

https://el.wikipedia.org/

https://www.slideshare.net/kouvas/o-40706270

http://repository.library.teimes.gr/xmlui/handle/123456789/6725

http://basiceconomictheories.weebly.com/phiupsilonsigmaiotaomicronkapparho940tauepsilonsigmaf.html

https://www.ypaithros.gr/pagkosmia-igetida-eksagoges-portokaliou-ekselissetai-aigyptos/

https://www.msn.com/el-gr/money/economy/%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%B3%CF%81%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%AE-%CF%83%CF%85%CF%81%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BD%CF%8E%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B5/ar-BBWKzLa

 

Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές δεν υιοθετούνται απαραίτητα από το Κέντρο φ και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Δώρο του Ερντογάν στον Μητσοτάκη τα γεγονότα στις Καστανιές Έβρου

 

του Χρήστου Μπίσδα

(29-2-2020)

 

Η κυβέρνηση μετά από το φιάσκο που υπέστη, λόγω της εκτός νόμου δράσης των δυνάμεων καταστολής σε Χίο και Λέσβο, έλαβε ένα αναπάντεχο (;) δώρο από τον Ερντογάν. Ξαφνικά (;) εκατοντάδες αλλοδαποί εμφανίστηκαν στην συνοριακή διάβαση στις Καστανιές του Έβρου και προσπάθησαν να εισέλθουν παράνομα από την Τουρκία στην Ελλάδα. Η «ξαφνική» αυτή εμφάνισή τους έγινε κατόπιν οργανωμένης μεταφοράς τους με λεωφορεία κατ’ εντολή του τουρκικού κράτους, η οποία καλύφθηκε καρέ-καρέ από τα τουρκικά και ελληνικά ΜΜΕ. Έτσι στήθηκε μία προαναγγελθείσα «κρίση», που στην πραγματικότητα είναι ένα πολιτικό σωσίβιο του Ερντογάν προς τον Μητσοτάκη.

Ο Μητσοτάκης, μετά από την αποχώρηση των ΜΑΤ από την Χίο και την Λέσβο, ανήγγειλε επίσκεψή του σε Σάμο, Χίο και Λέσβο. Είναι δεδομένο ότι κατά την επίσκεψη αυτή θα γινόταν αποδέκτης πολλών παραπόνων, πιθανώς και βίαιων αντιδράσεων, που θα τσαλάκωναν ακόμα περισσότερο την εικόνα του υπεύθυνου και αποτελεσματικού πρωθυπουργού που προσπαθεί διακαώς να περάσει στους ψηφοφόρους. Με πρόσχημα της έκρυθμη κατάσταση που προέκυψε στις Καστανιές, ο Μητσοτάκης βρήκε μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να ακυρώσει την εν λόγω επίσκεψή του προκειμένου να συμμετάσχει σε συσκέψεις με υπουργούς και άλλους κρατικούς αξιωματούχους. Γι’ αυτήν την αναπάντεχη (;) ευκαιρία θα έπρεπε να στείλει ευχαριστήριο τηλεγράφημα στον Ερντογάν.

 Περαιτέρω, η κυβέρνηση της ΝΔ βρήκε την ευκαιρία να πείσει μέρος του ελληνικού λαού ότι τα σύνορα φυλάσσονται. Και για τον λόγο αυτόν ο Μητσοτάκης θα έπρεπε να στείλει ευχαριστήριο τηλεγράφημα στον Ερντογάν. Θα μου επιτρέψετε να αμφιβάλλω για το κατά πόσον φυλάσσονται τα σύνορα και αποτρέπεται η λαθρομετανάστευση για τους λόγους που θα εξηγήσω πιο κάτω.

Αμέσως μετά από την εμφάνιση των αλλοδαπών στην ελεγχόμενη μεθοριακή διάβαση των Καστανιών, τα ελεγχόμενα ΜΜΕ δημοσίευσαν παραπλανητικά άρθρα με τίτλους του τύπου «Η κυβέρνηση έκλεισε τα σύνορα στον Έβρο». Δεν έχω καταλήξει ακόμα ποιός είναι περισσότερο ελεγχόμενος, η μεθοριακή διάβαση ή τα ελληνικά ΜΜΕ… Στην πραγματικότητα, το μόνο που έκλεισε η κυβέρνηση ήταν το τελωνείο και την μεθοριακή διάβαση των Καστανιών απαγορεύοντας προσωρινά σε αλλοδαπούς να εισέρχονται στο ελληνικό έδαφος. Πόσοι όμως λαθρομετανάστες εισέρχονται από ελεγχόμενες συνοριακές διαβάσεις; Είναι γνωστό ότι οι λαθρομετανάστες εισέρχονται κρυφά στην Ελλάδα άλλοτε περνώντας τον ποταμό Έβρο με βάρκες ή κολυμπώντας και άλλοτε από τα χερσαία σύνορα ακολουθώντας μονοπάτια. Το κλείσιμο των Καστανιών δεν θα επηρεάσει καθόλου όσους εισέρχονται παράνομα στην Ελλάδα από άλλα σημεία. Μάλιστα, την στιγμή που δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ. και του Ε.Σ. συγκεντρώνονται στις Καστανιές και παίζουν πετροπόλεμο με τους υποψήφιους λαθρομετανάστες, που έχει συγκεντρώσει εκεί η Τουρκία, δεκάδες άλλοι λαθρομετανάστες εισέρχονται στην Ελλάδα από άλλα σημεία. Αυτό λέγεται αντιπερισπασμός. Την ίδια στιγμή τα ΜΜΕ περνούν στον ελληνικό λαό την προπαγάνδα ότι η κυβέρνηση της ΝΔ σταματά τους λαθρομετανάστες στον Έβρο.

Δεν είμαι υποστηρικτής θεωριών συνωμοσίας, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση φαίνεται ότι ο Ερντογάν βοηθά πολιτικά τον Μητσοτάκη. Ως αντάλλαγμα, ο «σκληρός» πλέον στα μάτια του λαού Μητσοτάκης δήλωσε ότι θα διεθνοποιήσει το πρόβλημα και θα καταγγείλει την Τουρκία. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι για άλλη μία φορά η Τουρκία θα λάβει οικονομική ενίσχυση, με τις πλάτες της ελληνικής κυβέρνησης, δήθεν για να αντιμετωπίσει το λεγόμενο προσφυγικό πρόβλημα.

              Τα γεγονότα στις Καστανιές που εξελίσσονται την στιγμή που γράφεται το παρόν άρθρο, αποδεικνύουν για άλλη μία φορά ότι η αντιμετώπιση του λαθρομεταναστευτικού προβλήματος από τις ελληνικές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης της νυν κυβέρνησης της ΝΔ, είναι τουλάχιστον για γέλια. Ειδικά στην περίπτωση των επεισοδίων στις Καστανιές, θα ήθελα να ακούσω με ποιόν τρόπο η «ανθρωπιστική» και «αλληλέγγυα» κυβέρνηση της ΝΔ θα δικαιολογήσει την βίαιη απώθηση των «προσφύγων και μεταναστών» (κατά την πάγια συστημική ορολογία), που επιχειρούν να εισέλθουν στην Ελλάδα. Τί άλλαξε για την κυβέρνηση της ΝΔ από χθες; Σταμάτησαν πλέον οι αλλοδαποί να είναι «πρόσφυγες και μετανάστες» και έγιναν υποψήφιοι λαθρομετανάστες; Τί σκοπεύει να κάνει η κυβέρνηση της ΝΔ αν τελικά αυτοί εισέλθουν παράνομα στην Ελλάδα; Μέχρι ποιό σημείο σκοπεύει η κυβέρνηση της ΝΔ να «αντισταθεί» στην εισβολή; Όταν τελειώσουν τα καπνογόνα και τα δακρυγόνα, όταν οι λαθρομετανάστες καταφέρουν να κόψουν τα σύρματα και να υπερπηδήσουν τα εμπόδια υπάρχει κάποιος αρμόδιος που θα αποδεσμεύσει κανόνες εμπλοκής, ώστε οι αστυνομικοί και οι στρατιωτικοί που βρίσκονται στα σύνορα να κάνουν νόμιμη χρήση του οπλισμού τους;

Προσωπικά, αμφιβάλλω ότι θα υπάρξει ουσιαστική αντίδραση από ελληνικής πλευράς και είμαι πεπεισμένος ότι γινόμαστε θεατές ενός πολιτικού παιχνιδιού Ερντογάν-Μητσοτάκη. Όταν η εκάστοτε πολιτική ηγεσία φοβάται να μιλήσει για λαθρομετανάστευση και όταν συγγενείς πολιτικών είναι ιδρυτές ή υψηλόβαθμα στελέχη ΜΚΟ, που ζουν από το «προσφυγικό-μεταναστευτικό πρόβλημα», τότε το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Στην υπόθεση των Καστανιών, η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να δικαιολογήσει ακόμα και την χρήση βίας βάσει της πρόσφατης απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Υπόθεση N.D & N.T. v. Spain). Θεωρώ ότι η κυβέρνηση της ΝΔ δεν πρόκειται να επικαλεστεί την συγκεκριμένη απόφαση ούτε να ασκήσει αποτελεσματική βία για την φύλαξη των συνόρων ούτε να απελάσει όσους κατορθώσουν να εισέλθουν παράνομα στην Ελλάδα. Γιατί να κάνει στις Καστανιές αυτό που δεν κάνει σε όλη την επικράτεια; Ειδικά ως προς την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ενώ η Ελλάδα είχε την δικονομική δυνατότητα να παρέμβει στην δίκη υπέρ της Ισπανίας, όπως έπραξαν η Ιταλία, το Βέλγιο και η Γαλλία, δεν το έπραξε σαν να μην την ενδιέφερε το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης. Και πώς να παρέμβει υπέρ της Ισπανίας, όταν διαχρονικά η Ελλάδα υιοθετεί τις απόψεις διαφόρων ΜΚΟ, που στην εν λόγω υπόθεση παρενέβησαν κατά της Ισπανίας.

Αν τελικά αυτό που ζούμε δεν είναι ένα πολιτικό παιχνίδι Ερντογάν-Μητσοτάκη, τότε ο Μητσοτάκης θα πρέπει να ζητήσει την αποπομπή της ΝΔ από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, όπως είχε ζητήσει για το κόμμα του Ορμπάν, αφού επί κυβερνήσεως ΝΔ στήθηκε φράκτης (με αγκαθωτό συρματόπλεγμα) για την αποτροπή εισόδου λαθρομεταναστών στις Καστανιές κατά τα πρότυπα της Ουγγαρίας. Μην κατηγορηθεί για δύο μέτρα και δύο σταθμά!

Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές δεν υιοθετούνται απαραίτητα από το Κέντρο φ και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Στρατιωτική Θητεία και Άλλα Ανέκδοτα

 
Του Αλέξανδρου Νάρη
 
Η κωμωδία που λέγεται εννιάμηνη θητεία είναι καιρός να τελειώνει.
 
Όποτε ακούω για το αξιόμαχο των κληρωτών, γελάω σκεπτόμενος τους νεοσύλλεκτους που κατατάσσονται τη Δευτέρα και ορκίζονται την Παρασκευή. Είτε η νέα γενιά είναι σαϊμποργκ όνομα και πράμα, είτε εμείς που κάναμε σαράντα μέρες να δούμε πολιτικό ρούχο, είχαμε IQ ραδικιού.
Κι επειδή όλοι ξέρουμε ότι ούτε το ένα ούτε το άλλο ισχύει, κι επειδή είναι καιρός πλέον να ειπωθεί ότι αυτό το πράγμα που ονομάζουν τώρα κληρωτό οπλίτη, στη συντριπτική του πλειοψηφία δεν είναι παρά ένας ανεκπαίδευτος αγγαριομάχος, χρησιμοποιούμενος για σκοπιά, καθαριότητα και εξυπηρέτηση λειτουργικών αναγκών, κάποιος επιτέλους ας κραυγάσει ότι ο Βασιλιάς - Κληρωτός Οπλίτης, είναι Γυμνός. Η πολεμική του αξία είναι μηδενική, σε πλήρη αντίθεση με τους ΕΠΟΠ και τους άλλους επαγγελματίες του Στρατεύματος.
Λόγος είναι απλός: Δεν υπάρχει χρόνος. Εννιά μήνες είναι προσκοπική κατασκήνωση, δεν είναι θητεία. Πολύ περισσότερο που βλέπει κανείς ειδικότητες όπως οδηγός ερπυστριοφόρου, χειριστής Α/Τ ΠΑΟ, Τεχνίτη Ερπυστριοφόρων Οχημάτων (Χριστέ και Παναγία!) Νοσηλευτή (!!!!!) και υποτίθεται ότι σε εννιά μήνες θα μάθει ο λεβέντης κληρωτός ό,τι κάνουν οι άλλοι να μάθουν χρόνια ολόκληρα...Μαθαίνει, ναι, σκοπιά, σκοπιά, σκοπιά, αναφορά τάγματος, απολλελέ και τρελελέ... Ένας χαμένος χρόνος που απλώς παράγει επιπλέον κοινωνικές αδικίες με τις μεταθέσεις, τις αποσπάσεις και τα ρουσφετιλίκια
Ως απάντηση στα παραπάνω προβάλλεται από κάποιους η περίπτωση του Ισραήλ και η στρατιωτική θητεία αυτού του κράτους.
Το “κάντο όπως το Ισραήλ” δεν υπάρχει ως επιλογή, καλώς ή κακώς, για πολλούς εθνικούς και κοινωνικούς λόγους, ένας από τους οποίους είναι και η εξασθένηση της συλλογικής μνήμης: Σε αντίθεση με τους Ισραηλινούς, έχουμε ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι σκλάβος. Έτσι, μια αύξηση της θητείας κατά δύο – τρεις μήνες δεν θα οδηγήσει πουθενά, παρά μόνο σε περιττές εντάσεις και νέες αιτίες διχασμού. Ούτε η κοινωνία θα το δεχθεί, ούτε ουσιαστική αναβάθμιση θα φέρει.
Είναι καιρός λοιπόν να σοβαρευτούμε. Η θητεία όπως την ξέρουμε πέθανε. Ή θα πάμε παρακάτω με προσεκτικά και γρήγορα βήματα, ή κι εδώ, όπως και σ’ ένα σωρό άλλα θέματα, θα συνεχίσουμε να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας, προσμένοντας τους βαρβάρους.
Μια σωστή και μελετημένη θητεία όμως, μπορεί να πετύχει το ζύμωμα ανθρώπων από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα, ολοκληρώνοντας τη διαδικασία δημιουργίας κοινωνικής και εθνικής συνείδησης, μια διαδικασία που σε πείσμα όλων και με ένα παράξενο, ανεξήγητο τρόπο, είναι ακόμα εδώ, κρατώντας ζωντανό αυτό το καθημερινό θαύμα, που λέγεται Ελληνικό Έθνος. Έτσι, αφήνοντας έξω το θέμα της στράτευσης των γυναικών γιατί απαιτεί μια διαφορετική ανάλυση, μπορούμε να ξεκινήσουμε με το παρακάτω βασικό αξίωμα:
 
Όποιος δεν θέλει να υπηρετήσει, μη σώσει και το κάνει.
 
- Θα πληρώσει όμως τη θητεία του σε χρήματα και θα είναι όσα χρειάζονται για τη σίτιση ενός Στρατιώτη καθ’ όλη τη διάρκεια της 18μηνης ή 24μηνης θητείας.
- Θα ψηφίσει δέκα ή δεκαπέντε χρόνια μετά από τον δεκαοχτάρη συμμαθητή του που επέλεξε να κάνει το καθήκον του στην πατρίδα.
- Θα δει τον συμμαθητή του να μην πληρώνει φόρους για το τριπλάσιο χρονικό διάστημα της θητείας του, σε χρόνο που εκείνος θα επιλέξει.
- Θα δει τον συμμαθητή του να μπαίνει στο δημόσιο χωρίς εξετάσεις, όποτε το δημόσιο προκηρύσσει θέσεις, έχοντας απόλυτη προτεραιότητα απέναντί του.
- Θα δει τον συμμαθητή του, να μπορεί να παραμείνει στο στράτευμα ως επαγγελματίας, παίρνοντας μετάταξη όταν η ηλικία δεν θα του επιτρέπει πλέον να είναι μάχιμος.
- Όποιος δεν θέλει να υπηρετήσει, αλλά δεν έχει χρήματα, θα μπορεί να διαλέξει ανάμεσα σε 12μηνη κοινωνική θητεία, ή σε στρατιωτική θητεία έξι μηνών, αποκλειστικά σε Μονάδες Εκπαιδεύσεως Τυφεκιοφόρων Πεζικού. Χωρίς δυνατότητα μετάθεσης ή απόσπασης, με την ορκωμοσία να γίνεται τουλάχιστον σαράντα μέρες μετά, ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ. Θα έχει μάθει στοιχειωδώς να κάθεται προσοχή, θα έχει δει τον ώμο του να μελανιάζει απ’ το επ’ ώμου και το G3 να γίνεται προέκταση του χεριού του. Θα μπορεί να μπει και να βγει από ένα ΤΟΜΠ χωρίς να σκουντουφλάει, να κάνει πυρ και κίνηση, να δέχεται και να εκτελεί διαταγές χωρίς να κλαψουρίζει στη μανούλα του γιατί δεν πήρε άδεια, χάνοντας όλα τα προαναφερθέντα δικαιώματα πλην της ψήφου.
Ένας τέτοιος κληρωτός, “δίνοντας” μόλις έξι μήνες από τη ζωή του στην πατρίδα, θα έχει κερδίσει πολλά: Θα είναι ένας μέτριος, αλλά πολύτιμος μαχητής. Θα έχει βρεθεί με ανθρώπους που δεν φανταζόταν ότι υπάρχουν, θα έχει δεθεί μαζί τους και θα έχει ανακαλύψει ότι αυτή η σημαία, θέλει κόπο για να κυματίσει. Θα έχει δεχτεί το Τελευταίο Μεγάλο Μάθημα πριν πάρει τον τίτλο του Πολίτη, παίρνοντας ΠΡΩΤΑ εκείνον του Οπλίτη. Και το κυριότερο, στη Δύσκολη Ώρα, θα είναι χρήσιμος, δε θα είναι βάρος.
Όσοι πάλι πιστεύουν ότι μ’ αυτόν τον τρόπο δε θα πάει κανείς, απλώς ανασηκώνω τους ώμους. Η επιστροφή ή η παραμονή στην κωμωδία της θητείας που γνωρίζουμε είναι πάντα εύκολη. Αυτό που δεν ξέρουμε, είναι το πόσο πολύ εύκολα αυτή η κωμωδία μετατρέπεται σε τραγωδία. Και σε αντίθεση με πολλούς, αυτή τη γενιά της κρίσης εγώ δεν τη φοβάμαι, την πιστεύω και την προσμένω.
 
Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές δεν υιοθετούνται απαραίτητα από το Κέντρο φ και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Ο ιστοχώρος μας χρησιμοποιεί Cookies για την εύρυθμη λειτουργία του και για την καλύτερη πλοήγησή σας.

Διαβάστε περισσότερα

Συμφωνώ