Του Άρη Πετράκη

 Γιατί ο όρος «γυναικοκτονία» οδηγεί σε δυσμενή διάκριση με την ευλογία των φεμινιστριών, που δήθεν αγωνίζονται για την ισότητα

Τις τελευταίες εβδομάδες, με αφορμή μία ανθρωποκτονία που μονοπωλεί την δημοσιότητα - και συγκεκριμένα την ανθρωποκτονία συζύγου από τον σύζυγό της - οι αυτοαποκαλούμενες «φεμινίστριες» ξεκίνησαν μία επικοινωνιακή εκστρατεία καθιέρωσης του όρου «γυναικοκτονία» στην ελληνική γλώσσα και, κατ’ επέκταση, στο ελληνικό νομικό σύστημα.

Σύμφωνα με το ελληνικό νομικό σύστημα, η ζωή του ανθρώπου αποτελεί έννομο αγαθό - κατά την κρατούσα άποψη το σημαντικότερο έννομο αγαθό - και για τον λόγο αυτό προστατεύεται βάσει διατάξεων του Συντάγματος, διεθνών συμβάσεων και του ποινικού κώδικα, που περιλαμβάνει το έγκλημα της ανθρωποκτονίας σε διάφορες μορφές. Πουθενά στα ανωτέρω νομικά κείμενα δεν προβλέπεται στάθμιση της ζωής οποιουδήποτε ανθρώπου ώστε να χαρακτηριστεί σημαντικότερη από την ζωή οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου. Αντίθετα, οι ζωές όλων των ανθρώπων θεωρούνται εξίσου σημαντικές και προστατεύονται με τον ίδιο τρόπο. Μάλιστα, ο όρος «ανθρωποκτονία» καλύπτει οποιονδήποτε άνθρωπο χωρίς διάκριση φύλου ή άλλων χαρακτηριστικών. Οι όροι «ανδροκτονία» και «γυναικοκτονία» δεν υφίστανται στο ελληνικό νομικό σύστημα, επομένως δεν μπορεί να γίνει λόγος για διακρίσεις κατά των ανδρών ή των γυναικών, αφού αμφότεροι καλύπτονται από την «ανθρωποκτονία».

Το όλο «ζήτημα» είναι τεχνητό και αποτελεί κακή αντιγραφή των προσπαθειών φεμινιστικών οργανώσεων του εξωτερικού να καθιερώσουν τον όρο femicide (γυναικοκτονία) δίπλα στον όρο homicide (ανθρωποκτονία). Η λέξη homicide περιλαμβάνει ως πρώτο συνθετικό την λέξη homo, που αποδίδει την έννοια του ανθρώπου αλλά και του άνδρα. Προφανώς η λέξη homicide, ως ανθρωποκτονία καλύπτει άνδρες και γυναίκες επομένως δεν χρειάζεται καμία αλλαγή ορολογίας. Σύμφωνα, όμως, με την αυθαίρετη ερμηνεία που δίνουν οι φεμινιστικές οργανώσεις η λέξη homicide αναφέρεται στους άνδρες μόνο και αποτελεί διάκριση σε βάρος των γυναικών. Αν αυτό ίσχυε, τότε με βάση την ποινική νομοθεσία των κρατών που χρησιμοποιούν τον όρο homicide θα τιμωρούνταν μόνο όποιος δολοφονούσε άνδρα και δεν θα αποτελούσε έγκλημα η δολοφονία γυναίκας. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει αφού ο νομοθέτης χρησιμοποιεί τον όρο homicide με την έννοια της «ανθρωποκτονίας» και όχι της «ανδροκτονίας». Στην πραγματικότητα, ο δήθεν αγώνας των φεμινιστριών για ισότητα είναι μία προσπάθεια αλλοίωσης της αγγλικής και άλλων γλωσσών. 

Ειδικά στην Ελλάδα, που η λέξη ανθρωποκτονία έχει ως πρώτο συνθετικό την λέξη άνθρωπος και όχι άνδρας, δεν υπάρχει κανένας λόγος καθιέρωσης του όρου «γυναικοκτονία». Παρόλα αυτά, οι φεμινίστριες στην Ελλάδα επιμένουν στον όρο «γυναικοκτονία» σαν να μην περιλαμβάνονται οι γυναίκες στην λέξη άνθρωπος! Δεν μας εξηγούν όμως ποιος είναι ο απώτερος σκοπός τους. Ποιά θα είναι η διαφορά αν το έγκλημα της ανθρωποκτονίας αντικατασταθεί από τα εγκλήματα της «ανδροκτονίας» και της «γυναικοκτονίας»; Μήπως θα υπάρξει διαφορά στην ποινή; Θα τιμωρείται πιο αυστηρά η γυναικοκτονία από την ανδροκτονία ή το αντίστροφο; Κάτι τέτοιο προϋποθέτει ότι έχει προηγηθεί στάθμιση της αξίας της ζωής του άνδρα και τη γυναίκας και μία από τις δύο κρίθηκε ως πιο σημαντική. Αν ισχύει αυτό τότε δεν μιλάμε για ισότητα αλλά για δυσμενή διάκριση που προωθείται από τις φεμινίστριες.   

Γράφει ο Γ. Σαγιάς

Η ιστορική αποστολή τού έθνους των Ελλήνων και τού απανταχού ελληνισμού είναι η διάχυση τού φωτός τής σοφίας παντού, με ηγήτορα τον Έλληνα για το καλό τού ανθρώπου και τού κόσμου όλου. Η Ελλάς είναι η ελπίδα τού πλανήτη.
Το περιεχόμενο τής ελληνικής εθνικής ταυτότητας είναι συμβατό με μέρος των λεγομένων "οικουμενικών αξιών τού ανθρώπου" διότι είναι γεννήτωρ πλείστων εξ αυτών αλλά συγχρόνως συνεχίζει να εμπλουτίζεται αδιαλείπτως χάρη στην δημιουργική εθνική ιδιοπροσωπία και συνεπώς είναι δυνητικός τροφοδότης τού παγκοσμίου γίγνεσθαι.
Στο σημείο αυτό εδράζεται και η πεποίθηση ότι από τον Ελληνισμό μπορεί να προκύψει η νέα πρόταση για έναρξη των διαδικασιών σταματήματος και ακυρώσεως τής αντεθνικής και αντιανθρώπινης παγκοσμιοποιήσεως καθώς και τού αφύσικου "μετανθρώπου-αντανθρώπου" και η κατάθεση προτάσεως για έναν κόσμο με σεβασμό στην διαφορετικότητα των εθνών και για έναν άνθρωπο εμπνεόμενο από τον "ελληνικό τύπο ανθρώπου" (θα εξηγηθεί σε επόμενο κείμενο τι εννοείται με αυτή την έννοια). Ο Έλληνας, είναι η ελπίδα τού πλανήτη.
   Η Ελληνική Πρόταση για προστασία τής έννοιας τού έθνους και της εθνικής ταυτότητος, πέρα από το αρχικό στάδιο τής διατυπώσεως, θα κριθεί  στο επίπεδο τής αποτελεσματικότητος. Αυτό σημαίνει ότι η επίκληση τού -αναμφισβητήτως- ενδόξου παρελθόντος και η διατύπωση "ευγενών επιθυμιών", σαφώς δεν είναι αρκετή για την δόμηση συγκεκριμένης και υλοποιήσιμης νέας προτάσεως, θα μπορούσε να ειπωθεί μάλιστα πως τα ανωτέρω λειτουργούν ως υπνωτικά των υγιών-δημιουργικών δυνάμεων τού έθνους όταν δεν συνοδεύονται από νέες προτάσεις και συγκεκριμένο τρόπο υλοποίηςεώς τους (το νέο, το πρωτότυπο, το εναλλακτικό, το καινοτόμο, το πρωτοποριακό, το δημιουργικό, είναι χαρακτηριστικά των εθνών-δημιουργών και απόδειξη τής ζωτικότητός τους). Είναι επιτακτική ανάγκη να μελετηθεί σε βάθος αυτή η νέα πρόταση, να διατυπωθεί καθαρά, να απαντά σε πλήθος σύνθετων ερωτημάτων και να προτείνονται τρόποι, μέθοδοι και διαδικασίες αντιστροφής τής παρούσης καταστάσεως αλλά και μεταβάσεως από το παρόν -ήδη- κατεστημένο στο περιεχόμενο και την ουσία τής νέας προτάσεως.
   Πιο συγκεκριμένα: είναι πραγματικότητα η μείωση τής ισχύος πολλών εθνών-κρατών και η αύξηση τής ισχύος υπερεθνικών δομών και οργανισμών. Μάλιστα δε, πολλά έθνη-κράτη έχουν απωλέσει κατ' ουσίαν ακόμη και την εθνική τους κυριαρχία και έχουν εκχωρήσει σε υπερεθνικές δομές των παγκοσμιοποιητών -μεταξύ άλλων και- δημόσια γαία, δημόσια περιουσία καθώς και άσκηση διοικήσεως, οικονομικής, δημοσιονομικής και εν γένει τής πολιτικής στα μείζονα, λειτουργώντας πλέον ως "προτεκτοράτα", κράτη-δορυφόροι, κράτη-σκλάβοι (έως και υποβαθμισμένες απλές "περιφέρειες" τού επιδιωκομένου "παγκοσμίου χωριού"), με πολιτικό προσωπικό ακριβοπληρωμένο που -παρά τις όποιες εξαιρέσεις- λειτουργεί κατ' ουσίαν "υπαλληλικά", προωθώντας την πολιτική τής αντεθνικής -και αντιανθρωπίνης- παγκοσμιοποιήσεως.
   ´Ομως, πέρα από συνθήματα και ευσεβείς πόθους, πρέπει να απαντηθούν -μεταξύ άλλων- τα εξής σημαντικά: πώς θα προστατευθεί η έννοια τού έθνους και η ιδιαίτερη εθνική ταυτότητα, την εποχή τής οικονομικής αλληλεξαρτήσεως και των παγκοσμίων "οίκων αξιολογήσεως", τής διαρκώς επεκτεινόμενης "αχρήματης οικονομίας", τής ηλεκτρονικής διακινήσεως αγαθών και κεφαλαίων, τής κατευθυνόμενης και διαρκώς εντεινόμενης διασυνοριακής μεταφοράς ανθρώπων (νόμιμης  και παράνομης) -η οποία στις μικρές πληθυσμιακά χώρες παίρνει έως και τη μορφή σύγχρονου εποικισμού-, τής επελάσεως τής αντιφατικής "πολυπολιτισμικότητος" στο πλαίσιο ομογενοποιήσεως τού πλανήτη, τής προωθήσεως "παγκοσμίου δελτίου ειδήσεων" με διάχυση και υπό τοπικών μέσων μαζικής επικοινωνίας που λειτουργούν ως τοπικοί πολλαπλασιαστές, τής -και με νομικούς τρόπους- εμφανίσεως "αστυνομίας σκέψεως" διά τής ποινικοποιήσεως τής γνώμης ελευθέρων ανθρώπων μέσω ψηφισμένων (συνήθως από κατευθυνόμενες πλειοψηφίες) αμφισβητούμενων -υπό πολλών- νόμων, τής προωθήσεως ενός τύπου "παγκοσμίου αντανθρώπου" με ομοιόμορφες αντιλήψεις και πρακτικές, τού ελέγχου (και με στρατιωτικά μέσα) τής παραγωγής και κατανομής των ενεργειακών πόρων. Επίσης, πρέπει να απαντηθούν με υπευθυνότητα, σοβαρότητα και -κυρίως- με αταλάντευτη εθνική συνείδηση τα θέματα των διεθνών συμμαχιών και τής εντάξεως σε υπερεθνικούς οργανισμούς, αφού ληφθούν υπ' όψιν οι υπάρχουσες δεσμεύσεις. Επιπλέον, κρίνεται απαραίτητο να δοθούν απαντήσεις σε θέματα εθνικού νομίσματος και εθνικής δικαιοσύνης και τρόποι και χρόνος μεταβάσεως σε αυτά με βάση τις υφιστάμενες ισχύουσες δεσμεύσεις και λαμβάνοντας υπ' όψιν το σύμπλοκο και πολύμορφο των όποιων αποφάσεων και υπολογίζοντας προσεκτικά τις εκτιμώμενες συνέπειες αυτών. Με άλλες λέξεις, πρέπει να κατατεθεί -ούτως ή άλλως- εθνικό σχέδιο βραχυπρόθεσμης και μεσομακροπρόθεσμης λειτουργίας, ενεργειών και μεταβάσεως σε όσα (θα) ευαγγελίζεται η νέα Ελληνική Πρόταση. Ποιοι μπορούν να σταθούν δίπλα μας σθεναρά, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, στον μακρύ και δύσβατο αυτό δρόμο;

του Γ. Σαγιά

Πριν από τρία χρόνια, η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ, υπέγραψε στο χωριό Ψαράδες της Μακεδονίας μας το πρεσπούργημα, δηλαδή μία -κατ' αυτούς- "συμφωνία", η οποία δεν έγινε αποδεκτή από την πλειονότητα τού ελληνικού λαού, κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα από τα εκατομμύρια Ελλήνων που συμμετείχαν σε συλλαλητήρια σε όλη την επικράτεια αλλά και στο εξωτερικό και οι οποίοι διαδήλωσαν ειρηνικά κατά αυτής της αντεθνικής ενέργειας.

Το 1948, στο ίδιο χωριό Ψαράδες, οι κομμουνιστές υπέγραψαν ανθελληνική προδοτική συμφωνία για δημιουργία "ενιαίου μακεδονικού κράτους". Αυτή την κατάπτυστη ενέργεια, ποτέ δεν αρνήθηκαν οι εν Ελλάδι ομοϊδεάτες τους. Αυτή την άθλια άποψη, συνέχισαν στην πράξη οι σύντροφοί τους και οι συνοδοιπόροι τους. Αυτή την επικίνδυνη για την ακεραιότητα τής πατρίδος μας ενέργεια, καλούνται από κόμματα να υπερασπίσουν και να προωθήσουν -μέσω των εφαρμοστικών μνημονίων/ταφόπλακα- βουλευτές τής παρούσης Βουλής, με εισήγηση τής ΝΔ και εκτιμώμενη στήριξη από πολλούς βουλευτές των περισσοτέρων κομμάτων τής Βουλής.
Η ΝΔ συνεχίζει την κατάπτυστη πολιτική τού ΣΥΡΙΖΑ (την οποία είχε κρίνει προεκλογικώς ως απαράδεκτη, παραπλανώντας ψηφοφόρους υπέρ της), γεγονός το οποίο στην πράξη δυστυχώς ήδη σημαίνει ξεπούλημα τού ονόματος Μακεδονία, της ιστορίας, της γλώσσας, της ταυτότητας, δηλαδή κομματιού τού ελληνισμού! Ναι, περί αυτού πρόκειται: Διά της πιθανής υπερψηφίσεως από βουλευτές των εφαρμοστικών μνημονίων/ταφόπλακα για το θέμα της Μακεδονίας, επιβεβαιώνεται το ξεπούλημα κομματιού τού ελληνισμού!
Σημειώνεται ότι οι συγκεκριμένες ενέργειες, βάζουν ξανά φωτιά στην Χερσόνησο τού Αίμου, με πρώτους εμπλεκόμενους τους Έλληνες και τους Σκοπιανούς, ακολουθούν Βούλγαροι και Αλβανοί και έπεται συνέχεια με επέκταση εμπλοκών. Εκτιμάται ότι θα πρέπει να θεωρούνται ιδιαιτέρως πιθανές οι συν τω χρόνω παντοειδείς συγκρούσεις (μετά την διπλωματία, τι;). Ας συνυπολογισθεί δε ότι τα Σκόπια ήδη έχουν καταπατήσει πολλά σημεία τής "Συμφωνίας", γεγονός που από μόνο του θα έπρεπε να έχει ήδη οδηγήσει την κυβέρνηση της Ελλάδος σε εκκίνηση διαδικασιών ακυρώσεώς της και την αντιπολίτευση σε ανάδειξη τού θέματος. Όμως, αντ' αυτού, η κυβέρνηση τής ΝΔ ψάχνει τον "κατάλληλο χρόνο" για να φέρει το θέμα "για κλείσιμο" στη Βουλή και αντιπολιτευόμενα κόμματα "κλείνουν το μάτι" στην αρνητικότατη αυτή εξέλιξη. Το λεγόμενο από αρκετούς "κόμμα των πολιτικών κομμάτων", φαίνεται ότι στηρίζει τον εθνικισμό, πλην όμως των Σκοπίων!

 

Το θέμα των εφαρμοστικών μνημονίων/ταφόπλακα, ήρθε στην επιφάνεια από Έλληνες ευαισθητοποιημένους εθνικώς και μέσω δικτύων πολιτών ανεδείχθη ως θέμα υπαρκτό και σοβαρότατο. Πρέπει να παραμείνει στην επιφάνεια και να πολλαπλασιαστεί η ένταση παρουσίασής του στον ελληνικό λαό, ο οποίος με τη σειρά του πρέπει να αυξήσει την πίεση σε κάθε βουλευτή ξεχωριστά, σε κάθε νομό ξεχωριστά, καθώς και με μαζική επικοινωνία τού θέματος στο πανελλήνιο. Πρέπει να δοθεί η ευκαιρία στους βουλευτές να σκεφτούν βαθύτερα, σοβαρότερα, υπευθυνότερα, πριν ψηφίσουν με "κομματική γραμμή", δύο κυρίως θέματα:

1)Πώς θα γραφούν στην ιστορία έχοντας συμπράξει, συνεργήσει και ψηφίσει κατά του εθνικού κορμού με ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ;

2)Πώς θα νιώσουν όταν θα τους λείψουν πολλές χιλιάδες ψήφοι, στερώντας από κάποιους από αυτούς την πολυπόθητη -γι' αυτούς- βουλευτική έδρα;

 

 

Πέρα από θεωρίες για ενότητα των πατριωτών, υπάρχει ένα πεδίο κοινής δράσης και εθνικού αγώνα κατά της ολοκληρώσεως τού ξεπουλήματος τής Μακεδονίας. Ας τον βαδίσουμε αγωνιστικά με συνέργεια στην αναγκαία συνάντησή μας. Πέρα από σκέψεις για το ποιος μπορεί να κερδίζει ή να χάνει πολιτικά από τέτοιους αγώνες, προέχει σαφώς το εθνικό μας συμφέρον. Αξίζει να ενταθεί αυτός ο αγώνας!

 

Γεώργιος Δ. Σαγιάς

 

Σημείωση "φ": Υπεύθυνος για το άρθρο είναι αποκλειστικά ο αρθρογράφος. Οι θέσεις του είναι προσωπικές δεν υιοθετούνται απαραίτητα από το Κέντρο φ και τίθενται σε δημόσιο διάλογο σε πνεύμα ελευθερίας.

Γραφει ο Γ. Σαγιάς

Δύο μεγάλες παρατάξεις ετοιμάζονται να εντείνουν την αντιπαράθεσή τους. Ήδη συγκεντρώνουν τις δυνάμεις τους. Όχι ίσες και με άνισους όρους.
Από τη μία πλευρά είναι οι παγκοσμιοποιητές και οι διεθνιστές με το κατά χώρα κόμμα των πολιτικών κομμάτων που πολλά αντεθνικά κόμματα μαζί κατ' ουσίαν συγκροτούν (διότι αποτελούν την άλλη όψη τού ίδιου νομίσματος), υποστηρίζοντας τα ανοιχτά σύνορα και τις επιμειξίες που οδηγούν σε παγκόσμια ομογενοποίηση. Από την άλλη, είναι οι ανά χώρα πατριώτες και εθνικιστές, γνωρίζοντας καλά το μεταξύ τους συγκρουσιακό στοιχείο (διότι δεν υπάρχει διεθνής των εθνικιστών) αλλά βρίσκοντας κοινό τόπο αγώνα στην προστασία των εθνικών ταυτοτήτων και της έννοιας τής φυλής. Ενδεχομένως, το κόμμα των πολιτικών κομμάτων και οι τοπικές συνιστώσες του να φαίνονται διαφορετικές για τους αδαείς αλλά στην πραγματικότητα είναι ίδια στις βασικές κατευθύνσεις τους. Πολυπολιτισμικά, αντεθνικά, πανθρησκειακά ή αγνωστικιστικά ή αθεϊκά, (τα περί πίστεως ή μη στοιχεία μάλιστα είναι εγκιβωτισμένα στον λεγόμενο δικαιωματισμό και στην λεγόμενη πολιτική ορθότητα, τα οποία στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε άλλο από στέρηση τού δικαιώματος τής ελεύθερης έκφρασης και επιλογής και συνιστούν πολιτικό ανορθολογισμό μισαλλόδοξων φανατικών νεοταξιτών).
Αντιθέτως, τα εθνικά κινήματα και κόμματα, παρά τις πασιφανείς εθνικές τους διαφορές, εδράζονται στην πίστη και στη λογική τής ελευθερίας και της δημιουργίας, του δικαιώματος της εθνικής καταγωγής και υπάρξεως, τής πίστης (παρά τις υπαρκτές και σε αυτό το πεδίο διαφορές) και της λογικής, της διαφορετικότητας, της ρίζας και της συνέχειας, δηλαδή, εν τέλει, στη συνεννόηση με βάση το τετράπτυχο Πατρίδα, Ταυτότητα, Παράδοση, Μέλλον, με άλλα λόγια στο δικαίωμα τού ανθρώπου να ζει και να συνεχίσει να ζει ως άνθρωπος ελεύθερος και δημιουργικός και όχι ως αντάνθρωπος σκλάβος και υποτακτικός.

Από τη μία πλευρά η λεγόμενη παγκόσμια νέα τάξη πραγμάτων, με πλήρες οπλοστάσιο (στρατευμένοι πολιτικοί, υπάκουοι υποτακτικοί "βασιβουζούκοι", μεγάλα παγκόσμια δίκτυα επικοινωνιών, τεράστια κεφάλαια μέσω και αχρήματης οικονομίας, ποικιλόμορφη αστυνομία σκέψης και δράσης κ.ά.), αντεθνική και αντιανθρώπινη. Από την άλλη, πατριωτική και ανθρώπινη, όμως διασπασμένη και ήδη λαβωμένη, η εθνική παράταξη, με πενιχρά μέσα και απόπειρες "πολιτικού αντάρτικου", σε πεδίο, με μέσα και όρους που ορίζει η αντίπαλη παράταξη. Σε αυτή τη νέα "παράταξη μάχης", οφείλουν οι πάντες να πάρουν θέση, οφείλεις κι εσύ: Με τους αρνητές και τους προδότες των εθνών ή με τους πατριώτες; Με τους ψεκασμένους από προπαγάνδα υπέρ τής πολυμειξίας ή με την καταγωγική συνέχεια; Με τα μεταλλαγμένα υβρίδια ή με το ανθρώπινο πρόσωπο;
Όσο θα αργείς να πάρεις θέση στην εθνική παράταξη, τόσο θα σε σκλαβώνουν κάθε μέρα όλο και περισσότερο και θα νιώθεις ανήμπορος. Επάλξεις εθνικού αγώνα υπάρχουν. Μπορεί να μην ομονοούν οι "πολέμαρχοι" αλλά οι επάλξεις υπάρχουν. Δεν συντονίζονται ακόμη τα εθνικά δίκτυα αλλά τα αυγά των αετών επωάζονται. Δεν χωρά λοιπόν υπεκφυγή ή απογοήτευση, διότι η σύγκρουση δεν θα έρθει: είναι ήδη εδώ! Αυτό που δεν είναι ορατό είναι ο χρόνος τής μετωπικής σύγκρουσης. Όμως, όχι άλλες αυταπάτες: ή με το έθνος ή με τους διεθνιστές και τους αποστάτες!
Αποστάτες είναι αυτοί που εγκατέλειψαν τον υπέρ έθνους αγώνα και ενετάχθησαν στο σύστημα ως γρανάζι του. Ως γενίτσαροι, είναι περισσότεροι επικίνδυνοι από τους ήδη, παλαιόθεν και δεδηλωμένους αντιπάλους. Τώρα, όλοι αυτοί μαζί, παλαιοί και νέοι παγκοσμιοποιητές και διεθνιστές, αντεθνικώς σκεπτόμενοι και πράττοντες, λειτουργούν ως το πυροβολικό -ενιότε και ως πέμπτη φάλαγγα- τού συστήματος. Εφήμεροι εαυτούληδες, αργυρώνητοι δούλοι, πιονέροι και κομσομόληδες τού αντεθνικισμού, κομμουνισμένοι νεοφιλελεύθεροι, σοσιαλδημοκράτες και κομμουνιστές αλλά και φοβικοί ψοφοδεείς "κατισανπατριώτες" εκτελούν υπηρεσίες υπέρ παγκόσμιων ομαδώσεων και παγκόσμιων αφεντάδων, συχνά με μακρύ χέρι τού συστήματος τους αναρχικούς (με συλλογικότητες εν πολλοίς διαβρωμένες υπό υπηρεσιών και εργαλεία αιχμής παρασυρμένες δυναμικές μικροομάδες που στο όνομα τού αντιεξουσιασμού υπηρετούν τους εξουσιαστές και την πολιτική τους). Το σύστημα είναι εδώ, ενωμένο δυνατό. Με συνειδητοποιημένους αντιπατριώτες και χρήσιμους ηλίθιους βαστάζους τους σε όλες τις κλίμακες τής πυραμίδας του.

Όμως, άκου κι αυτό: Ο εθνικός αγώνας ελευθερώνει πνεύμα και ψυχή. Όσο αργείς, τόσο οι νεοταξίτες με τα λογής εργαλεία τους κερδίζουν χώρο. Στηρίζονται και στον φόβο σου και στην ανάγκη σου και στη συνήθεια σου και στη βόλεψή σου και στον ωχαδερφισμό σου και στην αδράνειά σου και στην ηττοπάθειά σου και στην παραίτησή σου. Όμως, αυτό έχει τραγικές συνέπειες για την πατρίδα, για εσένα, για τους δικούς σου, για το μέλλον, για τον ίδιο τον άνθρωπο. Διότι όσο εσύ ιδιωτεύεις, τόσο οι δείκτες τού δημογραφικού γίνονται ζοφερότατοι -έως μη αναστρέψιμοι- και τόσο φανατικοί ισλαμιστές επελαύνουν και γίνεσαι ξένος στον τόπο σου και ανασφαλής στη γειτονιά και στο σπίτι σου. Τα συνθήματα "Αν δεν είσαι σήμερα δίπλα μας στον αγώνα θα είσαι αύριο υποτακτικός τους στην ήττα σου" καθώς και το "Γεννάτε γιατί χανόμαστε",  είναι επίκαιρα όσο ποτέ.

Ετοιμάσου να υποστείς ακόμη περισσότερα. Σκέψου καθαρά, διότι όλα αυτά δεν είναι καταστροφολογία αλλά δυστυχώς βασίζονται στη σκληρή πραγματικότητα. Γιατί μπορεί εσύ να κάνεις ότι ξεχνάς την κρίση, αυτή όμως δεν σε ξεχνά! Αναξιοκρατία, μείωση μισθών, χρέη, πλειστηριασμοί, φτώχεια, ανεργία, αγοραστική αδυναμία, ταπείνωση της αξιοπρέπειας, ξενιτιά, αντικατάσταση πληθυσμών, εποικισμός, κοινωνική διαπόμπευση, αστυνομία σκέψης, απόπειρα "λοβοτομής" των νέων, εθνικές και κοινωνικές ήττες και ταπεινώσεις, φόβος, τρόμος, ανασφάλεια, δολοφονίες, βιασμοί, αυτοκτονίες. Ο κατάλογος θα μπορούσε να είναι πολύ μακρύς.

Αν δεν σε πολυνοιάζει το να σου ζητήσουν να απολογηθείς γιατί ενδεχομένως ακούς μουσική γραμμένη από λευκούς (π.χ. Σκαλκώτα, δημοτικά παραδοσιακά ή Μπετόβεν, Βάγκνερ και Σοστακόβιτς), άν δεν σε πολυαγγίζει να βανδαλίζουν τα αγάλματα, τα μνημεία και τις προτομές των ηρώων σου, άν δεν σε πολυασπασχολεί να καίνε τις εκκλησιές και να αφοδεύουν επάνω στα ιερά σου, αν δεν σου καίγεται καρφί επειδή η/ο σύντροφός σου δεν θέλει να κάνει παιδιά γιατί αυτό επιτάσσει η μόδα, εάν δεν σε προβληματίζει ότι με τα ανοιχτά σύνορα μια πόλη Κίνας, Ινδίας ή Μπαγκλαντές ή Αφγανιστάν μπορεί να σκεπάσει όλη τη χώρα σου και να την εξαφανίσει, τότε είσαι ήδη νεκρός πνευματικά και είσαι απέναντι. Εάν όμως όλα αυτά -και άλλα πολλά- σε νοιάζουν, τότε μπες στον εθνικό αγώνα. Επίλεξε την έπαλξη που σε εκφράζει και αγωνίσου. Ξεπέρασε μικροδιαφωνίες και εγωισμούς. Πάψε να ψάχνεις προστάτες για το έθνος και γίνε εσύ προστάτης του. Σκέψου ελεύθερα. Είμαστε προσωρινοί σύμμαχοι με όποιον τυχαίνει τα εθνικά του συμφέροντα να ταυτίζονται συγκεκριμένη χρονική περίοδο και σε συγκεκριμένα σημεία με τα δικά μας εθνικά συμφέροντα. Έως εκεί. Απομόνωσε όσους προτάσσουν συνεχώς θέματα που διχάζουν, γιατί αποδυναμώνουν τον εθνικό αγώνα και κατ' ουσίαν υπηρετούν τους αντιπάλους, οι οποίοι έχουν καταφέρει να συσπειρώνουν πολλούς και διαφορετικούς σε δική τους κοινή βάση. Οι συστημικοί τού αντεθνικού τόξου, γνωρίζουν καλά ότι πιθανή συσπείρωση πατριωτών και εθνικιστών μπορεί να οδηγήσει σε ανατροπή των σχεδίων τους. Γι' αυτό και εντέχνως προωθούν μονίμως και συνεχώς διχαστικά στοιχεία όπως το φυλετικό, το ευρωπαϊκό, οι συμμαχίες, οι ιοί, το νόμισμα, η στάση για την αστυνομία, οι προσωπικές αντιπαραθέσεις, η θεωρία των άκρων και άλλα πολλά. Σκέψου ελεύθερα, σκέψου εθνικά, σκέψου ενωτικά, σκέψου με προοπτική. Δικτυώσου και αγωνίσου.

Να θυμάσαι ότι ο πατριωτισμός και ο εθνικισμός είναι πέρα και πάνω από τη δεξιά και την αριστερά, είναι αλήθεια και φως, γι' αυτό και αδίκως διώκονται και φυλακίζονται όσοι τον υπηρετούν, για να μην φανεί η αλήθεια και το φως σε ευρείες μάζες ανθρώπων, πράγμα που θα σήμαινε σημαντικό ρήγμα στην παγκόσμια νεοταξίτικη αυτοκρατορία τους και προοπτική νίκης για τους συνασπισμένους πατριώτες.
Ο πατριωτισμός και το ανώτερο στάδιό του ο εθνικισμός, είναι φύση, ομορφιά, δύναμη, χιούμορ, ουσία, μέλλον. Όλοι μαζί, μπορούμε να τον κάνουμε και μόδα. Μια μόδα που θα δικτυώσει τον κόσμο και θα δικτυωθεί μαζί με άλλα εθνικά κύτταρα και θα μεταπλαστεί σταδιακά από έπαλξη αγώνα σε Κέντρο εξακτίνωσης του αγώνα για να βρεθεί η χρυσή τομή που θα οδηγήσει στη νίκη.

Μπορούμε!